Ӂенеза 32
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Иаков шь-а вэзут де друм ши л-ау ынтылнит ынӂерий луй Думнезеу.
1E GIACOBBE andò al suo cammino; ed egli scontrò degli Angeli di Dio.
2Кынд й-а вэзут, Иаков а зис: „Ачаста есте табэра луй Думнезеу!” Де ачея а пус локулуй ачелуя нумеле Маханаим.
2E come Giacobbe li vide, disse: Quest' è un campo di Dio: perciò pose nome a quel luogo Mahanaim.
3Иаков а тримис ынаинте ниште соль ла фрателе сэу Есау, ын цара Сеир, ын цинутул луй Едом.
3E Giacobbe mandò davanti a sè dei messi ad Esaù, suo fratello, nel paese di Seir, territorio di Edom.
4Ел ле-а дат порунка урмэтоаре: „Ятэ че сэ спунець домнулуй меу Есау: ‘Аша ворбеште робул тэу Иаков: «Ам локуит ла Лабан ши ам рэмас ла ел пынэ акум;
4E diede loro quest'ordine: Dite così ad Esaù, mio signore: Così ha detto il tuo servitore Giacobbe: Io sono stato forestiere appo Labano, e vi son dimorato infino ad ora.
5ам бой, мэгарь, ой, робь ши роабе ши тримит сэ дя де штире лукрул ачеста домнулуй меу, ка сэ капэт тречере ынаинтя та.»’”
5Ed ho buoi, ed asini, e pecore, e servi, e serve; e mando significando lo al mio signore, per ritrovar grazia appo te.
6Солий с-ау ынторс ынапой ла Иаков ши ау зис: „Не-ам дус ла фрателе тэу Есау, ши ел вине ынаинтя та ку патру суте де оамень.”
6E i messi se ne ritornarono a Giacobbe, e gli dissero: Noi siamo andati ad Esaù, tuo fratello; ed egli altresì ti viene incontro, menando seco quattrocent'uomini.
7Иаков с-а ынспэймынтат фоарте мулт ши л-а апукат гроаза. А ымпэрцит ын доуэ табере оамений пе каре-й авя ку ел, оиле, боий ши кэмилеле
7E Giacobbe temette grandemente, e fu angosciato; e spartì la gente ch' era seco, e le gregge, e gli armenti, e i cammelli in due schiere.
8ши а зис: „Дакэ вине Есау ымпотрива унея дин табере ши о бате, табэра каре ва рэмыне ва путя сэ скапе.”
8E disse: Se Esaù viene ad una delle schiere, e la percuote, l'altra scamperà.
9Иаков а зис: „Думнезеул татэлуй меу Авраам, Думнезеул татэлуй меу Исаак! Ту, Доамне, каре мь-ай зис: ‘Ынтоарче-те ын цара та ши ын локул тэу де наштере ши вой ынгрижи ка сэ-ць мяргэ бине!’
9Poi Giacobbe disse: O Dio di Abrahamo, mio padre, e Dio parimente d'Isacco, mio padre; o Signore, che mi dicesti: Ritorna al tuo paese, ed al tuo luogo natio, ed io ti farò del bene,
10Еу сунт пря мик пентру тоате ындурэриле ши пентру тоатэ крединчошия пе каре ай арэтат-о фацэ де робул Тэу, кэч ам трекут Йорданул ачеста нумай ку тоягул меу, ши ятэ кэ акум фак доуэ табере.
10io son piccolo appo tutte le benignità, e tutta la lealtà che tu hai usata inverso il tuo servitore; perciocchè io passai questo Giordano col mio bastone solo , ed ora son divenuto due schiere.
11Избэвеште-мэ, Те рог, дин мына фрателуй меу, дин мына луй Есау! Кэч мэ тем де ел, ка сэ ну винэ ши сэ мэ ловяскэ, пе мине, пе маме ши пе копий.
11Liberami, ti prego, dalle mani del mio fratello, dalle mani di Esaù; perciocchè io temo di lui, che talora egli non venga, e mi percuota, madre e figliuoli insieme.
12Ши Ту ай зис: ‘Еу вой ынгрижи ка сэ-ць мяргэ бине ши-ць вой фаче сэмынца ка нисипул мэрий, каре, де мулт че есте, ну се поате нумэра.’”
12E pur tu hai detto: Per certo io ti farò del bene, e farò che la tua progenie sarà come la rena del mare, la qual non si può annoverare per la sua moltitudine.
13Иаков а петрекут ноаптя ын локул ачела. А луат дин че май авя ку ел ши а пус деопарте, ка дар пентру фрателе сэу Есау:
13Ed egli dimorò quivi quella notte; e prese di ciò che gli venne in mano per farne un presente ad Esaù, suo fratello;
14доуэ суте де капре ши доуэзечь де цапь, доуэ суте де ой ши доуэзечь де бербечь,
14cioè dugento capre, e venti becchi; dugento pecore, e venti montoni;
15трейзечь де кэмиле алэптэтоаре ку мынжий лор, патрузечь де вачь ши зече таурь, доуэзечь де мэгэрице ши зече мэгэрушь.
15trenta cammelle allattanti, insieme co' lor figli; quaranta vacche, e dieci giovenchi; venti asine, e dieci puledri d'asini.
16Ле-а дат робилор сэй, турмэ ку турмэ, деосебит, ши а порунчит робилор сэй: „Тречець ынаинтя мя ши лэсаць о депэртаре ынтре фиекаре турмэ.”
16E diede ciascuna greggia da parte in mano ai suoi servitori; e disse loro: Passate davanti a me, e fate che vi sia alquanto spazio fra una greggia e l'altra.
17А дат челуй динтый порунка урмэтоаре: „Кынд те ва ынтылни фрателе меу Есау ши те ва ынтреба: ‘Ал куй ешть? Унде те дучь? Ши а куй есте турма ачаста динаинтя та?’
17E diede quest'ordine al primo: Quando Esaù, mio fratello, ti scontrerà, e ti domanderà: Di cui sei tu? e dove vai? e di cui son questi animali che vanno davanti a te?
18сэ рэспунзь: ‘А робулуй тэу Иаков; еа есте ун дар тримис домнулуй меу Есау, ши ел ынсушь вине ын урма ноастрэ.’”
18di': Io son del tuo servitore Giacobbe; quest' è un presente mandato al mio signore Esaù; ed ecco, egli stesso viene dietro a noi.
19А дат ачеяшь порункэ челуй де ал дойля, челуй де ал трейля ши тутурор челор че мынау турмеле: „Аша сэ ворбиць домнулуй меу Есау кынд ыл вець ынтылни.
19E diede lo stesso ordine al secondo, ed al terzo, ed a tutti que' servitori che andavano dietro a quelle gregge; dicendo: Parlate ad Esaù in questa maniera, quando voi lo troverete.
20Сэ спунець: ‘Ятэ, робул тэу Иаков вине ши ел дупэ ной.’” Кэч ышь зичя ел: „Ыл вой потоли ку дарул ачеста каре мерӂе ынаинтя мя; ын урмэ ыл вой ведя фацэ ын фацэ, ши поате кэ мэ ва прими ку бунэвоинцэ.”
20E dite gli ancora: Ecco il tuo servitore Giacobbe dietro a noi. Perciocchè egli diceva: Io lo placherò col presente che va davanti a me; e poi potrò veder la sua faccia; forse mi farà egli buona accoglienza.
21Астфел, дарул а трекут ынаинте, яр ел а рэмас ын табэрэ ын ноаптя ачея.
21Quel presente adunque passò davanti a lui; ed egli dimorò quella notte nel campo.
22Тот ын ноаптя ачея с-а скулат, а луат пе челе доуэ невесте але луй, пе челе доуэ роабе ши пе чей унспрезече копий ай луй ши а трекут вадул Иабокулуй.
22Ed egli si levò di notte, e prese le sue due mogli, e le sue due serve, e i suoi undici figliuoli; e passò il guado di Iabboc.
23Й-а луат, й-а трекут пырыул ши а трекут тот че авя.
23E, dopo che li ebbe presi, ed ebbe loro fatto passare il torrente, fece passare tutto il rimanente delle cose sue.
24Иаков ынсэ а рэмас сингур. Атунч, ун ом с-а луптат ку ел пынэ ын ревэрсатул зорилор.
24E Giacobbe restò solo; ed un uomo lottò con lui fino all'apparir dell'alba.
25Вэзынд кэ ну-л поате бируи, омул ачеста л-а ловит ла ынкеетура коапсей, аша кэ и с-а скрынтит ынкеетура коапсей луй Иаков, пе кынд се лупта ку ел.
25Ed esso, veggendo che non lo potea vincere, gli toccò la giuntura della coscia; e la giuntura della coscia di Giacobbe fu smossa, mentre quell'uomo lottava con lui.
26Омул ачела а зис: „Ласэ-мэ сэ плек, кэч се реварсэ зориле.” Дар Иаков а рэспунс: „Ну Те вой лэса сэ плечь пынэ ну мэ вей бинекувынта.”
26E quell'uomo gli disse: Lasciami andare; perciocchè già spunta l'alba. E Giacobbe gli disse: Io non ti lascerò andare, che tu non mi abbi benedetto.
27Омул ачела й-а зис: „Кум ыць есте нумеле?” „Иаков”, а рэспунс ел.
27E quell'uomo gli disse: Quale è il tuo nome?
28Апой а зис: „Нумеле тэу ну ва май фи Иаков, чи те вей кема Исраел, кэч ай луптат ку Думнезеу ши ку оамень, ши ай фост бируитор.”
28Ed egli disse: Giacobbe. E quell'uomo gli disse: Tu non sarai più chiamato Giacobbe, anzi Israele; conciossiachè tu sii stato prode e valente con Dio e con gli uomini, ed abbi vinto.
29Иаков л-а ынтребат: „Спуне-мь, Те рог, нумеле Тэу.” Ел а рэспунс: „Пентру че Ымь черь нумеле?” Ши л-а бинекувынтат аколо.
29E Giacobbe lo domandò, e gli disse: Deh! dichiarami il tuo nome. Ed egli disse: Perchè domandi del mio nome?
30Иаков а пус локулуй ачелуя нумеле Пениел; „кэч”, а зис ел, „ам вэзут пе Думнезеу фацэ ын фацэ, ши тотушь ам скэпат ку вяцэ”.
30E quivi lo benedisse. E Giacobbe pose nome a quel luogo Peniel; perciocchè disse: Io ho veduto Iddio a faccia a faccia; e pur la vita mi è stata salvata.
31Рэсэря соареле кынд а трекут пе лынгэ Пениел. Ынсэ Иаков шкьопэта дин коапсэ.
31E il sole gli si levò come fu passato Peniel; ed egli zoppicava della coscia.
32Ятэ де че, пынэ ын зиуа де азь, исраелиций ну мэнынкэ вына де ла ынкеетура коапсей, кэч Думнезеу а ловит пе Иаков ла ынкеетура коапсей ын вынэ.
32Perciò i figliuoli d'Israele non mangiano fino ad oggi del muscolo della commessura dell'anca ch' è sopra la giuntura della coscia; perciocchè quell'uomo toccò la giuntura della coscia di Giacobbe, al muscolo della commessura dell'anca.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.