Галатень 4
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Дар кытэ време моштениторул есте невырстник, еу спун кэ ну се деосебеште ку нимик де ун роб, мэкар кэ есте стэпын пе тот.
1ORA, io dico che in tutto il tempo che l'erede è fanciullo, non è punto differente dal servo, benchè egli sia signore di tutto.
2Чи есте суб епитропь ши ынгрижиторь пынэ ла время рындуитэ де татэл сэу.
2Anzi egli è sotto tutori e curatori, fino al tempo ordinato innanzi dal padre.
3Тот аша ши ной, кынд ерам невырстничь, ерам суб робия ынвэцэтурилор ынчепэтоаре але лумий.
3Così ancora noi, mentre eravamo fanciulli, eravamo tenuti in servitù sotto gli elementi del mondo.
4Дар кынд а венит ымплиниря времий, Думнезеу а тримис пе Фиул Сэу, нэскут дин фемее, нэскут суб Леӂе,
4Ma, quando è venuto il compimento del tempo, Iddio ha mandato il suo Figliuolo, fatto di donna, sottoposto alla legge;
5ка сэ рэскумпере пе чей че ерау суб Леӂе, пентру ка сэ кэпэтэм ынфиеря.
5affinchè riscattasse coloro ch' eran sotto la legge, acciocchè noi ricevessimo l'adottazione.
6Ши пентру кэ сунтець фий, Думнезеу не-а тримис ын инимэ Духул Фиулуй Сэу, каре стригэ: „Ава!”, адикэ „Татэ!”
6Ora, perciocchè voi siete figliuoli, Iddio ha mandato lo Spirito del suo Figliuolo ne' cuori vostri, che grida: Abba, Padre.
7Аша кэ ну май ешть роб, чи фиу; ши дакэ ешть фиу, ешть ши моштенитор прин Думнезеу.
7Talchè tu non sei più servo, ma figliuolo; e se tu sei figliuolo, sei ancora erede di Dio, per Cristo.
8Одиниоарэ, кынд ну куноштяць пе Думнезеу, ераць робиць челор че, дин фиря лор, ну сунт думнезей.
8Ma allora voi , non conoscendo Iddio, servivate a coloro che di natura non sono dii.
9Дар акум, дупэ че аць куноскут пе Думнезеу, сау май бине зис, дупэ че аць фост куноскуць де Думнезеу, кум вэ май ынтоарчець ярэшь ла ачеле ынвэцэтурь ынчепэтоаре, слабе ши сэрэкэчоасе, кэрора врець сэ вэ супунець дин ноу?
9Ed ora, avendo conosciuto Iddio; anzi più tosto essendo stati conosciuti da Dio, come vi rivolgete di nuovo a' deboli e poveri elementi, a' quali, tornando addietro, volete di nuovo servire?
10Вой пэзиць зиле, лунь, времурь ши ань.
10Voi osservate giorni, e mesi, e stagioni, ed anni.
11Мэ тем сэ ну мэ фи остенит деӂяба пентру вой.
11Io temo di voi, ch'io non abbia faticato invano inverso voi.
12Фрацилор, вэ рог сэ фиць ка мине, кэч ши еу сунт ка вой. Ну мь-аць фэкут ничо недрептате.
12Siate come sono io, perciocchè io ancora son come voi; fratelli, io ve ne prego, voi non mi avete fatto alcun torto.
13Димпотривэ, штиць кэ ын непутинца трупулуй в-ам проповэдуит Евангелия пентру ынтыя датэ.
13Ora, voi sapete come per l'addietro io vi evangelizzai con infermità della carne.
14Ши н-аць арэтат нич диспрец, нич дезгуст фацэ де чея че ера о испитэ пентру вой ын трупул меу, димпотривэ, м-аць примит ка пе ун ынӂер ал луй Думнезеу, ка пе Ынсушь Христос Исус.
14E voi non isprezzaste, nè schifaste la mia prova, che era nella mia carne; anzi mi accoglieste come un angelo di Dio, come Cristo Gesù stesso.
15Унде есте дар феричиря воастрэ? Кэч вэ мэртурисеск кэ, дакэ ар фи фост ку путинцэ, в-аць фи скос пынэ ши окий ши ми й-аць фи дат.
15Che cosa adunque vi faceva così predicar beati? poichè io vi rendo testimonianza che se fosse stato possibile, voi vi sareste cavati gli occhi, e me li avreste dati.
16М-ам фэкут оаре врэжмашул востру, пентру кэ в-ам спус адевэрул?
16Son io dunque divenuto vostro nemico, proponendovi la verità?
17Ну ку гынд бун сунт плинь де рывнэ ей пентру вой, чи вор сэ вэ дезлипяскэ де ной, ка сэ фиць плинь де рывнэ фацэ де ей.
17Coloro sono zelanti per voi, non onestamente; anzi vi vogliono distaccare da noi, acciocchè siate zelanti per loro.
18Есте бине сэ фий плин де рывнэ тотдяуна пентру бине, ну нумай кынд сунт де фацэ ла вой.
18Or egli è bene d'esser sempre zelanti in bene, e non solo quando io son presente fra voi.
19Копилаший мей, пентру каре ярэшь симт дурериле наштерий, пынэ че ва луа Христос кип ын вой!
19Deh! figlioletti miei, i quali io partorisco di nuovo, finchè Cristo sia formato in voi!
20О, кум аш вря сэ фиу акум де фацэ ла вой ши сэ-мь скимб гласул, кэч ну штиу че сэ май кред!
20Or io desidererei ora esser presente fra voi, e mutar la mia voce, perciocchè io son perplesso di voi.
21Спунеци-мь вой, каре воиць сэ фиць суб Леӂе, н-аскултаць вой Леӂя?
21DITEMI, voi che volete essere sotto la legge, non udite voi la legge?
22Кэч есте скрис кэ Авраам а авут дой фий: унул дин роабэ ши унул дин фемея слободэ.
22Poichè egli è scritto, che Abrahamo ebbe due figliuoli: uno della serva, e uno della franca.
23Дар чел дин роабэ с-а нэскут ын кип фиреск, яр чел дин фемея слободэ с-а нэскут прин фэгэдуинцэ.
23Or quel che era della serva fu generato secondo la carne; ma quel che era della franca fu generato per la promessa.
24Лукруриле ачестя требуе луате ынтр-алт ынцелес – ачестя сунт доуэ легэминте: унул де пе мунтеле Синай наште пентру робие ши есте Агар,
24Le quali cose hanno un senso allegorico; poichè quelle due donne sono i due patti: l'uno dal monte Sina, che genera a servitù, il quale è Agar.
25кэч Агар есте мунтеле Синай дин Арабия; ши рэспунде Иерусалимулуй де акум, каре есте ын робие ымпреунэ ку копиий сэй.
25Perciocchè Agar è Sina, monte in Arabia; e corrisponde alla Gerusalemme del tempo presente; ed è serva, co' suoi figliuoli.
26Дар Иерусалимул чел де сус есте слобод ши ел есте мама ноастрэ.
26Ma la Gerusalemme di sopra è franca; la quale è madre di tutti noi.
27Фииндкэ есте скрис: „Букурэ-те, стярпо, каре ну нашть делок! Избукнеште де букурие ши стригэ, ту, каре ну ешть ын дурериле наштерий! Кэч копиий челей пэрэсите вор фи ын нумэр май маре декыт копиий челей ку бэрбат.”
27Poichè egli è scritto: Rallegrati, o sterile che non partorivi; prorompi, e grida, tu che non sentivi doglie di parto; perciocchè più saranno i figliuoli della lasciata, che di colei che avea il marito.
28Ши вой, фрацилор, ка ши Исаак, вой сунтець копий ай фэгэдуинцей.
28Or noi, fratelli, nella maniera d'Isacco, siamo figliuoli della promessa.
29Ши кум с-а ынтымплат атунч, кэ чел че се нэскусе ын кип фиреск пригоня пе чел че се нэскусе прин Духул, тот аша се ынтымплэ ши акум.
29Ma come allora quel che era generato secondo la carne, perseguiva quel che era generato secondo lo spirito, così ancora avviene al presente.
30Дар че зиче Скриптура? „Изгонеште пе роабэ ши пе фиул ей, кэч фиул роабей ну ва моштени ымпреунэ ку фиул фемеий слободе.”
30Ma, che dice la scrittura? Caccia fuori la serva, e il suo figliuolo; perciocchè il figliuol della serva non sarà erede col figliuol della franca.
31Де ачея, фрацилор, ной ну сунтем копиий челей роабе, чи ай фемеий слободе. Христос не-а избэвит ка сэ фим слобозь.
31Così adunque, fratelli, noi non siamo figliuoli della serva, ma della franca.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.