1 Самуел 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Тынэрул Самуел служя Домнулуй ынаинтя луй Ели. Кувынтул Домнулуй ера рар ын время ачея ши веденииле ну ерау десе.
1O menino Samuel ministrava ao SENHOR perante Eli. Naqueles dias, a palavra do SENHOR era rara; não havia muitas visões.
2Тот пе время ачея, Ели ынчепя сэ айбэ окий тулбурь ши ну май путя сэ вадэ. Ел стэтя кулкат ла локул луй,
2Naquele tempo, estando Eli deitado no seu aposento (ora, os seus olhos já começavam a escurecer, de modo que ele não podia ver),
3яр кандела луй Думнезеу ну се стинсесе ынкэ ши Самуел ера кулкат ын Темплул Домнулуй, унде ера кивотул луй Думнезеу.
3e não tendo ainda se apagado a lâmpada de Deus, e estando Samuel deitado no templo do SENHOR, onde estava a arca de Deus,
4Атунч, Домнул а кемат пе Самуел. Ел а рэспунс: „Ятэ-мэ!”
4O SENHOR chamou a Samuel. E ele respondeu: “Eis-me aqui.”
5Ши а алергат ла Ели ши а зис: „Ятэ-мэ, кэч м-ай кемат.” Ели а рэспунс: „Ну те-ам кемат; ынтоарче-те ши те кулкэ.” Ши с-а дус ши с-а кулкат.
5Ele correu até Eli e disse: “Eis-me aqui, pois o senhor me chamou.” Eli respondeu: “Eu não o chamei. Volte a deitar-se.” Ele foi e se deitou.
6Домнул а кемат дин ноу пе Самуел. Ши Самуел с-а скулат, с-а дус ла Ели ши а зис: „Ятэ-мэ, кэч м-ай кемат.” Ели а рэспунс: „Ну те-ам кемат, фиуле, ынтоарче-те ши те кулкэ.”
6O SENHOR o chamou outra vez: “Samuel!” Samuel se levantou, foi até Eli e disse: “Eis-me aqui, pois o senhor me chamou.” Ele respondeu: “Não o chamei, meu filho. Volte a deitar-se.”
7Самуел ну куноштя ынкэ пе Домнул ши Кувынтул Домнулуй ну-й фусесе ынкэ дескоперит.
7Ora, Samuel ainda não conhecia o SENHOR, nem a palavra do SENHOR lhe havia sido revelada.
8Домнул а кемат дин ноу пе Самуел, пентру а трея оарэ. Ши Самуел с-а скулат, с-а дус ла Ели ши а зис: „Ятэ-мэ, кэч м-ай кемат.” Ели а ынцелес кэ Домнул кямэ пе копил
8O SENHOR chamou a Samuel novamente, pela terceira vez. Ele se levantou, foi até Eli e disse: “Eis-me aqui, pois o senhor me chamou.” Então Eli percebeu que o SENHOR estava chamando o menino.
9ши а зис луй Самуел: „Ду-те де те кулкэ ши, дакэ вей май фи кемат, сэ спуй: ‘Ворбеште, Доамне, кэч робул Тэу аскултэ.’” Ши Самуел с-а дус сэ се кулче ла локул луй.
9Por isso Eli disse a Samuel: “Vá, deite-se. E se ele o chamar, você dirá: ‘Fala, SENHOR; porque o teu servo ouve.’” Então Samuel foi e deitou-se no seu lugar.
10Домнул а венит, С-а ынфэцишат ши л-а кемат ка ши ын челелалте дэць: „Самуеле, Самуеле!” Ши Самуел а рэспунс: „Ворбеште, кэч робул Тэу аскултэ.”
10O SENHOR veio, ficou ali e chamou como das outras vezes: “Samuel! Samuel!” Então Samuel respondeu: “Fala, porque o teu servo ouve.”
11Атунч, Домнул а зис луй Самуел: „Ятэ кэ вой фаче ын Исраел ун лукру каре ва асурзи урекиле орькуй ыл ва аузи.
11O SENHOR disse a Samuel: “Eis que farei algo em Israel que fará tinir os dois ouvidos de todo aquele que ouvir.
12Ын зиуа ачея вой ымплини асупра луй Ели тот че ам ростит ымпотрива касей луй; вой ынчепе ши вой испрэви.
12Naquele dia cumprirei contra Eli tudo o que falei a respeito da sua casa, do começo ao fim.
13Й-ам спус кэ вряу сэ педепсеск каса луй пентру тотдяуна, дин причина фэрэделеӂий де каре аре куноштинцэ ши прин каре фиий луй с-ау фэкут вредничь де лепэдат, фэрэ ка ел сэ-й фи оприт.
13Pois eu lhe disse que julgarei a sua casa para sempre por causa da iniquidade que ele conhecia; porque os seus filhos trouxeram maldição sobre si mesmos, e ele não os repreendeu.
14Де ачея, жур касей луй Ели кэ ничодатэ фэрэделеӂя касей луй Ели ну ва фи испэшитэ, нич прин жертфе, нич прин дарурь де мынкаре.”
14Portanto, jurei à casa de Eli que a iniquidade da casa de Eli jamais será expiada com sacrifício ou com oferta.”
15Самуел а рэмас кулкат пынэ диминяца, апой а дескис ушиле Касей Домнулуй. Самуел с-а темут сэ историсяскэ луй Ели ведения ачея.
15Samuel ficou deitado até a manhã e então abriu as portas da casa do SENHOR. Mas Samuel teve medo de relatar a visão a Eli.
16Дар Ели а кемат пе Самуел ши а зис: „Самуеле, фиуле!” Ел а рэспунс: „Ятэ-мэ!”
16Então Eli chamou a Samuel e disse: “Samuel, meu filho!” Ele respondeu: “Eis-me aqui.”
17Ши Ели а зис: „Каре есте кувынтул пе каре ци л-а ворбит Домнул? Ну-мь аскунде нимик. Думнезеу сэ Се поарте ку тине ку тоатэ аспримя дакэ-мь аскунзь чева дин тот че ць-а спус!”
17Eli perguntou: “O que foi que ele lhe falou? Por favor, não esconda de mim. Que Deus o castigue com severidade, e ainda mais, se você me esconder alguma coisa de tudo o que ele lhe falou.”
18Самуел й-а историсит тот, фэрэ сэ-й аскундэ нимик. Ши Ели а зис: „Домнул есте Ачеста, сэ факэ че ва креде!”
18Samuel lhe contou tudo e não lhe escondeu nada. Eli disse: “Ele é o SENHOR. Que ele faça o que lhe parecer bem.”
19Самуел крештя, Домнул ера ку ел ши н-а лэсат сэ кадэ ла пэмынт ничунул дин кувинтеле сале.
19Samuel cresceu, e o SENHOR estava com ele e não deixou que nenhuma das suas palavras caísse por terra.
20Тот Исраелул, де ла Дан пынэ ла Беер-Шеба, а куноскут кэ Домнул пусесе пе Самуел пророк ал Домнулуй.
20Todo o Israel, desde Dã até Berseba, reconheceu que Samuel estava confirmado como profeta do SENHOR.
21Домнул ну ынчета сэ Се арате ын Сило, кэч Домнул Се дескоперя луй Самуел, ын Сило, прин Кувынтул Домнулуй.
21O SENHOR voltou a aparecer em Siló; pois o SENHOR se revelava a Samuel em Siló por meio da palavra do SENHOR.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.