Jonas 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1A palavra do SENHOR veio a Jonas pela segunda vez, dizendo:
1Кувынтул Домнулуй а ворбит а доуа оарэ луй Иона астфел:
2“Levante-se, vá à grande cidade de Nínive, e pregue a ela a mensagem que eu lhe dou.”
2„Скоалэ-те, ду-те ла Ниниве, четатя чя маре, ши вестеште аколо стригаря пе каре ць-о вой да!”
3Então Jonas se levantou e foi a Nínive, de acordo com a palavra do SENHOR. Ora, Nínive era uma cidade extremamente grande, de três dias de caminhada.
3Ши Иона с-а скулат ши с-а дус ла Ниниве, дупэ Кувынтул Домнулуй. Ши Ниниве ера о четате фоарте маре, кыт о кэлэторие де трей зиле.
4Jonas começou a entrar na cidade, caminhando a distância de um dia, e clamou, dizendo: “Em quarenta dias, Nínive será destruída!”
4Иона а ынчепут сэ пэтрундэ ын ораш кале де о зи, стригынд ши зикынд: „Ынкэ патрузечь де зиле, ши Ниниве ва фи нимичитэ!”
5O povo de Nínive creu em Deus; e proclamaram um jejum e vestiram-se de pano de saco, desde o maior até o menor deles.
5Оамений дин Ниниве ау крезут ын Думнезеу, ау вестит ун пост ши с-ау ымбрэкат ку сачь, де ла чей май марь пынэ ла чей май мичь.
6A notícia chegou ao rei de Nínive, e ele se levantou do seu trono, tirou o seu manto real, cobriu-se de pano de saco e sentou-se sobre cinzas.
6Лукрул а ажунс ла урекя ымпэратулуй дин Ниниве; ел с-а скулат де пе скаунул луй де домние, шь-а скос мантия де пе ел, с-а акоперит ку ун сак ши а шезут ын ченушэ.
7Ele fez uma proclamação e a publicou por toda Nínive, por decreto do rei e de seus nobres, dizendo: “Que nem homem nem animal, nem gado nem rebanho, provem coisa alguma; não se alimentem, nem bebam água;
7Ши а тримис сэ се дя де штире ын Ниниве, дин порунка ымпэратулуй ши май-марилор луй, урмэтоареле: „Оамений ши вителе, боий ши оиле сэ ну густе нимик, сэ ну паскэ ши нич сэ ну бя апэ делок!
8mas que se cubram de pano de saco, tanto homem quanto animal, e clamem fortemente a Deus. Sim, que cada um se desvie do seu mau caminho e da violência que há em suas mãos.
8Чи оамений ши вителе сэ се акопере ку сачь, сэ стриӂе ку путере кэтре Думнезеу ши сэ се ынтоаркэ де ла каля лор чя ря ши де ла фаптеле де асуприре де каре ле сунт плине мыниле!
9Quem sabe se Deus não voltará atrás e se arrependerá, e se desviará da sua ira ardente, para que não pereçamos?”
9Чине штие дакэ ну Се ва ынтоарче Думнезеу ши Се ва кэй ши дакэ ну-Шь ва опри мыния Луй апринсэ, ка сэ ну перим!”
10Deus viu as obras deles, que se desviaram do seu mau caminho. Deus se arrependeu do mal que disse que faria a eles, e não o fez.
10Думнезеу а вэзут че фэчяу ей ши кэ се ынторчяу де ла каля лор чя ря. Атунч, Думнезеу С-а кэит де рэул пе каре Се хотэрысе сэ ли-л факэ ши ну л-а фэкут.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.