Isaías 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Nos dias de Acaz, filho de Jotão, filho de Uzias, rei de Judá, Rezim, o rei da Síria, e Peca, filho de Remalias, rei de Israel, subiram a Jerusalém para guerrear contra ela, mas não puderam prevalecer contra ela.
1С-а ынтымплат, пе время луй Ахаз, фиул луй Иотам, фиул луй Озия, ымпэратул луй Иуда, кэ Рецин, ымпэратул Сирией, с-а суит ку Пеках, фиул луй Ремалия, ымпэратул луй Исраел, ымпотрива Иерусалимулуй, ка сэ-л батэ, дар н-а путут сэ-л батэ.
2Foi dito à casa de Davi: “A Síria está aliada a Efraim.” O coração dele estremeceu, e o coração do seu povo, como as árvores da floresta estremecem com o vento.
2Кынд ау венит ши ау спус касей луй Давид: „Сириений ау тэбэрыт ын Ефраим”, а тремурат инима луй Ахаз ши инима попорулуй сэу, кум се клатинэ копачий дин пэдуре кынд бате вынтул.
3Então o SENHOR disse a Isaías: “Saia agora para encontrar Acaz, você e seu filho Sear-Jasube, no fim do aqueduto do tanque superior, na estrada do campo do lavandeiro.
3Атунч Домнул а зис луй Исая: „Ешь ынаинтя луй Ахаз, ту ши фиул тэу Шеар-Иашуб, ла капэтул каналулуй де апэ ал язулуй де сус, пе друмул каре дуче ла огорул ынэлбиторулуй,
4Diga a ele: ‘Tenha cuidado e mantenha a calma. Não tenha medo, nem deixe o seu coração desfalecer por causa destes dois restos de tições fumegantes, por causa da ira furiosa de Rezim e da Síria, e do filho de Remalias.
4ши спуне-й: ‘Я сяма ши фий лиништит; ну те теме де нимик ши сэ ну ци се ынмоае инима дин причина ачестор доуэ козь де тэчунь каре фумегэ: дин причина мынией луй Рецин ши а Сирией ши дин причина фиулуй луй Ремалия!
5Porque a Síria, Efraim e o filho de Remalias tramaram o mal contra você, dizendo:
5Ну те теме кэ Сирия гындеште рэу ымпотрива та ши кэ Ефраим ши фиул луй Ремалия зик:
6“Vamos subir contra Judá e despedaçá-lo, e vamos dividi-lo entre nós, e estabelecer um rei no meio dele, o filho de Tabeel.”
6«Сэ не суим ымпотрива луй Иуда, сэ батем четатя, с-о спарӂем ши сэ пунем ымпэрат ын еа пе фиул луй Табеел!»
7Assim diz o Senhor DEUS: “Isso não subsistirá, nem acontecerá.”
7Кэч аша ворбеште Домнул Думнезеу: «Аша чева ну се ва ынтымпла ши ну ва авя лок.
8Pois a cabeça da Síria é Damasco, e a cabeça de Damasco é Rezim. Dentro de sessenta e cinco anos Efraim será despedaçado, de modo que não será mais um povo.
8Кэч Дамаскул ва фи капитала Сирией ши Рецин ва фи капитала Дамаскулуй. Ши песте шайзечь ши чинч де ань, Ефраим ва фи нимичит ши ну ва май фи ун попор.
9A cabeça de Efraim é Samaria, e a cabeça de Samaria é o filho de Remalias. Se vocês não crerem, certamente não estarão firmes.’”
9Самария ва фи капитала луй Ефраим, ши фиул луй Ремалия ва фи капул Самарией. Дакэ ну кредець, ну вець ста ын пичоаре.»’”
10O SENHOR falou novamente a Acaz, dizendo:
10Домнул а ворбит дин ноу луй Ахаз ши й-а зис:
11“Peça um sinal ao SENHOR, seu Deus; peça-o nas profundezas, ou nas alturas em cima.”
11„Чере ун семн де ла Домнул Думнезеул тэу; чере-л фие ын локуриле де жос, фие ын локуриле де сус!”
12Mas Acaz disse: “Eu não pedirei. Não tentarei o SENHOR.”
12Ахаз а рэспунс:. „Ну вряу сэ чер нимик, ка сэ ну испитеск пе Домнул.”
13Ele disse: “Ouçam agora, casa de Davi. Não lhes basta provar a paciência dos homens, para que provem também a paciência do meu Deus?
13Исая а зис атунч: „Аскултаць тотушь, каса луй Давид! Ну вэ ажунӂе оаре сэ обосиць рэбдаря оаменилор, де май обосиць ши пе а Думнезеулуй меу?
14Portanto, o próprio Senhor lhes dará um sinal. Eis que a virgem conceberá e dará à luz um filho, e chamará o seu nome Emanuel.
14Де ачея Домнул Ынсушь вэ ва да ун семн: ‘Ятэ, фечоара ва рэмыне ынсэрчинатэ, ва наште ун фиу ши-й ва пуне нумеле Емануел.
15Ele comerá manteiga e mel quando souber rejeitar o mal e escolher o bem.
15Ел ва мынка смынтынэ ши мьере пынэ ва шти сэ лепеде рэул ши сэ алягэ бинеле.
16Pois antes que o menino saiba rejeitar o mal e escolher o bem, a terra cujos dois reis você abomina será desamparada.
16Дар, ынаинте ка сэ штие копилул сэ лепеде рэул ши сэ алягэ бинеле, цара де ай кэрей дой ымпэраць те темь ту ва фи пустиитэ.
17O SENHOR trará sobre você, sobre o seu povo e sobre a casa de seu pai dias que não vieram, desde o dia em que Efraim se separou de Judá, a saber, o rei da Assíria.
17Домнул ва адуче песте тине, песте попорул тэу ши песте каса татэлуй тэу зиле кум н-ау май фост ничодатэ дин зиуа кынд с-а деспэрцит Ефраим де Иуда (адикэ пе ымпэратул Асирией).’
18Acontecerá naquele dia que o SENHOR assobiará para a mosca que está nos confins dos rios do Egito, e para a abelha que está na terra da Assíria.
18Ын зиуа ачея, Домнул ва шуера муштелор де ла капэтул рыурилор Еӂиптулуй ши албинелор дин цара Асирией;
19Elas virão e todas pousarão nos vales desolados, nas fendas das rochas, em todas as cercas de espinhos e em todos os pastos.
19еле вор вени ши се вор ашеза тоате ын вылчелеле пустий ши ын крэпэтуриле стынчилор, пе тоате туфишуриле ши пе тоате имашуриле.
20Naquele dia, o Senhor rapará com uma navalha alugada nas regiões além do Rio, a saber, com o rei da Assíria, a cabeça e os pelos dos pés; e ela também consumirá a barba.
20Ын зиуа ачея, Домнул ва раде, ку ун бричь луат ку кирие де динколо де рыу, ши ануме ку ымпэратул Асирией, капул ши пэрул де пе пичоаре; ба ва раде кяр ши барба.
21Acontecerá naquele dia que um homem manterá vivas uma novilha e duas ovelhas.
21Ын зиуа ачея, фиекаре ва хрэни нумай о жункэ ши доуэ ой
22Acontecerá que, por causa da abundância de leite que elas darão, ele comerá manteiga, pois todos os que restarem na terra comerão manteiga e mel.
22ши вор да ун аша белшуг де лапте, ынкыт вор мынка смынтынэ, кэч ку смынтынэ ши ку мьере се вор хрэни тоць чей че вор рэмыне ын царэ.
23Acontecerá naquele dia que todo lugar onde havia mil videiras valendo mil siclos de prata, será para sarças e espinheiros.
23Ын зиуа ачея, орьче лок каре ва авя о мие де бутучь де вицэ, прецуинд о мие де сикли де арӂинт, ва фи лэсат прадэ мэрэчинилор ши спинилор:
24As pessoas irão para lá com flechas e com arco, porque toda a terra será de sarças e espinheiros.
24вор интра аколо ку сэӂець ши ку аркул, кэч тоатэ цара ну ва фи декыт мэрэчинь ши спинь.
25A todas as colinas que eram cultivadas com a enxada, você não irá lá por medo das sarças e espinheiros; mas servirão para soltar os bois, e para as ovelhas pisarem.”
25Ши тоць мунций лукраць ку казмауа акум ну вор май фи кутреераць, де фрика мэрэчинилор ши а спинилор; вор да друмул боилор ын ей ши ый вор бэтэтори оиле.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.