Isaías 43
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Mas agora, o SENHOR que o criou, ó Jacó, e aquele que o formou, ó Israel, diz: “Não tenha medo, pois eu o redimi. Eu o chamei pelo seu nome. Você é meu.
1Акум, аша ворбеште Домнул, каре те-а фэкут, Иакове, ши Чел че те-а ынтокмит, Исраеле: „Ну те теме де нимик, кэч Еу те избэвеск, те кем пе нуме: ешть ал Меу.
2Quando você passar pelas águas, eu estarei com você, e pelos rios, eles não o submergirão. Quando você andar pelo fogo, não se queimará, e a chama não o abrasará.
2Дакэ вей трече прин апе, Еу вой фи ку тине ши рыуриле ну те вор ынека; дакэ вей мерӂе прин фок, ну те ва арде ши флакэра ну те ва апринде.
3Pois eu sou o SENHOR, o seu Deus, o Santo de Israel, o seu Salvador. Dei o Egito como seu resgate, a Etiópia e Sebá em seu lugar.
3Кэч Еу сунт Домнул Думнезеул тэу, Сфынтул луй Исраел, Мынтуиторул тэу! Еу дау Еӂиптул ка прец пентру рэскумпэраря та, Етиопия ши Саба ын локул тэу.
4Visto que você tem sido precioso e honrado aos meus olhos, e eu o tenho amado, portanto, darei pessoas em seu lugar, e nações em troca da sua vida.
4Де ачея, пентру кэ ай прец ын окий Мей, пентру кэ ешть прецуит ши те юбеск, дау оамень пентру тине ши попоаре пентру вяца та.
5Não tenha medo, pois eu estou com você. Trarei a sua descendência do oriente, e o ajuntarei do ocidente.
5Ну те теме де нимик, кэч Еу сунт ку тине, Еу вой адуче ынапой нямул тэу де ла рэсэрит ши те вой стрынӂе де ла апус.
6Direi ao norte: ‘Entregue-os!’ e direi ao sul: ‘Não os retenha! Traga meus filhos de longe, e minhas filhas dos confins da terra —
6Вой зиче мязэнопций: ‘Дэ ынкоаче!’ ши мязэзилей: ‘Ну опри, чи аду-Мь фиий дин цэриле депэртате ши фийчеле де ла марӂиня пэмынтулуй:
7todo aquele que é chamado pelo meu nome, e que criei para a minha glória, que eu formei, sim, que eu fiz.’”
7пе тоць чей че поартэ Нумеле Меу ши пе каре й-ам фэкут спре слава Мя, пе каре й-ам ынтокмит ши й-ам алкэтуит.’”
8Traga o povo cego que tem olhos, e os surdos que têm ouvidos.
8Скоате афарэ попорул чел орб, каре тотушь аре окь, ши сурзий, каре тотушь ау урекь.
9Que todas as nações se reúnam, e que os povos se ajuntem. Quem entre eles pode declarar isso, e nos mostrar as coisas passadas? Que tragam suas testemunhas, para que sejam justificados, ou que ouçam, e digam: “Isso é verdade.”
9Сэ се стрынгэ тоате нямуриле ши сэ се адуне попоареле! Чине динтре ей а вестит ачесте лукрурь? Каре динтре ей не-ау фэкут челе динтый пророчий? Сэ-шь адукэ марторий ши сэ-шь доведяскэ дрептатя, ка сэ аскулте оамений ши сэ зикэ: „Адевэрат!”
10“Vocês são minhas testemunhas”, diz o SENHOR, “junto com o meu servo a quem escolhi; para que vocês saibam e creiam em mim, e entendam que eu sou ele. Antes de mim nenhum Deus se formou, nem haverá algum depois de mim.
10„Вой сунтець марторий Мей”, зиче Домнул, „вой ши Робул Меу пе каре Л-ам алес, ка сэ штиць, ка сэ Мэ кредець ши сэ ынцелеӂець кэ Еу сунт: ынаинте де Мине н-а фост фэкут ничун Думнезеу ши дупэ Мине ну ва фи,
11Eu, eu mesmo, sou o SENHOR. Além de mim, não há salvador.
11Еу, Еу сунт Домнул, ши афарэ де Мине ну есте ничун Мынтуитор!
12Eu declarei, eu salvei, e eu mostrei, e não houve nenhum deus estranho entre vocês. Portanto, vocês são minhas testemunhas”, diz o SENHOR, “e eu sou Deus.
12Еу ам вестит, ам мынтуит, ам пророчит, ну сунт стрэин ынтре вой; вой Ымь сунтець марторь”, зиче Домнул, „кэ Еу сунт Думнезеу.
13Sim, desde que o dia existe, eu sou ele. Não há ninguém que possa livrar das minhas mãos. Agindo eu, quem o impedirá?”
13Еу сунт де ла ынчепут ши нимень ну избэвеште дин мына Мя. Кынд лукрез Еу, чине се поате ымпотриви?”
14O SENHOR, o seu Redentor, o Santo de Israel, diz: “Por amor a vocês, enviei a Babilônia, e farei descer a todos eles como fugitivos, até mesmo os caldeus, nos navios do seu regozijo.
14Аша ворбеште Домнул, Рэскумпэрэторул востру, Сфынтул луй Исраел: „Дин причина воастрэ тримит пе врэжмаш ымпотрива Бабилонулуй ши кобор пе тоць фугарий, кяр ши пе халдеень, пе корэбииле ку каре се фэляу.
15Eu sou o SENHOR, o seu Santo, o Criador de Israel, o seu Rei.”
15Еу сунт Домнул, Сфынтул востру, Фэкэторул луй Исраел, Ымпэратул востру.”
16O SENHOR, que faz um caminho no mar, e uma vereda nas águas impetuosas,
16Аша ворбеште Домнул, каре а кроит ун друм пе маре ши о кэраре пе апеле челе путерниче,
17que faz sair o carro e o cavalo, o exército e o homem valente (eles se deitam juntos, não se levantarão; estão extintos, estão apagados como um pavio) diz:
17каре а скос каре ши кай, о оштире ши рэзбойничь витежь, кулкаць деодатэ ымпреунэ, ка сэ ну се май скоале, нимичиць ши стиншь ка ун мук де лумынаре:
18“Não se lembrem das coisas passadas, e não considerem as coisas antigas.
18„Ну вэ май гындиць ла че а фост май ынаинте ши ну вэ май уйтаць ла челе векь!
19Eis que farei uma coisa nova. Ela brota agora. Vocês não a percebem? Até mesmo farei um caminho no deserto, e rios no ermo.
19Ятэ, вой фаче чева ноу ши-й гата сэ се ынтымпле. Сэ ну-л куноаштець вой оаре? Вой фаче ун друм прин пустиу ши рыурь ын локурь сечетоасе.
20Os animais do campo, os chacais e os avestruzes, me honrarão, porque dou água no deserto e rios no ermo, para dar de beber ao meu povo, o meu escolhido,
20Фяреле кымпулуй Мэ вор слэви, шакалий ши струций, пентру кэ вой да апе ын пустиу ши рыурь ын локурь сечетоасе, ка сэ адэп пе попорул Меу, пе попорул Меу чел алес,
21o povo que formei para mim mesmo, para que proclamem o meu louvor.
21попорул пе каре Ми л-ам алкэтуит ка сэ вестяскэ лауделе Меле.
22Contudo, você não me invocou, ó Jacó; mas você se cansou de mim, ó Israel.
22Ши ту ну М-ай кемат, Иакове, кэч те-ай обосит де Мине, Исраеле!
23Você não me trouxe nenhuma de suas ovelhas para holocaustos, nem me honrou com os seus sacrifícios. Não o sobrecarreguei com ofertas, nem o cansei com incenso.
23Ну Мь-ай адус оиле тале ка ардере-де-тот ши ну М-ай чинстит ку жертфеле тале. Ну те-ам кинуит ку дарурь де мынкаре, пе каре требуя сэ Ми ле адучь, ши ну те-ам обосит ку жертфе де тэмые.
24Você não me comprou cana doce com dinheiro, nem me saciou com a gordura dos seus sacrifícios, mas você me sobrecarregou com os seus pecados. Você me cansou com as suas iniquidades.
24Ну Мь-ай кумпэрат трестие мироситоаре ку арӂинт ши ну М-ай сэтурат ку грэсимя жертфелор тале, дар ту М-ай кинуит ку пэкателе тале ши М-ай обосит ку нелеӂюириле тале.
25Eu, eu mesmo, sou o que apaga as suas transgressões por amor de mim; e não me lembrarei dos seus pecados.
25Еу, Еу ыць штерг фэрэделеӂиле, пентру Мине, ши ну-Мь вой май адуче аминте де пэкателе тале.
26Faça-me lembrar. Entremos em juízo juntos. Apresente a sua causa, para que você possa ser justificado.
26Аду-Мь аминте, сэ не жудекэм ымпреунэ, ворбеште ту ынсуць, ка сэ-ць скоць дрептатя.
27Seu primeiro pai pecou, e os seus mestres transgrediram contra mim.
27Чел динтый татэ ал тэу а пэкэтуит ши ынвэцэторий тэй с-ау рэзврэтит ымпотрива Мя.
28Portanto, profanarei os príncipes do santuário; e farei de Jacó uma maldição, e de Israel um insulto.” ```
28Де ачея, ам сокотит ка ниште пынгэриць пе кэпетенииле Сфынтулуй Локаш, ам дат перзэрий пе Иаков ши батжокурий пе Исраел.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.