Isaías 41
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Calem-se diante de mim, ilhas, e que os povos renovem as suas forças. Que eles se aproximem, e então falem. Vamos nos reunir para o julgamento.
1„Тэчець, остроаве, ши аскултаци-Мэ! Сэ-шь ынвиорезе попоареле путеря, сэ ынаинтезе ши сэ ворбяскэ! Сэ не апропием ши сэ не жудекэм ымпреунэ.
2Quem levantou alguém do oriente? Quem o chamou aos seus pés em justiça? Ele lhe entrega as nações e o faz reinar sobre os reis. Ele os entrega como pó à sua espada, como palha levada pelo vento ao seu arco.
2Чине а ридикат де ла рэсэрит пе ачела пе каре, ын неприхэниря Луй, ыл кямэ сэ калче пе урмеле Луй? Чине ый супуне нямурь ши ымпэраць? Чине ле фаче сабия праф ши аркул, о плявэ луатэ де вынт?
3Ele os persegue e passa em segurança, por um caminho pelo qual seus pés nunca haviam passado.
3Ел ый урмэреште, мерӂе ын паче пе ун друм пе каре н-а май кэлкат ничодатэ ку пичорул луй.
4Quem operou e fez isso, chamando as gerações desde o princípio? Eu, o SENHOR, o primeiro, e com os últimos, eu sou.”
4Чине а фэкут ши а ымплинит ачесте лукрурь? Ачела каре а кемат нямуриле де ла ынчепут, Еу, Домнул, Чел динтый ши Ачелашь пынэ ын челе дин урмэ вякурь.
5As ilhas viram, e temem. Os confins da terra tremem. Eles se aproximam, e vêm.
5Остроавеле вэд лукрул ачеста ши се тем, капетеле пэмынтулуй тремурэ: се апропие ши вин.
6Cada um ajuda o seu próximo. Eles dizem aos seus irmãos: “Seja forte!”
6Се ажутэ унул пе алтул ши фиекаре зиче фрателуй сэу: ‘Фий ку инимэ!’
7Assim o carpinteiro encoraja o ourives. Aquele que alisa com o martelo encoraja o que bate na bigorna, dizendo da soldagem: “Está boa;” e ele o fixa com pregos, para que não tombe.
7Лемнарул ымбэрбэтязэ пе арӂинтар; чел че луструеште ку чоканул ымбэрбэтязэ пе чел че бате пе никовалэ, зикынд деспре ымбинаре: ‘Есте бунэ’, ши цинтуеште идолул ын куе ка сэ ну се клатине.
8“Mas você, Israel, meu servo, Jacó, a quem escolhi, descendência de Abraão, meu amigo,
8Дар ту, Исраеле, робул Меу, Иакове, пе каре те-ам алес, сэмынца луй Авраам, приетенул Меу,
9você, a quem tomei dos confins da terra, e chamei dos seus cantos, e lhe disse: ‘Você é meu servo. Eu o escolhi e não o rejeitei.’
9ту, пе каре те-ам луат де ла марӂиниле пэмынтулуй ши пе каре те-ам кемат динтр-о царэ депэртатэ, кэруя ць-ам зис: ‘Ту ешть робул Меу, те алег ши ну те лепэд’,
10Não tenha medo, pois eu estou com você. Não se apavore, pois eu sou o seu Deus. Eu o fortalecerei. Sim, eu o ajudarei. Sim, eu o sustentarei com a destra da minha justiça.
10ну те теме, кэч Еу сунт ку тине; ну те уйта ку ынгрижораре, кэч Еу сунт Думнезеул тэу; Еу те ынтэреск, тот Еу ыць вин ын ажутор. Еу те сприжин ку дряпта Мя бируитоаре.
11Eis que todos os que se enfurecem contra você ficarão envergonhados e confundidos. Aqueles que lutam contra você serão como nada, e perecerão.
11Ятэ, ынфрунтаць ши акопериць де рушине вор фи тоць чей че сунт мынияць пе тине; вор фи нимичиць ши вор пери чей че ци се ымпотривеск.
12Você os procurará, e não os encontrará, mesmo aqueles que contendem com você. Aqueles que guerreiam contra você serão como nada, como uma coisa que não existe.
12Ый вей кэута, ши ну-й вей май гэси пе чей че се чертау ку тине; вор фи нимичиць, вор фи пердуць чей че се рэзбояу ку тине.
13Pois eu, o SENHOR, o seu Deus, segurarei a sua mão direita, dizendo a você: ‘Não tenha medo. Eu o ajudarei.’
13Кэч Еу сунт Домнул Думнезеул тэу, каре те яу де мына дряптэ ши-ць зик: ‘Ну те теме де нимик, Еу ыць вин ын ажутор!
14Não tenha medo, verme de Jacó, e vocês, homens de Israel. Eu o ajudarei”, diz o SENHOR. “O seu Redentor é o Santo de Israel.
14Ну те теме де нимик, вермеле луй Иаков ши рэмэшицэ слабэ а луй Исраел, кэч Еу ыць вин ын ажутор’, зиче Домнул, ‘ши Сфынтул луй Исраел есте Мынтуиторул тэу.’
15Eis que fiz de você um instrumento de debulhar novo e afiado, com dentes. Você debulhará os montes, e os triturará, e fará as colinas como palha.
15Ятэ, те фак о сание аскуцитэ, ноуэ де тот, ку мулць динць; вей здроби, вей сфэрыма мунций ши вей фаче дялуриле ка плява.
16Você os padejará, e o vento os levará, e o redemoinho os espalhará. Você se alegrará no SENHOR. Você se gloriará no Santo de Israel.
16Ле вей вынтура ши ле ва луа вынтул ши ун выртеж ле ва рисипи, дар ту те вей букура ын Домнул, те вей фэли ку Сфынтул луй Исраел.
17Os pobres e necessitados buscam água, e não há nenhuma. A língua deles seca de sede. Eu, o SENHOR, lhes responderei. Eu, o Deus de Israel, não os desampararei.
17Чей ненорочиць ши чей липсиць каутэ апэ ши ну есте; ли се усукэ лимба де сете. Еу, Домнул, ый вой аскулта; Еу, Думнезеул луй Исраел, ну-й вой пэрэси.
18Abrirei rios nas colinas áridas, e fontes no meio dos vales. Farei do deserto um lago de água, e da terra seca, mananciais de água.
18Вой фаче сэ извораскэ рыурь пе дялурь ши извоаре ын мижлокул вэилор; вой префаче пустиул ын яз ши пэмынтул ускат ын шувоае де апе;
19Plantarei no deserto o cedro, a acácia, a murta e a oliveira. Colocarei juntos no ermo o cipreste, o pinheiro e o buxo;
19вой сэди чедри, салкымь, мирць ши мэслинь ын пустиу; вой пуне кипарошь, улмь ши меришорь турчешть ла ун лок ын пустиу,
20para que vejam, saibam, considerem e compreendam juntos, que a mão do SENHOR fez isso, e o Santo de Israel o criou.
20ка сэ вадэ ку тоций ши сэ штие, сэ причяпэ ши сэ ынцелягэ кэ мына Домнулуй а фэкут ачесте лукрурь ши Сфынтул луй Исраел ле-а зидит.
21Apresentem a sua causa”, diz o SENHOR. “Tragam os seus fortes argumentos!”, diz o Rei de Jacó.
21Апэраци-вэ причина”, зиче Домнул, „арэтаци-вэ довезиле челе май тарь”, зиче Ымпэратул луй Иаков.
22“Que eles anunciem e nos declarem o que vai acontecer! Declarem as coisas passadas, o que são, para que as consideremos, e saibamos o seu fim; ou nos mostrem as coisas que hão de vir.
22„Сэ ле арате ши сэ не спунэ че аре сэ се ынтымпле; каре сунт пророчииле пе каре ле-аць фэкут вреодатэ? Спунець, ка сэ луэм сяма ла еле ши сэ ле ведем ымплиниря, сау вестици-не вииторул.
23Declarem as coisas que hão de vir depois, para que saibamos que vocês são deuses. Sim, façam o bem, ou façam o mal, para que fiquemos assombrados, e o vejamos juntos.
23Спунеци-не че се ва ынтымпла май тырзиу, ка сэ штим кэ сунтець думнезей, фачець мэкар чева бун сау рэу, ка сэ ведем ши сэ привим ку тоций.
24Eis que vocês não são nada, e a obra de vocês não é nada. Aquele que os escolhe é uma abominação.
24Ятэ кэ ну сунтець нимик ши лукраря воастрэ есте нимик; о скырбэ есте чине вэ алеӂе пе вой.
25“Levantei um do norte, e ele veio, do nascente do sol, um que invoca o meu nome, e ele virá sobre os governantes como sobre a argamassa, e como o oleiro pisa o barro.
25Ам скулат пе чинева де ла мязэноапте ши вине де ла рэсэрит; ел кямэ Нумеле Меу; трече песте воевозь ка пе норой ши-й калкэ ын пичоаре кум калкэ оларул лутул.
26Quem declarou isso desde o princípio, para que saibamos? e antes, para que digamos: ‘Ele está certo’? Certamente, não há ninguém que declare. Certamente, não há ninguém que mostre. Certamente, não há ninguém que ouça as palavras de vocês.
26Чине а вестит лукрул ачеста де ла ынчепут ка сэ-л штим, ши ку мулт ынаинте ка сэ зичем: ‘Аре дрептате’? Нимень ну л-а вестит, нимень ну л-а пророчит ши нимень н-а аузит кувинтеле воастре.
27Eu sou o primeiro a dizer a Sião: ‘Eis, olhem para eles;’ e darei a Jerusalém um mensageiro de boas-novas.
27Еу, Чел динтый, ам зис Сионулуй: ‘Ятэ-й, ятэ-й!’ ши Иерусалимулуй: ‘Ыць тримит ун веститор де вешть буне!’
28Quando eu olho, não há homem algum, nem mesmo entre eles há conselheiro que, quando eu pergunto, possa responder uma palavra.
28Кэч Мэ уйт, ши ну есте нимень, нимень ынтре ей каре сэ пророчаскэ ши каре сэ поатэ рэспунде, дакэ-л вой ынтреба.
29Eis que todas as suas obras são vaidade e nada. Suas imagens de fundição são vento e confusão.”
29Ятэ кэ тоць сунт нимик, лукрэриле лор сунт задарниче, идолий лор сунт о суфларе гоалэ!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.