Isaías 58
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Clame em alta voz! Não se contenha! Levante a sua voz como uma trombeta! Declare ao meu povo a sua desobediência, e à casa de Jacó os seus pecados.
1آواز خود را بلند کن و دریغ مدار و آوازخود را مثل کرنا بلند کرده، به قوم من تقصیر ایشان را و به خاندان یعقوب گناهان ایشان را اعلام نما.
2Contudo, eles me buscam dia a dia, e têm prazer em conhecer os meus caminhos. Como uma nação que praticou a justiça, e não abandonou a ordenança do seu Deus, eles me pedem juízos justos. Eles têm prazer em se aproximar de Deus.
2و ایشان هر روز مرا می‌طلبند و ازدانستن طریق های من مسرور می‌باشند. مثل امتی که عدالت را بجا آورده، حکم خدای خود را ترک ننمودند. احکام عدالت را از من سوال نموده، ازتقرب جستن به خدا مسرور می‌شوند
3‘Por que jejuamos’, dizem eles, ‘e o Senhor não vê? Por que afligimos a nossa alma, e o Senhor não percebe?’ “Eis que no dia do seu jejum, vocês buscam o seu próprio prazer, e oprimem todos os seus trabalhadores.
3(ومی گویند): چرا روزه داشتیم و ندیدی و جانهای خویش را رنجانیدیم و ندانستی. اینک شما درروز روزه خویش خوشی خود را می‌یابید و برعمله های خود ظلم می‌نمایید.
4Eis que vocês jejuam para contendas e rixas, e para bater com o punho da maldade. Vocês não jejuam hoje de modo a fazer com que a sua voz seja ouvida no alto.
4اینک به جهت نزاع و مخاصمه روزه می‌گیرید و به لطمه شرارت می‌زنید. «امروز روزه نمی گیرید که آواز خود رادر اعلی علیین بشنوانید.
5É este o jejum que escolhi? Um dia para o homem humilhar a sua alma? É para inclinar a cabeça como um junco, e estender pano de saco e cinzas debaixo de si? Você chamará a isso de jejum, e de dia aceitável ao SENHOR?
5آیا روزه‌ای که من می‌پسندم مثل این است، روزی که آدمی جان خود را برنجاند و سر خود را مثل نی خم ساخته، پلاس و خاکستر زیر خود بگستراند؟ آیا این راروزه و روز مقبول خداوند می‌خوانی؟
6“Não é este o jejum que escolhi: soltar as correntes da maldade, desatar as correias do jugo, deixar livres os oprimidos, e que vocês quebrem todo jugo?
6«مگر روزه‌ای که من می‌پسندم این نیست که بندهای شرارت را بگشایید و گره های یوغ را بازکنید و مظلومان را آزاد سازید و هر یوغ رابشکنید؟
7Não é repartir o seu pão com o faminto, e trazer para a sua casa os pobres desabrigados? Quando você vir o nu, que o cubra; e que não se esconda da sua própria carne?
7مگر این نیست که نان خود را به گرسنگان تقسیم نمایی و فقیران رانده شده را به خانه خود بیاوری و چون برهنه را ببینی او رابپوشانی و خود را از آنانی که از گوشت تومی باشند مخفی نسازی؟
8Então a sua luz romperá como a manhã, e a sua cura surgirá rapidamente; então a sua justiça irá adiante de você, e a glória do SENHOR será a sua retaguarda.
8آنگاه نور تو مثل فجرطالع خواهد شد و صحت تو بزودی خواهدرویید و عدالت تو پیش تو خواهد خرامید وجلال خداوند ساقه تو خواهد بود.
9Então você clamará, e o SENHOR responderá. Você gritará por socorro, e ele dirá: ‘Aqui estou.’ “Se você tirar do seu meio o jugo, o apontar do dedo, e o falar maldosamente;
9آنگاه دعاخواهی کرد و خداوند تو را اجابت خواهد فرمودو استغاثه خواهی نمود و او خواهد گفت که اینک حاضر هستم. اگر یوغ و اشاره کردن به انگشت وگفتن ناحق را از میان خود دور کنی،
10e se você derramar a sua alma para o faminto, e satisfizer a alma aflita, então a sua luz nascerá nas trevas, e a sua escuridão será como o meio-dia;
10و آرزوی جان خود را به گرسنگان ببخشی و جان ذلیلان راسیر کنی، آنگاه نور تو در تاریکی خواهددرخشید و تاریکی غلیظ تو مثل ظهر خواهد بود.
11e o SENHOR o guiará continuamente, satisfará a sua alma em lugares secos, e fortalecerá os seus ossos. Você será como um jardim regado, e como um manancial de águas cujas águas não falham.
11و خداوند تو را همیشه هدایت نموده، جان تورا در مکان های خشک سیر خواهد کرد واستخوانهایت را قوی خواهد ساخت و تو مثل باغ سیرآب و مانند چشمه آب که آبش کم نشودخواهی بود.
12Os que procederem de você edificarão as antigas ruínas. Você levantará os fundamentos de muitas gerações. Você será chamado Reparador de Brechas, Restaurador de Veredas para Habitação.
12و کسان تو خرابه های قدیم را بناخواهند نمود و تو اساسهای دوره های بسیار رابرپا خواهی داشت و تو را عمارت کننده رخنه هاو مرمت کننده کوچه‌ها برای سکونت خواهندخواند.
13“Se você desviar o seu pé do sábado, de fazer a sua própria vontade no meu santo dia, e chamar o sábado de deleite, e o santo dia do SENHOR de honroso, e o honrar, não seguindo os seus próprios caminhos, nem buscando o seu próprio prazer, nem falando as suas próprias palavras,
13«اگر پای خود را از سبت نگاه داری وخوشی خود را در روز مقدس من بجا نیاوری وسبت را خوشی و مقدس خداوند و محترم بخوانی و آن را محترم داشته، به راههای خودرفتار ننمایی و خوشی خود را نجویی و سخنان خود را نگویی،
14então você se deleitará no SENHOR, e eu o farei cavalgar sobre os lugares altos da terra, e o sustentarei com a herança de Jacó, seu pai;” pois a boca do SENHOR o disse.
14آنگاه در خداوند متلذذخواهی شد و تو را بر مکان های بلند زمین سوارخواهم کرد. و نصیب پدرت یعقوب را به توخواهم خورانید» زیرا که دهان خداوند این راگفته است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.