Isaías 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Isto é o que Isaías, filho de Amoz, viu a respeito de Judá e Jerusalém.
1کلامی که اشعیا ابن آموص درباره یهودا واورشلیم دید.
2Acontecerá nos últimos dias que o monte da casa do SENHOR será estabelecido no topo dos montes, e será elevado acima das colinas; e todas as nações afluirão para ele.
2و در ایام آخر واقع خواهد شد که کوه خانه خداوند برقله کوهها ثابت خواهد شد و فوق تلهابرافراشته خواهد گردید و جمیع امت‌ها بسوی آن روان خواهند شد.
3Muitos povos irão e dirão: “Venham, subamos ao monte do SENHOR, à casa do Deus de Jacó; e ele nos ensinará os seus caminhos, e nós andaremos em suas veredas.” Pois a lei sairá de Sião, e a palavra do SENHOR, de Jerusalém.
3و قوم های بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت: «بیایید تا به کوه خداوند و به خانه خدای یعقوب برآییم تا طریق های خویش را به ما تعلیم دهد و به راههای وی سلوک نماییم.» زیرا که شریعت از صهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد.
4Ele julgará entre as nações, e decidirá a respeito de muitos povos. Eles forjarão suas espadas em relhas de arado, e suas lanças em foices. Nação não levantará espada contra nação, nem aprenderão mais a guerra.
4و اوامت‌ها را داوری خواهد نمود و قوم های بسیاری را تنبیه خواهد کرد و ایشان شمشیرهای خود رابرای گاوآهن و نیزه های خویش را برای اره هاخواهند شکست و امتی بر امتی شمشیر نخواهدکشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت.
5Casa de Jacó, venham, e andemos na luz do SENHOR.
5ای خاندان یعقوب بیایید تا در نور خداوند سلوک نماییم.
6Pois você abandonou o seu povo, a casa de Jacó, porque estão cheios de costumes do oriente, com os que praticam adivinhação como os filisteus, e dão as mãos aos filhos de estrangeiros.
6زیرا قوم خود یعنی خاندان یعقوب را ترک کرده‌ای، چونکه از رسوم مشرقی مملو و مانندفلسطینیان فالگیر شده‌اند و با پسران غربا دست زده‌اند،
7A terra deles está cheia de prata e ouro, e não há fim para os seus tesouros. A terra deles também está cheia de cavalos, e não há fim para os seus carros de guerra.
7و زمین ایشان از نقره و طلا پر شده وخزاین ایشان را انتهایی نیست، و زمین ایشان ازاسبان پر است و ارابه های ایشان را انتهایی نیست؛
8A terra deles também está cheia de ídolos. Eles adoram a obra de suas próprias mãos, aquilo que os seus próprios dedos fizeram.
8و زمین ایشان از بتها پر است؛ صنعت دستهای خویش را که به انگشتهای خود ساخته‌اند سجده می‌نمایند.
9O homem é rebaixado, e a humanidade é humilhada; portanto, não os perdoe.
9و مردم خم شده و مردان پست می‌شوند. لهذا ایشان را نخواهی آمرزید.
10Entrem na rocha, e escondam-se no pó, de diante do terror do SENHOR, e da glória da sua majestade.
10از ترس خداوند و از کبریای جلال وی به صخره داخل شده، خویشتن را در خاک پنهان کن.
11Os olhares altivos do homem serão rebaixados, a arrogância dos homens será abatida, e somente o SENHOR será exaltado naquele dia.
11چشمان بلند انسان پست و تکبر مردان خم خواهد شد و در آن روز خداوند به تنهایی متعال خواهد بود.
12Pois haverá um dia do SENHOR dos Exércitos contra tudo o que é orgulhoso e arrogante, e contra tudo o que se exalta, e isso será rebaixado —
12زیرا که برای یهوه صبایوت روزی است که بر هرچیز بلند و عالی خواهد آمد و برهرچیز مرتفع، و آنها پست خواهد شد؛
13contra todos os cedros do Líbano, que são altos e elevados, contra todos os carvalhos de Basã,
13و برهمه سروهای آزاد بلند و رفیع لبنان و بر تمامی بلوطهای باشان؛
14contra todos os montes altos, contra todas as colinas elevadas,
14و بر همه کوههای عالی و برجمیع تلهای بلند؛
15contra toda torre alta, contra toda muralha fortificada,
15و بر هربرج مرتفع و بر هرحصار منیع؛
16contra todos os navios de Társis, e contra todas as belas imagens.
16و برهمه کشتیهای ترشیش وبرهمه مصنوعات مرغوب؛
17A altivez do homem será abatida, e a arrogância dos homens será rebaixada; e somente o SENHOR será exaltado naquele dia.
17و کبریای انسان خم شود و تکبر مردان پست خواهد شد. و در آن روز خداوند به تنهایی متعال خواهد بود،
18Os ídolos desaparecerão por completo.
18وبتها بالکل تلف خواهند شد.
19Os homens entrarão nas cavernas das rochas, e nos buracos da terra, de diante do terror do SENHOR, e da glória da sua majestade, quando ele se levantar para sacudir a terra com poder.
19و ایشان به مغاره های صخره‌ها و حفره های خاک داخل خواهند شد، به‌سبب ترس خداوند وکبریای جلال وی هنگامی که او برخیزد تا زمین را متزلزل سازد.
20Naquele dia, os homens lançarão fora os seus ídolos de prata e os seus ídolos de ouro, que fizeram para si mesmos adorarem, às toupeiras e aos morcegos,
20در آن روز مردمان، بتهای نقره و بتهای طلای خود را که برای عبادت خویش ساخته‌اند، نزد موش کوران و خفاشها خواهندانداخت،
21para entrarem nas cavernas das rochas, e nas fendas das rochas escarpadas, de diante do terror do SENHOR, e da glória da sua majestade, quando ele se levantar para sacudir a terra com poder.
21تا به مغاره های صخره‌ها و شکافهای سنگ خارا داخل شوند، به‌سبب ترس خداوند و کبریای جلال وی هنگامی که او برخیزد تا زمین را متزلزل سازد.
22Parem de confiar no homem, cujo fôlego está em suas narinas; pois, que valor ele tem?
22شما از انسانی که نفس او دربینی‌اش می‌باشد دست برکشید زیرا که او به چه چیز محسوب می‌شود؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.