Isaías 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1O peso de Damasco. “Eis que Damasco deixará de ser uma cidade, e será um monte de ruínas.
1وحی درباره دمشق: اینک دمشق از میان شهرها برداشته می‌شود و توده خراب خواهد گردید.
2As cidades de Aroer estão abandonadas. Elas serão para os rebanhos, que se deitarão, e ninguém os espantará.
2شهرهای عروعیر متروک می‌شود و به جهت خوابیدن گله‌ها خواهد بود و کسی آنها را نخواهد ترسانید.
3A fortaleza desaparecerá de Efraim, e o reino de Damasco, e o remanescente da Síria. Eles serão como a glória dos filhos de Israel”, diz o SENHOR dos Exércitos.
3و حصار از افرایم تلف خواهد شد و سلطنت ازدمشق و از بقیه ارام. و مثل جلال بنی‌اسرائیل خواهند بود زیرا که یهوه صبایوت چنین می‌گوید.
4“Acontecerá naquele dia que a glória de Jacó definhará, e a gordura da sua carne emagrecerá.
4و در آن روز جلال یعقوب ضعیف می‌شود و فربهی جسدش به لاغری تبدیل می‌گردد.
5Será como quando o ceifeiro ajunta o trigo, e o seu braço colhe as espigas. Sim, será como quando alguém recolhe espigas no vale de Refaim.
5و چنان خواهد بود که دروگران زرع راجمع کنند و دستهای ایشان سنبله‌ها را درو کند. و خواهد بود مثل وقتی که در وادی رفایم سنبله‌ها را بچینند.
6Contudo, restarão ali rebuscos, como no sacudir de uma oliveira, duas ou três azeitonas na ponta do ramo mais alto, quatro ou cinco nos ramos mais externos de uma árvore frutífera”, diz o SENHOR, o Deus de Israel.
6و خوشه های چند در آن باقی ماند و مثل وقتی که زیتون را بتکانند که دو یاسه دانه بر سر شاخه بلند و چهار یا پنج دانه برشاخچه های بارور آن باقی ماند. یهوه خدای اسرائیل چنین می‌گوید.
7Naquele dia, as pessoas olharão para o seu Criador, e os seus olhos terão respeito pelo Santo de Israel.
7در آن روز انسان بسوی آفریننده خود نظرخواهد کرد و چشمانش بسوی قدوس اسرائیل خواهد نگریست.
8Eles não olharão para os altares, a obra de suas mãos; nem terão respeito por aquilo que os seus dedos fizeram, sejam os postes de Aserá ou os altares de incenso.
8و بسوی مذبح هایی که به‌دستهای خود ساخته است نظر نخواهد کرد و به آنچه با انگشتهای خویش بنا نموده یعنی اشیریم و بتهای آفتاب نخواهد نگریست.
9Naquele dia, as suas cidades fortes serão como os lugares abandonados nos bosques e no topo das montanhas, que foram abandonados diante dos filhos de Israel; e haverá desolação.
9در آن روز شهرهای حصینش مثل خرابه هایی که در جنگل یا بر کوه بلند است خواهد شد که آنها را از حضور بنی‌اسرائیل واگذاشتند و ویران خواهد شد.
10Pois você se esqueceu do Deus da sua salvação, e não se lembrou da rocha da sua força. Portanto, você cultiva plantas agradáveis, e semeia mudas estrangeiras.
10چونکه خدای نجات خود را فراموش کردی و صخره قوت خویش را به یاد نیاوردی بنابراین نهالهای دلپذیرغرس خواهی نمود و قلمه های غریب را خواهی کاشت.
11No dia do seu plantio, você o cerca. Pela manhã, você faz a sua semente florescer, mas a colheita fugirá no dia da dor e da tristeza desesperadora.
11در روزی که غرس می‌نمایی آن را نموخواهی داد و در صبح مزروع خود را به شکوفه خواهی آورد اما محصولش در روز آفت مهلک وحزن علاج ناپذیر بر باد خواهد رفت.
12Ah, o tumulto de muitos povos que rugem como o bramido dos mares; e o ímpeto das nações que avançam como o ímpeto de águas poderosas!
12وای بر شورش قوم های بسیار که مثل شورش دریا شورش می‌نمایند و خروش طوایفی که مثل خروش آبهای زورآور خروش می‌کنند.
13As nações avançarão como o ímpeto de muitas águas, mas ele as repreenderá, e elas fugirão para longe, e serão perseguidas como a palha das montanhas diante do vento, e como a poeira que gira diante da tempestade.
13طوایف مثل خروش آبهای بسیارمی خروشند اما ایشان را عتاب خواهد کرد و به‌جای دور خواهند گریخت و مثل کاه کوهها دربرابر باد رانده خواهند شد و مثل غبار در برابرگردباد.
14Ao anoitecer, eis o terror! Antes da manhã, eles já não existem. Esta é a porção daqueles que nos saqueiam, e a sorte daqueles que nos roubam.
14در وقت شام اینک خوف است و قبل از صبح نابود می‌شوند. نصیب تاراج کنندگان ما و حصه غارت نمایندگان ما همین است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.