Isaías 49
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ouçam-me, ilhas. Escutem, povos de longe: o SENHOR me chamou desde o ventre; desde o interior de minha mãe, ele mencionou o meu nome.
1ای جزیره‌ها از من بشنوید! و‌ای طوایف از جای دور گوش دهید! خداوند مرا از رحم دعوت کرده واز احشای مادرم اسم مرا ذکر نموده است.
2Ele fez a minha boca como uma espada afiada. Ele me escondeu na sombra de sua mão. Ele me fez uma flecha polida. Ele me guardou em sua aljava.
2و دهان مرا مثل شمشیر تیز ساخته، مرا زیر سایه دست خودپنهان کرده است. و مرا تیر صیقلی ساخته درترکش خود مخفی نموده است.
3Ele me disse: “Você é meu servo, Israel, em quem serei glorificado.”
3و مرا گفت: ای اسرائیل تو بنده من هستی که از تو خویشتن راتمجید نموده‌ام!
4Mas eu disse: “Tenho trabalhado em vão. Gastei a minha força em vão e por nada; contudo, certamente a justiça que me é devida está com o SENHOR, e a minha recompensa com o meu Deus.”
4اما من گفتم که عبث زحمت کشیدم و قوت خود را بی‌فایده و باطل صرف کردم لیکن حق من با خداوند و اجرت من با خدای من می‌باشد.
5Agora diz o SENHOR, aquele que me formou desde o ventre para ser o seu servo, para trazer Jacó de volta a ele, e para reunir Israel a ele, pois sou honrado aos olhos do SENHOR, e o meu Deus se tornou a minha força.
5و الان خداوند که مرا از رحم برای بندگی خویش سرشت تا یعقوب را نزد اوبازآورم و تا اسرائیل نزد وی جمع شوند می‌گوید(و در نظر خداوند محترم هستم و خدای من قوت من است ).
6De fato, ele diz: “É coisa muito pequena que você seja meu servo para levantar as tribos de Jacó, e restaurar os preservados de Israel. Eu também o darei como luz para as nações, para que você seja a minha salvação até os confins da terra.”
6پس می‌گوید: این چیز قلیلی است که بنده من بشوی تا اسباط یعقوب را برپاکنی و ناجیان اسرائیل را باز آوری. بلکه تو را نورامت‌ها خواهم گردانید و تا اقصای زمین نجات من خواهی بود.
7O SENHOR, o Redentor de Israel, e o seu Santo, diz àquele a quem o homem despreza, àquele a quem a nação abomina, a um servo de governantes: “Reis verão e se levantarão, príncipes, e eles adorarão, por causa do SENHOR, que é fiel, o Santo de Israel, que o escolheu.”
7خداوند که ولی و قدوس اسرائیل می‌باشد به او که نزد مردم محقر و نزد امت ها مکروه و بنده حاکمان است چنین می‌گوید: پادشاهان دیده برپا خواهند شد و سروران سجده خواهند نمود، به‌سبب خداوند که امین است وقدوس اسرائیل که تو را برگزیده است.
8O SENHOR diz: “Eu respondi a você em um tempo aceitável. Eu o ajudei em um dia de salvação. Eu o preservarei e o darei por aliança do povo, para restaurar a terra, para fazê-los herdar as heranças desoladas,
8خداوند چنین می‌گوید: «در زمان رضامندی تو را اجابت نمودم و در روز نجات تو را اعانت کردم. و تو را حفظ نموده عهد قوم خواهم ساخت تا زمین را معمور سازی و نصیب های خراب شده را (به ایشان ) تقسیم نمایی.
9dizendo aos que estão presos: ‘Saiam!’; aos que estão nas trevas: ‘Apareçam!’ “Eles se apascentarão junto aos caminhos, e o seu pasto estará em todas as colinas desnudas.
9و به اسیران بگویی: بیرون روید و به آنانی که درظلمتند خویشتن را ظاهر سازید. و ایشان درراهها خواهند چرید و مرتعهای ایشان بر همه صحراهای کوهی خواهد بود.
10Eles não terão fome nem sede; nem o calor nem o sol os ferirá, pois aquele que tem misericórdia deles os guiará. Ele os conduzirá a fontes de água.
10گرسنه و تشنه نخواهند بود و حرارت و آفتاب به ایشان ضررنخواهد رسانید زیرا آنکه بر ایشان ترحم داردایشان را هدایت خواهد کرد و نزد چشمه های آب ایشان را رهبری خواهد نمود.
11Farei de todos os meus montes um caminho, e as minhas estradas serão elevadas.
11و تمامی کوههای خود را طریق‌ها خواهم ساخت وراههای من بلند خواهد شد.
12Eis que estes virão de longe, e eis que estes do norte e do oeste, e estes da terra de Sinim.”
12اینک بعضی ازجای دور خواهند آمد و بعضی از شمال و ازمغرب و بعضی از دیار سینیم.»
13Cantem, céus, e alegre-se, terra! Rompam em cânticos, montes! Pois o SENHOR consolou o seu povo, e terá compaixão dos seus aflitos.
13ای آسمانهاترنم کنید! و‌ای زمین وجد نما! و‌ای کوهها آوازشادمانی دهید! زیرا خداوند قوم خود را تسلی می‌دهد و بر مظلومان خود ترحم می‌فرماید.
14Mas Sião disse: “O SENHOR me desamparou, e o Senhor se esqueceu de mim.”
14اما صهیون می‌گوید: «یهوه مرا ترک نموده و خداوند مرا فراموش کرده است.»
15“Pode uma mulher esquecer-se da criança que amamenta, a ponto de não se compadecer do filho do seu ventre? Sim, estas podem se esquecer, mas eu não me esquecerei de você!
15آیا زن بچه شیر خواره خود را فراموش کرده بر پسر رحم خویش ترحم ننماید؟ اینان فراموش می‌کنند امامن تو را فراموش نخواهم نمود.
16Eis que eu gravei você nas palmas das minhas mãos. Seus muros estão continuamente diante de mim.
16اینک تو را برکف دستهای خود نقش نمودم و حصارهایت دائم در نظر من است.
17Seus filhos se apressam. Seus destruidores e aqueles que a devastaram partirão de você.
17پسرانت به تعجیل خواهند آمد و آنانی که تو را خراب و ویران کردند از تو بیرون خواهند رفت.
18Levante os seus olhos ao redor, e veja: todos estes se reúnem e vêm até você. Tão certo como eu vivo”, diz o SENHOR, “você certamente se vestirá de todos eles como um ornamento, e se enfeitará com eles, como uma noiva.
18چشمان خودرا به هر طرف بلند کرده، ببین جمیع اینها جمع شده، نزد تو می‌آیند. خداوند می‌گوید: «به حیات خودم قسم که خود را به جمیع اینها مثل زیورملبس خواهی ساخت و مثل عروس خویشتن رابه آنها خواهی آراست.
19“Pois, quanto aos seus lugares devastados e desolados, e à sua terra que foi destruída, certamente agora essa terra será pequena demais para os habitantes, e aqueles que a devoraram estarão longe.
19زیرا خرابه‌ها وویرانه های تو و زمین تو که تباه شده بود، اما الان تو از کثرت ساکنان تنگ خواهی شد و هلاک کنندگانت دور خواهند گردید.
20Os filhos do seu luto dirão aos seus ouvidos: ‘Este lugar é pequeno demais para mim. Dê-me um lugar para morar.’
20پسران تو که بی‌اولاد می‌بودی در سمع تو (به یکدیگر)خواهند گفت: این مکان برای من تنگ است، مراجایی بده تا ساکن شوم.
21Então você dirá em seu coração: ‘Quem gerou estes para mim, já que fui privada dos meus filhos e sou solitária, exilada, e ando errante de um lado para outro? Quem os criou? Eis que eu fui deixada sozinha. Onde estavam estes?’”
21و تو دردل خودخواهی گفت: کیست که اینها را برای من زاییده است و حال آنکه من بی‌اولاد و نازاد و جلای وطن و متروک می‌بودم. پس کیست که اینها راپرورش داد. اینک من به تنهایی ترک شده بودم پس اینها کجا بودند؟»
22O Senhor DEUS diz: “Eis que levantarei a minha mão para as nações, e erguerei a minha bandeira para os povos. Eles trarão os seus filhos no colo, e as suas filhas serão carregadas nos ombros.
22خداوند یهوه چنین می‌گوید: «اینک من دست خود را بسوی امت هادراز خواهم کرد و علم خویش را بسوی قوم هاخواهم برافراشت. و ایشان پسرانت را درآغوش خود خواهند‌آورد و دخترانت بر دوش ایشان برداشته خواهند شد.
23Reis serão os seus pais adotivos, e as suas rainhas, as suas amas de leite. Eles se prostrarão diante de você com o rosto em terra, e lamberão o pó dos seus pés. Então você saberá que eu sou o SENHOR; e aqueles que esperam em mim não ficarão decepcionados.”
23و پادشاهان لالاهای تو و ملکه های ایشان دایه های توخواهند بود و نزد تو رو به زمین افتاده، خاک پای تو را خواهند لیسید و تو خواهی دانست که من یهوه هستم و آنانی که منتظر من باشند خجل نخواهند گردید.
24Acaso se pode tirar o despojo do valente, ou os cativos legítimos podem ser libertos?
24آیا غنیمت از جبار گرفته شود یا اسیران ازمرد قاهر رهانیده گردند.
25Mas o SENHOR diz: “Até mesmo os cativos do valente serão tirados, e o despojo será resgatado do feroz, pois eu contenderei com aquele que contende com você, e eu salvarei os seus filhos.
25زیرا خداوند چنین می‌گوید: «اسیران نیز از جبار گرفته خواهند شد وغنیمت از دست ستم پیشه رهانیده خواهدگردید. زیرا که من با دشمنان تو مقاومت خواهم نمود و من پسران تو را نجات خواهم داد.
26Alimentarei os que a oprimem com a sua própria carne; e eles se embriagarão com o seu próprio sangue, como com vinho doce. Então toda a carne saberá que eu, o SENHOR, sou o seu Salvador e o seu Redentor, o Poderoso de Jacó.”
26و به آنانی که بر تو ظلم نمایند گوشت خودشان راخواهم خورانید و به خون خود مثل شراب مست خواهند شد و تمامی بشر خواهند دانست که من یهوه نجات‌دهنده تو و ولی تو و قدیر یعقوب هستم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.