Êxodo
Chapter 15
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Então Moisés e os filhos de Israel cantaram este cântico ao SENHOR, e disseram: “Cantarei ao SENHOR, porque ele triunfou gloriosamente. Lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.
1To pacoengah Mosi hoi Israel kaminawk mah Angraeng khaeah hae laa hae a sak o; Angraeng mah lensawkhaih hoiah pazawk boeh pongah, anih khaeah laa to ka sak han; anih mah hrang hoi a nuiah angthueng kaminawk tui thungah vah boih boeh.
2O SENHOR é a minha força e o meu cântico. Ele se tornou a minha salvação. Este é o meu Deus, e eu o louvarei; o Deus de meu pai, e eu o exaltarei.
2Agraeng loe ka thacakhaih hoi kai ih laa ah oh moe, kai pahlonghaih ah oh; anih loe ka Sithaw ah oh pongah, anih to ka pakoeh han; kam pa ih Sithaw ah oh pongah, ka pakoeh han.
3O SENHOR é homem de guerra. SENHOR é o seu nome.
3Angraeng loe misatuh kami ah oh, anih ih ahmin loe Angraeng, tiah oh.
4Ele lançou no mar os carros do Faraó e o seu exército. Os seus capitães escolhidos afundaram no Mar Vermelho.
4Anih mah Faro ih hrang leeng hoi misatuh kaminawk to tui thungah vah boih boeh; Faro mah kahoih koek qoih ih misatuh angraengnawk loe kathim tuipui thungah uem o boih boeh.
5As profundezas os cobrem. Desceram às profundezas como uma pedra.
5Kathuk tuili mah nihcae to khuk khoep, nihcae loe thlung baktiah tui thungah krak o tathuk boeh.
6A tua mão direita, SENHOR, é gloriosa em poder. A tua mão direita, SENHOR, despedaça o inimigo.
6Aw Angraeng, thacak na bantang ban hoiah na misanawk to kadip pueng ah na hnoih.
7Na grandeza da tua excelência, derrubas os que se levantam contra ti. Envias a tua ira. Ela os consome como palha.
7Na lensawk na thacakhaih hoiah na misanawk to na vah phaeng, nihcae to na palungphuihaih mah anghnoeng baktiah kangh boeh.
8Com o sopro das tuas narinas, as águas se amontoaram. As correntes se ergueram como um monte. As profundezas se solidificaram no coração do mar.
8Na hnahkhaw ih takhi hoiah tuinawk to nang cuusak; tuiphu to im tapang baktiah nang doetsak moe, kathuk tuipui um li ah tui to tha na caksak.
9O inimigo disse: 'Eu os perseguirei. Eu os alcançarei. Dividirei os despojos. O meu desejo se satisfará neles. Desembainharei a minha espada. A minha mão os destruirá.'
9Misanawk mah, nihcae kae hanah, ka patom o moe, lomh ih hmuennawk to kam zet o han, to naah loe ka koehhaih akoep tih boeh; ka sumsen to ka phongh moe, nihcae to ka ban hoiah ka hum han, tiah a thuih o.
10Sopraste com o teu vento. O mar os cobriu. Afundaram como chumbo nas águas impetuosas.
10Toe nang hahhaih takhi hoiah na hmuh, nihcae loe tuipui mah khuk khoep; nihcae loe kalen parai tuinawk thungah, kimlok baktiah krak o zuep boeh.
11Quem é como tu, SENHOR, entre os deuses? Quem é como tu, glorioso em santidade, temível em louvores, fazendo maravilhas?
11Aw Angraeng, sithawnawk thungah mi maw nang baktiah kaom? Mi maw nang baktiah, lensawk ciimcaihaih, zit kathok pakoehhaih hoiah dawnrai hmuennawk to sah thaih?
12Estendeste a tua mão direita. A terra os engoliu.
12Na bantang ban na payangh naah, long mah nihcae to paaeh.
13“Tu, em teu amor leal, guiaste o povo que redimiste. Tu os conduziste na tua força à tua santa habitação.
13Kaboeng thai ai na palung nathaih hoiah na krang ih kaminawk to na zaeh; na thacakhaih hoiah na ohhaih hmuenciim to nihcae hanah na patuek.
14Os povos ouviram. Eles tremem. Angústia apoderou-se dos habitantes da Filístia.
14Kaminawk mah thaih o naah, zii o tih; Philistin kaminawk loe tasoehhaih hoiah om o tih.
15Então os chefes de Edom ficaram apavorados. Tremor apodera-se dos poderosos de Moabe. Todos os habitantes de Canaã se derreteram.
15Edom ukkungnawk loe dawnrai o ueloe, Moab zaehoikungnawk doeh tasoeh o tih; Kanaan kaminawk loe palungboeng o tih.
16Terror e pavor caem sobre eles. Pela grandeza do teu braço, ficam imóveis como uma pedra, até que o teu povo passe, SENHOR, até que passe o povo que compraste.
16Zithaih hoi tasoehhaih to nihcae nuiah krah tih; Aw Angraeng, nangmah ih kaminawk to poeng o moe, na qan ih kaminawk poeng o pacoengah, kalensawk na ban thacakhaih rang hoiah nihcae to thlung baktiah angtawt ai ah nang hngaisak duem tih.
17Tu os introduzirás e os plantarás no monte da tua herança, o lugar, SENHOR, que fizeste para tua própria habitação: o santuário, Senhor, que as tuas mãos estabeleceram.
17Aw Angraeng, qawk ah na toep ih mae, oh hanah na sak ih ahmuen thungah, nangmah ih kaminawk to na kun haih tih; Aw Angraeng, na ban hoi sak ih hmuenciim ah nihcae to na omsak tih.
18O SENHOR reinará para todo o sempre.”
18Angraeng mah dungzan hoi dungzan khoek to uk poe tih, tiah laa to a sak o.
19Porque os cavalos do Faraó entraram no mar com os seus carros e com os seus cavaleiros, e o SENHOR fez as águas do mar voltarem sobre eles; mas os filhos de Israel caminharam em terra seca no meio do mar.
19Faro ih hrangnawk, hrang leengnawk hoi hrang angthueng kaminawk loe, tuipui thungah caeh o pacoengah, Angraeng mah nihcae nuiah tuipui to amlaemsak let; toe Israel kaminawk loe tuipui um li ah saoeng baktiah caeh o.
20Miriã, a profetisa, irmã de Arão, pegou um tamborim na mão; e todas as mulheres saíram atrás dela com tamborins e com danças.
20To naah Aaron ih tanuh, tahmaa nongpata Miriam mah, cingceng to ban ah sin moe, nongpatanawk boih anih hnuk ah cingceng bohhaih hoiah hnawh o.
21Miriã lhes respondeu: “Cantem ao SENHOR, porque ele triunfou gloriosamente. Lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.”
21Miriam mah, Angraeng khaeah laa to sah oh; anih mah lensawkhaih hoiah pazawk boeh; hrang hoi a nuiah angthueng kaminawk to tuipui thungah a vah boih boeh, tiah laa to sak.
22Moisés conduziu Israel adiante, do Mar Vermelho, e eles saíram para o deserto de Sur; e caminharam três dias no deserto, e não encontraram água.
22Mosi mah Israel kaminawk tuipui kathim hoiah zaeh moe, Shur praezaek ah a caeh haih; ni thumto thung tui om ai ah, praezaek ah a caeh o.
23Quando chegaram a Mara, não puderam beber das águas de Mara, porque eram amargas. Por isso o seu nome foi chamado Mara.
23Marah ahmuen to a phak o naah, tui loe khaa pongah, Marah ih tui to nae o thai ai; to pongah to ahmuen to Marah, tiah kawk o.
24O povo murmurou contra Moisés, dizendo: “O que beberemos?”
24To pongah kaminawk mah Mosi khaeah, Timaw ka naek o han? tiah laisaep o thuih.
25Então ele clamou ao SENHOR. O SENHOR lhe mostrou uma árvore, e ele a lançou nas águas, e as águas se tornaram doces. Ali ele fez para eles um estatuto e uma ordenança, e ali ele os provou.
25To naah Mosi mah Angraeng khaeah hangh, to naah Angraeng mah thing maeto a hnuksak; anih mah to thing to tui thungah vah naah, tui to luep; to ahmuen ah Anih mah nihcae to tanoek, a sak o zong ih hmuen hoi daan to a sak pae.
26Ele disse: “Se vocês ouvirem diligentemente a voz do SENHOR, o seu Deus, e fizerem o que é reto aos seus olhos, e prestarem atenção aos seus mandamentos, e guardarem todos os seus estatutos, não colocarei sobre vocês nenhuma das doenças que coloquei sobre os egípcios; pois eu sou o SENHOR que os cura.”
26Nihcae khaeah, Na Angraeng Sithaw ih lok kahoih ah na tahngaih o, a mikhnuk ah katoeng hmuen to na sak o moe, ang paek o ih lok to na tahngaih o pacoengah, anih ih daannawk to na pazui o nahaeloe, Izip kaminawk nuiah ka phaksak ih nathaih to, nangcae nuiah ka phasak mak ai; Kai loe nangcae ngantuisakkung, Angraeng ah ka oh, tiah a naa.
27Eles chegaram a Elim, onde havia doze fontes de água e setenta palmeiras. Eles acamparam ali junto às águas.
27Nihcae loe tui khaw hathlai hnetto hoi ungsikung qui sarihto ohhaih, Elim ahmuen ah caeh o moe, tui taengah anghak o.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.