Êxodo 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Então Moisés e os filhos de Israel cantaram este cântico ao SENHOR, e disseram: “Cantarei ao SENHOR, porque ele triunfou gloriosamente. Lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.
1A LAILA mele aku la o Mose, a me na mamo a Iseraela i keia mele ia Iehova: olelo aku la ia me ka i ana aku, Ia Iehova no wau e mele aku ai, No ka mea, ua hoonani loa oia ia ia iho; Ua kiola oia i ka lio, a me kona mea hooholo iloko o ke kai.
2O SENHOR é a minha força e o meu cântico. Ele se tornou a minha salvação. Este é o meu Deus, e eu o louvarei; o Deus de meu pai, e eu o exaltarei.
2O Iehova no ko'u ikaika, a me ka'u mele, Oia ko'u hoola, o ko'u Akua hoi ia, E hoomakaukau no wau i wahi nona e noho ai. O ke Akua no ia o ko'u makua, A e mililani aku au ia ia.
3O SENHOR é homem de guerra. SENHOR é o seu nome.
3He kanaka kaua o Iehova, O Iehova no kona inoa.
4Ele lançou no mar os carros do Faraó e o seu exército. Os seus capitães escolhidos afundaram no Mar Vermelho.
4Ua ka oia i ke kai i na kaakaua o Parao, A me kona poe koa; Ua poho ilalo o ke Kaiula kona poe kaua ma na kaa:
5As profundezas os cobrem. Desceram às profundezas como uma pedra.
5Ua poipu ka hohonu ia lakou; Poho lakou ilalo me he pohaku la.
6A tua mão direita, SENHOR, é gloriosa em poder. A tua mão direita, SENHOR, despedaça o inimigo.
6Ua nani kou lima akau, e Iehova, no ka mana; Na kou lima akau, e Iehova, i paki iho i ka enemi.
7Na grandeza da tua excelência, derrubas os que se levantam contra ti. Envias a tua ira. Ela os consome como palha.
7I ka nui o kou nani, ua hoopuehu aku oe i ka poe i ala ku e mai ia oe; Hoouna aku oe i kou huhu, Pau iho la lakou me he opala la.
8Com o sopro das tuas narinas, as águas se amontoaram. As correntes se ergueram como um monte. As profundezas se solidificaram no coração do mar.
8I ka hoohanu ana o kou mau pukaihu, ua hoakoakoaia mai na wai, Ea ae la na wai iluna, me he puu la: Lilo no ka hohonu i mea paa maloko o ka opu o ke kai.
9O inimigo disse: 'Eu os perseguirei. Eu os alcançarei. Dividirei os despojos. O meu desejo se satisfará neles. Desembainharei a minha espada. A minha mão os destruirá.'
9I iho la ka enemi, E hahai aku no au, E loaa no, a puunauwe aku i ka waiwai pio. E maona auanei ko'u kuko ia lakou, E unuhi au i ko'u pahikaua, A e loaa hou no lakou i ko'u lima.
10Sopraste com o teu vento. O mar os cobriu. Afundaram como chumbo nas águas impetuosas.
10Pupuhi no oe me kou makani, Uhi mai la ke kai ia lakou, Poho iho la lakou ilalo i ke kai me he kepau la.
11Quem é como tu, SENHOR, entre os deuses? Quem é como tu, glorioso em santidade, temível em louvores, fazendo maravilhas?
11Owai ka mea iwaena o ka poe ikaika e like me oe, e Iehova? Owai kou mea like, ma ka nani o ka hemolele? He mea weliweli ka hoomana aku, Ua hana oe i na mea kupanaha.
12Estendeste a tua mão direita. A terra os engoliu.
12O aku la no kou lima akau, Ale iho la ka honua ia lakou.
13“Tu, em teu amor leal, guiaste o povo que redimiste. Tu os conduziste na tua força à tua santa habitação.
13Ma ka lokomaikai no oe i alakai mai ai i na kanaka au i hoolapanai ai; Me kou mana no oe i alakai ai ia lakou i kahi hemolele au i noho ai.
14Os povos ouviram. Eles tremem. Angústia apoderou-se dos habitantes da Filístia.
14E lohe auanei na kanaka, a e makau hoi. E loohia auanei ka poe noho ma Palisetina i ka weliweli.
15Então os chefes de Edom ficaram apavorados. Tremor apodera-se dos poderosos de Moabe. Todos os habitantes de Canaã se derreteram.
15Alaila, e weliweli mai na'lii o Edoma, E loohia no hoi ka poe ikaika o Moaba i ka haalulu, E hehee auanei ka poe a pau e noho ana ma Kanaana.
16Terror e pavor caem sobre eles. Pela grandeza do teu braço, ficam imóveis como uma pedra, até que o teu povo passe, SENHOR, até que passe o povo que compraste.
16E kau mai no ka makau a me ka weliweli maluna o lakou; No ka nui o kou lima e noho malie lakou me he pohaku la; A hala'e kou poe kanaka, e Iehova, A hala'e na kanaka au i hoolapanai ai.
17Tu os introduzirás e os plantarás no monte da tua herança, o lugar, SENHOR, que fizeste para tua própria habitação: o santuário, Senhor, que as tuas mãos estabeleceram.
17Nau no lakou e hookomo, A e hoonoho hoi ia lakou ma ka puu o kou hooilina, I kahi au i hana'i i wahi e noho ai nou, e Iehova, I ke keenakapu hoi a kou mau lima i hookumu ai, e ka Haku.
18O SENHOR reinará para todo o sempre.”
18E noho alii mau loa aku no o Iehova.
19Porque os cavalos do Faraó entraram no mar com os seus carros e com os seus cavaleiros, e o SENHOR fez as águas do mar voltarem sobre eles; mas os filhos de Israel caminharam em terra seca no meio do mar.
19No ka mea, hele ae la ka lio o Parao, Me kona kaahaua, a me na hoohololio ona, A iloko o ke kai, A hoihoi mai la o Iehova i na wai o ke kai maluna o lakou; Aka, o na mamo a Iseraela, Hele ae la lakou ma kahi maloo mawaenakonu o ke kai.
20Miriã, a profetisa, irmã de Arão, pegou um tamborim na mão; e todas as mulheres saíram atrás dela com tamborins e com danças.
20A o Miriama, ke kaula wahine, ke kaikuwahine o Aarona, lawe ae la ia i mea kuolokani ma kona lima, a hahai aku la na wahine a pau mamuli ona, me na mea kuolokai, a me ka hula.
21Miriã lhes respondeu: “Cantem ao SENHOR, porque ele triunfou gloriosamente. Lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.”
21I mai la o Miriama ia lakou, E mele aku oukou ia Iehova, No ka mea, ua lanakila loa oia, Ua kiola oia i ka lio a me kona mea hooholo i ke kai.
22Moisés conduziu Israel adiante, do Mar Vermelho, e eles saíram para o deserto de Sur; e caminharam três dias no deserto, e não encontraram água.
22Pela i lawe mai ai o Mose i ka Iseraela, mai ke Kaiula mai, a hele mai la lakou i ka waonahele i Sura; hele mai la lakou maloko o ka waonahele i na la ekolu, aole hoi i loaa ka wai.
23Quando chegaram a Mara, não puderam beber das águas de Mara, porque eram amargas. Por isso o seu nome foi chamado Mara.
23A hiki mai la lakou i Mara; aole hiki ia lakou ke inu i ka wai o Mara, no ka mea, ua mulea ia; no ia mea, i kapaia'ku ai ia o Mara.
24O povo murmurou contra Moisés, dizendo: “O que beberemos?”
24Ohumu ae la na kanaka ia Mose, i ae la, Heaha la ko makou mea inu?
25Então ele clamou ao SENHOR. O SENHOR lhe mostrou uma árvore, e ele a lançou nas águas, e as águas se tornaram doces. Ali ele fez para eles um estatuto e uma ordenança, e ali ele os provou.
25Uwe aku la oia ia Iehova; a hoike mai la o Iehova ia ia i kekahi laau, a hooleiia'ku la ia mea e ia iloko o ka wai, hanaia mai la ka wai a ono: malaila ia i hana'i i olelo kupaa no lakou, a i kanawai hoi, a maiaila oia i hoao ai ia lakou.
26Ele disse: “Se vocês ouvirem diligentemente a voz do SENHOR, o seu Deus, e fizerem o que é reto aos seus olhos, e prestarem atenção aos seus mandamentos, e guardarem todos os seus estatutos, não colocarei sobre vocês nenhuma das doenças que coloquei sobre os egípcios; pois eu sou o SENHOR que os cura.”
26I mai la, A i hoolohe mau mai oe i ka leo o Iehova, o kou Akua, a e hana i ka mea pono imua o kona maka, a e hoolohe i ka mea ana e kauoha mai ai, a malama i kona mau kanawai, alaila aole au e kau maluna ou i kekahi o keia mau mai a'u i kau ai maluna o ko Aigupita; no ka mea, owau no Iehova, ka mea hoola aku ia oe.
27Eles chegaram a Elim, onde havia doze fontes de água e setenta palmeiras. Eles acamparam ali junto às águas.
27A hele mai la lakou i Elima, malaila na punawai he umikumamalua, a me na laau pama he kanahiku: noho iho la lakou ilaila ma kahi o na wai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.