Êxodo 33
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1O SENHOR falou a Moisés: “Parta, suba daqui, você e o povo que você tirou da terra do Egito, para a terra da qual jurei a Abraão, a Isaque e a Jacó, dizendo: 'Eu a darei à sua descendência.'
1To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Hae ahmuen hae caehtaak ah loe, Abraham, Issak hoi Jakob khaeah, Na caanawk khaeah ka paek han, tiah lokkam ih, prae thungah Izip prae thung hoi na zaehhoih ih kaminawk hoi nawnto caeh oh;
2Enviarei um anjo adiante de você; e expulsarei o cananeu, o amorreu, o heteu, o perizeu, o heveu e o jebuseu.
2kai ih van kami to na hmaa ah ka patoeh han, anih mah Kannaan, Amor, Hit, Periz, Hiv hoi Jebus kaminawk to haek boih tih.
3Vá para uma terra que mana leite e mel; mas eu não subirei no meio de vocês, pois vocês são um povo de dura cerviz, para que eu não os consuma no caminho.”
3Khoitui hoi tahnutui longhaih prae ah caeh oh; toe kai loe nangcae salakah ka caeh mak ai; palungthah kami ah na oh o pongah, loklam ah kam rosak boih moeng tih, tiah a naa.
4Quando o povo ouviu esta má notícia, eles prantearam; e ninguém colocou suas joias.
4Kaminawk mah to baktih tamthang kasae to thaih o naah, palungset o moe, mi doeh amthoephaih khukbuen to angkhuk o ai.
5O SENHOR tinha dito a Moisés: “Diga aos filhos de Israel: 'Vocês são um povo de dura cerviz. Se eu subisse no meio de vocês por um só momento, eu os consumiria. Portanto, agora, tirem as suas joias, para que eu saiba o que fazer com vocês.'”
5Angraeng mah Mosi khaeah, Israel kaminawk khaeah hae tiah thui paeh; nangcae loe palungthah kami ah na oh o; nangcae hae nawnetta thung kang caeh haih nahaeloe, kam rosak boih moeng tih; nangcae to kawbang maw kang sak han, tiah ka panoek hanah, nam thoep o haih hmuennawk to angkhring oh, tiah a thuih, tiah a naa.
6Os filhos de Israel se despojaram de suas joias do monte Horebe em diante.
6To pongah Israel kaminawk mah Horeb mae ah amthoephaih hmuennawk to angkhring o boih.
7Ora, Moisés costumava pegar a tenda e armá-la fora do acampamento, bem longe do acampamento, e a chamava de “A Tenda do Encontro”. Todo aquele que buscava o SENHOR saía para a Tenda do Encontro, que ficava fora do acampamento.
7Mosi mah ataihaih ahmuen tasa bang, kangthla kue ahmuen ah, kahni im to sak moe, kaminawk amkhuenghaih kahni im, tiah a kawk. Angraeng pakrong han koeh kami boih loe, ataihaih ahmuen tasa bangah sak ih kaminawk amkhuenghaih kahni im ah caeh o nasoe.
8Quando Moisés saía para a Tenda, todo o povo se levantava, e ficava em pé, cada um à porta da sua tenda, e acompanhava Moisés com o olhar, até que ele entrasse na Tenda.
8Mosi kahni im ah caeh naah, kaminawk boih angthawk o moe, angmacae kahni im thok taengah angdoet o; Mosi kahni imthung ah akun ai karoek to a khet o.
9Quando Moisés entrava na Tenda, a coluna de nuvem descia, ficava à porta da Tenda, e o SENHOR falava com Moisés.
9Mosi kahni imthung ah akun naah, tamai tung loe kahni im akunhaih thok taengah krak tathuk; to naah Mosi hoi Angraeng to lok apaeh hoi.
10Todo o povo via a coluna de nuvem parada à porta da Tenda, e todo o povo se levantava e adorava, cada um à porta da sua tenda.
10Kaminawk boih mah, kahni imthung akunhaih thok taengah angdoe tamai tung to hnuk o naah, kaminawk boih angmacae ih kahni im thok taengah angdoet o moe, a bok o.
11O SENHOR falava com Moisés face a face, como um homem fala com seu amigo. Ele voltava ao acampamento, mas o seu servo Josué, filho de Num, um jovem, não se afastava da Tenda.
11Kami mah angmah ih ampui hoi lok apaeh baktih toengah, Angraeng hoi Mosi doeh mikhmai kangtong ah lok apaeh hoi; to pacoengah Mosi loe a ohhaih ahmuen ah amlaem let; toe anih bomkung, thendoeng, Nun capa Joshua loe kahni im to caehtaak ai.
12Moisés disse ao SENHOR: “Eis que o Senhor me diz: 'Faça subir este povo'; e não me deixou saber quem enviará comigo. Contudo, o Senhor disse: 'Eu conheço você pelo nome, e você também encontrou favor aos meus olhos.'
12Mosi mah Angraeng khaeah, Khenah, Nang mah ih hae kaminawk to zaehhoih hanah nang thuih; toe kai abomh han kaminawk to nang panoeksak ai; na hmin to ka panoek moe, nang loe ka mikhnuk naakrak ah na oh, tiah nang naa.
13Agora, pois, se encontrei favor aos seus olhos, por favor, mostre-me o seu caminho, agora, para que eu o conheça, a fim de que eu encontre favor aos seus olhos; e considere que esta nação é o seu povo.”
13To pongah ka nuiah palung nang hoe nahaeloe, kai nang tahmen, tito ka panoek thai hanah, na loklam to na patuek ah; hae acaengnawk loe nang ih kami ni, tiah panoek poe ah, tiah a hnik.
14Ele disse: “A minha presença irá com você, e eu lhe darei descanso.”
14Angraeng mah kang caeh o haih poe moe, anghakhaih kang paek o han, tiah a naa.
15Moisés lhe disse: “Se a sua presença não for comigo, não nos faça subir daqui.
15To naah Mosi mah anih khaeah, Kai nang caeh haih ai nahaeloe, kaicae hae ahmuen hoiah na patoeh hmah.
16Pois como se saberá que encontrei favor aos seus olhos, eu e o seu povo? Não é, porventura, pelo fato de o Senhor ir conosco, de modo que sejamos separados, eu e o seu povo, de todos os povos que há sobre a face da terra?”
16Kai hoi nang ih kaminawk loe, na hmaa ah mikcuk naakrak ah ni kho a sak o, tito kawbang maw panoek thai tih? Kaicae hoi nawnto na caeh naah na ai maw amtueng tih? To tiah ni kai hoi nang ih kaminawk loe long nuiah kaom kaminawk boih thung hoiah kalah ta kami ah om o tih, tiah a naa.
17O SENHOR disse a Moisés: “Farei também isto que você falou; pois você encontrou favor aos meus olhos, e eu o conheço pelo nome.”
17To naah Angraeng mah Mosi khaeah, Na thuih ih lok baktih toengah ka sak han; nang loe ka mikcuk naakrak ah na oh; nang loe nangmah ih ahmin hoiah ni kang panoek boeh, tiah a naa.
18Moisés disse: “Por favor, mostre-me a sua glória.”
18Mosi mah anih khaeah, Vaihi na lensawkhaih amtuengsak ah, tiah a naa.
19Ele disse: “Farei passar toda a minha bondade diante de você, e proclamarei o nome do SENHOR diante de você. Serei clemente para com quem eu for clemente, e mostrarei misericórdia a quem eu mostrar misericórdia.”
19Angraeng mah, Na hmaa ah Kaih ih hoihaihnawk boih to ka caehsak moe, Angraeng ih ahmin to na hmaa ah ka taphong han; tahmenhaih ka tawnh ih kaminawk nuiah tahmenhaih ka tawnh moe, tahmenhaih kam tuengsak ih kaminawk nuiah tahmenhaih to kam tuengsak han.
20Ele disse: “Você não pode ver a minha face, pois o homem não pode me ver e viver.”
20Toe ka mikhmai loe na hnu mak ai; ka mikhmai hnu kami loe, hing mak ai, tiah a naa.
21O SENHOR disse ainda: “Eis que há um lugar junto a mim, e você ficará sobre a rocha.
21To pacoengah Angraeng mah, Khenah, ka taengah ahmuen maeto oh; nang loe lungsong nuiah angdoe tih;
22Acontecerá que, enquanto a minha glória passar, eu o colocarei numa fenda da rocha, e o cobrirei com a minha mão até que eu tenha passado;
22ka lensawkhaih amtueng naah, nang loe kakoi lungsong thungah kang suek moe, Ka laem ai karoek to, ka ban hoiah kang tamuep han.
23então tirarei a minha mão, e você verá as minhas costas; mas a minha face não será vista.”
23Ka ban to ka zuh naah loe, ka hnukbang to na hnu tih; toe ka mikhmai loe na hnu mak ai, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.