Êxodo 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
1Angraeng mah Mosi khaeah,
2“Consagre a mim todos os primogênitos. Tudo o que abre o ventre entre os filhos de Israel, tanto de homens quanto de animais, é meu.”
2caa lu boih kai khaeah ciimcai o sak ah; Israel kaminawk ih zok thung hoi tapen tangsuek loe, kami doeh, moi doeh, kai ih ni, tiah a naa.
3Moisés disse ao povo: “Lembrem-se deste dia, em que vocês saíram do Egito, da casa da escravidão; pois com mão forte o SENHOR os tirou deste lugar. Nenhum pão fermentado deverá ser comido.
3To naah Mosi mah kaminawk khaeah, Angraeng mah a ban thacakhaih hoiah to prae thung hoi ang zaeh o pongah, misong ah na oh o haih Izip prae thung hoi na tacawt o haih ni, hae ni hae pakuem o poe ah; taeh thuh ih takaw to caa o hmah.
4Hoje vocês estão saindo, no mês de abibe.
4Vaihni Abib khrah thungah, na caeh o tih boeh.
5E acontecerá que, quando o SENHOR os introduzir na terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos heveus e dos jebuseus, a qual ele jurou aos seus pais que daria a vocês, uma terra que mana leite e mel, vocês deverão guardar este culto neste mês.
5Angraeng mah nangcae paek hanah nam panawk khaeah lokkam ih, tahnutui hoi khoitui longhaih Kanaan, Hit, Amor, Hiv hoi Jebus kaminawk ih prae thungah ang caeh o haih naah, hae khrah ah hae tiah toksak hanah pahnet o hmah.
6Durante sete dias vocês comerão pães sem fermento, e no sétimo dia haverá uma festa ao SENHOR.
6Ni sarihto thung taeh thuh ai ih takaw to caa oh loe, ni sarihto naah Angraeng khaeah hae poih hae sah oh.
7Pães sem fermento serão comidos durante os sete dias; e nenhum pão fermentado será visto com vocês. Nenhum fermento será visto com vocês, em todo o seu território.
7Ni sarihto thung taeh thuh ai ih takaw to caa oh; nangcae salakah taeh thuh ih takaw tidoeh suem o hmah; na oh o haih a taengah doeh taeh hoi sak ih takaw to amtueng o sak hmah.
8Naquele dia você dirá ao seu filho: 'Isto é por causa do que o SENHOR fez por mim quando eu saí do Egito.'
8To na niah na capa khaeah, Kaicae Izip prae thung hoi ka tacawt o naah, Angraeng mah tahmenhaih hoi kaicae nuiah hmuen to sak pongah, hae baktih hmuen hae ka sak o, tiah thui pae oh.
9Isso será para você como um sinal na sua mão, e como um memorial entre os seus olhos, para que a lei do SENHOR esteja na sua boca; pois com mão forte o SENHOR o tirou do Egito.
9Hae hmuen loe nangcae ban ah angmathaih ah om tih, na mik salak ih lupataeh ah panoeksakkung ah om ueloe, na pakha ah Angraeng ih kaalok to om tih; Angraeng mah a thacakhaih rang hoiah Izip prae thung hoiah ang zaeh o.
10Portanto, você guardará este estatuto no seu tempo determinado, de ano em ano.
10Saningto pacoeng saningto, hae tue phak khruek, hae sakzong ih atawk hae sah oh.
11“E acontecerá que, quando o SENHOR o introduzir na terra dos cananeus, como ele jurou a você e aos seus pais, e a der a você,
11Angraeng mah nangcae hoi nam panawk khaeah sak ih lokkamhaih baktih toengah, Kanaan prae ah ang caeh o haih moe, prae ang paek o naah,
12você separará para o SENHOR tudo o que abre o ventre, e cada primogênito que nascer dos animais que você tiver. Os machos serão do SENHOR.
12zok thung hoi tapen tangsuek caa to Angraeng han pahoe oh; na tawnh ih tapen tangsuek moi doeh, ataenawk loe Angraeng ih ni.
13Todo primogênito de jumento você resgatará com um cordeiro; e se você não o resgatar, então você quebrará o pescoço dele; e você resgatará todos os primogênitos do homem entre os seus filhos.
13Tapen tangsuek laa hrang to tuucaa hoiah akrang oh; akrang koeh o ai nahaeloe, laa hrang ih tahnong to khaek oh; na caanawk thungah caa lu to akrang oh.
14E acontecerá que, quando o seu filho lhe perguntar no futuro, dizendo: 'O que é isso?', você lhe dirá: 'Com mão forte o SENHOR nos tirou do Egito, da casa da escravidão.
14Hmabang ah na caanawk mah, Hae hmuen loe tih thuih koehhaih ih maw? tiah na dueng o nahaeloe, Misong ah ohhaih Izip prae thung hoiah Angraeng mah a ban thacakhaih hoiah zaehhaih niah oh;
15Quando o Faraó se recusou obstinadamente a nos deixar ir, o SENHOR matou todos os primogênitos na terra do Egito, tanto os primogênitos dos homens quanto os primogênitos dos animais. Portanto, eu sacrifico ao SENHOR tudo o que abre o ventre, sendo machos; mas todos os primogênitos dos meus filhos eu resgato.'
15Faro mah aicae tacawtsak han koeh ai naah, Angraeng mah Izip prae thung ih caa lu boih, tapen tangsuek moi to dueksak boih; to pongah zok thung hoi tapen tangsuek moi boih Angraeng khaeah ka paek moe, caalunawk to ka krang, tiah thui pae oh, tiah a naa.
16Isso será como um sinal na sua mão, e como símbolos entre os seus olhos; pois com mão forte o SENHOR nos tirou do Egito.”
16Angraeng mah a ban thacakhaih rang hoiah Izip prae thung hoi zaeh pongah, hae loe na ban hoi na mik salak ih lupataeh ah, angmathaih ah om tih, tiah a naa.
17Quando o Faraó deixou o povo ir, Deus não os guiou pelo caminho da terra dos filisteus, embora fosse mais perto; pois Deus disse: “Para que talvez o povo não mude de ideia ao ver a guerra, e volte para o Egito”;
17Faro mah kaminawk caehsak naah, Philistin prae caehhaih loklam loe anghnaih kue, toe to loklam hoiah Angraeng mah nihcae to caeh haih ai; Angraeng mah kaminawk misatukhaih tongh o naah, poekhaih amkhraih o ueloe, Izip prae ah amlaem o let moeng tih, tiah thuih.
18mas Deus fez o povo dar a volta pelo caminho do deserto, perto do Mar Vermelho; e os filhos de Israel subiram armados da terra do Egito.
18To pongah Sithaw mah kaminawk to tuipui kathim caehhaih praezaek loklam bang hoiah caeh haih lat; Israel kaminawk loe misatukhaih khukbuen angkhukhaih hoiah ni Izip prae thung hoiah tacawt o.
19Moisés levou consigo os ossos de José, pois este havia feito os filhos de Israel jurarem, dizendo: “Deus certamente os visitará, e vocês deverão levar daqui os meus ossos com vocês.”
19Joseph mah Israel caanawk khaeah, Nangcae abomh hanah Sithaw angzo tih; to naah kai ih ahuh to hae ahmuen hoiah la o let ah, tiah lokkam baktih toengah, Mosi mah Joseph ih ahuh to laksak.
20Eles partiram de Sucote e acamparam em Etã, na beira do deserto.
20Nihcae leo Sukkoth hoi caeh o moe, praezaek taeng, Etham vangpui ah atai o.
21O SENHOR ia adiante deles, de dia numa coluna de nuvem para guiá-los no caminho, e de noite numa coluna de fogo para iluminá-los, para que pudessem caminhar de dia e de noite:
21Angraeng mah nihcae to khodai ah tamai hoiah zaeh moe, nihcae aanghaih paek hanah, khoving ah hmaithaw hoiah zaeh.
22a coluna de nuvem de dia, e a coluna de fogo de noite, não se afastaram de diante do povo.
22Khodai naah tamai tung, khoving naah hmaithaw hoiah kaminawk to hmabang ah a caeh haih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.