Atos 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Agora, na igreja que estava em Antioquia, havia alguns profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, irmão de criação de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
1ในประชาคมที่เมืองอันทิโอก มีผู้เผยพระวจนะและผู้สอนหลายคน ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอนซึ่งเรียกว่านิเกอร์ ลูสิอัสชาวไซรีน มานาเอนผู้เป็นพี่น้องร่วมเลี้ยงกับเฮโรดเจ้าแคว้น และเซาโล
2Enquanto eles serviam ao Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.”
2ขณะที่พวกเขารับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้าและอดอาหาร พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวว่า “จงแยกบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับเรา เพื่องานที่เราเรียกพวกเขาให้ทำ”
3Então, depois de jejuarem, orarem e imporem as mãos sobre eles, os enviaram.
3เมื่อพวกเขาอดอาหาร อธิษฐาน และวางมือบนทั้งสองแล้ว ก็ส่งทั้งสองออกไป
4Assim, sendo enviados pelo Espírito Santo, eles desceram a Selêucia. De lá, navegaram para Chipre.
4ดังนั้น เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ส่งพวกเขาออกไป พวกเขาลงไปยังเมืองเซลูเคีย แล้วจากที่นั่นก็แล่นเรือไปเกาะไซปรัส
5Quando chegaram a Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Eles também tinham João como seu auxiliar.
5เมื่อถึงเมืองซาลามิส พวกเขาประกาศพระวจนะของพระเจ้าในธรรมศาลาของชาวยิว และมียอห์นคอยช่วยงานพวกเขา
6Depois de atravessarem a ilha até Pafos, encontraram um certo feiticeiro, um falso profeta, um judeu cujo nome era Barjesus,
6เมื่อเดินทางข้ามเกาะไปจนถึงเมืองปาโฟส พวกเขาพบชายชาวยิวคนหนึ่งชื่อบารเยซู เป็นหมอผีและผู้เผยพระวจนะเท็จ
7que estava com o procônsul, Sérgio Paulo, um homem inteligente. Este homem chamou Barnabé e Saulo, e procurou ouvir a palavra de Deus.
7เขาอยู่กับผู้ว่าราชการชื่อเซอร์จิอัส เปาลัส ซึ่งเป็นคนมีความเข้าใจ ผู้ว่าราชการเรียกบารนาบัสกับเซาโลมา เพราะต้องการฟังพระวจนะของพระเจ้า
8Mas Elimas, o feiticeiro (pois assim é o seu nome por interpretação), resistia-lhes, procurando desviar o procônsul da fé.
8แต่เอลีมาสหมอผี—ชื่อเอลีมาสมีความหมายเช่นนั้น—ต่อต้านพวกเขา และพยายามทำให้ผู้ว่าราชการหันไปจากความเชื่อ
9Mas Saulo, que também é chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou fixamente para ele
9แต่เซาโล ซึ่งเรียกว่าเปาโลด้วย เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จ้องมองเขา
10e disse: “Ó filho do diabo, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda a justiça, você não cessará de perverter os retos caminhos do Senhor?
10แล้วกล่าวว่า “เจ้าลูกของมาร เต็มไปด้วยการหลอกลวงและเล่ห์เหลี่ยมสารพัด เจ้าเป็นศัตรูของความชอบธรรมทุกประการ เจ้าจะไม่เลิกบิดเบือนทางอันเที่ยงตรงขององค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ?
11Agora, eis que a mão do Senhor está sobre você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo!” Imediatamente uma névoa e escuridão caíram sobre ele. Ele andava de um lado para outro, procurando alguém que o conduzisse pela mão.
11บัดนี้ มือขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือเจ้า เจ้าจะตาบอด และจะมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ชั่วระยะหนึ่ง!” ทันใดนั้น หมอกมัวและความมืดก็ปกคลุมเขา เขาเดินคลำหาคนที่จะจูงมือเขา
12Então o procônsul, quando viu o que havia acontecido, creu, maravilhado com a ensino do Senhor.
12เมื่อผู้ว่าราชการเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็เชื่อ และประหลาดใจอย่างยิ่งกับคำสอนเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้า
13Agora Paulo e seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília. João separou-se deles e voltou para Jerusalém.
13เปาโลกับคณะของเขาออกเรือจากเมืองปาโฟสมาถึงเมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย ส่วนยอห์นแยกจากพวกเขาและกลับไปกรุงเยรูซาเล็ม
14Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. Eles entraram na sinagoga no dia de sábado e se assentaram.
14แต่พวกเขาเดินทางต่อจากเมืองเปอร์กามาถึงเมืองอันทิโอกในแคว้นปิสิเดีย ในวันสะบาโตพวกเขาเข้าไปในธรรมศาลาและนั่งลง
15Após a leitura da lei e dos profetas, os líderes da sinagoga mandaram dizer-lhes: “Irmãos, se vocês têm alguma palavra de exortação para o povo, falem.”
15หลังจากอ่านธรรมบัญญัติและหนังสือของเหล่าผู้เผยพระวจนะแล้ว เหล่าผู้นำธรรมศาลาก็ส่งคนมาบอกพวกเขาว่า “พี่น้อง ถ้าพวกคุณมีถ้อยคำหนุนใจประชาชน ก็เชิญกล่าวเถิด”
16Paulo levantou-se e, fazendo um gesto com a mão, disse: “Homens de Israel, e vocês que temem a Deus, ouçam.
16เปาโลยืนขึ้น ยกมือเป็นสัญญาณ แล้วกล่าวว่า “ชนอิสราเอล และพวกคุณที่ยำเกรงพระเจ้า จงฟัง
17O Deus deste povo escolheu nossos pais, e exaltou o povo enquanto habitavam como estrangeiros na terra do Egito, e com braço poderoso, ele os tirou de lá.
17พระเจ้าของชนชาตินี้ เลือกบรรพบุรุษของเรา และยกชนชาตินี้ให้สูงขึ้นในช่วงที่พวกเขาเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์ แล้วนำพวกเขาออกมาด้วยแขนที่ยกขึ้น
18Por um período de cerca de quarenta anos, ele os suportou no deserto.
18พระองค์อดทนกับพวกเขาในถิ่นทุรกันดารประมาณสี่สิบปี
19Quando ele destruiu sete nações na terra de Canaã, ele lhes deu a terra delas como herança por cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
19หลังจากทำลายเจ็ดชนชาติในแผ่นดินคานาอัน พระองค์ก็มอบแผ่นดินของชนชาติเหล่านั้นให้พวกเขาเป็นมรดก เป็นเวลาประมาณสี่ร้อยห้าสิบปี
20Depois destas coisas, ele lhes deu juízes até o profeta Samuel.
20หลังจากนั้น พระองค์ประทานผู้วินิจฉัยแก่พวกเขา จนถึงสมัยซามูเอลผู้เผยพระวจนะ
21Depois eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, um homem da tribo de Benjamim, por quarenta anos.
21ต่อมาพวกเขาขอกษัตริย์ พระเจ้าจึงประทานซาอูลบุตรของคีช จากเผ่าเบนยามิน ให้ปกครองพวกเขาสี่สิบปี
22Quando ele o removeu, levantou-lhes Davi para ser o seu rei, de quem também testemunhou: 'Achei Davi, filho de Jessé, um homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.'
22เมื่อพระองค์ถอดซาอูลออก พระองค์ก็ตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ของพวกเขา และเป็นพยานถึงดาวิดว่า ‘เราพบดาวิดบุตรของเจสซี เป็นคนที่มีใจตรงกับใจของเรา เขาจะทำตามความประสงค์ของเราทุกอย่าง’
23Da descendência deste homem, Deus trouxe salvação a Israel, de acordo com a sua promessa,
23จากเชื้อสายของชายคนนี้ พระเจ้านำความรอด มาสู่อิสราเอลตามคำสัญญาของพระองค์
24antes da sua vinda, quando João primeiro pregou o batismo de arrependimento a Israel.
24ก่อนที่พระองค์จะมา ยอห์นได้ประกาศการรับบัพติศมาแห่งการกลับใจแก่อิสราเอล
25Quando João estava terminando a sua missão, ele dizia: 'Quem vocês pensam que eu sou? Eu não sou ele. Mas eis que vem um depois de mim, de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.'
25เมื่อยอห์นใกล้จะทำภารกิจของตนสำเร็จ เขากล่าวว่า ‘พวกคุณคิดว่าข้าพเจ้าเป็นใคร? ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้นั้น แต่มีผู้หนึ่งกำลังมาภายหลังข้าพเจ้า แม้แต่สายรัดรองเท้าของเขา ข้าพเจ้าก็ไม่คู่ควรจะแก้’
26“Irmãos, descendentes de Abraão, e aqueles entre vocês que temem a Deus, a palavra desta salvação é enviada a vocês.
26“พี่น้อง ผู้เป็นลูกหลานของอับราฮัม และพวกคุณที่ยำเกรงพระเจ้า ถ้อยคำเรื่องความรอดนี้ถูกส่งมาถึงพวกคุณ
27Pois aqueles que habitam em Jerusalém, e os seus governantes, por não o conhecerem, nem as vozes dos profetas que são lidas todos os sábados, as cumpriram ao condená-lo.
27เพราะคนที่อาศัยในกรุงเยรูซาเล็มกับเหล่าผู้นำของพวกเขาไม่รู้จักพระองค์ และไม่เข้าใจถ้อยคำของเหล่าผู้เผยพระวจนะที่อ่านกันทุกวันสะบาโต พวกเขาจึงทำให้ถ้อยคำเหล่านั้นสำเร็จด้วยการตัดสินลงโทษพระองค์
28Embora não achassem nele nenhuma causa para morte, ainda assim pediram a Pilatos que ele fosse morto.
28แม้พวกเขาไม่พบเหตุใดที่สมควรให้พระองค์ตาย ก็ยังขอปีลาตให้ประหารพระองค์
29Quando cumpriram todas as coisas que estavam escritas a respeito dele, eles o tiraram do madeiro e o colocaram em um túmulo.
29เมื่อพวกเขาทำทุกสิ่งที่เขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์สำเร็จแล้ว ก็นำพระองค์ลงจากต้นไม้และวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพ
30Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
30แต่พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย
31e ele foi visto por muitos dias por aqueles que subiram com ele da Galileia para Jerusalém, os quais são suas testemunhas para o povo.
31และตลอดหลายวัน พระองค์ปรากฏแก่คนที่เดินทางกับพระองค์จากแคว้นกาลิลีขึ้นมากรุงเยรูซาเล็ม คนเหล่านี้เป็นพยานของพระองค์ต่อประชาชน
32Nós lhes anunciamos esta boa notícia: a promessa feita aos pais,
32พวกเรานำข่าวดีมาบอกพวกคุณ คือคำสัญญาที่พระเจ้าประทานไว้แก่บรรพบุรุษ
33que Deus a cumpriu para nós, seus filhos, ao ressuscitar a Jesus. Como também está escrito no salmo segundo: 'Tu és meu Filho. Hoje eu te gerei.'
33พระเจ้าทำให้คำสัญญานี้สำเร็จแก่พวกเรา ผู้เป็นลูกหลานของพวกเขา โดยให้พระเยซูฟื้นขึ้น ตามที่เขียนไว้ในสดุดีบทที่สองว่า ‘เจ้าเป็นบุตรของเรา วันนี้ เราได้เป็นบิดาของเจ้า’
34“Quanto ao fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos, para nunca mais retornar à corrupção, ele falou assim: 'Eu lhes darei as santas e fiéis bênçãos de Davi.'
34“ส่วนเรื่องที่พระองค์ให้พระเยซูฟื้นขึ้นจากความตาย และจะไม่กลับไปสู่ความเน่าเปื่อยอีก พระองค์กล่าวไว้อย่างนี้ว่า ‘เราจะมอบพระพรอันบริสุทธิ์และแน่นอนที่สัญญาไว้แก่ดาวิดให้แก่พวกเจ้า’
35Por isso ele também diz em outro salmo: 'Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.'
35เพราะฉะนั้น พระองค์จึงกล่าวในสดุดีอีกบทหนึ่งว่า ‘พระองค์จะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เห็นความเน่าเปื่อย’
36Pois Davi, depois de ter servido ao propósito de Deus em sua própria geração, adormeceu, foi sepultado com seus pais, e viu a corrupção.
36ดาวิดนั้น หลังจากรับใช้ตามแผนการของพระเจ้าในยุคของตนแล้ว ก็หลับไป ถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษของเขา และร่างกายก็เน่าเปื่อย
37Mas aquele a quem Deus ressuscitou não viu a corrupção.
37แต่ผู้ที่พระเจ้าให้ฟื้นขึ้นนั้น ไม่เห็นความเน่าเปื่อย
38Saibam, portanto, irmãos, que por meio deste homem é proclamada a vocês a remissão de pecados;
38เพราะฉะนั้น พี่น้อง จงรู้เถิดว่า โดยทางพระองค์นี้ มีการประกาศการยกโทษบาปแก่พวกคุณ
39e por meio dele todo aquele que crê é justificado de todas as coisas, de tudo aquilo de que vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
39และทุกคนที่เชื่อก็ได้รับความชอบธรรมโดยพระองค์ ในทุกเรื่องที่ธรรมบัญญัติของโมเสสไม่อาจทำให้พวกคุณได้รับความชอบธรรมได้
40Tenham cuidado, portanto, para que não venha sobre vocês o que foi dito nos profetas:
40ดังนั้น จงระวังไม่ให้สิ่งที่กล่าวไว้ในหนังสือของเหล่าผู้เผยพระวจนะเกิดขึ้นกับพวกคุณว่า
41'Vejam, seus escarnecedores! Maravilhem-se e pereçam, pois eu realizo uma obra em seus dias, uma obra na qual vocês de modo algum crerão, se alguém a declarar a vocês.'”
41‘ดูสิ พวกเยาะเย้ย! จงประหลาดใจและพินาศไป เพราะเรากำลังทำงานอย่างหนึ่งในสมัยของพวกเจ้า เป็นงานที่พวกเจ้าจะไม่เชื่ออย่างแน่นอน แม้มีใครเล่าให้ฟัง’”
42Então, quando os judeus saíram da sinagoga, os gentios imploraram que estas palavras lhes fossem pregadas no sábado seguinte.
42เมื่อชาวยิวออกจากธรรมศาลา คนต่างชาติก็วิงวอนให้ประกาศถ้อยคำเหล่านี้แก่พวกเขาอีกในวันสะบาโตถัดไป
43Quando a congregação se desfez, muitos dos judeus e dos prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé; os quais, falando-lhes, os exortavam a continuar na graça de Deus.
43เมื่อการประชุมเลิกแล้ว ชาวยิวจำนวนมากกับคนที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายิวและยำเกรงพระเจ้าได้ติดตามเปาโลกับบารนาบัส ทั้งสองจึงพูดกับพวกเขา และหนุนใจให้ดำเนินอยู่ในพระคุณของพระเจ้าต่อไป
44No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra de Deus.
44วันสะบาโตถัดมา คนเกือบทั้งเมืองมารวมตัวกันเพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า
45Mas quando os judeus viram as multidões, encheram-se de inveja, e contradiziam o que Paulo dizia, e blasfemavam.
45แต่เมื่อชาวยิวเห็นฝูงชน ก็เต็มไปด้วยความริษยา พวกเขาโต้แย้งสิ่งที่เปาโลกล่าว และกล่าวคำหมิ่นประมาท
46Paulo e Barnabé falaram ousadamente, e disseram: “Era necessário que a palavra de Deus fosse falada primeiro a vocês. Visto que vocês a rejeitam, e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
46เปาโลกับบารนาบัสกล่าวอย่างกล้าหาญว่า “จำเป็นต้องประกาศพระวจนะของพระเจ้าแก่พวกคุณก่อน แต่เมื่อพวกคุณผลักไสพระวจนะนั้น และตัดสินตนเองว่าไม่คู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ ดูสิ พวกเราจึงหันไปหาคนต่างชาติ
47Pois assim o Senhor nos ordenou, dizendo: 'Eu te coloquei como luz para os gentios, para que leves a salvação até os confins da terra.'”
47เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าบัญชาพวกเราไว้อย่างนี้ว่า ‘เราตั้งเจ้าไว้เป็นความสว่างแก่คนต่างชาติ เพื่อเจ้าจะนำความรอดไปจนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก’”
48Quando os gentios ouviram isso, alegraram-se e glorificaram a palavra de Deus. E creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
48เมื่อคนต่างชาติได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ชื่นชมยินดี และยกย่องพระวจนะของพระเจ้า คนทั้งหลายที่ถูกกำหนดไว้สำหรับชีวิตนิรันดร์ก็เชื่อ
49A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
49พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแพร่ออกไปทั่วทั้งแคว้น
50Mas os judeus instigaram as mulheres devotas e de alta posição e os principais homens da cidade, e provocaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os expulsaram de seus territórios.
50แต่ชาวยิวยุยงสตรีที่ยำเกรงพระเจ้าและมีอิทธิพล รวมทั้งเหล่าผู้นำของเมือง ให้ก่อการข่มเหงเปาโลกับบารนาบัส และขับไล่ทั้งสองออกจากเขตแดนของพวกเขา
51Mas eles sacudiram o pó dos seus pés contra eles, e foram para Icônio.
51ทั้งสองจึงสะบัดฝุ่นจากเท้าใส่พวกเขา แล้วไปเมืองอิโคนิยูม
52Os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
52ส่วนเหล่าสาวกเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดีและพระวิญญาณบริสุทธิ์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.