2 Samuel
Chapter 20
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Aconteceu estar ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, um benjamita; e ele tocou a trombeta e disse: “Não temos parte em Davi, nem temos herança no filho de Jessé. Cada um para a sua tenda, ó Israel!”
1Pea ʻiloange naʻe nofo ʻi ai ʻae tangata angakovi ʻaia naʻe hingoa ko Sepa, ko e foha ʻo Pikili, ko e tangata Penisimani: pea naʻa ne ifi ʻe ia ʻae meʻalea, ʻo ne pehē, “ʻOku ʻikai te mau kau mo Tevita, pea ʻoku ʻikai te mau tofiʻa fakataha mo e foha ʻo Sese: ʻE ʻIsileli ke taki taha ʻalu ʻae tangata ki hono fale.”
2Assim, todos os homens de Israel deixaram de seguir Davi e seguiram a Seba, filho de Bicri; mas os homens de Judá permaneceram unidos ao seu rei, desde o Jordão até Jerusalém.
2Ko ia naʻe hiki ai ʻae kau tangata kotoa pē ʻo ʻIsileli mei heʻenau muimui kia Tevita, ka nau muimui kia Sepa ko e foha ʻo Pikili: ka naʻe pikitai ʻae kau tangata ʻo Siuta ki honau tuʻi mei Sioatani ʻo aʻu ki Selūsalema.
3Davi chegou à sua casa em Jerusalém; e o rei pegou as dez mulheres, suas concubinas, que ele havia deixado para cuidarem da casa, e as colocou sob guarda e as proveu de sustento, mas não se deitou com elas. Assim elas ficaram trancadas até o dia da morte delas, vivendo como viúvas.
3¶ Pea naʻe hoko mai ʻa Tevita ki hono fale ʻi Selūsalema; pea naʻe ʻave ʻe he tuʻi ʻae kau fefine sinifu ʻe toko hongofulu, ʻaia naʻa ne tuku ke tauhi hono fale, ʻo ne ʻai kinautolu ki he fale naʻe leʻohi, pea naʻe fafangaʻi ai kinautolu, ka naʻe ʻikai ke ne hū atu ia kiate kinautolu, Pea ko ia naʻa nau pōpula ai ʻo aʻu ki he ʻaho ʻo ʻenau mate, ʻonau moʻui taʻeʻmali.
4Então o rei disse a Amasa: “Convoque os homens de Judá para se reunirem em três dias, e você esteja presente aqui.”
4¶ Pea naʻe toki pehē ʻe he tuʻi kia ʻAmasa, “ʻI he teʻeki ke ʻosi ʻae ʻaho ʻe tolu ke ke tānaki mai kiate au ʻae kau tangata ʻo Siuta, pea ke ʻi heni koe.”
5Assim Amasa foi convocar os homens de Judá, mas ele demorou mais do que o tempo fixado que lhe havia sido designado.
5Ko ia naʻe ʻalu ʻa ʻAmasa ke tānaki ʻa Siuta: ka naʻa ne tatali fuoloa ange ʻi he ngaahi ʻaho naʻe tukupau ʻe ia kiate ia.
6Davi disse a Abisai: “Agora Seba, filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão fez. Pegue os servos do seu senhor e persiga-o, para que ele não consiga cidades fortificadas para si e escape da nossa vista.”
6Pea naʻe pehē ʻe Tevita kia ʻApisai, “Ko eni ʻe lahi hake ʻi he kovi naʻe fai ʻe ʻApisalomi ʻae kovi ʻe fai kiate kitautolu ʻe Sepa ko e foha ʻo Pikili: ʻave ʻe koe ʻae kau tamaioʻeiki ʻa hoʻo ʻeiki, pea tuli kiate ia, telia naʻa ne maʻu ha ngaahi kolo kuo ʻāʻi, pea ne hao meiate kitautolu.”
7Os homens de Joabe saíram atrás dele, com os quereteus, os peleteus e todos os homens valentes; e eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
7Pea naʻe tuli kiate ia ʻae kau tangata ʻa Soape, mo e kau Keliti, mo e kau Peleti, pea mo e kau tangata toʻa kotoa pē: pea naʻa nau ʻalu mei Selūsalema ke tuli kia Sepa ko e foha ʻo Pikili.
8Quando estavam junto à grande pedra que fica em Gibeom, Amasa veio ao encontro deles. Joabe estava vestido com a sua roupa de guerra que havia colocado, e sobre ela havia um cinto com uma espada presa na cintura, em sua bainha; e enquanto ele caminhava, a espada caiu.
8Pea ʻi heʻenau hoko atu ki he fuʻu maka ʻaia ʻoku ʻi Kipione, naʻe muʻomuʻa atu ʻa ʻAmasa. Pea naʻe noʻotaki kiate ia ʻe Soape ʻa hono kofu naʻa ne ʻai, pea naʻe ʻai ki ai ʻae nonoʻo mo e heletā naʻe fakamaʻu ki ai mo hono ʻaiʻanga, ki hono tenga; pea ʻi heʻene ʻalu atu naʻe tō hifo ia ki lalo.
9Joabe perguntou a Amasa: “Tudo bem com você, meu irmão?” E Joabe segurou Amasa pela barba com a mão direita, para beijá-lo.
9Pea naʻe pehē ʻe Soape kia ʻAmasa, “Hoku kāinga ʻoku ke moʻui lelei?” Pea naʻe puke ʻe Soape ki he kava ʻo ʻAmasa ʻaki ʻa hono nima toʻomataʻu ke ʻuma kiate ia.
10Mas Amasa não prestou atenção à espada que estava na mão de Joabe. Então Joabe o feriu com ela no estômago e derramou as suas entranhas por terra, e não o feriu novamente; e ele morreu. Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram Seba, filho de Bicri.
10Ka naʻe ʻikai tokanga ʻe ʻAmasa ki he heletā naʻe ʻi he nima ʻo Soape: pea pehē naʻa ne hokaʻi ia ʻi hono lalo hui fatafata, pea naʻe tō hifo hono toʻotoʻonga ki he kelekele, pea naʻe ʻikai ke ne taaʻi ia ke liunga ua; pea naʻa ne mate ai. Ko ia naʻe tuli atu ʻe Soape mo ʻApisai ko hono tokoua kia Sepa ko e foha ʻo Pikili.
11Um dos jovens de Joabe ficou perto do corpo e disse: “Quem é a favor de Joabe, e quem é por Davi, que siga Joabe!”
11Pea naʻe tuʻu ofi kiate ia ʻae tokotaha ʻi he kau tangata ʻo Soape, ʻo ne pehē, “Ko ia ʻoku kau mo Soape, pea mo ia ʻoku kau kia Tevita, ke ne muimui ʻia Soape.”
12Amasa estava revolvido em seu próprio sangue no meio da estrada. Quando o homem viu que todo o povo parava, ele arrastou Amasa da estrada para o campo, e jogou um manto sobre ele, ao ver que todos os que chegavam perto dele paravam.
12¶ Pea naʻe tokoto ʻa ʻAmasa ʻi he toto ʻi he loto hala. Pea ʻi heʻene mamata ʻe he tangata ʻoku tuʻumaʻu ʻae kakai kotoa pē, naʻa ne hiki atu ʻa ʻAmasa mei he loto hala ki he vao, mo ne ʻufiʻufi ia ʻaki ha kofu, ko e meʻa ʻi heʻene mamata naʻe tuʻumaʻu ai ʻakinautolu kotoa pē naʻe haʻu ofi ki ai.
13Quando ele foi removido da estrada, todo o povo seguiu atrás de Joabe para perseguir Seba, filho de Bicri.
13Pea hili ʻae hiki atu ia mei he loto hala, naʻe muimui atu kia Soape ʻae kakai kotoa pē, ke tuli kia Sepa ko e foha ʻo Pikili.
14Ele passou por todas as tribos de Israel até Abel, a Bete-Maaca, e todos os beritas. Eles se reuniram e também foram atrás dele.
14¶ Pea naʻa ne ʻalu atu ʻi he ngaahi faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli ʻo aʻu ki ʻEpeli, pea ki Pete Meaka, pea mo e kakai ʻo Peli kātoa: pea naʻe fakataha ʻakinautolu, ʻonau muimui foki kiate ia.
15Eles chegaram e o sitiaram em Abel de Bete-Maaca, e construíram uma rampa de cerco contra a cidade, e ela se ergueu contra a muralha exterior; e todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para derrubá-la.
15Pea naʻa nau haʻu ʻo kāpui ia ʻi ʻEpeli ʻi Pete Meaka, pea naʻa nau tanu puke ki he kolo pea naʻe hanga atu ia ki he ʻā kituʻa: pea naʻe haha ʻae ʻā ʻe Soape pea mo e kakai kotoa pē naʻe ʻiate ia, koeʻuhi ke fakahinga ia ki lalo.
16Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: “Ouçam, ouçam! Por favor, digam a Joabe: 'Aproxime-se daqui, para que eu possa falar com você.'”
16Pea naʻe toki ui mai ʻe ha fefine fakapotopoto mei he loto kolo, “Mou fanongo! Mou fanongo! ʻOku ou kole kiate kimoutolu, ke mou tala kia Soape, Haʻu ke ofi mai ki heni, koeʻuhi ke u lea kiate koe.”
17Ele se aproximou dela; e a mulher perguntou: “Você é Joabe?” Ele respondeu: “Sou eu.” Então ela lhe disse: “Ouça as palavras da sua serva.” Ele respondeu: “Estou ouvindo.”
17Pea ʻi heʻene ʻunuʻunu atu ʻo ofi kiate ia, naʻe pehē ʻe he fefine, “Ko Soape koe?” Pea naʻe talaange ʻe ia, “Ko au.” Pea naʻa ne toki pehē kiate ia, “Fanongo mai ki he ngaahi lea ʻa hoʻo kaunanga.” Pea naʻe pehē ʻe ia, “ʻOku ou fanongo pe.”
18Então ela falou, dizendo: “Antigamente costumavam dizer: 'Certamente pedirão conselho em Abel', e assim resolviam uma questão.
18Pea naʻa ne toki lea, ʻo pehē, “Naʻa nau faʻa lea ʻi he kuonga ʻi muʻa ange, ʻo pehē, ‘Ko e moʻoni tenau fakafehuʻi ki ai ʻi ʻEpeli:” pea ʻe ngata ia ʻi ai.
19Eu sou uma das pacíficas e fiéis em Israel. Você procura destruir uma cidade e uma mãe em Israel. Por que você devoraria a herança do SENHOR?”
19Ko e fakamelino mo e angatonu au ʻi ʻIsileli; ka ʻoku ke kumi ʻe koe ke fakaʻauha ha kolo pea mo ha faʻē ʻi ʻIsileli: ko e hā te ke fōngia hifo ai ʻae tofiʻa ʻo Sihova?”
20Joabe respondeu: “Longe de mim, longe de mim, que eu devore ou destrua!
20Pea naʻe talaange ʻe Soape ʻo pehē, “Ke mamaʻo ia, ke mamaʻo ia meiate au ke u folo hifo pe fakaʻauha.
21O caso não é este. Mas um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me apenas ele, e eu me retirarei da cidade.” A mulher disse a Joabe: “Eis que a cabeça dele será jogada para você por cima da muralha.”
21‌ʻOku ʻikai pehē ha meʻa: ka ko e tangata mei he moʻunga ko ʻIfalemi, ko Sepa ko hono hingoa, ko e foha ʻo Pikili, kuo hiki angatuʻu hake ʻe ia ʻa hono nima ki he tuʻi, ʻio, kia Tevita: ke tuku mai pe ia pea te u ʻalu mei he kolo.” Pea naʻe pehē ʻe he fefine kia Soape, “Vakai, ʻe lī atu ʻa hono ʻulu ʻi he ʻā kiate koe.”
22Então a mulher foi a todo o povo na sua sabedoria. Eles cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e eles se dispersaram da cidade, cada um para a sua tenda. Então Joabe voltou a Jerusalém, para o rei.
22Pea naʻe toki ʻalu ʻae fefine ki he kakai kotoa pē ʻi heʻene fai fakapotopoto. Pea naʻa nau tutuʻu ʻae ʻulu ʻo Sepa ko e foha ʻo Pikili ʻonau lī atu ia kia Soape. Pea naʻa ne ifi ʻe ia ha meʻalea, pea naʻa nau tutuku atu mei he kolo, ko e tangata taki taha ki hono fale. Pea naʻe foki atu ʻa Soape ki he tuʻi ki Selūsalema.
23Ora, Joabe comandava todo o exército de Israel; Benaia, filho de Joiada, comandava os quereteus e os peleteus;
23¶ Ka ko eni naʻe pule ʻa Soape ki he kautau kotoa pē ʻo ʻIsileli: pea ko Penaia ko e foha ʻo Sehoiata naʻe pule ki he kau Keliti pea mo e kau Peleti:
24Adorão estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista;
24Pea naʻe pule ʻa ʻAtolami ki he tukuhau: pea ko Sihosafate ko e foha ʻo ʻAhilute ko e tangata tohi meʻa ia:
25Seva era o escrivão; Zadoque e Abiatar eram sacerdotes;
25Pea ko e tangata tohi ʻa Siva: pea ko e ongo taulaʻeiki ʻa Satoki pea mo ʻApiata:
26e Ira, o jairita, era o ministro principal de Davi.
26Pea ko Ila ko e tangata Saili ko e ʻeiki lahi foki ia naʻe kau kia Tevita.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.