2 Samuel 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Aconteceu estar ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, um benjamita; e ele tocou a trombeta e disse: “Não temos parte em Davi, nem temos herança no filho de Jessé. Cada um para a sua tenda, ó Israel!”
1I LAILA kekahi kanaka hewa, o Seba kona inoa, ke keiki a Bikeri, he mamo a Beniamina: puhi aku la ia i ka pu, i aku la, Aole a kakou kuleana iloko o Davida, aole hoi he hooilina iloko o ke keiki a Iese: e hoi no kela kanaka keia kanaka a pau i kona halelewa, e ka Iseraela.
2Assim, todos os homens de Israel deixaram de seguir Davi e seguiram a Seba, filho de Bicri; mas os homens de Judá permaneceram unidos ao seu rei, desde o Jordão até Jerusalém.
2Alaila pii aku la na kanaka a pau o Iseraela mai o Davida aku la, a hahai aku la lakou ia Seba ke keiki a Bikeri: aka, hoopili aku la na kanaka o ka Iuda i ko lakou alii, mai Ioredane a hiki i Ierusalema.
3Davi chegou à sua casa em Jerusalém; e o rei pegou as dez mulheres, suas concubinas, que ele havia deixado para cuidarem da casa, e as colocou sob guarda e as proveu de sustento, mas não se deitou com elas. Assim elas ficaram trancadas até o dia da morte delas, vivendo como viúvas.
3Hele mai la o Davida i kona hale i Ierusalema: a lawe ae la ke alii i ua mau haiawahine la he umi ana i waiho ai e kiai i ka hale, a hahao ae la ia lakou iloko o ka halepaahao, a hanai aku la ia lakou; aka, aole ia i komo aku iloko io lakou la. Pela lakou i paa ai e noho kane ole ana, a hiki i ko lakou la make.
4Então o rei disse a Amasa: “Convoque os homens de Judá para se reunirem em três dias, e você esteja presente aqui.”
4Alaila i aku la ke alii ia Amasa, E houluulu oe no'u i na kanaka o ka Iuda i na la ekolu, a e hoi hou mai maanei.
5Assim Amasa foi convocar os homens de Judá, mas ele demorou mais do que o tempo fixado que lhe havia sido designado.
5Alaila hele aku la o Amasa e houluulu i ka Iuda: aka, ua lohi kela a hala ka manawa i haawiia nona.
6Davi disse a Abisai: “Agora Seba, filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão fez. Pegue os servos do seu senhor e persiga-o, para que ele não consiga cidades fortificadas para si e escape da nossa vista.”
6I aku la o Davida ia Abisai, Ano, e oi aku ke ino a Seba ke keiki a Bikeri e hana mai ai ia kakou mamua o ka Abesaloma: e lawe oe i na kauwa a kou haku, a e alualu aku ia ia, o loaa ia ia na kulanakauhale i paa i ka pa, a hoopakele ia ia iho mai o kakou aku.
7Os homens de Joabe saíram atrás dele, com os quereteus, os peleteus e todos os homens valentes; e eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
7A hele aku la mamuli ona na kanaka o Ioaba, me ka poe Kereti a me ka poe Peleti, a me ka poe kanaka ikaika a pau: puka aku la lakou iwaho o Ierusalema e alualu ia Seba ke keiki a Bikeri.
8Quando estavam junto à grande pedra que fica em Gibeom, Amasa veio ao encontro deles. Joabe estava vestido com a sua roupa de guerra que havia colocado, e sobre ela havia um cinto com uma espada presa na cintura, em sua bainha; e enquanto ele caminhava, a espada caiu.
8Aia hiki aku lakou ma ka pohaku nui i Gibeoua, hele aku la o Amasa imua o lakou. A o ka aahu a Ioaba i aahu iho ai, ua kakuaia ia maluna ona, a maluna iho ke kaei; ua paaia ma kona puhaka ka pahikaua maloko o kona wahi: a i kona hele ana aku, haule iho la ia mea.
9Joabe perguntou a Amasa: “Tudo bem com você, meu irmão?” E Joabe segurou Amasa pela barba com a mão direita, para beijá-lo.
9I aku la o Ioaba ia Amasa, E ola ana oe, e kuu hoahanau? Lalau aku la Ioaba ia Amasa ma ka umiumi me ka lima akau e honi ia ia.
10Mas Amasa não prestou atenção à espada que estava na mão de Joabe. Então Joabe o feriu com ela no estômago e derramou as suas entranhas por terra, e não o feriu novamente; e ele morreu. Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram Seba, filho de Bicri.
10Aole i manao o Amasa i ka pahikaua ma ka lima o Ioaba: hou aku la kela ia ia me ia mea ma ka lima o ka iwiaoao, a poha mai la kona naau ma ka honua, aole ia i hou hou aku ia ia; a make aku la ia. A alualu aku la o Ioaba a me Abisai kona hoahanau ia Seba ke keiki a Bikeri.
11Um dos jovens de Joabe ficou perto do corpo e disse: “Quem é a favor de Joabe, e quem é por Davi, que siga Joabe!”
11Ku mai la kekahi kanaka o Ioaba ma ona la, i mai la, O ka mea makemake ia Ioaba, a o ka mea no Davida, mamuli ia o Ioaba.
12Amasa estava revolvido em seu próprio sangue no meio da estrada. Quando o homem viu que todo o povo parava, ele arrastou Amasa da estrada para o campo, e jogou um manto sobre ele, ao ver que todos os que chegavam perto dele paravam.
12Oni ae la o Amasa maloko o ke koko, iwaena o ke kuamoo. A ike ae la ua kanaka la, ua ku malie iho la na kanaka a pau, lawe aku la oia ia Amasa mawaho o ke kuamoo i ke kula, a hohola iho la i ke kapa maluna ona, i kona ike ana ua ku malie kela kanaka keia kanaka i hele mai ma ona la.
13Quando ele foi removido da estrada, todo o povo seguiu atrás de Joabe para perseguir Seba, filho de Bicri.
13A laweia'ku ia mawaho o ke kuamoo, alaila hele aku la na kanaka a pau mahope o Ioaba, e alualu ia Seba ke keiki a Bikeri.
14Ele passou por todas as tribos de Israel até Abel, a Bete-Maaca, e todos os beritas. Eles se reuniram e também foram atrás dele.
14Hele aku la ia ma na ohana a pau o ka Iseraela, a hiki i Abela a i Betemaka; a i ka poe Beerota a pau: a ua houluuluia e la hoi lakou a hahai aku la mahope ona.
15Eles chegaram e o sitiaram em Abel de Bete-Maaca, e construíram uma rampa de cerco contra a cidade, e ela se ergueu contra a muralha exterior; e todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para derrubá-la.
15Hiki aku la lakou, a hoopuni ae la ia ia iloko o Abela-betemaka, hooahu aku la lakou i ka puu e ku pono i ke kulanakauhale, e ku ana ia ma ka pa mawaho: kui aku la ko Ioaba poe kanaka a pau i ka pa pohaku e hoohiolo ia mea malalo.
16Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: “Ouçam, ouçam! Por favor, digam a Joabe: 'Aproxime-se daqui, para que eu possa falar com você.'”
16Alaila, hea mai la kekahi wahine naauao mailoko mai o ke kulanakauhale, E hoolohe mai, e hoolohe mai; ke noi aku nei au ia oukou, e i aku ia Ioaba, E hele mai a kokoke, i olelo aku ai au me oe.
17Ele se aproximou dela; e a mulher perguntou: “Você é Joabe?” Ele respondeu: “Sou eu.” Então ela lhe disse: “Ouça as palavras da sua serva.” Ele respondeu: “Estou ouvindo.”
17A hiki aku la ia a kokoke io na la, i mai la ka wahine, O Ioaba anei oe? I aku la ia, Owau no. Alaila i mai la kela, E hoolohe mai oe i ka olelo a kau kauwawahine. I aku la ia, Ke lohe nei au.
18Então ela falou, dizendo: “Antigamente costumavam dizer: 'Certamente pedirão conselho em Abel', e assim resolviam uma questão.
18Olelo mai la kela, i mai la, I olelo io mai la lakou mamua, i ka i ana, He oiaio no e ninau mai ana lakou ma Abela, a pela e hooki ai.
19Eu sou uma das pacíficas e fiéis em Israel. Você procura destruir uma cidade e uma mãe em Israel. Por que você devoraria a herança do SENHOR?”
19Owau no ke noho malie a me ka malama iloko o ka Iseraela: ke manao nei oe e luku mai i kekahi kulanakauhale a me ka makuwahine iloko o ka Iseraela. No ke aha la oe e hoopau ai i ka aina a Iehova i hooili mai ai?
20Joabe respondeu: “Longe de mim, longe de mim, que eu devore ou destrua!
20Olelo aku la o Ioaba, i aku la, Aole loa, aole loa ia'u ia ke hoopau iho, aole loa ke luku aku.
21O caso não é este. Mas um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me apenas ele, e eu me retirarei da cidade.” A mulher disse a Joabe: “Eis que a cabeça dele será jogada para você por cima da muralha.”
21Aole pela ka mea; aka, he wahi kanaka no ka mauna o Eperaima, o Seba ke keiki a Bikeri ka inoa, ua hookiekie ae ia i kona lima e ku e i ke alii ia Davida: e haawi mai ia ia wale no, a e hoi hou aku no wau mai ke kulanakauhale aku. I mai la ka wahine ia Ioaba, Eia hoi, e kiolaia'ku kona poo i ou la mawaho o ka pa.
22Então a mulher foi a todo o povo na sua sabedoria. Eles cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e eles se dispersaram da cidade, cada um para a sua tenda. Então Joabe voltou a Jerusalém, para o rei.
22Alaila hele aku la ua wahine la i na kanaka a pau ma kona akamai. A oki iho la lakou i ke poo o Seba ke keiki a Bikeri, a kiola aku la iwaho io Ioaba la. Hookani aku la ia i ka pu, a hoi aku la lakou, o kela kanaka keia kanaka i kona halelewa iho. A hoi aku la o Ioaba i Ierusalema a i ke alii.
23Ora, Joabe comandava todo o exército de Israel; Benaia, filho de Joiada, comandava os quereteus e os peleteus;
23A o Ioaba, maluna no ia o ka poe kaua a pau no ka Iseraela: a o Benaia ke keiki a Iehoida, maluna no ia o ka poe Kereti a me ka poe Peleti.
24Adorão estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista;
24A o Adorama, maluna no ia o ke auhau: a o lehosapata ke keiki a Ahiluda ke kakaumooolelo:
25Seva era o escrivão; Zadoque e Abiatar eram sacerdotes;
25A o Seva ke kakauolelo: a o Zadoka me Abiatara na kahuna:
26e Ira, o jairita, era o ministro principal de Davi.
26A o Ira hoi no Iaira, kekahi alii ia no Davida.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.