2 Samuel
Chapter 18
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Davi contou o povo que estava com ele e colocou sobre eles capitães de milhares e capitães de centenas.
1HELU aku la o Davida i na kanaka me ia, a hoonoho aku la i na lunatausani, a me na lunahaneri maluna o lakou.
2Davi enviou o povo à batalha, uma terça parte sob o comando de Joabe, e uma terça parte sob o comando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e uma terça parte sob o comando de Itai, o geteu. O rei disse ao povo: “Eu também certamente sairei com vocês.”
2Hoouna aku la o Davida i ka hapakolu o na kanaka malalo o ka lima o Ioaba, a o kekahi hapakolu malalo o ka lima o Abisai ke keiki a Zeruia, o ko Ioaba kaikaina, a o kekahi hapakolu malalo o ka lima o Itai ke Giti. I aku la hoi ke alii i na kanaka, Owau io no kekahi e hele aku ana me oukou.
3Mas o povo disse: “Você não deve sair, pois se nós fugirmos, eles não se importarão conosco, e nem mesmo se metade de nós morrer, eles se importarão conosco. Mas você vale por dez mil de nós. Portanto, agora é melhor que você esteja pronto para nos ajudar a partir da cidade.”
3Aka, i mai la na kanaka, Aole oe e hele aku; no ka mea, a i hee aku makou, aole lakou e manao mai ia makou; a i make hoi kekahi hapalua o makou, aole no hoi lakou e manao mai ia makou. Aka hoi, ua like oe me ka umi tausani o makou; nolaila, e aho nau e kokua mai ia makou mailoko mai o ke kulanakauhale.
4O rei lhes disse: “Farei o que parecer melhor a vocês.” O rei ficou ao lado da porta da cidade, e todo o povo saiu às centenas e aos milhares.
4I aku la ke alii ia lakou, O ka oukou pono ka'u e hana'i. Ku ae la ke alii ma ka aoao o ka ipuka o ka pa, a haele mai la na kanaka a pau iwaho ma na haneri a ma na tausani.
5O rei deu ordens a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: “Tratem com brandura o jovem Absalão, por amor a mim.” E todo o povo ouviu quando o rei deu ordens a todos os capitães a respeito de Absalão.
5Kauoha aku la ke alii ia Ioaba me Abisai a me Itai, i aku la, E ahonui aku oukou no'u i ke kanaka opiopio ia Abesaloma. A lohe ae la na kanaka a pau, i ka wa i kauoha aku ai ke alii i na lunakoa a pau no Abesaloma.
6Assim o povo saiu ao campo contra Israel; e a batalha ocorreu na floresta de Efraim.
6Alaila hele aku la na kanaka iwaho ma ke kula e ku e i ka Iseraela: aia ma ka ululaau o Eperaima ke kaua ana.
7O povo de Israel foi derrotado ali diante dos servos de Davi, e houve uma grande matança ali naquele dia, de vinte mil homens.
7Ilaila ua pepehiia na kanaka o ka Iseraela imua o ka poe kauwa a Davida: a he luku nui no ia la ma ia wahi, o na kanaka he iwakalua tausani.
8Pois a batalha ali se espalhou sobre a face de toda a região, e a floresta devorou mais pessoas naquele dia do que a espada devorou.
8No ka mea, kaua liilii lakou malaila maluna o ka aina a pau: a ua oi ka nui o ka poe i make i ka laau ia la, i ka poe i make i ka pahikaua.
9Aconteceu que Absalão se encontrou com os servos de Davi. Absalão estava montado em sua mula, e a mula passou por baixo dos ramos espessos de um grande carvalho; a sua cabeça ficou presa no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e a mula que estava debaixo dele seguiu em frente.
9A halawai ae la o Abesaloma me na kauwa a Davida. A holo ae la o Abesaloma maluna o ka hoki, a hele aku la ka hoki malalo o na lala pilikia o kekahi laau oka nui, a hihia ae la kona poo i ka laau, a kaulia oia mawaena o ka lani a o ka honua, a hele aku la ka hoki mai lalo aku ona.
10Um homem viu aquilo, contou a Joabe e disse: “Eis que vi Absalão pendurado em um carvalho.”
10Ike aku la kekahi kanaka ia mea, a hai aku la ia Ioaba, i aku la, Aia ua ike aku au ia Abesaloma e kau ana maloko o kekahi laau oka.
11Joabe disse ao homem que lhe contou: “Eis que você o viu, e por que não o derrubou ali mesmo por terra? Eu lhe teria dado dez peças de prata e um cinto.”
11I mai la o Ioaba i ke kanaka nana i hai aku ia ia, Aia hoi, ua ike aku oe; heaha hoi kau i pepehi ole ai ia ia a haule ia i ka houna? alaila haawi aku no wau ia oe i na apana kala he umi a me kekahi kaei.
12O homem respondeu a Joabe: “Ainda que eu recebesse mil peças de prata em minhas mãos, eu não estenderia a minha mão contra o filho do rei; pois em nossos ouvidos o rei ordenou a você, a Abisai e a Itai, dizendo: 'Cuidado para que ninguém toque no jovem Absalão.'
12I aku la ua kanaka la ia Ioaba, Ina paha e kau ana ma kun lima na apana kala he tausani, aole au e o aku i kuu lima e pepehi i ke keiki a ke alii: no ka mea, i ko makou lohe ana, ua kauoha mai ke alii ia oe, me Abisai a me Itai, i mai la, E malama oukou a pau i ke kanaka opiopio ia Abesaloma.
13Caso contrário, se eu tivesse agido falsamente contra a vida dele (e nada fica escondido do rei), então você mesmo teria se colocado contra mim.”
13Ina ole pela, ina ua hana au ma ka wahahee e hihia ai ko'u ola: no ka mea, aohe mea i hunaia mai ke alii aku, a o oe no hoi kekahi e ku e ia'u.
14Então Joabe disse: “Não vou ficar esperando assim com você.” Ele pegou três dardos em sua mão e os cravou no coração de Absalão enquanto ele ainda estava vivo no meio do carvalho.
14Alaila, i aku la o Ioaba, Aole au e pono ke kali wale penei imua ou. Lalau aku la ia i na ihe ekolu ma kona lima, a hou aku la ia mau mea maloko o ka puu o Abesaloma, oi ola kela mawaena o ka laau oka.
15Dez jovens, escudeiros de Joabe, cercaram e feriram Absalão, e o mataram.
15Hoopuni mai la ka poe umi nana i lawe i ka Ioaba mea kaua, pepehi aku la ia Abesaloma, a make iho la ia.
16Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel; pois Joabe deteve o povo.
16Puhi aku la o Ioaba i ka pu, a hoi mai la na kanaka mai ke alualu ana'ku i ka Iseraela: no ka mea, ua paa na kanaka ia Ioaba.
17Eles pegaram Absalão, o jogaram em um grande buraco na floresta e ergueram sobre ele um monte muito grande de pedras. Então todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
17Lawe aku la lakou ia Abesaloma; a hoolei aku la ia ia maloko o ka lua nui ma ka ululaau, a kau aku la lakou i ahu pohaku nui maluna iho ona: a holo aku la ka Iseraela a pau, o kela mea keia mea i kona halelewa.
18Ora, Absalão, em sua vida, havia tomado e erguido para si a coluna que está no vale do rei, pois ele dizia: “Não tenho filho para manter o meu nome em memória.” Ele chamou a coluna pelo seu próprio nome. Ela é chamada de Monumento de Absalão, até o dia de hoje.
18A o Abesaloma i kona wa e ola ana, lawe aku la ia a hooku ae la i kekahi kia pohaku ma ke awawa o ke alii: no ka mea, i aku la ia, Aole a'u keikikane nana e hoomau i kuu inoa; a kapa aku la ia i ua kia pohaku la ma kona inoa iho: a ua kapaia'ku ia ko Abesaloma wahi, a hiki i neia manawa.
19Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me correr agora e levar ao rei a notícia de como o SENHOR o vingou de seus inimigos.”
19Alaila i aku la o Ahimaaza ke keiki a Zadoka, E ae mai oe e holo aku au ano, e lawe aku i ka olelo i ke alii, ua hoopakele aku o Iehova ia ia mai na lima aku o kona poe enemi.
20Joabe lhe respondeu: “Você não deve ser o portador de notícias hoje, mas deve levar notícias em outro dia. Hoje, porém, você não levará notícia alguma, porque o filho do rei está morto.”
20I mai la o Ioaba ia ia, Aole no oe e lawe aku i ka olelo i keia la; e lawe olelo oe i kekahi la ae: i keia la, aole oe e lawe olelo aku, no ka mea, ua make ke keikikane a ke alii.
21Então Joabe disse ao cuxita: “Vá e conte ao rei o que você viu!” O cuxita se curvou a Joabe e correu.
21Alaila i aku la o Ioaba ia Kusi, O hele oe e hai i ke alii i ka mea au i ike iho nei. Kulou iho la o Kusi ia Ioaba, a holo aku la.
22Então Aimaás, filho de Zadoque, disse mais uma vez a Joabe: “Mas, aconteça o que acontecer, por favor, deixe-me também correr atrás do cuxita.” Joabe disse: “Por que você quer correr, meu filho, visto que não terá recompensa pelas notícias?”
22I hou aku la o Ahimaaza ke keiki a Zadoka ia Ioaba, Owau hoi kekahi, ke noi aku nei au ia oe, e holo aku au mahope o Kusi. I mai la o Ioaba, No ke aha hoi oe e holo aku ai, e kuu keiki, aohe olelo e pono nau?
23“Mas, aconteça o que acontecer,” ele disse, “eu vou correr.” Ele lhe respondeu: “Corra!” Então Aimaás correu pelo caminho da Planície, e ultrapassou o cuxita.
23E ae mai hoi oe e holo wau. I mai la kela ia ia, E holo. Alaila holo aku la o Ahimaaza ma ka aoao o ka papu, a oi aku la ia imua o Kusi.
24Ora, Davi estava sentado entre as duas portas da cidade; e a sentinela subiu ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e olhou, e eis um homem correndo sozinho.
24Noho iho la o Davida mawaena o na puka elua o ka pa, a pii aku la ke kiai maluna o ka puka ma ka pa pohaku; alawa ae la kona mau maka, nana aku la, aia he kanaka e holo mai ana, oia wale no.
25A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: “Se ele está sozinho, há boas notícias em sua boca.” Ele se aproximava cada vez mais.
25Hea mai la ke kiai, a hai mai la i ke alii. I aku la ke alii, Ina hookahi wale no oia, he olelo no ma kona waha. Neenee mai la no ia, a kokoke mai.
26A sentinela viu outro homem correndo; e a sentinela gritou para o porteiro e disse: “Eis outro homem correndo sozinho!” O rei disse: “Ele também traz notícias.”
26Ike aku la hoi ke kiai i kekahi kanaka e ae e holo mai ana: hea mai la ke kiai i ka malama puka, Aia hoi, he kanaka e holo hookahi mai ana. I aku la ke alii, Ke lawe mai nei hoi oia i ka olelo.
27A sentinela disse: “Eu acho que o jeito de correr do primeiro se parece com o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque.” O rei disse: “Ele é um homem bom e vem com boas notícias.”
27I mai la ke kiai, Ua like ka mea holo mua i kuu manao me ka holo ana o Ahimaaza ke keiki a Zadoka. I aku la ke alii, He kanaka maikai ia, a ke hele mai nei ia me ka olelo maikai.
28Aimaás gritou e disse ao rei: “Tudo está bem.” Ele se prostrou diante do rei com o rosto em terra e disse: “Bendito seja o SENHOR, o seu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o meu senhor, o rei!”
28Kahea mai la o Ahimaaza, i mai la i ke alii, Aloha oe. A haule iho la ia ilalo ke alo ma ka honua imua o ke alii, i mai la, E hoomaikaiia o Iehova o kou Akua, nana i hoolilo mai i ka poe kanaka i hookiekie ae i ko lakou lima e ku e i kuu haku i ke alii.
29O rei perguntou: “O jovem Absalão está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe enviou o servo do rei, a mim, o seu servo, eu vi um grande tumulto, mas não sei o que era.”
29I aku la ke alii, Ua malama ola ia ke kanaka opio, o Abesaloma? I mai la o Ahimaaza, A hoouna mai la o Ioaba i ke kauwa a ke alii, a ia'u hoi i kau kauwa, ua ike aku au i ka wawa nui, aole hoi au i ike i ke ano.
30O rei disse: “Venha e fique aqui.” Ele veio e ficou parado.
30I aku la ke alii, E kipa ae oe a e ku maanei. Kipa ae la ia, a ku malie iho la.
31Eis que chegou o cuxita. O cuxita disse: “Boas notícias para o meu senhor, o rei, pois o SENHOR o vingou hoje de todos aqueles que se levantaram contra o senhor.”
31Aia hoi, hele mai la o Kusi: i mai la o Kusi, He olelo ka'u e kuu haku, e ke alii; ua hoapono mai o Iehova ia oe i keia la i ka poe a pau i hoea mai e ku e ia oe.
32O rei perguntou ao cuxita: “O jovem Absalão está bem?” O cuxita respondeu: “Que os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam contra o senhor para lhe fazer o mal, fiquem como aquele jovem.”
32I aku la ke alii ia Kusi, Ua malama ola ia anei ke kanaka opio o Abesaloma? I mai la o Kusi, O ka poe enemi o kuu haku o ke alii, a o ka poe a pau i ku e mai e hoino mai ia oe, e hoolikeia lakou me ua kanaka opio la.
33O rei ficou muito comovido, e subiu ao quarto por cima da porta da cidade, e chorou. Enquanto ia, ele dizia: “Meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera ter morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!”
33Haaloulou nui iho la ke alii, a pii aku la i ke keena maluna o ka puka, a uwe iho la: a i kona hele ana, penei kana i olelo ai, Auwe! kuu keiki e Abesaloma e! e kuu keiki, kuu keiki e Abesaloma e! ina no wau i make nou, e Abesaloma kuu keiki, kuu keiki e!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.