2 Samuel
Chapter 18
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Davi contou o povo que estava com ele e colocou sobre eles capitães de milhares e capitães de centenas.
1Pea naʻe lau hake ʻe Tevita ʻae kakai naʻe ʻiate ia, mo ne fakanofo ʻae ngaahi ʻeiki ke pule ki he ngaahi toko afe, ngaahi ʻeiki ke pule ki he ngaahi toko teau.
2Davi enviou o povo à batalha, uma terça parte sob o comando de Joabe, e uma terça parte sob o comando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e uma terça parte sob o comando de Itai, o geteu. O rei disse ao povo: “Eu também certamente sairei com vocês.”
2Pea naʻe fekau atu ʻe Tevita ʻa hono vahe tolu ʻoe kakai ke puleʻi ʻe Soape, mo hono vahe ʻe taha ke puleʻi ʻe ʻApisai ko e tama ʻo Seluia, ko e tokoua ʻo Soape, pea mo e vahe ʻe taha ke puleʻi ʻe Itei ko e tangata Kati. Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi ki he kakai, “Ko au foki te u ʻalu atu moʻoni fakataha mo kimoutolu.”
3Mas o povo disse: “Você não deve sair, pois se nós fugirmos, eles não se importarão conosco, e nem mesmo se metade de nós morrer, eles se importarão conosco. Mas você vale por dez mil de nós. Portanto, agora é melhor que você esteja pronto para nos ajudar a partir da cidade.”
3Ka naʻe pehēange ʻe he kakai, “ʻE ʻikai te ke ʻalu atu: he kapau te mau hola, ʻe ʻikai tenau tokanga kiate kimautolu; pea kapau ʻe mate haʻamau vaheua mālie, ʻe ʻikai tenau tokanga kiate kimautolu: ka ko koe ʻoku ke mahuʻinga ʻi ha toko mano ʻokimautolu: ko ia foki ʻoku lelei hake ke ke tokoni mai koe kiate kimautolu mei he loto kolo.”
4O rei lhes disse: “Farei o que parecer melhor a vocês.” O rei ficou ao lado da porta da cidade, e todo o povo saiu às centenas e aos milhares.
4Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi kiate kinautolu, “Ko e meʻa ʻoku lelei hake kiate kimoutolu te u fai pe ia.” Pea naʻe tuʻu ʻae tuʻi ki he veʻe matapā ʻoe kolo , pea naʻe ʻalu atu ʻae kakai ʻi he ngaahi toko teau mo e ngaahi toko afe.
5O rei deu ordens a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: “Tratem com brandura o jovem Absalão, por amor a mim.” E todo o povo ouviu quando o rei deu ordens a todos os capitães a respeito de Absalão.
5Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi kia Soape mo ʻApisai mo Itei, ʻo pehē, “Faifai mālie koeʻuhi ko au ki he talavou ko ʻApisalomi.” Pea naʻe ongoʻi ʻe he kakai kotoa pē ʻa ʻene tuku ʻe he tuʻi ʻae fekau naʻe kau kia ʻApisalomi.
6Assim o povo saiu ao campo contra Israel; e a batalha ocorreu na floresta de Efraim.
6¶ Pea pehē, naʻe ʻalu atu ʻae kakai kituaʻā ke tauʻi ʻa ʻIsileli: pea naʻe hoko ʻae tau ʻi he vao ʻakau ʻi ʻIfalemi;
7O povo de Israel foi derrotado ali diante dos servos de Davi, e houve uma grande matança ali naquele dia, de vinte mil homens.
7‌ʻAia naʻe tāmateʻi ʻi ai ʻae kakai ʻo ʻIsileli ʻi he ʻao ʻoe kau tamaioʻeiki ʻa Tevita, pea naʻe fai ʻi ai ʻae tāmateʻi lahi ʻi he ʻaho ko ia, ko e kau tangata ʻe toko ua mano.
8Pois a batalha ali se espalhou sobre a face de toda a região, e a floresta devorou mais pessoas naquele dia do que a espada devorou.
8He naʻe fai ʻae tau ʻo foliaki ʻi he funga fonua kotoa pē: pea naʻe maumauʻi ʻo tokolahi hake ʻae kakai ʻi he vao ʻakau ʻi he ʻaho ko ia, kae siʻi ʻae maumau ʻe he heletā.
9Aconteceu que Absalão se encontrou com os servos de Davi. Absalão estava montado em sua mula, e a mula passou por baixo dos ramos espessos de um grande carvalho; a sua cabeça ficou presa no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e a mula que estava debaixo dele seguiu em frente.
9¶ Pea naʻe fetaulaki ʻa ʻApisalomi mo e kau tamaioʻeiki ʻa Tevita. Pea naʻe heka ʻa ʻApisalomi ki ha miuli, pea naʻe ʻalu ʻae miuli ʻi he lalo vaʻa mālohi ʻoe oke lahi, pea naʻe ʻefihiaʻi hono ʻulu ʻi he oke, pea naʻe tautau hake ia ʻi he vahaʻa ʻoe langi mo e funga kelekele; pea naʻe moleange ʻae miuli mei lalo ʻiate ia.
10Um homem viu aquilo, contou a Joabe e disse: “Eis que vi Absalão pendurado em um carvalho.”
10Pea naʻe sio ki ai ʻae tangata ʻe tokotaha, ʻo ne tala ia kia Soape, ʻo pehē, “Vakai, naʻaku mamata kia ʻApisalomi kuo tautau ʻi ha oke.”
11Joabe disse ao homem que lhe contou: “Eis que você o viu, e por que não o derrubou ali mesmo por terra? Eu lhe teria dado dez peças de prata e um cinto.”
11Pea naʻe pehē ʻe Soape ki he tangata naʻe fakahā mai ia kiate ia, “Pea vakai, naʻa ke sio ki ai , pea ko e hā naʻe ʻikai ai te ke taaʻi hifo ia ʻi ai ki he kelekele? Ka ne ke pehē, kuo u tuku kiate koe ha sikeli siliva ʻe hongofulu pea mo ha noʻovala.”
12O homem respondeu a Joabe: “Ainda que eu recebesse mil peças de prata em minhas mãos, eu não estenderia a minha mão contra o filho do rei; pois em nossos ouvidos o rei ordenou a você, a Abisai e a Itai, dizendo: 'Cuidado para que ninguém toque no jovem Absalão.'
12Pea naʻe pehē ʻe he tangata kia Soape, “Ka ne u maʻu ha sikeli siliva ʻe afe ki hoku nima, neongo ia ʻe ʻikai te u ala atu hoku nima ki he ʻalo ʻoe tuʻi: he naʻa mau fanongo ki he fekauʻi ʻa koe mo ʻApisai, mo Itei, ʻe he tuʻi, ʻo pehē, ‘Mou vakai kotoa pē telia naʻa alasi ʻae talavou ko ʻApisalomi.’
13Caso contrário, se eu tivesse agido falsamente contra a vida dele (e nada fica escondido do rei), então você mesmo teria se colocado contra mim.”
13Ka ne u fai pehē, pehē kuo u fai ʻae lohiakiʻi ki heʻeku moʻui ʻaʻaku: he ʻoku ʻikai fufū ha meʻa mei he tuʻi, pea naʻa mo koe te ke ʻita kiate au.”
14Então Joabe disse: “Não vou ficar esperando assim com você.” Ele pegou três dardos em sua mão e os cravou no coração de Absalão enquanto ele ainda estava vivo no meio do carvalho.
14Pea naʻe toki pehē ʻe Soape, “ʻE ʻikai ʻaonga ʻa ʻeku tatali mo koe.” Pea naʻa ne toʻo ʻi hono nima ʻae foʻi tao ʻe tolu, ʻo ne velo ʻaki ia ke ʻasi ʻi he mafu ʻo ʻApisalomi lolotonga ʻa ʻene kei moʻui ʻi he lotolotonga ʻoe ʻakau ko e oke.
15Dez jovens, escudeiros de Joabe, cercaram e feriram Absalão, e o mataram.
15Pea naʻe kāpui mo taaʻi ʻa ʻApisalomi ʻe he kau talavou ʻe toko hongofulu naʻe fua ʻae mahafutau ʻa Soape, ʻonau tāmateʻi ia.
16Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel; pois Joabe deteve o povo.
16Pea naʻe ifi ʻe Soape ʻae meʻalea, pea naʻe foki mai ʻae kakai mei heʻenau tuli ki ʻIsileli: he naʻe taʻofi ʻae kakai ʻe Soape.
17Eles pegaram Absalão, o jogaram em um grande buraco na floresta e ergueram sobre ele um monte muito grande de pedras. Então todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
17Pea naʻa nau ʻave ʻa ʻApisalomi ʻo lī ia ki ha fuʻu luo lahi naʻe ʻi he vao ʻakau, pea naʻe fokotuʻu ki ʻolunga ʻiate ia ha fuʻu ʻesi maka lahi; pea naʻe feholaki ʻa ʻIsileli kātoa taki taha ki hono fale fehikitaki.
18Ora, Absalão, em sua vida, havia tomado e erguido para si a coluna que está no vale do rei, pois ele dizia: “Não tenho filho para manter o meu nome em memória.” Ele chamou a coluna pelo seu próprio nome. Ela é chamada de Monumento de Absalão, até o dia de hoje.
18¶ Ka ko eni, lolotonga ʻa ʻene kei moʻui naʻe ngaohi mo fokotuʻu ʻe ʻApisalomi maʻana ha fuʻu pou, ʻaia ʻoku ʻi he teleʻa ʻoe tuʻi: he naʻa ne pehē, ʻOku ʻikai haku foha ke manatuʻi ai ʻa hoku hingoa: pea naʻa ne ui ʻae pou ki hono hingoa ʻoʻona: pea ʻoku ui ia ʻo aʻu ki he ʻaho ni, Ko e potu ʻo ʻApisalomi.
19Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me correr agora e levar ao rei a notícia de como o SENHOR o vingou de seus inimigos.”
19¶ Pea naʻe toki pehē ʻe ʻAhimasi ko e foha ʻo Satoki, “Tuku eni ke u lele, pea ʻave ʻae ongoongo ki he tuʻi, ʻoe totongi kuo fai ʻe Sihova ki hono ngaahi fili.”
20Joabe lhe respondeu: “Você não deve ser o portador de notícias hoje, mas deve levar notícias em outro dia. Hoje, porém, você não levará notícia alguma, porque o filho do rei está morto.”
20Pea naʻe pehē ʻe Soape kiate ia, “ʻE ʻikai te ke ʻave ha ongoongo he ʻaho ni, ka te ke ʻave ʻae ongoongo ʻi ha ʻaho ange: ka ko e ʻaho ni ʻe ʻikai te ke ʻave ha ongoongo, he kuo pekia ʻae ʻalo ʻoe tuʻi.”
21Então Joabe disse ao cuxita: “Vá e conte ao rei o que você viu!” O cuxita se curvou a Joabe e correu.
21Pea naʻe toki pehē ʻe Soape kia Kusi, “ʻAlu ʻo tala ki he tuʻi ʻaia kuo ke mamata ki ai.” Pea naʻe punou hifo ʻa Kusi kia Soape, ʻo ne lele.
22Então Aimaás, filho de Zadoque, disse mais uma vez a Joabe: “Mas, aconteça o que acontecer, por favor, deixe-me também correr atrás do cuxita.” Joabe disse: “Por que você quer correr, meu filho, visto que não terá recompensa pelas notícias?”
22Pea naʻe toe pehē ai ʻe ʻAhimasi ko e foha ʻo Satoki kia Soape, “ʻOku ou kole kiate koe, ha meʻa pe ʻe fai, kae tuku pe au ke u lele muimui ʻia Kusi.” Pea naʻe pehē ʻe Soape, “Ko e hā ka ke ka lele ai koe, hoku foha, ka ʻoku ʻikai ʻiate koe ha ongoongo ʻoku lelei?”
23“Mas, aconteça o que acontecer,” ele disse, “eu vou correr.” Ele lhe respondeu: “Corra!” Então Aimaás correu pelo caminho da Planície, e ultrapassou o cuxita.
23Pea naʻa ne pehē , “Neongo ia tuku ke u lele.” Pea naʻa ne pehē kiate ia, “Lele.” Pea naʻe toki lele ai ʻa ʻAhimasi ʻi he hala ʻoe toafa, pea naʻa ne liʻaki ʻa Kusi.
24Ora, Davi estava sentado entre as duas portas da cidade; e a sentinela subiu ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e olhou, e eis um homem correndo sozinho.
24Pea naʻe nofo ʻa Tevita ʻi he vahaʻa ʻoe ongo matapā ʻoe kolo: pea naʻe ʻalu hake ʻae tangata leʻo ki he tuʻafale ʻi he ʻā ʻo feʻunga hake mo e matapā, pea naʻa ne hanga hake hono mata, ʻo ne sio, pea vakai naʻe lele mai ʻae tangata naʻe tokotaha pe.
25A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: “Se ele está sozinho, há boas notícias em sua boca.” Ele se aproximava cada vez mais.
25Pea naʻe kalanga ʻe he tangata leʻo, ʻo ne fakahā ia ki he tuʻi. Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, “Kapau ʻoku ne tokotaha pe ʻoku ai ha ongoongo ʻi hono ngutu.” Pea naʻa ne haʻu fakatoʻotoʻo pe, ʻo ne fakaofiofi mai.
26A sentinela viu outro homem correndo; e a sentinela gritou para o porteiro e disse: “Eis outro homem correndo sozinho!” O rei disse: “Ele também traz notícias.”
26Pea naʻe mamata ʻe he tangata leʻo ki he tangata kehe ʻe tokotaha ʻoku lele: pea naʻe ui ʻe he tangata leʻo ki he tangata naʻe tauhi matapā, ʻo ne pehē, “Vakai ʻoku lele mai tokotaha pe ʻae tangata kehe.” Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, “ʻOku ʻomi ʻae ongoongo ʻe ia foki.”
27A sentinela disse: “Eu acho que o jeito de correr do primeiro se parece com o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque.” O rei disse: “Ele é um homem bom e vem com boas notícias.”
27Pea naʻe pehē ʻe he tangata leʻo, “ʻOku ou mahalo ʻoku lele ʻaia ʻoku muʻomuʻa ʻo hangē ko e lele ʻa ʻAhimasi, ko e foha ʻo Satoki.” Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, “Ko e tangata lelei ia, pea ʻoku ʻomi ʻe ia ʻae ongoongolelei.”
28Aimaás gritou e disse ao rei: “Tudo está bem.” Ele se prostrou diante do rei com o rosto em terra e disse: “Bendito seja o SENHOR, o seu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o meu senhor, o rei!”
28Pea naʻe ui ʻa ʻAhimasi, ʻo ne pehē ki he tuʻi, “Ke ke fiemālie.” Pea naʻa ne tōmapeʻe hifo ʻi hono mata ki he kelekele ʻi he ʻao ʻoe tuʻi, ʻo ne pehē, “Fakafetaʻi kia Sihova ko ho ʻOtua, ʻaia kuo ne fakamoʻua ʻae kau tangata naʻe hiki hake honau nima ke angatuʻu ki hoku ʻeiki ko e tuʻi.”
29O rei perguntou: “O jovem Absalão está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe enviou o servo do rei, a mim, o seu servo, eu vi um grande tumulto, mas não sei o que era.”
29Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, “ʻOku lelei koā ʻae talavou ko ʻApisalomi?” Pea naʻe pehē ʻe ʻAhimasi, “ʻI heʻene fekau ʻa Soape ʻae tamaioʻeiki ʻae tuʻi pea mo au ko hoʻo tamaioʻeiki, naʻaku mamata ki he fuʻu vākē lahi ka naʻe ʻikai te u ʻilo ʻa hono ʻuhinga.”
30O rei disse: “Venha e fique aqui.” Ele veio e ficou parado.
30Pea naʻe pehē atu ʻe he tuʻi, “Tuʻu atu koe ki hena.” Pea naʻa ne tuʻu atu, mo ne tatali ai.
31Eis que chegou o cuxita. O cuxita disse: “Boas notícias para o meu senhor, o rei, pois o SENHOR o vingou hoje de todos aqueles que se levantaram contra o senhor.”
31Pea vakai, naʻe haʻu ʻa Kusi; pea naʻe pehē ʻe Kusi, “ʻE hoku ʻeiki ko e tuʻi, ʻoku ou ʻomi ʻae ongoongo: he kuo fai totongi he ʻaho ni ʻe Sihova maʻau kiate kinautolu kotoa pē naʻe tuʻu angatuʻu hake kiate koe.”
32O rei perguntou ao cuxita: “O jovem Absalão está bem?” O cuxita respondeu: “Que os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam contra o senhor para lhe fazer o mal, fiquem como aquele jovem.”
32Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi kia Kusi, “ʻOku lelei koā ʻae talavou ko ʻApisalomi?” Pea naʻe pehēange ʻe Kusi, “Ke tatau mo e tangata talavou na, ʻae ngaahi fili ʻo hoku ʻeiki ko e tuʻi, pea mo kinautolu kotoa pē ʻoku tuʻu hake ke fai ha kovi kiate koe.”
33O rei ficou muito comovido, e subiu ao quarto por cima da porta da cidade, e chorou. Enquanto ia, ele dizia: “Meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera ter morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!”
33¶ Pea naʻe mamahi lahi ʻaupito ʻae tuʻi, pea naʻa ne ʻalu hake ki he potu fale naʻe ʻi ʻolunga ʻi he matanikolo mo ne tangi ai: pea lolotonga ʻa ʻene ʻalu naʻe pehē ʻa ʻene lea, “ʻE ʻApisalomi ko hoku foha, ʻa hoku foha, ʻa hoku foha ko ʻApisalomi, taumaiā kuo u mate koeʻuhi ko koe, ʻe ʻApisalomi, ko hoku foha, ko hoku foha.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.