2 Samuel
Chapter 9
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Davi disse: “Resta ainda alguém da casa de Saul, para que eu lhe mostre bondade por amor de Jônatas?”
1Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “ʻOku kei toe ni ha tokotaha ʻi he fale ʻo Saula, koeʻuhi ke u fakahā ha ʻofa ki ai koeʻuhi ko Sonatane?”
2Havia um servo da casa de Saul cujo nome era Ziba, e eles o chamaram à presença de Davi; e o rei lhe perguntou: “Você é Ziba?” Ele respondeu: “Sou teu servo.”
2Pea naʻe ʻi he fale ʻo Saula ʻae tamaioʻeiki ʻaia naʻe hingoa ko Sipa. Pea ʻi heʻenau ui mai ia ke haʻu kia Tevita, naʻe pehē ʻe he tuʻi kiate ia, “Ko Sipa koe?” Pea naʻe pehē mai ʻe ia, “Ko hoʻo tamaioʻeiki au.”
3O rei perguntou: “Não há ainda alguém da casa de Saul, para que eu lhe mostre a bondade de Deus?” Ziba disse ao rei: “Jônatas ainda tem um filho, que é aleijado dos pés.”
3Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, “ʻOku ʻikai toe koā ha tokotaha ʻoe fale ʻo Saula, koeʻuhi ke u fakahā kiate ia ʻae ngāue lelei fakaʻotua kiate ia?” Pea naʻe pehē ʻe Sipa ki he tuʻi, “ʻOku kei moʻui ha foha ʻo Sonatane ʻoku ketu.”
4O rei lhe perguntou: “Onde ele está?” Ziba disse ao rei: “Eis que ele está na casa de Maquir, filho de Amiel, em Lo-Debar.”
4Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi kiate ia, “ʻOku nofo ia ki fē?” Pea naʻe pehē ʻe Sipa ki he tuʻi, “Vakai, ʻoku nofo ia ʻi he fale ʻo Makili, ko e foha ʻo ʻAmieli ʻi Lotipale.”
5Então o rei Davi mandou buscá-lo da casa de Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar.
5Pea naʻe toki fekau ʻe Tevita ke ʻomi ia mei he fale ʻo Makili, ko e foha ʻo ʻAmieli, mei Lotipale.
6Mefibosete, filho de Jônatas, filho de Saul, veio a Davi, prostrou-se com o rosto em terra e demonstrou respeito. Davi disse: “Mefibosete?” Ele respondeu: “Eis aqui o teu servo!”
6¶ Pea ko eni, ʻi heʻene haʻu kia Tevita, ʻa Mifiposeti ko e foha ʻo Sonatane, ko e foha ʻo Saula, naʻa ne tō hifo ki hono mata, ʻo ne fai fakaʻapaʻapa. Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “Mifiposeti.” Pea naʻe tali ʻe ia, ʻo pehē, “Vakai ko hoʻo tamaioʻeiki au!”
7Davi lhe disse: “Não tenha medo, pois com certeza lhe mostrarei bondade por amor de Jônatas, seu pai, e lhe restituirei todas as terras de Saul, seu avô. E você comerá pão à minha mesa continuamente.”
7Pea naʻe pehē ʻe Tevita kiate ia, “ʻOua naʻa ke manavahē: he te u fakahā moʻoni kiate koe ʻae ʻofa, koeʻuhi ko Sonatane ko hoʻo tamai, pea te u toe ʻange kiate koe ʻae fonua kotoa pē ʻo Saula ko hoʻo tamai; pea te ke maʻu hoʻo meʻakai mei hoku keinangaʻanga maʻuaipē.”
8Ele se curvou e disse: “O que é o teu servo, para que olhes para um cão morto como eu?”
8Pea naʻa ne punou hifo ia, ʻo ne pehē, “Ko e hā hoʻo tamaioʻeiki ke ke sio ai ki ha kulī mate ʻo hangē ko au?
9Então o rei chamou Ziba, servo de Saul, e lhe disse: “Tudo o que pertencia a Saul e a toda a sua casa eu dei ao filho do seu senhor.
9Pea naʻe toki ui ʻe he tuʻi kia Sipa ko e tamaioʻeiki ʻa Saula, ʻo ne pehē kiate ia, “Kuo u foaki ki he foha ʻo hoʻo ʻeiki, ʻae meʻa kotoa pē naʻe ʻo Saula pea mo hono fale kotoa pē.
10Você cultivará a terra para ele — você, os seus filhos e os seus servos. Traga a colheita, para que o filho do seu senhor tenha pão para comer; mas Mefibosete, o filho do seu senhor, sempre comerá pão à minha mesa.” Ora, Ziba tinha quinze filhos e vinte servos.
10Pea ko ia te ke ngoueʻi ʻae fonua maʻana, ʻe koe mo hoʻo ngaahi foha, pea mo hoʻo kau tamaioʻeiki, pea te ke utu mai, koeʻuhi ke ai ha meʻakai ki he foha ʻo hoʻo ʻeiki: ka ʻe kai ʻe Mifiposeti ko e foha ʻo hoʻo ʻeiki, ʻi hoku keinangaʻanga maʻuaipē.” Pea ko eni naʻe ʻia Sipa ʻae fānau tangata ʻe toko hongofulu ma nima, mo e kau tamaioʻeiki ʻe toko uofulu.
11Então Ziba disse ao rei: “De acordo com tudo o que o meu senhor, o rei, ordena ao seu servo, assim o teu servo fará.” Portanto, Mefibosete comia à mesa do rei como um dos filhos do rei.
11Pea naʻe toki pehē ai ʻe Sipa ki he tuʻi, “ʻO hangē ko ia kotoa pē kuo fekau ʻe hoku ʻeiki ko e tuʻi ki heʻene tamaioʻeiki, ʻe pehē hono fai ʻe hoʻo tamaioʻeiki.” Ka naʻe pehē ʻe he tuʻi, “ʻE kai ʻa Mifiposeti ʻi hoku keinangaʻanga ʻoʻoku ʻo hangē ko ha tokotaha ʻi he ngaahi foha ʻoe tuʻi.”
12Mefibosete tinha um filho pequeno, cujo nome era Mica. Todos os que moravam na casa de Ziba eram servos de Mefibosete.
12Pea naʻe maʻu ʻe Mifiposeti ʻae foha siʻi ʻaia naʻe ui ko Mika. Pea ko kinautolu kotoa pē naʻe nofo ʻi he fale ʻo Sipa naʻa nau tauhi kia Mifiposeti.
13Assim, Mefibosete morava em Jerusalém, pois comia continuamente à mesa do rei. Ele era aleijado de ambos os pés.
13Ko ia naʻe nofo ai ʻa Mifiposeti ki Selūsalema; he naʻa ne kai maʻuaipē ʻi he keinangaʻanga ʻoe tuʻi; pea naʻe ketu hono vaʻe fakatouʻosi.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.