2 Samuel 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Depois disso, Absalão preparou para si um carro e cavalos, e cinquenta homens para correrem na sua frente.
1MAHOPE iho o ia mea la, hoomakaukau ae la o Abesaloma i na hale kaa a me na lio nona, a me na kanaka he kanalima e holo imua ona.
2Absalão se levantava cedo, e ficava ao lado do caminho da porta da cidade. Quando qualquer homem tinha um processo que deveria chegar ao rei para julgamento, então Absalão o chamava, e perguntava: “De qual cidade você é?” Ele respondia: “O seu servo é de uma das tribos de Israel.”
2Ala ae la o Abesaloma i kakahiaka, a ku mai la ma kapa alanui ma ka ipuka: a hele aku kekahi kanaka i ke alii ia ia ka mea hakaka e hooponoponoia'i ma ke kanawai, alaila hea aku la o Abesaloma ia ia, i aku la, No ke kulanakauhale hea oe? I mai la kela, No kekahi ohana a Iseraela kau kauwa.
3Absalão lhe dizia: “Eis que a sua causa é boa e justa; mas não há nenhum homem designado pelo rei para ouvi-lo.”
3I aku la o Abesaloma, Aia, he maikai, a he pono kau mau mea; aka, aohe kanaka o ke alii nana e hooponopono i kau.
4Absalão dizia ainda: “Quem dera eu fosse constituído juiz na terra, para que todo homem que tivesse qualquer processo ou causa viesse a mim, e eu lhe faria justiça!”
4I aku la hoi o Abesaloma, Ina paha e hoonohoia au he lunakanawai o ka aina, alaila o kela kanaka o keia kanaka ia ia ka mea e hookolokoloia'i, e hele mai ia io'u nei, a e hooponopono aku au nona.
5E acontecia que, quando qualquer homem se aproximava para se curvar diante dele, ele estendia a mão, o segurava e o beijava.
5A I ka wa i hele mai ai kekahi kanaka e uwe aloha ia ia, o aku la ia i kona lima, lalau aku la ia ia, a honi ae la.
6Absalão agia desta forma com todo o Israel que vinha ao rei para julgamento. Assim, Absalão roubou os corações dos homens de Israel.
6Pela no i hana aku ai o Abesaloma i ka Iseraela a pau i hele mai i ke alii no ka hooponoponoia. A aihue ae la o Abesaloma i na naau o ka Iseraela.
7Ao fim de quarenta anos, Absalão disse ao rei: “Por favor, deixe-me ir pagar o meu voto, que fiz ao SENHOR, em Hebrom.
7Mahope iho o na makahiki hookahi kanaha, i aku la o Abesaloma i ke alii, Ke noi aku nei au ia oe, e ae mai oe e hele au i Heberona e hooko aku i kuu hoohild ana a'u i hoohiki ai ia Iehova.
8Pois o seu servo fez um voto enquanto morava em Gesur, na Síria, dizendo: 'Se o SENHOR de fato me trouxer de volta a Jerusalém, então eu servirei ao SENHOR.'”
8No ka mea, hoohiki aku la au i kuu wa i noho ai ma Gesura i Suria, i aku la, Ina paha e hoihoi io aku o Iehova ia'u ma Ierusalema, alaila au e malama aku ai ia Iehova.
9O rei lhe disse: “Vá em paz.” Assim ele se levantou e foi para Hebrom.
9I mai la ke alii ia ia, O hele oe me ke aloha. Ku ae la ia, a hele aku la i Heberona.
10Mas Absalão enviou espiões por todas as tribos de Israel, dizendo: “Assim que ouvirem o som da trombeta, então vocês devem dizer: 'Absalão é rei em Hebrom!'”
10Hoouna aku la o Abesaloma i na kiu iwaena o na ohana a pau o ka Iseraela, i aku la, A lohe oukou i ke kani ana o ka pu, alaila, e olelo oukou, E alii ana o Abesaloma ma Heberona.
11Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão; eles haviam sido convidados e foram com simplicidade de coração; e não sabiam de nada.
11Hele pu aku la me Abesaloma mai Ierusalema aku elua haneri kanaka i waeia; a hele naaupo wale no lakou, aole i ike i kekahi mea.
12Absalão mandou chamar Aitofel, o gilonita, conselheiro de Davi, da sua cidade, isto é, de Gilo, enquanto oferecia os sacrifícios. A conspiração ficou forte, pois o povo aumentava continuamente ao lado de Absalão.
12Hoouna aku la o Abesaloma e kii ia Ahitopela no Gilo, he kakaolelo no Davida, e hele mai mai kona kulanakaauhale, mai Gilo mai, i ka wa ana i mohai aku ai. Ua ikaika no ka poe kipi; no ka mea, ua mahuahua mau mai a nui ae na kanaka me Abesaloma.
13Um mensageiro veio a Davi, dizendo: “Os corações dos homens de Israel estão seguindo Absalão.”
13Hele mai la kekahi kanaka io Davida la, i mai la, Aia mamuli o Abesaloma na naau o na kanaka o ka Iseraela.
14Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: “Levantem-se! Vamos fugir, caso contrário, nenhum de nós escapará de Absalão. Apressem-se para partir, para que ele não nos alcance rapidamente e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.”
14I mai la o Davida i na kanaka ona a pau ma Ierusalema, E ku ae, a e holo aku kakou; no ka mea, pela wale no e pakele ai kakou mai o Abesaloma aku: e wikiwiki ka hele aku, o hiki koke mai oia io kakou nei, a hooili mai oia i ka ino maluna o kakou, a pepehi mai i ke kulanakauhale nei me ka maka o ka pahikaua.
15Os servos do rei disseram ao rei: “Eis que os seus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, escolher.”
15I aku la na kanaka o ke alii, Eia hoi makou, e hana na kauwa au i ka mea au e olelo mai.
16O rei saiu, e toda a sua família atrás dele. O rei deixou dez mulheres, que eram concubinas, para cuidarem da casa.
16Hele aku la ke alii iwaho, a o kona ohana a pau mahope ona: waiho iho lake alii i na wahine he umi, he mau haiawahine e malama i ka hale.
17O rei saiu, e todo o povo atrás dele; e eles pararam em Bete-Mercaque.
17Hele aku la ke alii iwaho, a o na kanaka a pau mahope ona, a kakali aku la ma kahi mamao aku.
18Todos os seus servos passaram ao lado dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus, e todos os geteus, seiscentos homens que vieram com ele de Gate, passaram adiante do rei.
18Hele pu aku la kana poe kauwa a pau me ia; hele aku la hoi imua o ke alii ka poe Kereti a pau, a o ka poe Peleti a pau, me ka poe Giti a pau, eono haneri kanaka ka poe hele mai mamuli ona mai Gata mai.
19Então o rei disse a Itai, o geteu: “Por que você também está vindo conosco? Volte e fique com o rei; pois você é estrangeiro e também exilado. Volte para o seu próprio lugar.
19Alaila i aku la ke alii ia Itai ke Giti, No ke aha hi oe e hele pu ai me makou E hoi hou i kou wahi, a e noho me ke alii, no ka mea, he malihini oe, a no ka aiha e mai.
20Considerando que você chegou apenas ontem, deveria eu hoje fazê-lo perambular conosco, já que eu vou para onde quer que consiga ir? Volte, e leve de volta os seus irmãos. Que o amor leal e a fidelidade estejam com você.”
20Inehinei wale no kou hele ana mai, a e pono no anei e hooauwana aku au ia oe iluna a ilalo me makou Ke hele nei au i kuu wahi e hele ai; nolala, e hoi oe, a e kono pu me oe i ou mau hoahar nau: a me oe no ke alohaia mai a me ka oiaio.
21Itai respondeu ao rei e disse: “Tão certo como vive o SENHOR, e como vive o meu senhor, o rei, certamente no lugar onde o meu senhor, o rei, estiver, seja para morte ou para vida, o seu servo também estará lá.”
21Olelo mai la o Itai i ke alii, i mai la, Ma ke ola ana o Iehova, a me ke ola ana o ko'u haku o ke alii, he oiaio no, ma na wahi a pau a kuu haku a ke alii e noho ai me ka make paha, a me ke ola paha, malaila pu no hoi kau kanwa nei.
22Davi disse a Itai: “Vá e siga em frente.” Itai, o geteu, seguiu em frente, com todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.
22I aku la ke alii ia Itai, E hele pu, a e hele aku hoi oe ma kela aoao. Hele aku la o Itai ke Giti ma kela aoao me na kanaka ona a pau, a me na kamalii a pau me ia.
23Toda a região chorava em alta voz, e todo o povo atravessava. O próprio rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou rumo ao caminho do deserto.
23Uwe aku la ko ka aina a pau me ka leo nui, a hele nui aku la na kanaka ma kela aoao: o ke alii no hoi kekahi i hele aku ma kela aoao o ke kahawai o Kederona; a hele aku la na kanaka a pau i ke ala o ka waonahele.
24Eis que Zadoque também vinha, e todos os levitas com ele, carregando a arca da aliança de Deus; e eles colocaram no chão a arca de Deus; e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todo o povo terminasse de passar para fora da cidade.
24Aia hoi o Zadoka a me ka poe Levi a pau me ia, e halihali ana i ka pahu berita o ke Akua: kau iho la lakou i ka pahu o ke Akua ilalo; a pii aku la o Abiatara, a pau mai na kanaka i ka hele mailoko mai o ke kulanakauhale.
25O rei disse a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se eu encontrar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de volta, e me mostrará tanto a ela quanto a sua morada;
25I aku la ke alii ia Zadoka, E hoihoi oe i ka pahu o ke Akua iloko o ke kulanakauhale: ina paha e loaa ia'u ke aloha ma na maka o Iehova, alaila e hoihoi mai kela ia'u, a e hoike mai ia mea ia'u a me kona wahi noho.
26mas se ele disser: 'Não tenho prazer em você', eis-me aqui. Que ele faça comigo o que lhe parecer bem.”
26Aka, ina paha e olelo mai kela, Aole o'u oluolu ia oe; eia hoi wau, e hana mai kela ia'u e like me ka mea i pono ia ia.
27O rei disse também ao sacerdote Zadoque: “Você não é um vidente? Volte em paz para a cidade, e os seus dois filhos com você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
27I aku la hoi ke alii ia Zadoka ke kahuna, aole anei oe he kaula? E hoi hou oe i ke kulanakauhale me ke aloha, me kau mau keikikane elua me Ahimaaza kau keiki, a me Ionatana ke keiki a Abiatara.
28Eis que eu ficarei nos vaus do deserto até que venha palavra de vocês para me informar.”
28Aia, e kali no wau ma ka papu o ka waonahele, a loaa ia'u ka olelo mai o olua mai la e hoike mai ai ia'u.
29Zadoque, portanto, e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém; e eles ficaram lá.
29Nolaila, hoihoi aku la o Zadoka laua o Abiatara i ka pahu o ke Akua i Ierusalema: a noho iho la laua ilaila.
30Davi subia pela encosta do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia; e ele estava com a cabeça coberta e andava descalço. Todo o povo que estava com ele também tinha a cabeça coberta, e eles subiam, chorando pelo caminho.
30Pii aku la o Davida ma ke alapii o Oliveta, e uwe ana ma kona hele ana, me ka uhiia o kona poo; a hele kamaa ole ia: a uhi iho la kela kanaka keia kanaka me ia i kona poo; a pii aku la lakou, a uwe iho la ma ko lakou hele ana.
31Alguém informou a Davi, dizendo: “Aitofel está entre os conspiradores com Absalão.” Davi orou: “Ó SENHOR, por favor, torna em loucura o conselho de Aitofel.”
31I mai la kekahi ia Davida, Aia o Ahitopela me ka poe kipi me Abesaloma. I aku la o Davida, E Iehova, ke pule aku nei au ia oe, e hoolilo oe i ka oleloao a Ahitopela i mea lapuwale.
32Quando Davi chegou ao topo, onde se adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio ao seu encontro, com a túnica rasgada e terra sobre a cabeça.
32A hiki aku la o Davida iluna, kahi ana i hoomana aku ai i ke Akua, aia hoi, hele mai la o Husai no Areki e halawai me ia, ua haehae kona kapa, a he lepo maluna o kona poo.
33Davi lhe disse: “Se você seguir em frente comigo, será um peso para mim;
33I aku la o Davida ia ia, Ina paha e hele pu oe me au, alaila e kaumaha wau ia oe:
34mas se você voltar para a cidade e disser a Absalão: 'Serei teu servo, ó rei. Como fui servo do seu pai no passado, assim serei agora o seu servo'; então você derrotará para mim o conselho de Aitofel.
34Aka, i hoi hou aku paha oe i ke kulanakauhale, a e i aku ia Abesaloma, E hookauwa aku au nau, e ke alii, e like me ka'u i hookauwa aku ai na kou makuakane mamua, pela hoi au e hookauwa aku ai nau; alaila, e hiki paha ia oe ke hoolilo i ka oleloao a Ahitopela i mea ole no'u.
35Você não tem lá os sacerdotes Zadoque e Abiatar com você? Portanto, tudo o que você ouvir da casa do rei, conte aos sacerdotes Zadoque e Abiatar.
35A o Zadoka laua o Abiatara na kahuna, aole anei laua pu kekahi me oe? Nolaila, o kau mea e lohe mailoko mai o ka hale o ke alii, oia kau e hai aku ai ia Zadoka a me Abiatara na kahuna.
36Eis que eles têm lá com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar. Enviem por meio deles a mim tudo o que vocês ouvirem.”
36Aia no me laua ka laua mau keikikane o Ahimaaza ka Zadoka a o Ionatana ka Abiatara, a ma o laua la e hoouka mai ai oukou i na mea a pau a oukou e lohe ai.
37Assim Husai, amigo de Davi, entrou na cidade; e Absalão entrou em Jerusalém.
37Alaila hoi aku la o Husai ka hoalauna o Davida maloko o ke kulanakauhale; a hele mai la hoi o Abesaloma i Ierusalema.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.