2 Coríntios 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Kralice Bible (1613)
1Eu, Paulo, suplico pessoalmente a vocês pela humildade e mansidão de Cristo — eu que, quando estou presente entre vocês, pareço humilde, mas, quando estou ausente, sou ousado com vocês.
1Já pak sám Pavel prosím vás skrze tichost a dobrotivost Kristovu, kterýžto v přítomnosti u vás jsem pokorný, ale v nepřítomnosti směle dověrný jsem k vám.
2Peço que, quando estiver presente, eu não precise agir com a ousadia que pretendo usar contra alguns que nos consideram como se andássemos segundo a carne.
2Prosím pak vás za to, abych přítomen jsa, nemusil doufanlivý býti tou smělostí, kterouž jsem jmín, že bych smělý byl proti některým, kteříž za to mají, že bychom my podle těla chodili.
3Pois, embora andemos na carne, não guerreamos segundo a carne;
3V těle zajisté chodíce, ne podle těla rytěřujeme,
4porque as armas da nossa guerra não são carnais, mas poderosas diante de Deus para derrubar fortalezas,
4Nebo odění rytěřování našeho není tělesné, ale mocné v Bohu k vyvrácení ohrad,
5derrubando raciocínios e toda altivez que se exalta contra o conhecimento de Deus e levando todo pensamento cativo à obediência de Cristo,
5Jímžto podvracíme rady, i všelikou vysokost, povyšující se proti umění Božímu, jímajíce všelikou mysl v poddanost Kristu,
6e estando prontos para punir toda desobediência, quando a obediência de vocês for completa.
6A nahotově majíce pomstu proti každému neposlušenství, když naplněno bude vaše poslušenství.
7Vocês julgam apenas pela aparência? Se alguém confia em si mesmo que pertence a Cristo, considere novamente consigo mesmo: assim como ele pertence a Cristo, nós também pertencemos a Cristo.
7A což toliko na to, co před očima jest, hledíte? Má-li kdo tu naději o sobě, že by Kristův byl, pomysliž také na to sám u sebe, že jakož on jest Kristův, tak i my Kristovi jsme.
8Pois, mesmo que eu me glorie um pouco mais abundantemente a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor deu para a edificação de vocês e não para a sua destruição, não me envergonharei,
8Nebo bychť se pak i ještě hojněji chlubil mocí naší, kterouž nám dal Pán vzdělání a ne k zkažení vašemu, nebuduť zahanben;
9para que eu não pareça querer aterrorizá-los com as minhas cartas.
9Abych se nezdál listy strašiti vás.
10Pois dizem: “As cartas dele são pesadas e fortes, mas a sua presença física é fraca, e o seu modo de falar é desprezível.”
10Nebo listové jeho (dí někdo) jsou těžcí a mocní, ale přítomnost osobná jest mdlá, a řeč chaterná.
11Quem diz isso considere o seguinte: o que dizemos por carta quando estamos ausentes, também fazemos quando estamos presentes.
11Toto nechať myslí takový, že jacíž jsme v slovu skrze psání, vzdáleni jsouce od vás, takoví také budeme i v skutku, přijdouce k vám.
12Pois não ousamos nos colocar na mesma categoria nem nos comparar com alguns daqueles que recomendam a si mesmos. Mas eles, medindo-se por si mesmos e comparando-se entre si, não têm entendimento.
12Neboť my se neodvažujeme přimísiti aneb přirovnati k některým, kteříž sami sebe chválí. Ale ti nerozumějí, že sami sebou sebe měří a přirovnávají sebe sobě.
13Nós, porém, não nos gloriaremos além dos limites adequados, mas dentro dos limites da esfera que Deus nos concedeu, e que chega até vocês.
13My pak nebudeme se nad to, což nám není odměřeno, chlubiti, ale podle míry pravidla, kteroužto míru odměřil nám Bůh, chlubiti se budeme, totiž že jsme dosáhli až k vám.
14Pois não ultrapassamos nossos limites, como se não tivéssemos chegado até vocês. De fato, fomos até vocês com o Evangelho de Cristo,
14Nebo ne jako bychom nedosáhli až k vám, rozšiřujeme se nad míru. Až i k vám zajisté přišli jsme v evangelium Kristovu.
15não nos gloriando além dos limites adequados nos trabalhos de outros, mas esperando que, à medida que a fé de vocês cresça, nossa esfera de atuação se amplie muito entre vocês,
15Protož my se nad to, což nám není odměřeno, nechlubíme, totiž cizími pracemi, ale naději máme, když víra vaše růsti bude v vás, že my se rozšíříme dále podle toho, jakž nám odměřeno,
16para pregarmos o Evangelho nas regiões que ficam além de vocês, sem nos gloriarmos no que outra pessoa já fez.
16Totiž, abych ještě i na těch místech, kteráž jsou za vámi dále, kázal evangelium, a ne abych v tom, což jinému odměřeno jest, a již jest hotové, se chlubil.
17Mas “aquele que se gloria, glorie-se no Senhor.”
17Ale kdo se chlubí, v Pánu se chlub.
18Pois não é aquele que recomenda a si mesmo que é aprovado, mas aquele a quem o Senhor recomenda.
18Nebo ne ten, kdož se sám chválí, zkušený jest, ale ten, kohož Pán chválí.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.