1 Tessalonicenses 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Pois vocês mesmos sabem, irmãos, que a nossa visita a vocês não foi em vão,
1Вой ыншивэ штиць, фрацилор, кэ вениря ноастрэ ла вой н-а фост задарникэ.
2mas, tendo sofrido antes e sido tratados de forma vergonhosa, como vocês sabem, em Filipos, tivemos ousadia em nosso Deus para lhes anunciar o Evangelho de Deus em meio a muita oposição.
2Дупэ че ам суферит ши ам фост батжокориць ын Филипь, кум штиць, ам венит плинь де ынкредере ын Думнезеул ностру сэ вэ вестим Евангелия луй Думнезеу ын мижлокул мултор лупте.
3Pois a nossa exortação não procede de erro, nem de impureza, nem de engano.
3Кэч проповэдуиря ноастрэ ну се ынтемеязэ нич пе рэтэчире, нич пе некурэцие, нич пе викление.
4Mas, assim como fomos aprovados por Deus para que nos fosse confiado o Evangelho, assim falamos — não para agradar a homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
4Чи, фииндкэ Думнезеу не-а гэсит вредничь сэ не ынкрединцезе Евангелия, кэутэм сэ ворбим аша ка сэ плэчем ну оаменилор, чи луй Думнезеу, каре не черчетязэ инима.
5Pois nunca usamos palavras de bajulação, como vocês sabem, nem pretexto algum para encobrir a ganância (Deus é testemunha),
5Ын адевэр, кум бине штиць, ничодатэ н-ам ынтребуинцат ворбе мэгулитоаре, нич хайна лэкомией: мартор есте Думнезеу.
6nem buscamos glória da parte dos homens (nem de vocês, nem de outros), embora pudéssemos ter reivindicado nossa autoridade como apóstolos de Cristo.
6Н-ам кэутат славэ де ла оамень: нич де ла вой, нич де ла алций, деши, ка апостоль ай луй Христос, ам фи путут сэ черем чинсте.
7Mas fomos gentis entre vocês, como uma mãe que amamenta e cuida com carinho dos seus próprios filhos.
7Димпотривэ, не-ам арэтат блынзь ын мижлокул востру, ка о дойкэ че-шь креште ку драг копиий.
8Assim, tendo grande afeto por vocês, tivemos prazer em compartilhar não apenas o Evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito queridos para nós.
8Астфел, ын драгостя ноастрэ фербинте пентру вой, ерам гата сэ вэ дэм ну нумай Евангелия луй Думнезеу, дар кяр ши вяца ноастрэ, атыт де скумпь не ажунсесерэць.
9Pois vocês se lembram, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos um peso para nenhum de vocês, nós lhes pregamos o Evangelho de Deus.
9Вэ адучець аминте, фрацилор, де остеняла ши мунка ноастрэ. Кум лукрам зи ши ноапте ка сэ ну фим сарчинэ ничунуя дин вой ши вэ проповэдуям Евангелия луй Думнезеу.
10Vocês são testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos comportamos para com vocês que creem.
10Вой сунтець марторь ши Думнезеу, де асеменя, кэ ам авут о пуртаре сфынтэ, дряптэ ши фэрэ приханэ фацэ де вой, каре кредець.
11Como vocês sabem, nós exortamos, consolamos e imploramos a cada um de vocês, como um pai faz com seus próprios filhos,
11Штиць ярэшь кэ ам фост пентру фиекаре дин вой ка ун татэ ку копиий луй: вэ сфэтуям, вэ мынгыям ши вэ адеверям
12para que vocês vivessem de modo digno de Deus, que os chama para o seu próprio Reino e glória.
12сэ вэ пуртаць ынтр-ун кип вредник де Думнезеу, каре вэ кямэ ла Ымпэрэция ши слава Са.
13Por esta causa também damos graças a Deus sem cessar, pois, quando receberam de nós a palavra de Deus que lhes anunciamos, vocês a acolheram não como palavra de homens, mas como ela realmente é, palavra de Deus, que também atua em vocês que creem.
13Де ачея мулцумим фэрэ ынчетаре луй Думнезеу кэ, атунч кынд аць примит Кувынтул луй Думнезеу аузит де ла ной, л-аць примит ну ка пе кувынтул оаменилор, чи, аша кум ши есте ын адевэр, ка пе Кувынтул луй Думнезеу, каре лукрязэ ши ын вой каре кредець.
14Pois vocês, irmãos, se tornaram imitadores das igrejas de Deus que estão na Judeia em Cristo Jesus; porque vocês também sofreram as mesmas coisas dos seus próprios compatriotas, assim como eles sofreram dos judeus,
14Кэч, фрацилор, вой аць кэлкат пе урмеле Бисеричилор луй Думнезеу каре сунт ын Христос Исус, ын Иудея; пентру кэ ши вой аць суферит дин партя челор де ун ням ку вой ачеляшь реле пе каре ле-ау суферит еле дин партя иудеилор.
15os quais mataram tanto o Senhor Jesus quanto os seus próprios profetas, e nos expulsaram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
15Иудеий ачештя ау оморыт пе Домнул Исус ши пе пророчь, пе ной не-ау пригонит, ну плак луй Думнезеу ши сунт врэжмашь тутурор оаменилор,
16proibindo-nos de falar aos gentios para que sejam salvos, para encherem sempre a medida dos seus pecados. Mas a ira veio sobre eles ao extremo.
16кэч не опреск сэ ворбим нямурилор ка сэ фие мынтуите. Астфел, ей тотдяуна пун вырф пэкателор лор. Дар, ла урмэ, й-а ажунс мыния луй Думнезеу!
17Mas nós, irmãos, embora tenhamos ficado separados de vocês por pouco tempo — em pessoa, não no coração —, nos esforçamos ainda mais, com grande desejo, para vê-los pessoalmente,
17Ной, фрацилор, дупэ че ам фост деспэрциць кытэва време де вой, ку фаца, дар ну ку инима, ам авут ку атыт май мулт доринца сэ вэ ведем.
18porque queríamos ir até vocês — de fato, eu, Paulo, tentei mais de uma vez — mas Satanás nos impediu.
18Астфел, о датэ ши кяр де доуэ орь, ам воит (еу, Павел, чел пуцин) сэ веним ла вой, дар не-а ымпедикат Сатана.
19Pois qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de exultação? Não são vocês mesmos, diante do nosso Senhor Jesus na sua vinda?
19Кэч чине есте, ын адевэр, нэдеждя сау букурия сау кунуна ноастрэ де славэ? Ну сунтець вой ынаинтя Домнулуй ностру Исус Христос, ла вениря Луй?
20Pois vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
20Да, вой сунтець слава ши букурия ноастрэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.