1 Tessalonicenses 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Pois vocês mesmos sabem, irmãos, que a nossa visita a vocês não foi em vão,
1Ĉar vi mem scias, fratoj, ke nia alveno al vi ne montriĝis senfrukta;
2mas, tendo sofrido antes e sido tratados de forma vergonhosa, como vocês sabem, em Filipos, tivemos ousadia em nosso Deus para lhes anunciar o Evangelho de Deus em meio a muita oposição.
2sed suferinte kaj insultite en Filipi, kiel vi scias, ni kuraĝiĝis en nia Dio prediki al vi la evangelion de Dio meze de granda konflikto.
3Pois a nossa exortação não procede de erro, nem de impureza, nem de engano.
3Ĉar nia instruado ne devenis de eraro, nek de malpureco, kaj ĝi ne estas kun ruzo;
4Mas, assim como fomos aprovados por Deus para que nos fosse confiado o Evangelho, assim falamos — não para agradar a homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
4sed kiel Dio nin aprobis, por konfidi al ni la evangelion, tiel ni parolas, por plaĉi ne al homoj, sed al Dio, kiu esploras niajn korojn.
5Pois nunca usamos palavras de bajulação, como vocês sabem, nem pretexto algum para encobrir a ganância (Deus é testemunha),
5Ĉar, kiel vi scias, ni neniam troviĝis kun vortoj flataj, nek kun avideca preteksto (Dio estas atestanto),
6nem buscamos glória da parte dos homens (nem de vocês, nem de outros), embora pudéssemos ter reivindicado nossa autoridade como apóstolos de Cristo.
6nek celante homan gloron ĉe vi aŭ ĉe iu alia, kvankam ni povis esti al vi ŝarĝaj, kiel apostoloj de Kristo.
7Mas fomos gentis entre vocês, como uma mãe que amamenta e cuida com carinho dos seus próprios filhos.
7Sed ni estis mildaj inter vi, kiel vartistino, fleganta siajn proprajn infanojn;
8Assim, tendo grande afeto por vocês, tivemos prazer em compartilhar não apenas o Evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito queridos para nós.
8tiel same ni, sentante por vi koran inklinon, volonte tiam dividus kun vi, ne nur la evangelion de Dio, sed ankaŭ niajn proprajn animojn, ĉar vi fariĝis por ni tre karaj.
9Pois vocês se lembram, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos um peso para nenhum de vocês, nós lhes pregamos o Evangelho de Deus.
9Ĉar vi memoras, fratoj, nian penadon kaj laboregon: nokte kaj tage laborante, por ke ni ne fariĝu ŝarĝo por iu el vi, ni predikadis al vi la evangelion de Dio.
10Vocês são testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos comportamos para com vocês que creem.
10Vi estas atestantoj, kaj Dio ankaŭ, kiel sankte kaj juste kaj senkulpe ni kondutis ĉe vi kredantoj;
11Como vocês sabem, nós exortamos, consolamos e imploramos a cada um de vocês, como um pai faz com seus próprios filhos,
11kiel vi scias, ke por ĉiu el vi ni estis kiel patro ĉe siaj infanoj, vin admonante kaj kuraĝigante, kaj petegante,
12para que vocês vivessem de modo digno de Deus, que os chama para o seu próprio Reino e glória.
12ke vi iradu inde je Dio, kiu vin vokas en Sian regnon kaj gloron.
13Por esta causa também damos graças a Deus sem cessar, pois, quando receberam de nós a palavra de Deus que lhes anunciamos, vocês a acolheram não como palavra de homens, mas como ela realmente é, palavra de Deus, que também atua em vocês que creem.
13Pro ĉi tio ankaŭ ni senĉese dankas Dion, ke ricevinte per nia parolo la vorton de Dio, vi akceptis ne la homan vorton, sed, kiel ĝi vere estas, la Dian vorton, kiu ankaŭ energias en vi, kiuj kredas.
14Pois vocês, irmãos, se tornaram imitadores das igrejas de Deus que estão na Judeia em Cristo Jesus; porque vocês também sofreram as mesmas coisas dos seus próprios compatriotas, assim como eles sofreram dos judeus,
14Ĉar vi, fratoj, fariĝis imitantoj de la eklezioj de Dio en Kristo Jesuo, kiuj estas en Judujo; ĉar tiajn samajn suferojn vi ankaŭ spertis ĉe viaj samlandanoj, kiajn tiuj ĉe la Judoj,
15os quais mataram tanto o Senhor Jesus quanto os seus próprios profetas, e nos expulsaram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
15kiuj mortigis la Sinjoron Jesuo kaj la profetojn, kaj nin elpelis, kaj ne plaĉas al Dio, kaj estas kontraŭuloj al ĉiuj homoj;
16proibindo-nos de falar aos gentios para que sejam salvos, para encherem sempre a medida dos seus pecados. Mas a ira veio sobre eles ao extremo.
16ili malhelpis al ni prediki al la nacianoj, por ke ili saviĝu, por kompletigi ĉiam la sumon de siaj pekoj; kaj sur ilin venis la kolero ĝis ekstrema mezuro.
17Mas nós, irmãos, embora tenhamos ficado separados de vocês por pouco tempo — em pessoa, não no coração —, nos esforçamos ainda mais, com grande desejo, para vê-los pessoalmente,
17Sed, fratoj, ni, senigite je vi dum kelka tempo, persone, ne kore, des pli fervore klopodis vidi vian vizaĝon kun multa sopiro;
18porque queríamos ir até vocês — de fato, eu, Paulo, tentei mais de uma vez — mas Satanás nos impediu.
18ĉar ni deziris veni al vi; mi, Paŭlo, tion deziris pli ol unufoje; sed malhelpis nin Satano.
19Pois qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de exultação? Não são vocês mesmos, diante do nosso Senhor Jesus na sua vinda?
19Ĉar kio estas nia espero, aŭ ĝojo, aŭ krono de singratulado? Ĉu ĝi ja ne estas vi, antaŭ nia Sinjoro Jesuo Kristo ĉe lia alveno?
20Pois vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
20Ĉar vi estas nia gloro kaj nia ĝojo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.