1 Tesalonikanoj 2
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ĉar vi mem scias, fratoj, ke nia alveno al vi ne montriĝis senfrukta;
1Вой ыншивэ штиць, фрацилор, кэ вениря ноастрэ ла вой н-а фост задарникэ.
2sed suferinte kaj insultite en Filipi, kiel vi scias, ni kuraĝiĝis en nia Dio prediki al vi la evangelion de Dio meze de granda konflikto.
2Дупэ че ам суферит ши ам фост батжокориць ын Филипь, кум штиць, ам венит плинь де ынкредере ын Думнезеул ностру сэ вэ вестим Евангелия луй Думнезеу ын мижлокул мултор лупте.
3Ĉar nia instruado ne devenis de eraro, nek de malpureco, kaj ĝi ne estas kun ruzo;
3Кэч проповэдуиря ноастрэ ну се ынтемеязэ нич пе рэтэчире, нич пе некурэцие, нич пе викление.
4sed kiel Dio nin aprobis, por konfidi al ni la evangelion, tiel ni parolas, por plaĉi ne al homoj, sed al Dio, kiu esploras niajn korojn.
4Чи, фииндкэ Думнезеу не-а гэсит вредничь сэ не ынкрединцезе Евангелия, кэутэм сэ ворбим аша ка сэ плэчем ну оаменилор, чи луй Думнезеу, каре не черчетязэ инима.
5Ĉar, kiel vi scias, ni neniam troviĝis kun vortoj flataj, nek kun avideca preteksto (Dio estas atestanto),
5Ын адевэр, кум бине штиць, ничодатэ н-ам ынтребуинцат ворбе мэгулитоаре, нич хайна лэкомией: мартор есте Думнезеу.
6nek celante homan gloron ĉe vi aŭ ĉe iu alia, kvankam ni povis esti al vi ŝarĝaj, kiel apostoloj de Kristo.
6Н-ам кэутат славэ де ла оамень: нич де ла вой, нич де ла алций, деши, ка апостоль ай луй Христос, ам фи путут сэ черем чинсте.
7Sed ni estis mildaj inter vi, kiel vartistino, fleganta siajn proprajn infanojn;
7Димпотривэ, не-ам арэтат блынзь ын мижлокул востру, ка о дойкэ че-шь креште ку драг копиий.
8tiel same ni, sentante por vi koran inklinon, volonte tiam dividus kun vi, ne nur la evangelion de Dio, sed ankaŭ niajn proprajn animojn, ĉar vi fariĝis por ni tre karaj.
8Астфел, ын драгостя ноастрэ фербинте пентру вой, ерам гата сэ вэ дэм ну нумай Евангелия луй Думнезеу, дар кяр ши вяца ноастрэ, атыт де скумпь не ажунсесерэць.
9Ĉar vi memoras, fratoj, nian penadon kaj laboregon: nokte kaj tage laborante, por ke ni ne fariĝu ŝarĝo por iu el vi, ni predikadis al vi la evangelion de Dio.
9Вэ адучець аминте, фрацилор, де остеняла ши мунка ноастрэ. Кум лукрам зи ши ноапте ка сэ ну фим сарчинэ ничунуя дин вой ши вэ проповэдуям Евангелия луй Думнезеу.
10Vi estas atestantoj, kaj Dio ankaŭ, kiel sankte kaj juste kaj senkulpe ni kondutis ĉe vi kredantoj;
10Вой сунтець марторь ши Думнезеу, де асеменя, кэ ам авут о пуртаре сфынтэ, дряптэ ши фэрэ приханэ фацэ де вой, каре кредець.
11kiel vi scias, ke por ĉiu el vi ni estis kiel patro ĉe siaj infanoj, vin admonante kaj kuraĝigante, kaj petegante,
11Штиць ярэшь кэ ам фост пентру фиекаре дин вой ка ун татэ ку копиий луй: вэ сфэтуям, вэ мынгыям ши вэ адеверям
12ke vi iradu inde je Dio, kiu vin vokas en Sian regnon kaj gloron.
12сэ вэ пуртаць ынтр-ун кип вредник де Думнезеу, каре вэ кямэ ла Ымпэрэция ши слава Са.
13Pro ĉi tio ankaŭ ni senĉese dankas Dion, ke ricevinte per nia parolo la vorton de Dio, vi akceptis ne la homan vorton, sed, kiel ĝi vere estas, la Dian vorton, kiu ankaŭ energias en vi, kiuj kredas.
13Де ачея мулцумим фэрэ ынчетаре луй Думнезеу кэ, атунч кынд аць примит Кувынтул луй Думнезеу аузит де ла ной, л-аць примит ну ка пе кувынтул оаменилор, чи, аша кум ши есте ын адевэр, ка пе Кувынтул луй Думнезеу, каре лукрязэ ши ын вой каре кредець.
14Ĉar vi, fratoj, fariĝis imitantoj de la eklezioj de Dio en Kristo Jesuo, kiuj estas en Judujo; ĉar tiajn samajn suferojn vi ankaŭ spertis ĉe viaj samlandanoj, kiajn tiuj ĉe la Judoj,
14Кэч, фрацилор, вой аць кэлкат пе урмеле Бисеричилор луй Думнезеу каре сунт ын Христос Исус, ын Иудея; пентру кэ ши вой аць суферит дин партя челор де ун ням ку вой ачеляшь реле пе каре ле-ау суферит еле дин партя иудеилор.
15kiuj mortigis la Sinjoron Jesuo kaj la profetojn, kaj nin elpelis, kaj ne plaĉas al Dio, kaj estas kontraŭuloj al ĉiuj homoj;
15Иудеий ачештя ау оморыт пе Домнул Исус ши пе пророчь, пе ной не-ау пригонит, ну плак луй Думнезеу ши сунт врэжмашь тутурор оаменилор,
16ili malhelpis al ni prediki al la nacianoj, por ke ili saviĝu, por kompletigi ĉiam la sumon de siaj pekoj; kaj sur ilin venis la kolero ĝis ekstrema mezuro.
16кэч не опреск сэ ворбим нямурилор ка сэ фие мынтуите. Астфел, ей тотдяуна пун вырф пэкателор лор. Дар, ла урмэ, й-а ажунс мыния луй Думнезеу!
17Sed, fratoj, ni, senigite je vi dum kelka tempo, persone, ne kore, des pli fervore klopodis vidi vian vizaĝon kun multa sopiro;
17Ной, фрацилор, дупэ че ам фост деспэрциць кытэва време де вой, ку фаца, дар ну ку инима, ам авут ку атыт май мулт доринца сэ вэ ведем.
18ĉar ni deziris veni al vi; mi, Paŭlo, tion deziris pli ol unufoje; sed malhelpis nin Satano.
18Астфел, о датэ ши кяр де доуэ орь, ам воит (еу, Павел, чел пуцин) сэ веним ла вой, дар не-а ымпедикат Сатана.
19Ĉar kio estas nia espero, aŭ ĝojo, aŭ krono de singratulado? Ĉu ĝi ja ne estas vi, antaŭ nia Sinjoro Jesuo Kristo ĉe lia alveno?
19Кэч чине есте, ын адевэр, нэдеждя сау букурия сау кунуна ноастрэ де славэ? Ну сунтець вой ынаинтя Домнулуй ностру Исус Христос, ла вениря Луй?
20Ĉar vi estas nia gloro kaj nia ĝojo.
20Да, вой сунтець слава ши букурия ноастрэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.