1 Crônicas 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando Davi estava morando em sua casa, Davi disse ao profeta Natã: “Eis que eu moro em uma casa de cedro, mas a arca da aliança do SENHOR está em uma tenda.”
1Пе кынд локуя Давид ын каса луй, а зис пророкулуй Натан: „Ятэ, еу локуеск ынтр-о касэ де чедру, ши кивотул легэмынтулуй Домнулуй есте ынтр-ун корт.”
2Natã disse a Davi: “Faça tudo o que está em seu coração; pois Deus está com você.”
2Натан а рэспунс луй Давид: „Фэ тот че-ць спуне инима, кэч Думнезеу есте ку тине.”
3Naquela mesma noite, a palavra de Deus veio a Natã, dizendo:
3Ын ноаптя урмэтоаре, Кувынтул Домнулуй а ворбит луй Натан:
4“Vá e diga a Davi, meu servo: 'Assim diz o SENHOR: “Você não edificará uma casa para eu morar;
4„Ду-те ши спуне робулуй Меу Давид: Аша ворбеште Домнул: ‘Ну ту Ымь вей зиди о касэ де локуит.
5pois não tenho morado em uma casa desde o dia em que fiz Israel subir até o dia de hoje, mas tenho ido de tenda em tenda, e de uma tenda para outra.
5Кэч Еу н-ам локуит ынтр-о касэ дин зиуа кынд ам скос пе Исраел дин Еӂипт пынэ ын зиуа де азь, чи ам мерс дин корт ын корт ши дин локаш ын локаш.
6Em todos os lugares por onde andei com todo o Israel, por acaso falei alguma palavra com qualquer um dos juízes de Israel, a quem ordenei que pastoreasse o meu povo, dizendo: 'Por que vocês não me construíram uma casa de cedro?'”’
6Претутиндень пе унде ам мерс ку тот Исраелул, ам спус Еу о ворбэ вреунуя дин жудекэторий луй Исраел, кэрора ле порунчисем сэ паскэ пе попорул Меу, ам зис Еу: «Пентру че ну-Мь зидиць о касэ де чедру?»’
7“Agora, portanto, você dirá ao meu servo Davi: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Eu o tirei do aprisco, de andar atrás das ovelhas, para ser príncipe sobre o meu povo Israel.
7Акум сэ спуй робулуй Меу Давид: Аша ворбеште Домнул оштирилор: ‘Те-ам луат де ла пэшуне, динапоя оилор, ка сэ фий кэпетения попорулуй Меу Исраел,
8Eu estive com você por onde quer que você tenha ido, e eliminei todos os seus inimigos de diante de você. Eu farei para você um nome como o nome dos grandes que há na terra.
8ам фост ку тине претутиндень пе унде ай мерс, ам нимичит пе тоць врэжмаший тэй динаинтя та ши ць-ам фэкут нуме ка нумеле челор марь де пе пэмынт;
9Designarei um lugar para o meu povo Israel, e os plantarei, para que habitem em seu próprio lugar, e não sejam mais perturbados. Os filhos da impiedade não os devastarão mais, como no princípio,
9ам дат о локуинцэ попорулуй Меу Исраел ши л-ам сэдит ка сэ фие статорник аколо ши сэ ну май фие тулбурат, пентру ка чей рэй сэ ну-л май нимичяскэ аша кум ыл нимичяу май ынаинте
10e desde o dia em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel. Eu subjugarei todos os seus inimigos. Além disso, eu lhe digo que o SENHOR edificará uma casa para você.
10ши пе время кынд пусесем жудекэторь песте попорул Меу Исраел. Ам смерит пе тоць врэжмаший тэй. Ши ыць вестеск кэ Домнул ыць ва зиди о касэ.
11Acontecerá que, quando os seus dias se completarem e você tiver que ir para junto de seus pais, eu levantarei a sua descendência depois de você, que será um dos seus filhos; e estabelecerei o reino dele.
11Кынд ци се вор ымплини зилеле ши кынд те вей дуче ла пэринций тэй, вой ридика сэмынца та дупэ тине, ши ануме пе унул дин фиий тэй, ши-й вой ынтэри домния.
12Ele edificará uma casa para mim, e eu estabelecerei o seu trono para sempre.
12Ел Ымь ва зиди о касэ ши-й вой ынтэри пе вечие скаунул луй де домние.
13Eu serei seu pai, e ele será meu filho. Não retirarei dele o meu amor leal, como o retirei daquele que esteve antes de você;
13Еу ый вой фи Татэ, ши ел Ымь ва фи фиу; ши ну вой ындепэрта бунэтатя Мя де ла ел, кум ам ындепэртат-о де ла чел динаинтя та.
14mas eu o firmarei na minha casa e no meu reino para sempre. O seu trono será estabelecido para sempre.”'”
14Ыл вой ашеза пентру тотдяуна ын Каса Мя, ши ын Ымпэрэция Мя скаунул луй де домние ва фи ынтэрит пе вечие.’”
15Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim Natã falou a Davi.
15Натан а спус луй Давид тоате ачесте кувинте ши тоатэ ведения ачаста.
16Então o rei Davi entrou e sentou-se diante do SENHOR; e disse: “Quem sou eu, SENHOR Deus, e o que é a minha casa, para que você me tenha trazido até aqui?
16Ши ымпэратул Давид с-а дус ши с-а ынфэцишат ынаинтя Домнулуй ши а зис: „Чине сунт еу, Доамне Думнезеуле, ши че есте каса мя, де м-ай фэкут сэ ажунг унде сунт?
17Isso foi uma coisa pequena aos seus olhos, ó Deus, mas você falou da casa do seu servo para um futuro distante, e me considerou segundo o padrão de um homem de alta posição, SENHOR Deus.
17Ши атыта есте пуцин лукру ынаинтя Та, Думнезеуле! Ту ворбешть ши де каса робулуй Тэу пентру времуриле виитоаре. Ши биневоешть сэ-Ць ындрепць привириле асупра мя ын фелул оаменилор, Ту каре ешть ынэлцат, Доамне Думнезеуле!
18O que mais Davi pode lhe dizer a respeito da honra concedida ao seu servo? Pois você conhece o seu servo.
18Че ар путя сэ-Ць май спунэ Давид фацэ де слава датэ робулуй Тэу? Ту куношть пе робул Тэу.
19SENHOR, por amor ao seu servo, e segundo o seu próprio coração, você realizou toda esta grandeza, para tornar conhecidas todas estas grandes coisas.
19Доамне, дин причина робулуй Тэу ши дупэ инима Та ай фэкут ачесте лукрурь марь ши и ле-ай дескоперит.
20SENHOR, não há ninguém como você, nem há Deus além de você, conforme tudo o que ouvimos com os nossos ouvidos.
20Доамне, нимень ну есте ка Тине ши ну есте алт Думнезеу афарэ де Тине, дупэ тот че ам аузит ку урекиле ноастре.
21E qual nação na terra é como o seu povo Israel, a quem Deus foi resgatar para ser o seu próprio povo, para fazer para si um nome por meio de feitos grandes e temíveis, expulsando nações de diante do seu povo, que você resgatou do Egito?
21Есте оаре пе пэмынт ун сингур попор каре сэ фие ка попорул Тэу Исраел, пе каре Думнезеу а венит сэ-л рэскумпере, ка сэ факэ дин ел попорул Луй, ка сэ-Ць фачь ун нуме ши сэ сэвыршешть минунь ши семне марь, изгонинд нямурь динаинтя попорулуй Тэу, пе каре л-ай рэскумпэрат дин Еӂипт?
22Pois você fez do seu povo Israel o seu próprio povo para sempre; e você, SENHOR, tornou-se o Deus deles.
22Ту ай пус пе попорул Тэу Исраел ка сэ фие попорул Тэу пе вечие ши Ту, Доамне, Те-ай фэкут Думнезеул луй.
23Agora, SENHOR, que a palavra que você falou a respeito do seu servo e a respeito da casa dele seja estabelecida para sempre, e faça como você falou.
23Акум, Доамне, кувынтул пе каре л-ай ростит асупра робулуй Тэу ши асупра касей луй сэ рэмынэ ын вяк ши фэ дупэ кувынтул Тэу!
24Que o seu nome seja estabelecido e engrandecido para sempre, dizendo: 'O SENHOR dos Exércitos é o Deus de Israel, sim, um Deus para Israel.' E a casa de Davi, seu servo, está estabelecida diante de você.
24Сэ рэмынэ, пентру ка Нумеле Тэу сэ фие слэвит пе вечие ши сэ се спунэ: ‘Домнул оштирилор, Думнезеул луй Исраел, есте ун Думнезеу пентру Исраел!’ Ши каса робулуй Тэу Давид сэ фие ынтэритэ ынаинтя Та!
25Pois você, meu Deus, revelou ao seu servo que edificará uma casa para ele. Por isso, o seu servo encontrou coragem para orar diante de você.
25Кэч Ту Ынсуць, Думнезеуле, ай дескоперит робулуй Тэу кэ ый вей зиди о касэ. Де ачея а ындрэзнит робул Тэу сэ се роаӂе ынаинтя Та.
26Agora, SENHOR, você é Deus, e prometeu esta boa coisa ao seu servo.
26Акум, Доамне, Ту ешть адевэратул Думнезеу ши Ту ай вестит харул ачеста робулуй Тэу.
27Agora foi do seu agrado abençoar a casa do seu servo, para que ela permaneça para sempre diante de você; pois você, SENHOR, a abençoou, e ela é abençoada para sempre.”
27Бинекувынтязэ дар каса робулуй Тэу, ка сэ рэмынэ пе вечие ынаинтя Та! Кэч че бинекувынтезь Ту, Доамне, есте бинекувынтат пентру вешничие!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.