1 Crônicas 21
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a fazer um censo de Israel.
1Сатана с-а скулат ымпотрива луй Исраел ши а ацыцат пе Давид сэ факэ нумэрэтоаря луй Исраел.
2Davi disse a Joabe e aos líderes do povo: “Vão, contem Israel, desde Berseba até Dã; e tragam-me a resposta, para que eu saiba quantos são.”
2Ши Давид а зис луй Иоаб ши кэпетениилор попорулуй: „Дучеци-вэ де фачець нумэрэтоаря луй Исраел де ла Беер-Шеба пынэ ла Дан ши спунеци-мь, ка сэ штиу ла кыт се ридикэ нумэрул попорулуй.”
3Joabe disse: “Que o SENHOR multiplique o seu povo cem vezes mais do que são. Mas, meu senhor, o rei, não são todos eles servos do meu senhor? Por que o meu senhor exige essa coisa? Por que ele seria motivo de culpa para Israel?”
3Иоаб а рэспунс: „Домнул сэ факэ пе попорул Луй ынкэ де о сутэ де орь пе атыта! Ымпэрате, домнул меу, ну сунт ей тоць служиторь ай домнулуй меу? Дар пентру че чере домнул меу лукрул ачеста? Пентру че сэ фачь пе Исраел сэ пэкэтуяскэ астфел?”
4No entanto, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Portanto, Joabe partiu e percorreu todo o Israel; depois, voltou a Jerusalém.
4Ымпэратул а стэруит ын порунка пе каре о дэдя луй Иоаб. Ши Иоаб а плекат ши а стрэбэтут тот Исраелул, апой с-а ынторс ла Иерусалим.
5Joabe entregou a Davi a soma do censo do povo. Em todo o Israel havia um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e em Judá havia quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam a espada.
5Иоаб а дат луй Давид картя нумэрэторий попорулуй: ын тот Исраелул ерау о мие де мий ши о сутэ де мий де бэрбаць ын старе сэ скоатэ сабия, яр ын Иуда ерау патру суте шаптезечь де мий де бэрбаць ын старе сэ скоатэ сабия.
6Mas ele não contou Levi e Benjamim entre eles, pois a palavra do rei era abominável para Joabe.
6Ынтре ей н-а нумэрат ши пе Леви ши Бениамин, кэч порунка ымпэратулуй и се пэря о урычуне.
7Deus se desagradou dessa coisa; portanto, ele feriu Israel.
7Порунка ачаста н-а плэкут луй Думнезеу, каре а ловит пе Исраел.
8Davi disse a Deus: “Pequei gravemente ao fazer essa coisa. Mas agora, eu te peço, remove a iniquidade do teu servo, pois agi com muita insensatez.”
8Ши Давид а зис луй Думнезеу: „Ам сэвыршит ун маре пэкат фэкынд лукрул ачеста! Акум, яртэ фэрэделеӂя робулуй Тэу, кэч ам лукрат ын тотул ка ун небун!”
9O SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
9Домнул а ворбит астфел луй Гад, вэзэторул луй Давид:
10“Vá e fale a Davi, dizendo: 'Assim diz o SENHOR: “Eu lhe ofereço três coisas. Escolha uma delas, para que eu a faça a você.”'”
10„Ду-те ши спуне луй Давид: ‘Аша ворбеште Домнул: «Ыць пун ынаинте трей урӂий; алеӂе уна дин еле, ши те вой лови ку еа.»’”
11Então Gade foi a Davi e lhe disse: “Assim diz o SENHOR: 'Faça a sua escolha:
11Гад с-а дус ла Давид ши й-а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Примеште:
12ou três anos de fome; ou três meses sendo consumido diante dos seus adversários, enquanto a espada dos seus inimigos o alcança; ou então três dias da espada do SENHOR, isto é, peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo por todas as fronteiras de Israel. Agora, portanto, considere que resposta devo levar àquele que me enviou.'”
12сау трей ань де фоамете, сау трей лунь ын тимпул кэрора сэ фий нимичит де потривничий тэй ши атинс де сабия врэжмашилор тэй, сау трей зиле ын тимпул кэрора сабия Домнулуй ши чума сэ фие ын царэ ши ынӂерул Домнулуй сэ дукэ нимичиря ын тот цинутул луй Исраел. Везь акум че требуе сэ рэспунд Челуй че мэ тримите.’”
13Davi disse a Gade: “Estou em grande angústia. Que eu caia, eu peço, nas mãos do SENHOR, pois as suas misericórdias são muito grandes. Não me deixe cair nas mãos dos homens.”
13Давид а рэспунс луй Гад: „Сунт ынтр-о маре стрымтораре! Сэ кад ын мыниле Домнулуй, кэч ындурэриле Луй сунт немэрӂините, дар сэ ну кад ын мыниле оаменилор!”
14Então o SENHOR enviou uma peste sobre Israel, e caíram setenta mil homens de Israel.
14Домнул а тримис чума ын Исраел ши ау кэзут шаптезечь де мий де оамень дин Исраел.
15Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la. Quando ele estava prestes a destruir, o SENHOR viu, e se arrependeu do desastre, e disse ao anjo destruidor: “Basta. Agora retire a sua mão.” O anjo do SENHOR estava em pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
15Думнезеу а тримис ун ынӂер ла Иерусалим ка сэ-л нимичяскэ ши, пе кынд ыл нимичя, Домнул С-а уйтат ши Й-а пэрут рэу де рэул ачеста, ши а зис ынӂерулуй каре нимичя: „Дестул! Акум, траӂе-ць мына ынапой!” Ынӂерул Домнулуй стэтя лынгэ ария луй Орнан, Иебуситул.
16Davi levantou os olhos e viu o anjo do SENHOR em pé entre a terra e o céu, tendo uma espada desembainhada em sua mão, estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os líderes, vestidos de pano de saco, prostraram-se com o rosto em terra.
16Давид а ридикат окий ши а вэзут пе ынӂерул Домнулуй стынд ынтре пэмынт ши чер ши цинынд ын мынэ сабия скоасэ ши ынтоарсэ ымпотрива Иерусалимулуй. Атунч, Давид ши бэтрыний, ынвелиць ку сачь, ау кэзут ку фаца ла пэмынт.
17Davi disse a Deus: “Não fui eu quem mandou contar o povo? Fui eu mesmo quem pecou e agiu com muita maldade; mas estas ovelhas, o que elas fizeram? Por favor, que a tua mão, ó SENHOR meu Deus, seja contra mim e contra a casa do meu pai; mas não contra o teu povo, para que não seja atingido pela praga.”
17Ши Давид а зис луй Думнезеу: „Оаре н-ам порунчит еу нумэрэтоаря попорулуй? Еу ам пэкэтуит ши ам фэкут рэул ачеста, дар оиле ачестя че ау фэкут оаре? Доамне, Думнезеул меу, мына Та сэ фие дар песте мине ши песте каса татэлуй меу ши сэ ну пярдэ пе попорул Тэу!”
18Então o anjo do SENHOR ordenou a Gade que dissesse a Davi que Davi subisse e erguesse um altar ao SENHOR na eira de Ornã, o jebuseu.
18Ынӂерул Домнулуй а спус луй Гад сэ ворбяскэ луй Давид, сэ се суе сэ ридиче ун алтар Домнулуй ын ария луй Орнан, Иебуситул.
19Davi subiu conforme a palavra de Gade, que ele falou em nome do SENHOR.
19Давид с-а суит, дупэ кувынтул пе каре-л спусесе Гад ын Нумеле Домнулуй.
20Ornã se virou e viu o anjo; e os seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
20Орнан с-а ынторс ши а вэзут ынӂерул, ши чей патру фий ай луй с-ау аскунс ымпреунэ ку ел: треера грыул атунч.
21Quando Davi se aproximou de Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e curvou-se diante de Davi com o rosto em terra.
21Кынд а ажунс Давид ла Орнан, Орнан с-а уйтат ши а зэрит пе Давид, апой а ешит дин арие ши с-а ынкинат ынаинтя луй Давид, ку фаца ла пэмынт.
22Então Davi disse a Ornã: “Venda-me o lugar desta eira, para que eu construa nela um altar ao SENHOR. Você deve vendê-lo a mim pelo preço total, para que a praga pare de afligir o povo.”
22Давид а зис луй Орнан: „Дэ-мь локул арией сэ зидеск ын ел ун алтар Домнулуй; дэ-ми-л пе прецул луй ын арӂинт, ка сэ се депэртезе урӂия де дясупра попорулуй.”
23Ornã disse a Davi: “Tome-o para você, e que o meu senhor, o rei, faça o que for bom aos seus olhos. Eis que dou os bois para os holocaustos, e os instrumentos de debulhar para servir de lenha, e o trigo para a oferta de cereais. Eu dou tudo isso.”
23Орнан а рэспунс луй Давид: „Я-л ши сэ факэ домнул меу ымпэратул че ва креде; ятэ еу дау боий пентру ардеря-де-тот, кареле ын лок де лемне ши грыул пентру дарул де мынкаре, тоате ле дау.”
24O rei Davi disse a Ornã: “Não, mas eu certamente o comprarei pelo preço total. Pois não tomarei o que é seu para o SENHOR, nem oferecerei um holocausto que não me custe nada.”
24Дар ымпэратул Давид а зис луй Орнан: „Ну! Вряу сэ-л кумпэр пе прецул луй ын арӂинт, кэч ну вой да Домнулуй че есте ал тэу ши ну вой адуче о ардере-де-тот каре сэ ну мэ косте нимик.”
25Então Davi deu a Ornã seiscentos siclos de ouro, por peso, pelo lugar.
25Ши Давид а дат луй Орнан шасе суте де сикли де аур пентру локул арией.
26Davi construiu ali um altar ao SENHOR, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas, e invocou o SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar de holocaustos.
26Давид а зидит аколо ун алтар Домнулуй ши а адус ардерь-де-тот ши жертфе де мулцумире. А кемат пе Домнул ши Домнул й-а рэспунс прин фок, каре с-а коборыт дин чер пе алтарул ардерий-де-тот.
27Então o SENHOR deu ordem ao anjo, e ele guardou a sua espada de volta na bainha.
27Атунч, Домнул а ворбит ынӂерулуй, каре шь-а вырыт ярэшь сабия ын тякэ.
28Naquele tempo, quando Davi viu que o SENHOR lhe havia respondido na eira de Ornã, o jebuseu, então ele ofereceu sacrifícios ali.
28Пе время ачаста, Давид, вэзынд кэ Домнул ыл аскултасе ын ария луй Орнан, Иебуситул, адучя жертфе аколо.
29Pois o tabernáculo do SENHOR, que Moisés fez no deserto, e o altar de holocaustos, estavam naquele tempo no lugar alto em Gibeão.
29Дар локашул Домнулуй, фэкут де Мойсе ын пустиу, ши алтарул ардерилор-де-тот ерау атунч пе ынэлцимя Габаонулуй.
30Mas Davi não podia ir diante dele para consultar a Deus, pois estava com medo por causa da espada do anjo do SENHOR.
30Давид ну путя сэ мяргэ ынаинтя ачестуй алтар сэ кауте пе Думнезеу, пентру кэ ыл ынспэймынтасе сабия ынӂерулуй Домнулуй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.