1 Crônicas 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Quando Davi estava morando em sua casa, Davi disse ao profeta Natã: “Eis que eu moro em uma casa de cedro, mas a arca da aliança do SENHOR está em uma tenda.”
1Pea naʻe hoko ʻo pehē, lolotonga ʻae nofo ʻa Tevita ʻi hono fale, naʻe pehē ʻe Tevita kia Natani ko e palōfita, “Vakai, ʻoku ou nofo au ʻi ha fale sita, ka ʻoku nofo ʻae puha ʻoe fuakava ʻa Sihova ʻi he lalo puipui pe .”
2Natã disse a Davi: “Faça tudo o que está em seu coração; pois Deus está com você.”
2Pea naʻe toki pehē ʻe Natani kia Tevita, “Ke ke fai ʻae meʻa kotoa pē ʻoku ʻi ho loto; he ʻoku kau ʻae ʻOtua kiate koe.”
3Naquela mesma noite, a palavra de Deus veio a Natã, dizendo:
3Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he pō pe ko ia, naʻe hoko mai ʻae folofola ʻae ʻOtua kia Natani, ʻo pehē,
4“Vá e diga a Davi, meu servo: 'Assim diz o SENHOR: “Você não edificará uma casa para eu morar;
4“ʻAlu, ʻo fakahā kia Tevita ko ʻeku tamaioʻeiki, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova, ʻE ʻikai te ke langa ha fale kiate au ke u nofo ai:
5pois não tenho morado em uma casa desde o dia em que fiz Israel subir até o dia de hoje, mas tenho ido de tenda em tenda, e de uma tenda para outra.
5He kuo ʻikai te u nofo ʻi ha fale talu mei he ʻaho naʻaku ʻomi ai ʻa ʻIsileli ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni; ka kuo u feʻaluʻaki ʻi he ngaahi fale fehikitaki, pea mo e fale fakaʻāunofo.
6Em todos os lugares por onde andei com todo o Israel, por acaso falei alguma palavra com qualquer um dos juízes de Israel, a quem ordenei que pastoreasse o meu povo, dizendo: 'Por que vocês não me construíram uma casa de cedro?'”’
6ʻI he potu kotoa pē kuo u ʻalu ki ai mo ʻIsileli kātoa, kuo u lea fakasiʻisiʻi ki ha tokotaha ʻi he kau fakamaau ʻo ʻIsileli, ʻakinautolu naʻaku fekauʻi he fafangaʻi ʻa hoku kakai, ʻo pehē, Ko e hā ʻoku ʻikai ai te mou langa moʻoku ha fale sita?’
7“Agora, portanto, você dirá ao meu servo Davi: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Eu o tirei do aprisco, de andar atrás das ovelhas, para ser príncipe sobre o meu povo Israel.
7Ko ia foki, te ke lea ʻo pehē ki heʻeku tamaioʻeiki ko Tevita, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi tokolahi, naʻaku toʻo mai koe mei he nofoʻanga ʻoe fanga sipi, mei he muimui ki he fanga sipi, koeʻuhi ke ke pule ki hoku kakai ʻIsileli:
8Eu estive com você por onde quer que você tenha ido, e eliminei todos os seus inimigos de diante de você. Eu farei para você um nome como o nome dos grandes que há na terra.
8Pea kuo u ʻiate koe ʻi he potu fulipē kuo ke ʻalu ki ai, pea kuo u motuhi ʻa ho ngaahi fili kotoa pē mei ho ʻao, pea kuo u ngaohi moʻou ha hingoa ke tatau mo e hingoa ʻoe kakai ongoongo lahi ʻaia ʻoku ʻi māmani.
9Designarei um lugar para o meu povo Israel, e os plantarei, para que habitem em seu próprio lugar, e não sejam mais perturbados. Os filhos da impiedade não os devastarão mais, como no princípio,
9Pea te u vaheʻi foki ha potu mā ʻa hoku kakai ʻIsileli, pea te u tō ʻakinautolu, pea te nau nofo ʻi honau potu, pea ʻe ʻikai toe hiki ʻakinautolu; pea ʻe ʻikai toe maumauʻi ʻakinautolu ʻe he fānau ʻoe angakovi, ʻo hangē ko ia naʻe fai ʻi he kamataʻanga,
10e desde o dia em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel. Eu subjugarei todos os seus inimigos. Além disso, eu lhe digo que o SENHOR edificará uma casa para você.
10Pea talu mei he kuonga ko ia naʻaku fekauʻi ʻae kau fakamaau ke pule ki hoku kakai ʻIsileli. Ka te u fakamoʻulaloa foki ʻa ho ngaahi fili kotoa pē. Pea ʻoku ou tala foki kiate koe ʻe langa hake ho fale ʻoʻou ʻe Sihova.
11Acontecerá que, quando os seus dias se completarem e você tiver que ir para junto de seus pais, eu levantarei a sua descendência depois de você, que será um dos seus filhos; e estabelecerei o reino dele.
11Pea ʻe hoko ʻo pehē, ʻoka ʻosi ange ʻa ho ngaahi ʻaho pea ke ʻalu ai ki ho ngaahi tamai, te u fokotuʻu ho hako ʻamui ʻiate koe, ʻakinautolu ʻe tupu mei ho ngaahi foha; pea te u fokotuʻumaʻu ʻa hono puleʻanga.
12Ele edificará uma casa para mim, e eu estabelecerei o seu trono para sempre.
12Te ne langa ʻe ia ha fale moʻoku, pea te u fokotuʻumaʻu ʻa hono nofoʻa fakatuʻi ke taʻengata.
13Eu serei seu pai, e ele será meu filho. Não retirarei dele o meu amor leal, como o retirei daquele que esteve antes de você;
13Te u hoko ko ʻene tamai, pea te ne hoko ia ko hoku foha: pea ʻe ʻikai te u ʻave ʻa ʻeku ʻaloʻofa meiate ia, ʻo hangē ko ʻeku ʻave ia meiate ia naʻe muʻa ʻiate koe:
14mas eu o firmarei na minha casa e no meu reino para sempre. O seu trono será estabelecido para sempre.”'”
14Ka te u fokotuʻumaʻu ia ʻi hoku fale pea ʻi hoku puleʻanga ʻo taʻengata: pea ʻe fokotuʻumaʻu ʻa hono nofoʻa fakatuʻi ʻo taʻengata.’”
15Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim Natã falou a Davi.
15Pea naʻe fai ʻae lea ʻa Natani kia Tevita ʻo tatau mo e ngaahi lea ni kotoa pē, pea tatau mo e meʻa ha mai ni kotoa pē.
16Então o rei Davi entrou e sentou-se diante do SENHOR; e disse: “Quem sou eu, SENHOR Deus, e o que é a minha casa, para que você me tenha trazido até aqui?
16¶ Pea naʻe haʻu ʻa Tevita ko e tuʻi ʻo ne nofo ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻo ne pehē, “Ko hai au, ʻE Sihova ko e ʻOtua, pea ko e hā ʻa hoku fale ʻoʻoku, kuo ke ʻomi ai au ʻo aʻu mai ki heni?
17Isso foi uma coisa pequena aos seus olhos, ó Deus, mas você falou da casa do seu servo para um futuro distante, e me considerou segundo o padrão de um homem de alta posição, SENHOR Deus.
17Ka ko e meʻa siʻi eni ki ho fofonga, ʻe ʻOtua; he kuo ke folofola ki he fale ʻo hoʻo tamaioʻeiki ki ha kuonga fuoloa ʻaupito ʻe haʻu, pea kuo ke fai kiate au, ʻe Sihova ko e ʻOtua, ʻo hangē ko ha tangata ʻoku ʻeiki lahi.
18O que mais Davi pode lhe dizer a respeito da honra concedida ao seu servo? Pois você conhece o seu servo.
18Ko e hā ha toe lea ʻe faʻa fai ʻe Tevita maʻae ongoongolelei ʻo hoʻo tamaioʻeiki? He ʻoku ke ʻilo ʻe koe ʻa hoʻo tamaioʻeiki.
19SENHOR, por amor ao seu servo, e segundo o seu próprio coração, você realizou toda esta grandeza, para tornar conhecidas todas estas grandes coisas.
19ʻE Sihova, koeʻuhi ko hoʻo tamaioʻeiki, pea ʻo hangē ko ho finangalo pe ʻoʻou, kuo ke fai ʻae meʻa lahi ni kotoa pē, ʻi hoʻo fakahā mai ʻae ngaahi meʻa lahi ni.
20SENHOR, não há ninguém como você, nem há Deus além de você, conforme tudo o que ouvimos com os nossos ouvidos.
20ʻE Sihova, ʻoku ʻikai ha taha ʻoku tatau mo koe, pea ʻoku ʻikai ha ʻOtua ka ko koe pe, ʻo hangē ko ia kotoa pē kuo fanongo ki ai ʻa homau telinga.
21E qual nação na terra é como o seu povo Israel, a quem Deus foi resgatar para ser o seu próprio povo, para fazer para si um nome por meio de feitos grandes e temíveis, expulsando nações de diante do seu povo, que você resgatou do Egito?
21Pea kofaʻā ia ha puleʻanga ʻe taha ʻi māmani kuo tatau mo hoʻo kakai ʻIsileli, ʻaia naʻe ʻalu ai ʻae ʻOtua ke huhuʻi ko hono kakai ʻoʻona, ke ngaohi koe ko e hingoa lahi mo fakamanavahē ʻia, ko e meʻa ʻi heʻene kapusi atu ʻae ngaahi puleʻanga mei he ʻao ʻo hoʻo kakai, ʻakinautolu kuo ke huhuʻi mai mei ʻIsipite?
22Pois você fez do seu povo Israel o seu próprio povo para sempre; e você, SENHOR, tornou-se o Deus deles.
22He naʻa ke ngaohi ʻa hoʻo kakai ʻIsileli, ko ho kakai ʻoʻou ke taʻengata; pea ko koe, ʻE Sihova, naʻa ke hoko ko honau ʻOtua.
23Agora, SENHOR, que a palavra que você falou a respeito do seu servo e a respeito da casa dele seja estabelecida para sempre, e faça como você falou.
23Ko ia foki, ʻE Sihova, tuku ʻae meʻa kuo ke folofolaʻaki ki hoʻo tamaioʻeiki, pea mo hono fale, ke fokotuʻumaʻu ʻo taʻengata, pea ke fai ʻo hangē ko hoʻo folofola.
24Que o seu nome seja estabelecido e engrandecido para sempre, dizendo: 'O SENHOR dos Exércitos é o Deus de Israel, sim, um Deus para Israel.' E a casa de Davi, seu servo, está estabelecida diante de você.
24ʻIo, tuku ke fokotuʻumaʻu ia, koeʻuhi ke fakahikihikiʻi ʻa ho huafa ʻo taʻengata, ʻo pehē, ‘Ko Sihova ʻoe ngaahi tokolahi ko e ʻOtua ia ʻo ʻIsileli, ʻio, ko e ʻOtua ki ʻIsileli:’ pea ke fokotuʻumaʻu ʻi ho ʻao ʻae fale ʻo Tevita ko hoʻo tamaioʻeiki.
25Pois você, meu Deus, revelou ao seu servo que edificará uma casa para ele. Por isso, o seu servo encontrou coragem para orar diante de você.
25He ko koe, ʻE hoku ʻOtua, kuo ke fakahā ki hoʻo tamaioʻeiki te ke langa ha fale moʻona: ko ia kuo loto ai ʻa hoʻo tamaioʻeiki ke lotu ʻi ho ʻao.
26Agora, SENHOR, você é Deus, e prometeu esta boa coisa ao seu servo.
26Pea ko eni, ʻE Sihova, ko koe ko e ʻOtua, pea kuo ke talaʻofa ʻaki ʻae lelei ni ki hoʻo tamaioʻeiki:
27Agora foi do seu agrado abençoar a casa do seu servo, para que ela permaneça para sempre diante de você; pois você, SENHOR, a abençoou, e ela é abençoada para sempre.”
27Ko ia foki, ʻofa ke ke tāpuaki ʻae fale ʻo hoʻo tamaioʻeiki, koeʻuhi ke ʻi ho ʻao ia maʻuaipē; he ʻoku ke fai hono tāpuakiʻi ʻe koe, ʻE Sihova, pea ʻe monūʻia ia ʻo taʻengata.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.