1 Crônicas 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Depois disso, Naás, rei dos filhos de Amom, morreu, e seu filho reinou em seu lugar.
1Pea hili eni naʻe hoko ʻo pehē, naʻe pekia ʻae tuʻi ʻoe fānau ʻa ʻAmoni ko Nahasi, pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe hono foha.
2Davi disse: “Mostrarei bondade a Hanum, filho de Naás, porque seu pai mostrou bondade para comigo.” Então Davi enviou mensageiros para consolá-lo a respeito de seu pai. Os servos de Davi chegaram à terra dos filhos de Amom, a Hanum, para consolá-lo.
2Pea naʻe pehē ʻe Tevita, Te u fai ʻofa kia Hanuni ko e foha ʻo Nahasi, koeʻuhi naʻe fai ʻofa kiate au ʻe heʻene tamai. Pea naʻe fekau atu ʻe Tevita ʻae kau tangata ke lea fakafiemālie kiate ia koeʻuhi ko ʻene tamai. Pea pehē, “Naʻe hoko atu ʻae kau tamaioʻeiki ʻa Tevita ki he fonua ʻoe fānau ʻa ʻAmoni kia Hanuni koeʻuhi ke fakafiemālie kiate ia.”
3Mas os príncipes dos filhos de Amom disseram a Hanum: “Você acha que Davi está honrando seu pai, ao enviar consoladores a você? Não vieram os seus servos a você para vasculhar, destruir e espionar a terra?”
3Ka naʻe pehē ʻe he houʻeiki ʻoe fānau ʻa ʻAmoni kia Hanuni, “ʻOku ke mahalo koā kuo fai fakaʻapaʻapa ʻe Tevita ki hoʻo tamai, ʻi heʻene fekau mai ʻae kau fakafiemālie kiate koe? Ka ʻikai kuo haʻu ʻa ʻene kau tamaioʻeiki kiate koe, koeʻuhi ke hakule, pea ke fakahingaʻi, pea ke matakiʻi ʻae fonua?”
4Então Hanum pegou os servos de Davi, raspou-lhes a barba, cortou suas roupas pela metade, até as nádegas, e os mandou embora.
4Ko ia naʻe puke ʻe Hanuni ʻae kau tamaioʻeiki ʻa Tevita, mo ne tele honau kava, mo ne tuʻusi ua ʻa honau ngaahi kofu ʻo feʻunga mo honau tuʻungaiku, mo ne toki fekauʻi ke nau ʻalu.
5Então algumas pessoas foram e contaram a Davi como os homens foram tratados. Ele enviou mensageiros para encontrá-los, pois os homens estavam muito humilhados. O rei disse: “Fiquem em Jericó até que suas barbas cresçam, e então retornem.”
5Pea naʻe ʻalu ai ʻae niʻihi mo nau fakahā kia Tevita ʻae meʻa kuo fai ki he kau tangata. Pea naʻa ne fekau atu ke fetaulaki kiate kinautolu: he naʻe mā lahi ʻaupito ʻae kau tangata. Pea naʻe pehē ʻe he tuʻi, Mou nofo ki Seliko kaeʻoua ke tupu hake ʻa homou kava, pea mou toki omi.
6Quando os filhos de Amom viram que se tornaram odiosos a Davi, Hanum e os filhos de Amom enviaram mil talentos de prata para contratar carros e cavaleiros da Mesopotâmia, de Arã-Maaca e de Zobá.
6¶ Pea ʻi he toki ʻilo ʻe he fānau ʻa ʻAmoni kuo nau fakanamukūʻi ʻakinautolu kia Tevita, naʻe ʻave ʻe Hanuni mo e fānau ʻa ʻAmoni ha taleniti siliva ʻe afe ke totongi ʻaki ha ngaahi saliote mo e kau heka hoosi mei Mesopōtemia, pea mei Silia-Meaka, pea mei Sopa.
7Assim, eles contrataram para si trinta e dois mil carros, e o rei de Maaca com o seu povo, que vieram e acamparam perto de Medeba. Os filhos de Amom se reuniram de suas cidades e vieram para a batalha.
7Ko ia naʻa nau totongi ke maʻu ai ʻae ngaahi saliote ʻe tolu mano mo e ua afe, pea mo e tuʻi ʻo Meaka pea mo hono kakai; pea naʻa nau haʻu ʻo fakanofo ʻenau tau ʻi Metipa. Pea naʻe fakataha ʻakinautolu ʻe he fānau ʻa ʻAmoni mei honau ngaahi kolo, ʻonau haʻu ki he tau.
8Quando Davi ouviu isso, enviou Joabe com todo o exército dos homens valentes.
8Pea ʻi heʻene fanongo ki ai ʻa Tevita, naʻa ne fekau atu ʻa Soape, pea mo e kautau kotoa pē ko e kau tangata toʻa lahi.
9Os filhos de Amom saíram e se puseram em ordem de batalha à porta da cidade; e os reis que tinham vindo estavam sozinhos no campo.
9Pea naʻe hū mai kituʻa ʻae fānau ʻa ʻAmoni mo nau fakanofo ʻae tau ʻi he ʻao ʻoe matapā ʻoe kolo: pea naʻe nofo kehe fakataha ʻae ngaahi tuʻi naʻe haʻu, ʻi he potu ngoue.
10Ora, quando Joabe viu que a batalha estava armada contra ele pela frente e por trás, ele escolheu alguns de todos os homens escolhidos de Israel, e os pôs em ordem de batalha contra os sírios.
10Pea ʻi heʻene sio ʻe Soape kuo fakanofo ʻae kautau ke tauʻi ia ʻi ʻao pea mei tuʻa, naʻa ne fili mai ʻae kau mālohi mei ʻIsileli, mo ne tuku ʻakinautolu ke tauʻi ʻae kakai Silia.
11O restante do povo ele entregou nas mãos de Abisai, seu irmão; e eles se puseram em ordem de batalha contra os filhos de Amom.
11Pea naʻa ne tuku ʻa hono toe ʻoe kakai ki he nima ʻo hono tokoua ko ʻApisai, pea naʻa nau tali tau ʻakinautolu ki he fānau ʻa ʻAmoni.
12Ele disse: “Se os sírios forem fortes demais para mim, então você me ajudará; mas se os filhos de Amom forem fortes demais para você, então eu o ajudarei.
12Pea naʻa ne pehē, “Kapau ʻe mālohi fau ʻae kakai Silia kiate au, te mou toki tokoni kiate au; pea kapau ʻe mālohi fau ʻae fānau ʻa ʻAmoni kiate koe, te u toki tokoni ʻeau kiate koe.
13Seja corajoso, e sejamos fortes pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. Que o SENHOR faça o que lhe parecer bem.”
13Mou lototoʻa, pea ke tau fai ngalingali tangata mā ʻahotau kakai, pea koeʻuhi ko e ngaahi kolo ʻo hotau ʻOtua, pea ke fai ʻe Sihova ʻae meʻa ʻoku ne finangalo lelei ki ai.”
14Então Joabe e o povo que estava com ele se aproximaram da frente dos sírios para a batalha; e eles fugiram de diante dele.
14Ko ia naʻe ʻunuʻunu atu ʻa Soape mo e kakai naʻe kau mo ia, ki he ʻao ʻoe kakai Silia ke fai ʻae tau; pea naʻa nau hola mei hono ʻao.
15Quando os filhos de Amom viram que os sírios tinham fugido, eles também fugiram de diante de Abisai, irmão dele, e entraram na cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
15Pea ʻi he sio ʻe he fānau ʻa ʻAmoni kuo hola ʻae kakai Silia, naʻa nau hola foki ʻakinautolu mei he ʻao ʻo ʻApisai ko hono tokoua, mo ne hū atu ki he kolo. Hili ia naʻe haʻu ʻa Soape ki Selūsalema.
16Quando os sírios viram que foram derrotados por Israel, enviaram mensageiros e convocaram os sírios que estavam além do Rio, com Sofaque, o capitão do exército de Hadadezer, liderando-os.
16¶ Pea ʻi he sio ʻe he kakai Silia kuo nau tuʻutāmaki ʻi he ʻao ʻo ʻIsileli, naʻa nau kouna atu ʻae kau tangata fekau, ke nau ʻomi ʻae kau Silia naʻe nofo ʻi he kau vai ʻe taha: pea naʻe tataki ʻakinautolu ʻe Sofaki ko e ʻeiki ki he kautau ʻo Hetatesa.
17Davi foi informado disso, então ele reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão, chegou até eles e pôs a batalha em ordem contra eles. Assim, quando Davi pôs a batalha em ordem contra os sírios, eles lutaram contra ele.
17Pea naʻe fakahā ia kia Tevita; pea naʻa ne tānaki fakataha ʻa ʻIsileli kātoa, mo ne Lakaatu ʻi he Soatani, mo ne hoko atu kiate kinautolu, pea ne teuteu ke fai ʻae tau kiate kinautolu. Pea pehē, hili ʻae teuteu ʻae tau ʻe Tevita ke fai ki he kakai Silia, naʻa nau fai mo ia ʻae tau.
18Os sírios fugiram de diante de Israel; e Davi matou dos homens sírios sete mil condutores de carros e quarenta mil soldados de infantaria, e também matou Sofaque, o capitão do exército.
18Ka naʻe hola ʻae kakai Silia mei he ʻao ʻo ʻIsileli; pea naʻe tāmateʻi ʻe Tevita ʻoe kakai Silia ʻae kau tangata naʻe heka saliote, ko e toko fitu afe, mo e kakai hāʻele ʻe toko fā mano, pea naʻa ne tāmateʻi ʻa Sofaki ko e ʻeiki naʻe pule ki he kautau.
19Quando os servos de Hadadezer viram que foram derrotados por Israel, fizeram paz com Davi e o serviram. Os sírios não quiseram mais ajudar os filhos de Amom.
19Pea ʻi he sio ʻe he kau tamaioʻeiki ʻa Hetatesa kuo nau tuʻutāmaki ʻi he ʻao ʻo ʻIsileli, naʻa nau alea ke nau melino mo Tevita, pea naʻa nau hoko ʻo tokalalo kiate ia: pea naʻe ʻikai toe loto ʻae kakai Silia ke tokoni ki he fānau ʻa ʻAmoni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.