مرقس 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس به آن کناره دریا تا به‌سرزمین جدریان آمدند.
1On the other side of the sea, they arrived in the region of the Gerasenes.
2و چون از کشتی بیرون آمد، فی الفور شخصی که روحی پلید داشت از قبوربیرون شده، بدو برخورد.
2As soon as Jesus got out of the boat, He was met by a man with an unclean spirit, who was coming from the tombs.
3که در قبور ساکن می‌بود و هیچ‌کس به زنجیرها هم نمی توانست اورا بند نماید،
3This man had been living in the tombs and could no longer be restrained, even with chains.
4زیرا که بارها او را به کنده‌ها وزنجیرها بسته بودند و زنجیرها را گسیخته وکنده‌ها را شکسته بود و احدی نمی توانست او رارام نماید،
4Though he was often bound with chains and shackles, he had broken the chains and shattered the shackles. Now there was no one with the strength to subdue him.
5و پیوسته شب وروز در کوهها وقبرها فریا می‌زد و خود را به سنگها مجروح می‌ساخت.
5Night and day in the tombs and in the mountains he kept crying out and cutting himself with stones.
6چون عیسی را از دور دید، دوان دوان آمده، او را سجده کرد،
6When the man saw Jesus from a distance, he ran and fell on his knees before Him.
7و به آواز بلندصیحه زده، گفت: «ای عیسی، پسر خدای تعالی، مرا با تو چه‌کار است؟ تو را به خدا قسم می‌دهم که مرا معذب نسازی.»
7And he shouted in a loud voice, “What do You want with me, Jesus, Son of the Most High God? I beg You before God not to torture me!”
8زیرا بدو گفته بود: «ای روح پلید از این شخص بیرون بیا!»
8For Jesus had already declared, “Come out of this man, you unclean spirit!”
9پس از اوپرسید: «اسم تو چیست؟» «به وی گفت: «نام من لجئون است زیرا که بسیاریم.»
9“What is your name?” Jesus asked. “My name is Legion,” he replied, “for we are many.”
10پس بدوالتماس بسیار نمود که ایشان را از آن سرزمین بیرون نکند.
10And he begged Jesus repeatedly not to send them out of that region.
11و در حوالی آن کوهها، گله گرازبسیاری می‌چرید.
11There on the nearby hillside a large herd of pigs was feeding.
12و همه دیوها از وی خواهش نموده، گفتند: «ما را به گرازها بفرست تادر آنها داخل شویم.»
12So the demons begged Jesus, “Send us to the pigs, so that we may enter them.”
13فور عیسی ایشان رااجازت داد. پس آن ارواح خبیث بیرون شده، به گرازان داخل گشتند و آن گله از بلندی به دریاجست و قریب بدو هزار بودند که در آب خفه شدند.
13He gave them permission, and the unclean spirits came out and went into the pigs, and the herd of about two thousand rushed down the steep bank into the sea and drowned in the water.
14و خوک با نان فرار کرده، در شهر ومزرعه‌ها خبر می‌دادند و مردم بجهت دیدن آن ماجرا بیرون شتافتند.
14Those tending the pigs ran off and reported this in the town and countryside, and the people went out to see what had happened.
15و چون نزد عیسی رسیده، آن دیوانه را که لجئون داشته بود دیدند که نشسته و لباس پوشیده و عاقل گشته است، بترسیدند.
15When they came to Jesus, they saw the man who had been possessed by the legion of demons sitting there, clothed and in his right mind; and they were afraid.
16و آنانی که دیده بودند، سرگذشت دیوانه و گرازان را بدیشان بازگفتند.
16Those who had seen it described what had happened to the demon-possessed man and also to the pigs.
17پس شروع به التماس نمودند که از حدود ایشان روانه شود.
17And the people began to beg Jesus to leave their region.
18و چون به کشتی سوار شد، آنکه دیوانه بود ازوی استدعا نمود که با وی باشد.
18As He was getting into the boat, the man who had been possessed by the demons begged to go with Him.
19اما عیسی وی را اجازت نداد بلکه بدو گفت: «به خانه نزدخویشان خود برو و ایشان را خبر ده از آنچه خداوند با تو کرده است و چگونه به تو رحم نموده است.»
19But Jesus would not allow him. “Go home to your own people,” He said, “and tell them how much the Lord has done for you, and what mercy He has shown you.”
20پس روانه شده، در دیکاپولس به آنچه عیسی با وی کرده، موعظه کردن آغاز نمودکه همه مردم متعجب شدند.
20So the man went away and began to proclaim throughout the Decapolis how much Jesus had done for him. And everyone was amazed.
21و چون عیسی باز به آنطرف، در کشتی عبور نمود، مردم بسیار بر وی جمع گشتند و برکناره دریا بود.
21When Jesus had again crossed by boat to the other side, a large crowd gathered around Him beside the sea.
22که ناگاه یکی از روسای کنیسه، یایرس نام آمد و چون او را بدید بر پایهایش افتاده،
22A synagogue leader named Jairus arrived, and seeing Jesus, he fell at His feet
23بدو التماس بسیار نموده، گفت: «نفس دخترک من به آخر رسیده. بیا و بر او دست گذار تاشفا یافته، زیست کند.»
23and pleaded with Him urgently, “My little daughter is near death. Please come and place Your hands on her, so that she will be healed and live.”
24پس با او روانه شده، خلق بسیاری نیز از پی او افتاده، بر وی ازدحام می‌نمودند.
24So Jesus went with him, and a large crowd followed and pressed around Him.
25آنگاه زنی که مدت دوازده سال به استحاضه مبتلا می‌بود،
25And a woman was there who had suffered from bleeding for twelve years.
26و زحمت بسیار ازاطبای متعدد دیده و آنچه داشت صرف نموده، فایده‌ای نیافت بلکه بدتر می‌شد،
26She had borne much agony under the care of many physicians and had spent all she had, but to no avail. Instead, her condition had only grown worse.
27چون خبرعیسی را بشنید، میان آن گروه از عقب وی آمده ردای او را لمس نمود،
27When the woman heard about Jesus, she came up through the crowd behind Him and touched His cloak.
28زیرا گفته بود: «اگرلباس وی را هم لمس کنم، هرآینه شفا یابم.»
28For she kept saying, “If only I touch His garments, I will be healed.”
29در ساعت چشمه خون او خشک شده، در تن خود فهمید که از آن بلا صحت یافته است.
29Immediately her bleeding stopped, and she sensed in her body that she was healed of her affliction.
30فی الفور عیسی از خود دانست که قوتی از اوصادر گشته. پس در آن جماعت روی برگردانیده، گفت: «کیست که لباس مرا لمس نمود؟»
30At once Jesus was aware that power had gone out from Him. Turning to the crowd, He asked, “Who touched My garments?”
31شاگردانش بدو گفتند: «می‌بینی که مردم بر توازدحام می‌نمایند! و می‌گویی کیست که مرا لمس نمود؟ !»
31His disciples answered, “You can see the crowd pressing in on You, and yet You ask, ‘Who touched Me?’”
32پس به اطراف خود می‌نگریست تا آن زن را که این کار کرده، ببیند.
32But He kept looking around to see who had done this.
33آن زن چون دانست که به وی چه واقع شده، ترسان و لرزان آمد و نزد او به روی در‌افتاده، حقیقت امر رابالتمام به وی باز‌گفت.
33Then the woman, knowing what had happened to her, came and fell down before Him trembling in fear, and she told Him the whole truth.
34او وی را گفت: «ای دختر، ایمانت تو را شفا داده است. به سلامتی بروو از بلای خویش رستگار باش.»
34“Daughter,” said Jesus, “your faith has healed you. Go in peace and be free of your affliction.”
35او هنوز سخن می‌گفت که بعضی از خانه رئیس کنیسه آمده، گفتند: «دخترت فوت شده؛ دیگر برای چه استاد را زحمت می‌دهی؟»
35While He was still speaking, messengers from the house of Jairus arrived and said, “Your daughter is dead; why bother the Teacher anymore?”
36عیسی چون سخنی را که گفته بودند شنید، درساعت به رئیس کنیسه گفت: «مترس ایمان آور وبس!»
36But Jesus overheard their conversation and said to Jairus, “Do not be afraid; just believe.”
37و جز پطرس و یعقوب و یوحنا برادریعقوب، هیچ‌کس را اجازت نداد که از عقب اوبیایند.
37And He did not allow anyone to accompany Him except Peter, James, and John the brother of James.
38پس چون به خانه رئیس کنیسه رسیدند، جمعی شوریده دید که گریه و نوحه بسیار می‌نمودند.
38When they arrived at the house of the synagogue leader, Jesus saw the commotion and the people weeping and wailing loudly.
39پس داخل شده، بدیشان گفت: «چرا غوغا و گریه می‌کنید؟ دختر نمرده بلکه در خواب است.»
39He went inside and asked, “Why all this commotion and weeping? The child is not dead, but asleep.”
40ایشان بر وی سخریه کردند لیکن او همه را بیرون کرده، پدر و مادردختر را با رفیقان خویش برداشته، به‌جایی که دختر خوابیده بود، داخل شد.
40And they laughed at Him. After He had put them all outside, He took the child’s father and mother and His own companions, and went in to see the child.
41پس دست دختر را گرفته، به وی گفت: «طلیتا قومی.» که معنی آن این است: «ای دختر، تو را می‌گویم برخیز.»
41Taking her by the hand, Jesus said, “Talitha koum!” which means, “Little girl, I say to you, get up!”
42در ساعت دختر برخاسته، خرامید زیرا که دوازده ساله بود. ایشان بینهایت متعجب شدند.
42Immediately the girl got up and began to walk around. She was twelve years old, and at once they were utterly astounded.
43پس ایشان را به تاکید بسیار فرمود: «کسی از این امر مطلع نشود.» و گفت تا خوراکی بدو دهند.
43Then Jesus gave strict orders that no one should know about this, and He told them to give her something to eat.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.