مرقس 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و باز به کناره دریا به تعلیم دادن شروع کردو جمعی کثیر نزد او جمع شدند بطوری که به کشتی سوار شده، بر دریا قرار گرفت و تمامی آن جماعت بر ساحل دریا حاضر بودند.
1Once again Jesus began to teach beside the sea, and such a large crowd gathered around Him that He got into a boat and sat in it, while all the people crowded along the shore.
2پس ایشان را به مثلها چیزهای بسیار می‌آموخت و درتعلیم خود بدیشان گفت:
2And He taught them many things in parables, and in His teaching He said,
3«گوش گیرید! اینک برزگری بجهت تخم پاشی بیرون رفت.
3“Listen! A farmer went out to sow his seed.
4و چون تخم می‌پاشید، قدری بر راه ریخته شده، مرغان هوا آمده آنها را برچیدند.
4And as he was sowing, some seed fell along the path, and the birds came and devoured it.
5و پاره‌ای بر سنگلاخ پاشیده شد، در جایی که خاک بسیار نبود. پس چون که زمین عمق نداشت به زودی رویید،
5Some fell on rocky ground, where it did not have much soil. It sprang up quickly because the soil was shallow.
6وچون آفتاب برآمد، سوخته شد و از آنرو که ریشه نداشت خشکید.
6But when the sun rose, the seedlings were scorched, and they withered because they had no root.
7و قدری در میان خارها ریخته شد و خارها نمو کرده، آن را خفه نمود که ثمری نیاورد.
7Other seed fell among thorns, which grew up and choked the seedlings, and they yielded no crop.
8و مابقی در زمین نیکو افتاد و حاصل پیدا نمود که رویید و نمو کرد و بارآورد، بعضی سی وبعضی شصت و بعضی صد.»
8Still other seed fell on good soil, where it sprouted, grew up, and produced a crop—one bearing thirtyfold, another sixtyfold, and another a hundredfold.”
9پس گفت: «هرکه گوش شنوا دارد، بشنود!»
9Then Jesus said, “He who has ears to hear, let him hear.”
10و چون به خلوت شد، رفقای او با آن دوازده شرح این مثل را از او پرسیدند.
10As soon as Jesus was alone with the Twelve and those around Him, they asked Him about the parable.
11به ایشان گفت: «به شما دانستن سر ملکوت خدا عطاشده، اما به آنانی که بیرونند، همه‌چیز به مثلهامی شود،
11He replied, “The mystery of the kingdom of God has been given to you, but to those on the outside everything is expressed in parables,
12تا نگران شده بنگرند و نبینند و شنواشده بشنوند و نفهمند، مبادا بازگشت کرده گناهان ایشان آمرزیده شود.»
12so that, ‘they may be ever seeing but never perceiving, and ever hearing but never understanding; otherwise they might turn and be forgiven.’”
13و بدیشان گفت: «آیا این مثل رانفهمیده‌اید؟ پس چگونه سایر مثلها را خواهیدفهمید؟
13Then Jesus said to them, “Do you not understand this parable? Then how will you understand any of the parables?
14برزگر کلام را می‌کارد.
14The farmer sows the word.
15و اینانند به کناره راه، جایی که کلام کاشته می‌شود؛ و چون شنیدند فور شیطان آمده کلام کاشته شده درقلوب ایشان را می‌رباید.
15Some are like the seeds along the path, where the word is sown. As soon as they hear it, Satan comes and takes away the word that was sown in them.
16و ایض کاشته شده درسنگلاخ، کسانی می‌باشند که چون کلام رابشنوند، در حال آن را به خوشی قبول کنند،
16Some are like the seeds sown on rocky ground. They hear the word and at once receive it with joy.
17ولکن ریشه‌ای در خود ندارند بلکه فانی می‌باشند؛ و چون صدمه‌ای یا زحمتی به‌سبب کلام روی دهد در ساعت لغزش می‌خورند.
17But they themselves have no root, and they remain for only a season. When trouble or persecution comes because of the word, they quickly fall away.
18و کاشته شده در خارها آنانی می‌باشند که چون کلام راشنوند،
18Others are like the seeds sown among the thorns. They hear the word,
19اندیشه های دنیوی و غرور دولت وهوس چیزهای دیگر داخل شده، کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌گردد.
19but the worries of this life, the deceitfulness of wealth, and the desire for other things come in and choke the word, and it becomes unfruitful.
20و کاشته شده درزمین نیکو آنانند که چون کلام را شنوند آن رامی پذیرند و ثمر می‌آورند، بعضی سی و بعضی شصت و بعضی صد.»
20Still others are like the seeds sown on good soil. They hear the word, receive it, and produce a crop—thirtyfold, sixtyfold, or a hundredfold.”
21پس بدیشان گفت: «آیا چراغ را می‌آورند تازیر پیمانه‌ای یا تختی و نه بر چراغدان گذارند؟
21Jesus also said to them, “Does anyone bring in a lamp to put it under a basket or under a bed? Doesn’t he set it on a stand?
22زیرا که چیزی پنهان نیست که آشکارا نگردد وهیچ‌چیز مخفی نشود، مگر تا به ظهور آید.
22For there is nothing hidden that will not be disclosed, and nothing concealed that will not be brought to light.
23هرکه گوش شنوا دارد بشنود.»
23If anyone has ears to hear, let him hear.”
24و بدیشان گفت: «باحذر باشید که چه می‌شنوید، زیرا به هر میزانی که وزن کنید به شما پیموده شود، بلکه از برای شماکه می‌شنوید افزون خواهد گشت.
24He went on to say, “Pay attention to what you hear. With the measure you use, it will be measured to you, and even more will be added to you.
25زیرا هرکه دارد بدو داده شود و از هرکه ندارد آنچه نیز داردگرفته خواهد شد.»
25For whoever has will be given more. But whoever does not have, even what he has will be taken away from him.”
26و گفت: «همچنین ملکوت خدا مانند کسی است که تخم بر زمین بیفشاند،
26Jesus also said, “The kingdom of God is like a man who scatters seed on the ground.
27و شب و روزبخوابد و برخیزد و تخم بروید و نمو کند. چگونه؟ او نداند.
27Night and day he sleeps and wakes, and the seed sprouts and grows, though he knows not how.
28زیرا که زمین به ذات خودثمر می‌آورد، اول علف، بعد خوشه، پس از آن دانه کامل در خوشه.
28All by itself the earth produces a crop—first the stalk, then the head, then grain that ripens within.
29و چون ثمر رسید، فور داس را بکار می‌برد زیرا که وقت حصاد رسیده است.»
29And as soon as the grain is ripe, he swings the sickle, because the harvest has come.”
30و گفت: «به چه چیز ملکوت خدا را تشبیه کنیم و برای آن چه مثل بزنیم؟
30Then He asked, “To what can we compare the kingdom of God? With what parable shall we present it?
31مثل دانه خردلی است که وقتی که آن را بر زمین کارند، کوچکترین تخمهای زمینی باشد.
31It is like a mustard seed, which is the smallest of all seeds sown upon the earth.
32لیکن چون کاشته شد، می‌روید و بزرگتر از جمیع بقول می‌گردد و شاخه های بزرگ می‌آورد، چنانکه مرغان هوا زیر سایه‌اش می‌توانند آشیانه گیرند.»
32But after it is planted, it grows to be the largest of all garden plants and puts forth great branches, so that the birds of the air nest in its shade.”
33و به مثلهای بسیار مانند اینهابقدری که استطاعت شنیدن داشتند، کلام رابدیشان بیان می‌فرمود،
33With many such parables Jesus spoke the word to them, to the extent that they could understand.
34و بدون مثل بدیشان سخن نگفت. لیکن در خلوت، تمام معانی را برای شاگردان خود شرح می‌نمود.
34He did not tell them anything without using a parable. But privately He explained everything to His own disciples.
35و در همان روز وقت شام، بدیشان گفت: «به کناره دیگر عبور کنیم.»
35When that evening came, He said to His disciples, “Let us cross to the other side.”
36پس چون آن گروه رارخصت دادند، او را همانطوری که در کشتی بودبرداشتند و چند زورق دیگر نیز همراه او بود.
36After they had dismissed the crowd, they took Jesus with them, since He was already in the boat. And there were other boats with Him.
37که ناگاه طوفانی عظیم از باد پدید آمد وامواج بر کشتی می‌خورد بقسمی که برمی گشت.
37Soon a violent windstorm came up, and the waves were breaking over the boat, so that it was being swamped.
38و او در موخر کشتی بر بالشی خفته بود. پس اورا بیدار کرده گفتند: «ای استاد، آیا تو را باکی نیست که هلاک شویم؟»
38But Jesus was in the stern, sleeping on the cushion. So they woke Him and said, “Teacher, don’t You care that we are perishing?”
39در ساعت اوبرخاسته، باد را نهیب داد و به دریا گفت: «ساکن شو و خاموش باش!» که باد ساکن شده، آرامی کامل پدید آمد.
39Then Jesus got up and rebuked the wind and the sea. “Silence!” He commanded. “Be still!” And the wind died down, and it was perfectly calm.
40و ایشان را گفت: «از بهر‌چه چنین ترسانید و چون است که ایمان ندارید؟»
40“Why are you so afraid?” He asked. “Do you still have no faith?”
41پس بی‌نهایت ترسان شده، به یکدیگر گفتند: «این کیست که باد و دریا هم او را اطاعت می‌کنند؟»
41Overwhelmed with fear, they asked one another, “Who is this, that even the wind and the sea obey Him?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.