لاویان 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت
1And the Lord spoke to Moses, saying:
2که «بنی‌اسرائیل را امر بفرما تا روغن زیتون صاف کوبیده شده برای روشنایی بگیرند، تا چراغ را دائم روشن کنند.
2Command the children of Israel, that they bring unto thee the finest and dearest oil of olives, to furnish the lamps continually,
3هارون آن را بیرون حجاب شهادت در خیمه اجتماع از شام تا صبح به حضور خداوند پیوسته بیاراید. در پشتهای شما فریضه ابدی است.
3Without the veil of the testimony in the tabernacle of the covenant. And Aaron shall set them from evening until morning before the Lord, by a perpetual service and rite in your generations.
4چراغها را بر چراغدان طاهر، به حضور خداوند پیوسته بیاراید.
4They shall be set upon the most pure candlestick before the Lord continually.
5و آردنرم بگیر و از آن دوازده گرده بپز؛ برای هر گرده دوعشر باشد.
5Thou shalt take also fine hour, and shalt bake twelve leaves thereof, two tenths shall be in every loaf:
6و آنها را به دو صف، در هر صف شش، بر میز طاهر به حضور خداوند بگذار.
6And thou shalt set them six and six one against another upon the most clean table before the Lord:
7و برهر صف بخور صاف بنه، تا بجهت یادگاری برای نان و هدیه آتشین باشد برای خداوند.
7And thou shalt put upon them the dearest frankincense, that the bread may be for a memorial of the oblation of the Lord.
8در هرروز سبت آن را همیشه به حضور خداوند بیاراید. از جانب بنی‌اسرائیل عهد ابدی خواهد بود.
8Every sabbath they shall be changed before the Lord, being received of the children of Israel by an everlasting covenant:
9واز آن هارون و پسرانش خواهد بود تا آن را درمکان مقدس بخورند، زیرا این از هدایای آتشین خداوند به فریضه ابدی برای وی قدس اقداس خواهد بود.»
9And they shall be Aaron’s and his sons’, that they may eat them in the holy place: because it is most holy of the sacrifices of the Lord by a perpetual right.
10و پسر زن اسرائیلی که پدرش مرد مصری بود در میان بنی‌اسرائیل بیرون آمد، و پسر زن اسرائیلی با مرد اسرائیلی در لشکرگاه جنگ کردند.
10And behold there went out the son of a woman of Israel, whom she had of an Egyptian, among the children of Israel, and fell at words in the camp with a man of Israel.
11و پسر زن اسرائیلی اسم را کفر گفت ولعنت کرد. پس او را نزد موسی آوردند و نام مادراو شلومیت دختر دبری از سبط دان بود.
11And when he had blasphemed the name, and had cursed it, he was brought to Moses: (now his mother was called Salumith, the daughter of Dabri, of the tribe of Dan:)
12و او رادر زندان انداختند تا از دهن خداوند اطلاع یابند.
12And they put him into prison, till they might know what the Lord would command.
13و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
13And the Lord spoke to Moses,
14«آن کس را که لعنت کرده است، بیرون لشکرگاه ببر، و همه آنانی که شنیدند دستهای خود را بر سر وی بنهند، و تمامی جماعت او راسنگسار کنند.
14Saying: Bring forth the blasphemer without the camp, and let them that heard him, put their hands upon his head, and let all the people stone him.
15و بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: هر کسی‌که خدای خود را لعنت کندمتحمل گناه خود خواهد بود.
15And thou shalt speak to the children of Israel: the man that curseth his God, shall bear his sin:
16و هر‌که اسم یهوه را کفر گوید هرآینه کشته شود، تمامی جماعت او را البته سنگسار کنند، خواه غریب خواه متوطن. چونکه اسم را کفر گفته است کشته شود.
16And he that blasphemeth the name of the Lord, dying let him die: all the multitude shall stone him, whether he be a native or a stranger. He that blasphemeth the name of the Lord, dying let him die.
17و کسی‌که آدمی را بزند که بمیرد، البته کشته شود.
17He that striketh and killeth a man, dying let him die.
18و کسی‌که بهیمه‌ای را بزند که بمیرد عوض آن را بدهد، جان به عوض جان.
18He that killeth a beast, shall make it good, that is to say, shall give beast for beast.
19وکسی‌که همسایه خود را عیب رسانیده باشدچنانکه او کرده باشد، به او کرده خواهد شد.
19He that giveth a blemish to any of his neighbours: as he hath done, so shall it be done to him:
20شکستگی عوض شکستگی، چشم عوض چشم، دندان عوض دندان، چنانکه به آن شخص عیب رسانیده، همچنان به او رسانیده شود.
20Breach for breach, eye for eye, tooth for tooth, shall he restore. What blemish he gave, the like shall he be compelled to suffer.
21وکسی‌که بهیمه‌ای را کشت، عوض آن را بدهد، اماکسی‌که انسان را کشت، کشته شود.
21He that striketh a beast, shall render another. He that striketh a man shall be punished.
22شما رایک حکم خواهد بود، خواه غریب خواه متوطن، زیرا که من یهوه خدای شما هستم.»
22Let there be equal judgment among you, whether he be a stranger, or a native that offends: because I am the Lord your God.
23و موسی بنی‌اسرائیل را خبر داد، و آن را که لعنت کرده بود، بیرون لشکرگاه بردند، و او را به سنگ سنگسار کردند. پس بنی‌اسرائیل چنانکه خداوند به موسی‌امر فرموده بود به عمل آوردند.
23And Moses spoke to the children of Israel: and they brought forth him that had blasphemed, without the camp, and they stoned him. And the children of Israel did as the Lord had commanded Moses.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.