پیدایش 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و آسمانها و زمین و همه لشکر آنها تمام شد.
1The heavens, the earth, and all their vast array were finished.
2و در روز هفتم، خدا از همه کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همه کارخود که ساخته بود، آرامی گرفت.
2On the seventh day God finished his work which he had done; and he rested on the seventh day from all his work which he had done.
3پس خدا روزهفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیراکه در آن آرام گرفت، از همه کار خود که خداآفرید و ساخت.
3God blessed the seventh day, and made it holy, because he rested in it from all his work of creation which he had done.
4این است پیدایش آسمانها و زمین در حین آفرینش آنها در روزی که یهوه، خدا، زمین وآسمانها را بساخت.
4This is the history of the generations of the heavens and of the earth when they were created, in the day that the LORD God made the earth and the heavens.
5و هیچ نهال صحرا هنوز درزمین نبود و هیچ علف صحرا هنوز نروییده بود، زیرا خداوند خدا باران بر زمین نبارانیده بود وآدمی نبود که کار زمین را بکند.
5No plant of the field was yet on the earth, and no herb of the field had yet sprung up; for the LORD God had not caused it to rain on the earth. There was not a man to till the ground,
6و مه از زمین برآمده، تمام روی زمین را سیراب می‌کرد.
6but a mist went up from the earth, and watered the whole surface of the ground.
7خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نفس زنده شد.
7The LORD God formed man from the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.
8و خداوند خدا باغی در عدن بطرف مشرق غرس نمود و آن آدم را که سرشته بود، در آنجاگذاشت.
8The LORD God planted a garden eastward, in Eden, and there he put the man whom he had formed.
9و خداوند خدا هر درخت خوشنما وخوش خوراک را از زمین رویانید، و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بدرا.
9Out of the ground the LORD God made every tree to grow that is pleasant to the sight, and good for food, including the tree of life in the middle of the garden and the tree of the knowledge of good and evil.
10و نهری از عدن بیرون آمد تا باغ را سیراب کند، و از آنجا منقسم گشته، چهار شعبه شد.
10A river went out of Eden to water the garden; and from there it was parted, and became the source of four rivers.
11نام اول فیشون است که تمام زمین حویله را که در آنجا طلاست، احاطه می‌کند.
11The name of the first is Pishon: it flows through the whole land of Havilah, where there is gold;
12و طلای آن زمین نیکوست و در آنجا مروارید و سنگ جزع است.
12and the gold of that land is good. Bdellium and onyx stone are also there.
13و نام نهر دوم جیحون که تمام زمین کوش را احاطه می‌کند.
13The name of the second river is Gihon. It is the same river that flows through the whole land of Cush.
14و نام نهر سوم حدقل که بطرف شرقی آشور جاری است. و نهر‌چهارم فرات.
14The name of the third river is Hiddekel. This is the one which flows in front of Assyria. The fourth river is the Euphrates.
15پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را درباغ عدن گذاشت تا کار آن را بکند و آن رامحافظت نماید.
15The LORD God took the man, and put him into the garden of Eden to cultivate and keep it.
16و خداوند خدا آدم را امرفرموده، گفت: «از همه درختان باغ بی‌ممانعت بخور،
16The LORD God commanded the man, saying, “You may freely eat of every tree of the garden;
17اما از درخت معرفت نیک و بد زنهارنخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»
17but you shall not eat of the tree of the knowledge of good and evil; for in the day that you eat of it, you will surely die.”
18و خداوند خدا گفت: «خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم.»
18The LORD God said, “It is not good for the man to be alone. I will make him a helper comparable to him.”
19و خداوند خدا هر حیوان صحرا و هر پرنده آسمان را از زمین سرشت و نزدآدم آورد تا ببیند که چه نام خواهد نهاد و آنچه آدم هر ذی حیات را خواند، همان نام او شد.
19Out of the ground the LORD God formed every animal of the field, and every bird of the sky, and brought them to the man to see what he would call them. Whatever the man called every living creature became its name.
20پس آدم همه بهایم و پرندگان آسمان و همه حیوانات صحرا را نام نهاد. لیکن برای آدم معاونی موافق وی یافت نشد.
20The man gave names to all livestock, and to the birds of the sky, and to every animal of the field; but for man there was not found a helper comparable to him.
21و خداوند خدا، خوابی گران بر آدم مستولی گردانید تا بخفت، و یکی از دنده هایش راگرفت و گوشت در جایش پر کرد.
21The LORD God caused the man to fall into a deep sleep. As the man slept, he took one of his ribs, and closed up the flesh in its place.
22و خداوندخدا آن دنده را که از آدم گرفته بود، زنی بنا کرد ووی را به نزد آدم آورد.
22The LORD God made a woman from the rib which he had taken from the man, and brought her to the man.
23و آدم گفت: «همانااینست استخوانی از استخوانهایم و گوشتی ازگوشتم، از این سبب “نسا” نامیده شود زیرا که ازانسان گرفته شد.»
23The man said, “This is now bone of my bones, and flesh of my flesh. She will be called ‘woman,’ because she was taken out of Man.”
24از این سبب مرد پدر و مادرخود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست ویک تن خواهند بود.
24Therefore a man will leave his father and his mother, and will join with his wife, and they will be one flesh.
25و آدم و زنش هر دو برهنه بودند و خجلت نداشتند.
25The man and his wife were both naked, and they were not ashamed.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.