پیدایش 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و آسمانها و زمین و همه لشکر آنها تمام شد.
1Thus the heavens and the earth were completed in all their vast array.
2و در روز هفتم، خدا از همه کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همه کارخود که ساخته بود، آرامی گرفت.
2And by the seventh day God had finished the work He had been doing; so on that day He rested from all His work.
3پس خدا روزهفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیراکه در آن آرام گرفت، از همه کار خود که خداآفرید و ساخت.
3Then God blessed the seventh day and sanctified it, because on that day He rested from all the work of creation that He had accomplished.
4این است پیدایش آسمانها و زمین در حین آفرینش آنها در روزی که یهوه، خدا، زمین وآسمانها را بساخت.
4This is the account of the heavens and the earth when they were created, in the day that the LORD God made them.
5و هیچ نهال صحرا هنوز درزمین نبود و هیچ علف صحرا هنوز نروییده بود، زیرا خداوند خدا باران بر زمین نبارانیده بود وآدمی نبود که کار زمین را بکند.
5Now no shrub of the field had yet appeared on the earth, nor had any plant of the field sprouted; for the LORD God had not yet sent rain upon the earth, and there was no man to cultivate the ground.
6و مه از زمین برآمده، تمام روی زمین را سیراب می‌کرد.
6But springs welled up from the earth and watered the whole surface of the ground.
7خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نفس زنده شد.
7Then the LORD God formed man from the dust of the ground and breathed the breath of life into his nostrils, and the man became a living being.
8و خداوند خدا باغی در عدن بطرف مشرق غرس نمود و آن آدم را که سرشته بود، در آنجاگذاشت.
8And the LORD God planted a garden in Eden, in the east, where He placed the man He had formed.
9و خداوند خدا هر درخت خوشنما وخوش خوراک را از زمین رویانید، و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بدرا.
9Out of the ground the LORD God gave growth to every tree that is pleasing to the eye and good for food. And in the middle of the garden were the tree of life and the tree of the knowledge of good and evil.
10و نهری از عدن بیرون آمد تا باغ را سیراب کند، و از آنجا منقسم گشته، چهار شعبه شد.
10Now a river flowed out of Eden to water the garden, and from there it branched into four headwaters:
11نام اول فیشون است که تمام زمین حویله را که در آنجا طلاست، احاطه می‌کند.
11The name of the first river is Pishon; it winds through the whole land of Havilah, where there is gold.
12و طلای آن زمین نیکوست و در آنجا مروارید و سنگ جزع است.
12And the gold of that land is pure, and bdellium and onyx are found there.
13و نام نهر دوم جیحون که تمام زمین کوش را احاطه می‌کند.
13The name of the second river is Gihon; it winds through the whole land of Cush.
14و نام نهر سوم حدقل که بطرف شرقی آشور جاری است. و نهر‌چهارم فرات.
14The name of the third river is Hiddekel; it runs along the east side of Assyria. And the fourth river is the Euphrates.
15پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را درباغ عدن گذاشت تا کار آن را بکند و آن رامحافظت نماید.
15Then the LORD God took the man and placed him in the Garden of Eden to cultivate and keep it.
16و خداوند خدا آدم را امرفرموده، گفت: «از همه درختان باغ بی‌ممانعت بخور،
16And the LORD God commanded him, “You may eat freely from every tree of the garden,
17اما از درخت معرفت نیک و بد زنهارنخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»
17but you must not eat from the tree of the knowledge of good and evil; for in the day that you eat of it, you will surely die.”
18و خداوند خدا گفت: «خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم.»
18The LORD God also said, “It is not good for the man to be alone. I will make for him a suitable helper.”
19و خداوند خدا هر حیوان صحرا و هر پرنده آسمان را از زمین سرشت و نزدآدم آورد تا ببیند که چه نام خواهد نهاد و آنچه آدم هر ذی حیات را خواند، همان نام او شد.
19And out of the ground the LORD God formed every beast of the field and every bird of the air, and He brought them to the man to see what he would name each one. And whatever the man called each living creature, that was its name.
20پس آدم همه بهایم و پرندگان آسمان و همه حیوانات صحرا را نام نهاد. لیکن برای آدم معاونی موافق وی یافت نشد.
20The man gave names to all the livestock, to the birds of the air, and to every beast of the field. But for Adam no suitable helper was found.
21و خداوند خدا، خوابی گران بر آدم مستولی گردانید تا بخفت، و یکی از دنده هایش راگرفت و گوشت در جایش پر کرد.
21So the LORD God caused the man to fall into a deep sleep, and while he slept, He took one of the man’s ribs and closed up the area with flesh.
22و خداوندخدا آن دنده را که از آدم گرفته بود، زنی بنا کرد ووی را به نزد آدم آورد.
22And from the rib that the LORD God had taken from the man, He made a woman and brought her to him.
23و آدم گفت: «همانااینست استخوانی از استخوانهایم و گوشتی ازگوشتم، از این سبب “نسا” نامیده شود زیرا که ازانسان گرفته شد.»
23And the man said: “This is now bone of my bones and flesh of my flesh; she shall be called ‘woman,’ for out of man she was taken.”
24از این سبب مرد پدر و مادرخود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست ویک تن خواهند بود.
24For this reason a man will leave his father and mother and be united to his wife, and they will become one flesh.
25و آدم و زنش هر دو برهنه بودند و خجلت نداشتند.
25And the man and his wife were both naked, and they were not ashamed.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.