تثنیه 23
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1جماعت خداوند شخصی که کوبیده بیضه و آلت بریده باشد داخل جماعت خداوند نشود.
1An eunuch, whose testicles are broken or cut away, or yard cut off, shall not enter into the church of the Lord.
2حرام زاده‌ای داخل جماعت خداوند نشود، حتی تا پشت دهم احدی از او داخل جماعت خداوند نشود.
2A mamzer, that is to say, one born of a prostitute, shall not enter into the church of the Lord, until the tenth generation.
3عمونی و موآبی داخل جماعت خداوند نشوند. حتی تا پشت دهم، احدی ازایشان هرگز داخل جماعت خداوند نشود.
3The Ammonite and the Moabite, even after the tenth generation shall not enter into the church of the Lord for ever:
4زیراوقتی که شما از مصر بیرون آمدید، شما را در راه به نان و آب استقبال نکردند، و از این جهت که بلعام بن بعور را از فتور ارام نهرین اجیر کردند تا تو را لعنت کند.
4Because they would not meet you with bread and water in the way, when you came out of Egypt: hand because they hired against thee Balaam, the son of Beer, from Mesopotamia in Syria, to curse thee.
5لیکن یهوه خدایت نخواست بلعام را بشنود، پس یهوه خدایت لعنت را به جهت تو، به برکت تبدیل نمود، چونکه یهوه خدایت تو را دوست می‌داشت.
5And the Lord thy God would not hear Balaam, and he turned his cursing into thy blessing, because he loved thee.
6ابد در تمامی عمرت جویای خیریت و سعادت ایشان مباش.
6Thou shalt not make peace with them, neither shalt thou seek their prosperity all the days of thy life for ever.
7ادومی را دشمن مدار چونکه برادر توست، ومصری را دشمن مدار چونکه در زمین وی غریب بودی.
7Thou shalt not abhor the Edomite, because he is thy brother: nor the Egyptian, because thou wast a stranger in his land.
8اولادی که از ایشان زاییده شوند درپشت سوم داخل جماعت خداوند شوند.
8They that are born of them, in the third generation shall enter into the church of the Lord.
9چون در اردو به مقابله دشمنانت بیرون روی خویشتن را از هر چیز بد نگاه دار.
9When thou goest out to war against thy enemies, thou shalt keep thyself from every evil thing.
10اگر در میان شما کسی باشد که از احتلام شب نجس شود، از اردو بیرون رود و داخل اردونشود.
10If there be among you any man, that is defiled in a dream by night, he shall go forth out of the camp.
11چون شب نزدیک شود با آب غسل کند، و چون آفتاب غروب کند، داخل اردو شود.
11And shall not return, before he be washed with water in the evening: and after sunset he shall return into the camp.
12و تو را مکانی بیرون از اردو باشد تا به آنجابیرون روی.
12Thou shalt have a place without the camp, to which thou mayst go for the necessities of nature,
13و در میان اسباب تو میخی باشد، و چون بیرون می‌نشینی با آن بکن و برگشته، فضله خود را از آن بپوشان.
13Carrying a paddle at thy girdle. And when thou sittest down, thou shalt dig round about, and with the earth that is dug up thou shalt cover
14زیرا که یهوه خدایت درمیان اردوی تو می‌خرامد تا تو را رهایی داده، دشمنانت را به تو تسلیم نماید، پس اردوی تومقدس باشد، مبادا چیز پلید را در میان تو دیده، ازتو روگرداند.
14That which thou art eased of: (for the Lord thy God walketh in the midst of thy camp, to deliver thee, and to give up thy enemies to thee:) and let thy camp be holy, and let no uncleanness appear therein, lest he go away from thee.
15غلامی را که از آقای خود نزد تو بگریزد به آقایش مسپار.
15Thou shalt not deliver to his master the servant that is fled to thee.
16با تو در میان تو در مکانی که برگزینند در یکی از شهرهای تو که به نظرش پسند آید، ساکن شود. و بر او جفامنما.
16He shall dwell with thee ill the place that shall please him, and shall rest, in one of thy cities: give him no trouble.
17از دختران اسرائیل فاحشه‌ای نباشد و ازپسران اسرائیل لواطی نباشد.
17There shall be no whore among the daughters of Israel, nor whoremonger among the sons of Israel.
18اجرت فاحشه وقیمت سگ را برای هیچ نذری به خانه یهوه خدایت میاور، زیرا که این هر دو نزد یهوه خدایت مکروه است.
18Thou shalt not offer the hire of a strumpet, nor the price of a dog, in the house of the Lord thy God, whatsoever it be that thou hast vowed: because both these are an abomination to the Lord thy God.
19برادر خود را به سود قرض مده نه به سودنقره و نه به سود آذوقه و نه به سود هر چیزی که به سود داده می‌شود.
19Thou shalt not lend to thy brother money to usury, nor corn, nor any other thing:
20غریب را می‌توانی به سودقرض بدهی، اما برادر خود را به سود قرض مده تایهوه خدایت در زمینی که برای تصرفش داخل آن می‌شوی تو را به هر‌چه دستت را بر آن درازمی کنی، برکت دهد.
20But to the stranger. To thy brother thou shalt lend that which he wanteth, without usury: that the Lord thy God may bless thee in all thy works in the land, which thou shalt go in to possess.
21چون نذری برای یهوه خدایت می‌کنی دروفای آن تاخیر منما، زیرا که یهوه خدایت البته آن را از تو مطالبه خواهد نمود، و برای تو گناه خواهد بود.
21When thou hast made a vow to the Lord thy God, thou shalt not delay to pay it: because the Lord thy God will require it. And if thou delay, it shall be imputed to thee for a sin.
22اما اگر از نذر کردن ابا نمایی، تو راگناه نخواهد بود.
22If thou wilt not promise, thou shalt be without sin.
23آنچه را که از دهانت بیرون آید، هوشیار باش که بجا آوری، موافق آنچه برای یهوه خدایت از اراده خود نذر کرده‌ای و به زبان خود گفته‌ای.
23But that which is once gone out of thy lips, thou shalt observe, and shalt do as thou hast promised to the Lord thy God, and hast spoken with thy own will and with thy own mouth.
24چون به تاکستان همسایه خود درآیی، ازانگور، هر‌چه می‌خواهی به سیری بخور، اما درظرف خود هیچ مگذار.
24Going into thy neighbour’s vineyard, thou mayst eat as many grapes as thou pleasest: but must carry none out with thee:
25چون به کشتزار همسایه خود داخل شوی، خوشه‌ها را به‌دست خود بچین، اما داس بر کشت همسایه خود مگذار.
25If thou go into thy friend’s corn, thou mayst break the ears, and rub them in thy hand: but not reap them with a sickle.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.