Marcus 6
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Coptic New Testament
1Hij vertrok van daar, en ging naar zijn vaderstad; en zijn leerlingen volgden Hem.
1ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲧⲉϥⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
2En op de sabbat begon Hij in de synagoge te leren. De vele toehoorders stonden verbaasd, en ze zeiden: Waar heeft Hij dit alles vandaan? Wat is dit voor wijsheid, die Hem is gegeven; en wat zijn het voor wonderen, die door zijn handen gebeuren?
2ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲉⲧⲁ ⲫⲁⲓ ϫⲉⲙ ⲛⲁⲓ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩ ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲥⲟⲫⲓ⳿ⲁ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⳿ⲙⲫⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲓⲕⲉϫⲟⲙ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲧϣⲟⲡ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ.
3Is Hij niet de timmerman, de zoon van Maria, de broer van Jakobus en Josef, Judas en Simon; en leven zijn zusters niet hier onder ons? En ze ergerden zich aan Hem.
3ⲙⲏ ⲫⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲙϣⲉ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲘⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲡⲥⲟⲛ ⳿ⲛⲒⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ Ⲓⲱⲥⲏ ⲛⲉⲙ Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲛⲉⲙ Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲛⲁⲩϩⲁ⳿ⲙⲛⲁⲓ ϩⲁⲣⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ.
4Maar Jesus zeide tot hen: Een profeet wordt enkel in zijn vaderland miskend, onder zijn verwanten en in zijn familie.
4ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲉϥϣⲏϣ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓ⳿ⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲏⲓ.
5Hij kon daar geen wonder verrichten, behalve enkele zieken genezen, door ze de handen op te leggen.
5ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲟⲙ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲣⲉϥϣⲱⲛⲓ ⳿ⲉⲁϥⲭⲁϫⲓϫ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲁϥⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ.
6En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof. Nu trok Hij de dorpen in de omtrek al lerende rond.
6ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲙⲟⲩϣⲧ ⳿ⲛⲛⲓϯⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙ⳿ⲡⲕⲱϯ ⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ.
7Ook riep Hij het twaalftal bij Zich, zond ze twee aan twee uit, en gaf hun de macht over de onreine geesten.
7ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⳿ⲛⲃ̅ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛ⳿ⲁⲕⲁⲑⲁⲣⲧⲟⲛ.
8Hij gebood hun, niets mee te nemen op weg, dan alleen een staf; geen reiszak, geen brood, geen geld in de gordel;
8ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲉⲗ ⳿ϩⲗⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϩⲓ ⳿ⲫⲙⲱⲓⲧ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲟⲩ⳿ϣⲃⲱⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲱⲓⲕ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲏⲣⲁ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲟⲙⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟϫϧ.
9ze mochten wel sandalen dragen, maar geen dubbele onderkleding.
9ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲉⲣⲉ ϩⲁⲛⲥⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲧⲟⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲣϯ ⳿ϣⲑⲏⲛ ⲃ̅ϯ ϩⲓ ⲑⲏⲛⲟⲩ.
10En Hij sprak tot hen: Wanneer gij een huis zijt binnengegaan. blijft dan daar, totdat gij weer afreist.
10ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲏⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ϣⲁⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
11En waar men u niet ontvangt en niet naar u luistert, gaat daar vandaan, en schudt het stof van uw voeten, als een getuigenis tegen hen.
11ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲛ⳿ϥⲛⲁϣⲉⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲉϩ ⳿ⲡϣⲱⲓϣ ⲉⲧⲥⲁ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛⲛⲉⲧⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲁ⳿ⲫⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲙⲧⲟⲛ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛⲤⲟⲇⲟⲙⲁ ⲛⲉⲙ Ⲅⲟⲙⲟⲣⲣⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲕⲣⲓⲥⲓⲥ ⳿ⲉϩⲟⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲃⲁⲕⲓ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
12Ze gingen heen, en preekten, dat men zich zou bekeren.
12ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲩϩⲓⲱⲓϣ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ.
13Ze dreven vele duivels uit, zalfden vele zieken met olie, en genazen ze.
13ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲇⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲣⲉϥϣⲱⲛⲓ ⲛⲁⲩⲑⲱϩⲥ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ.
14Ook koning Herodes hoorde van Hem: want zijn naam werd beroemd. Men zeide: Johannes de Doper is van de doden opgestaan; daarom werken die krachten in Hem.
14ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲅⲁⲣ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲱⲙⲥ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲓϫⲟⲙ ⲥⲉⲉⲣϩⲱⲃ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ.
15Anderen zeiden: Het is Elias. Anderen weer: Hij is een gewone profeet.
15ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲏ̇ⲗⲓⲁⲥ ⲡⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⲛⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⳿ⲛⲁⲣⲭⲉⲟⲥ.
16Maar toen Herodes het hoorde, zeide hij: Het is Johannes, dien ik onthoofd heb; hij is verrezen.
16⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲫⲏ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲉⲗ ⲧⲉϥⲛⲁϩⲃⲓ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ.
17Herodes namelijk had Johannes laten grijpen, in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen, naar aanleiding van Heródias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar had gehuwd.
17Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲉ ⲁϥ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲟⲛϩϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ⲉⲑⲃⲉ ̇̇Ⲏⲣⲱⲇⲓⲁⲥ ⳿ⲧ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲪⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲛⲉ ⲁϥϭⲓⲧⲥ ⲡⲉ.
18Want Johannes had tot Herodes gezegd: Ge moogt de vrouw van uw broer niet hebben.
18ⲛⲁϥϫⲱ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⳿ⲛⲎ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ϫⲉ ⳿ⲥϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ⳿ⲉϭⲓ ⳿ⲛ⳿ⲧ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲕⲥⲟⲛ.
19Heródias was hem dus vijandig gezind, en wilde hem doden; maar het lukte haar niet.
19Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲓⲁⲥ ⲇⲉ ⲛⲁⲥ⳿ⲙⲃⲟⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ.
20Want Herodes had ontzag voor Johannes, daar hij wist, dat hij een rechtvaardig en heilig man was; en hij beschermde hem. Telkens wanneer hij hem hoorde, raakte hij in grote verlegenheid; toch luisterde hij gaarne naar hem.
20Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲉϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉϩⲁⲛⲙⲏϣ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϣⲟⲗϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲇⲉⲱⲥ ⲛⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ.
21Maar er kwam een gunstige dag, toen Herodes op zijn verjaringsfeest een maaltijd gaf aan zijn groten en legeroversten en de aanzienlijken van Galilea.
21ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁ ⲟⲩ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛⲉⲩⲕⲉⲣⲓ⳿ⲁ ϩⲟⲧⲉ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲓⲥⲓ ⲑⲁⲙⲓ⳿ⲉ ⲟⲩⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⳿ⲉⲛⲉϥⲛⲓϣϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲟⲩ⳿ⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲄⲁⲗⲓⲗⲉ⳿ⲁ.
22Nu kwam de dochter van die Heródias binnen, en danste; en ze behaagde aan Herodes en aan de gasten. Toen sprak de koning tot het meisje: Vraag van mij wat ge wilt, en ik zal het u geven.
22ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲧϣⲉⲣⲓ ⳿ⲛⲎ̇ⲣⲱⲇⲓⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥϭⲟⲥϫⲉⲥ ⲁⲥⲣⲁⲛⲁϥ ⳿ⲛⲎ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲣⲱⲧⲉⲃ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲡⲉϫⲉ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲇⲉ ⳿ⲛϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁⲣⲓ⳿ⲉⲧⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲟⲩⲁϣϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲉ.
23En hij zwoer haar: Wat ge ook vraagt, ik zal het u geven, al was het ook de helft van mijn rijk.
23ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲣⲕ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉⲣⲁⲉⲣ⳿ⲉⲧⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϯⲛⲁϯ ⲛⲉ ϣⲁ ⳿ⲧⲫⲁϣⲓ ⳿ⲛⲧⲁⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ.
24Ze ging heen. en zei tot haar moeder: Wat zal ik vragen? Deze sprak: Het hoofd van Johannes den Doper.
24ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁⲥ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ϯⲛⲁⲉⲣ⳿ⲉⲧⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛⲑⲟⲥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⳿ⲧ⳿ⲁⲫⲉ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲱⲙⲥ.
25Aanstonds spoedde ze zich naar den koning, en eiste: Ik verlang, dat ge me op staande voet op een schotel het hoofd van Johannes den Doper geeft.
25ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲥⲡⲟⲩⲇⲏ ϩⲁ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲁⲥⲉⲣ⳿ⲉⲧⲓⲛ ⲉⲥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲟⲩⲱϣ ϯⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲕϯ ⲛⲏⲓ ⳿ⲛ⳿ⲧ⳿ⲁⲫⲉ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲱⲙⲥ ϩⲓ ⲟⲩⲃⲓⲛⲁϫ.
26Wel had de koning er spijt van, maar om de eed en om de gasten wilde hij haar niet teleurstellen.
26ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁ ⳿ⲡϩⲏⲧ ⳿ⲙ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲙⲕⲁϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲁⲛⲁⲩϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲣⲱⲧⲉⲃ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲙⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲉϥⲟϫⲥ.
27Onmiddellijk stuurde hij een der trawanten. en gaf bevel, het hoofd van Johannes te brengen. Deze ging heen, en onthoofdde hem in de gevangenis.
27ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲥⲡⲉⲕⲟⲩⲗⲁⲧⲱⲣ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ ϩⲓ ⲡⲓⲃⲓⲛⲁϫ.
28Hij bracht het hoofd op een schotel, en gaf het aan het meisje; en het meisje gaf het aan haar moeder.
28ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓ⳿ⲥⲡⲉⲕⲟⲩⲗⲁⲧⲱⲣ ⲁϥ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥⲛⲁϩⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ ϩⲓ ⲡⲓⲃⲓⲛⲁϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲏⲓⲥ ⳿ⲛϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲉⲛⲥ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲙⲁⲩ.
29Toen zijn leerlingen dit hadden gehoord, kwamen ze zijn lichaam halen, en legden het in een graf.
29⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩ⳿ⲓ ⲁⲩ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲙϩⲁⲩ.
30Toen de apostelen te zamen bij Jesus waren teruggekeerd, verhaalden ze Hem al wat ze hadden gedaan en geleerd.
30ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲙⲟϥ ⳿ⲉϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲁⲓϥ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
31En Hij zeide tot hen: Komt nu met Mij mee naar een eenzame plaats, en rust wat uit. Want velen liepen in en uit, zodat ze zelfs geen tijd hadden om te eten.
31ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲥⲁ⳿ⲡⲥⲁ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⳿ⲛϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲧⲟⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲛⲁ ⲛⲁⲩⲟϣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲉⲙ ⲉⲩⲕⲉⲣⲓ⳿ⲁ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲉⲉⲣ⳿ⲡⲕⲉ ⲟⲩⲱⲙ.
32Geheel alleen vertrokken ze dus in de boot naar een eenzame plaats.
32ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛⲱⲟⲩ ϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⳿ⲛϣⲁϥⲉ ⲥⲁ⳿ⲡⲥⲁ.
33Maar velen zagen hen vertrekken, en begrepen waarheen; uit alle steden liep men gezamenlijk te voet daar naar toe, en men was er nog eerder dan zij.
33ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩϩⲏⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲟⲩ⳿ⲱⲛⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⳿ⲉⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲣⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲃⲁⲕⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ.
34Toen Jesus uitsteeg, zag Hij dus een talrijke schare. Hij had medelijden met hen, daar ze als schapen zonder herder waren; en Hij begon ze velerlei dingen te leren.
34ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲛϩⲏⲧ ϧⲁⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲁⲩⲟⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ.
35Toen het reeds laat was geworden, kwamen zijn leerlingen naar Hem toe, en zeiden: Deze plaats is woest, en het is reeds laat geworden;
35ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲇⲏ ⳿ⲉⲧⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲟⲩϣⲁϥⲉ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲇⲏ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲥⲥⲓⲛⲓ.
36stuur ze weg, dan kunnen ze naar de omliggende dorpen en gehuchten gaan, om zich levensmiddelen te kopen.
36ⲭⲁⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϣⲉⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲓⲓⲟϩⲓ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϯⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲩϣⲱⲡ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲟⲩⲟⲙϥ.
37Maar Hij gaf hun ten antwoord: Geeft gij hun te eten! Ze zeiden Hem: Zullen we dan voor tweehonderd tienlingen brood gaan kopen, en hun te eten geven?
37⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲟⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉⲛⲁⲛ ⳿ⲛⲧⲉⲛϣⲉⲡ ⲥ̅ ⳿ⲛⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⳿ⲛⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲛϯ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲱⲙ.
38Maar Hij sprak tot hen: Hoeveel broden hebt gij? Gaat eens zien. En na gedaan onderzoek zeiden ze: Vijf, en twee vissen.
38ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲏⲣ ⳿ⲛⲱⲓⲕ ⳿ⲛⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁϣⲉⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲁⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲉⲙⲓ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̅ ⳿ⲛⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲃⲧ ⲃ̅.
39Nu gebood Hij hun, ze allen in groepen neer te zetten op het groene gras.
39ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲣⲱⲧⲉⲃ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲥⲓⲙⲡⲟⲥⲓⲟⲛ ⲥⲓⲙⲡⲟⲥⲓⲟⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲓⲙ ⲉⲑⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ.
40Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig.
40ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲣⲱⲧⲉⲃ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁ ⲙⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲣ̅ ⲣ̅ ⲛⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲛ̅ ⲛ̅.
41Toen nam Hij de vijf broden en de twee vissen, zag op ten hemel, en sprak er de zegen over uit: Hij brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen, om ze hun aan te bieden: ook de twee vissen verdeelde Hij onder hen.
41ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⳿ⲙⲡⲓ ⲉ̅ ⳿ⲛⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲉⲃⲧ ⲃ̅ ⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉ⳿ⲡϣⲱⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱϣ ⳿ⲛⲛⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲭⲱ ⲛⲁϩⲣⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲉⲧⲉⲃⲧ ⲃ̅ ⲁϥⲫⲁϣⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
42Allen aten en werden verzadigd.
42ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲓ.
43En ze verzamelden de brokken; twaalf korven vol, behalve nog het overschot van de vissen.
43ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙ ⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲛⲕⲟⲧ ⳿ⲛⲗⲁⲕϩ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲛⲉⲙ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲧⲉⲃⲧ.
44Het waren vijf duizend mannen, die van de broden hadden gegeten.
44ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ⳿ⲉⲛⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⳿ⲛⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛⲁⲩⲉⲣ ⲉ̅ ⳿ⲛϣⲟ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ.
45Onmiddellijk daarna dwong Hij zijn leerlingen om scheep te gaan, en vóór Hem uit naar Betsáida over te steken; intussen zond Hij de schare heen.
45ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲉⲣ⳿ⲁⲛⲁⲅⲕⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⳿ⲉ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲱⲕ ϧⲁϫⲱϥ ⳿ⲉⲙⲏⲣ ⳿ⲉⲂⲏⲑⲥⲁⲓⲇⲁ ϣⲁⲧⲉϥⲭⲁ ⲡⲓⲙⲏϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
46En nadat Hij ze had weggezonden, ging Hij het gebergte in, om er te bidden.
46ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲉⲣ⳿ⲁⲡⲟⲧⲁⲍⲉⲥⲑⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲉⲣ⳿ⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ.
47Toen het nacht begon te worden, was de boot midden op het meer, en Hij was alleen op het land.
47ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏϯ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲁϥⲭⲏ ϩⲓ ⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ.
48Hij zag ze tobben, om vooruit te komen; want de wind was tegen. En tegen de vierde nachtwaak kwam Hij naar hen toe, wandelend op het meer; en Hij wilde ze voorbijgaan.
48ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩ⳿ⲧϩⲉⲙⲕⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲓⲛⲥⲱⲕ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ϯ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲩ ⲡⲉ ⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϯⲙⲁϩ ⲇ̅ ⳿ⲛⲟⲩⲉⲣϣⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲥⲉⲛⲟⲩ ⲡⲉ.
49Toen ze Hem op het meer zagen wandelen, meenden ze, dat het een spook was, en ze gilden het uit;
49⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ϫⲉ ⲟⲩϩⲟⲣⲧϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
50want allen zagen Hem, en waren ontsteld. Aanstonds sprak Hij hen toe, en zeide hun: Weest gerust, Ik ben het; vreest niet!
50ⲛⲉ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ.
51Hij stapte bij hen in de boot, en de wind bedaarde. Nu raakten ze heel en al van streek;
51ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲣⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲧⲱⲙⲧ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ⲡⲉ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ.
52want ze waren door de broden niet tot inzicht gekomen, maar hun hart was blind gebleven.
52ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲕⲁϯ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲑⲏⲙ ⲡⲉ.
53Toen ze de overkant hadden bereikt, kwamen ze in het land Gennézaret; daar legden ze aan.
53ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϫⲓⲛⲓⲟⲣ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲄⲉⲛⲏⲍⲁⲣⲉⲑ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲛⲓ.
54Nauwelijks waren ze uit de boot gegaan, of men had Hem herkend.
54ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲥⲟⲩⲱⲛϥ ⲥⲁⲧⲟⲧⲟⲩ.
55En men liep die hele landstreek af; en als men hoorde, dat Hij ergens was, begon men de zieken op hun bedden daarheen te dragen.
55ⲁⲩϭⲟϫⲓ ϧⲉⲛ ϯⲭⲱⲣⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϥⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧϩⲉⲙⲕⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ϩⲁⲛϭⲗⲟϫ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉ ϣⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⳿ϥ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
56Waar Hij ook kwam, in dorpen, steden of gehuchten, daar legden ze de zieken neer op de pleinen, en baden Hem, dat ze enkel de zoom van zijn kleed mochten aanraken. En allen, die Hem aanraakten, werden genezen.
56ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉϣⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⳿ⲉⲛⲓϯⲙⲓ ⲓⲉ ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲓⲉ ⲛⲓⲓⲟϩⲓ ⲛⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧϣⲱⲛⲓ ϩⲓ ⲛⲓ⳿ⲁⲅⲟⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲕⲁⲛ ⳿ⲛⲧⲟⲩϭⲓⲛⲉⲙ ⳿ⲡ⳿ϣⲧⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉϣⲁⲩϭⲓⲛⲉⲙⲁϥ ϣⲁⲩⲟⲩϫⲁⲓ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.