Marcus 6
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Berean Standard Bible
1Hij vertrok van daar, en ging naar zijn vaderstad; en zijn leerlingen volgden Hem.
1Jesus went on from there and came to His hometown, accompanied by His disciples.
2En op de sabbat begon Hij in de synagoge te leren. De vele toehoorders stonden verbaasd, en ze zeiden: Waar heeft Hij dit alles vandaan? Wat is dit voor wijsheid, die Hem is gegeven; en wat zijn het voor wonderen, die door zijn handen gebeuren?
2When the Sabbath came, He began to teach in the synagogue, and many who heard Him were astonished. “Where did this man get these ideas?” they asked. “What is this wisdom He has been given? And how can He perform such miracles?
3Is Hij niet de timmerman, de zoon van Maria, de broer van Jakobus en Josef, Judas en Simon; en leven zijn zusters niet hier onder ons? En ze ergerden zich aan Hem.
3Isn’t this the carpenter, the son of Mary and the brother of James, Joses, Judas, and Simon? Aren’t His sisters here with us as well?” And they took offense at Him.
4Maar Jesus zeide tot hen: Een profeet wordt enkel in zijn vaderland miskend, onder zijn verwanten en in zijn familie.
4Then Jesus said to them, “Only in his hometown, among his relatives, and in his own household is a prophet without honor.”
5Hij kon daar geen wonder verrichten, behalve enkele zieken genezen, door ze de handen op te leggen.
5So He could not perform any miracles there, except to lay His hands on a few of the sick and heal them.
6En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof. Nu trok Hij de dorpen in de omtrek al lerende rond.
6And He was amazed at their unbelief. And He went around from village to village, teaching the people.
7Ook riep Hij het twaalftal bij Zich, zond ze twee aan twee uit, en gaf hun de macht over de onreine geesten.
7Then Jesus called the Twelve to Him and began to send them out two by two, giving them authority over unclean spirits.
8Hij gebood hun, niets mee te nemen op weg, dan alleen een staf; geen reiszak, geen brood, geen geld in de gordel;
8He instructed them to take nothing but a staff for the journey—no bread, no bag, no money in their belts—
9ze mochten wel sandalen dragen, maar geen dubbele onderkleding.
9and to wear sandals, but not a second tunic.
10En Hij sprak tot hen: Wanneer gij een huis zijt binnengegaan. blijft dan daar, totdat gij weer afreist.
10And He told them, “When you enter a house, stay there until you leave that area.
11En waar men u niet ontvangt en niet naar u luistert, gaat daar vandaan, en schudt het stof van uw voeten, als een getuigenis tegen hen.
11If anyone will not welcome you or listen to you, shake the dust off your feet when you leave that place, as a testimony against them.”
12Ze gingen heen, en preekten, dat men zich zou bekeren.
12So they set out and preached that the people should repent.
13Ze dreven vele duivels uit, zalfden vele zieken met olie, en genazen ze.
13They also drove out many demons and healed many of the sick, anointing them with oil.
14Ook koning Herodes hoorde van Hem: want zijn naam werd beroemd. Men zeide: Johannes de Doper is van de doden opgestaan; daarom werken die krachten in Hem.
14Now King Herod heard about this, for Jesus’ name had become well known, and people were saying, “John the Baptist has risen from the dead! That is why miraculous powers are at work in him.”
15Anderen zeiden: Het is Elias. Anderen weer: Hij is een gewone profeet.
15Others were saying, “He is Elijah,” and still others, “He is a prophet, like one of the prophets of old.”
16Maar toen Herodes het hoorde, zeide hij: Het is Johannes, dien ik onthoofd heb; hij is verrezen.
16But when Herod heard this, he said, “John, whom I beheaded, has risen from the dead!”
17Herodes namelijk had Johannes laten grijpen, in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen, naar aanleiding van Heródias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar had gehuwd.
17For Herod himself had ordered that John be arrested and bound and imprisoned, on account of his brother Philip’s wife Herodias, whom Herod had married.
18Want Johannes had tot Herodes gezegd: Ge moogt de vrouw van uw broer niet hebben.
18For John had been telling Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife!”
19Heródias was hem dus vijandig gezind, en wilde hem doden; maar het lukte haar niet.
19So Herodias held a grudge against John and wanted to kill him. But she had been unable,
20Want Herodes had ontzag voor Johannes, daar hij wist, dat hij een rechtvaardig en heilig man was; en hij beschermde hem. Telkens wanneer hij hem hoorde, raakte hij in grote verlegenheid; toch luisterde hij gaarne naar hem.
20because Herod feared John and protected him, knowing that he was a righteous and holy man. When he heard John’s words, he was greatly perplexed; yet he listened to him gladly.
21Maar er kwam een gunstige dag, toen Herodes op zijn verjaringsfeest een maaltijd gaf aan zijn groten en legeroversten en de aanzienlijken van Galilea.
21On Herod’s birthday, her opportunity arose. Herod held a banquet for his nobles and military commanders and the leading men of Galilee.
22Nu kwam de dochter van die Heródias binnen, en danste; en ze behaagde aan Herodes en aan de gasten. Toen sprak de koning tot het meisje: Vraag van mij wat ge wilt, en ik zal het u geven.
22When the daughter of Herodias came and danced, she pleased Herod and his guests, and the king said to the girl, “Ask me for whatever you wish, and I will give it to you.”
23En hij zwoer haar: Wat ge ook vraagt, ik zal het u geven, al was het ook de helft van mijn rijk.
23And he swore to her, “Whatever you ask of me, I will give you, up to half my kingdom!”
24Ze ging heen. en zei tot haar moeder: Wat zal ik vragen? Deze sprak: Het hoofd van Johannes den Doper.
24Then she went out and asked her mother, “What should I request?” And her mother answered, “The head of John the Baptist.”
25Aanstonds spoedde ze zich naar den koning, en eiste: Ik verlang, dat ge me op staande voet op een schotel het hoofd van Johannes den Doper geeft.
25At once the girl hurried back to the king with her request: “I want you to give me the head of John the Baptist on a platter immediately.”
26Wel had de koning er spijt van, maar om de eed en om de gasten wilde hij haar niet teleurstellen.
26The king was consumed with sorrow, but because of his oaths and his guests, he did not want to refuse her.
27Onmiddellijk stuurde hij een der trawanten. en gaf bevel, het hoofd van Johannes te brengen. Deze ging heen, en onthoofdde hem in de gevangenis.
27So without delay, the king commanded that John’s head be brought in. He sent an executioner, who went and beheaded him in the prison.
28Hij bracht het hoofd op een schotel, en gaf het aan het meisje; en het meisje gaf het aan haar moeder.
28The man brought John’s head on a platter and presented it to the girl, who gave it to her mother.
29Toen zijn leerlingen dit hadden gehoord, kwamen ze zijn lichaam halen, en legden het in een graf.
29When John’s disciples heard about this, they came and took his body and placed it in a tomb.
30Toen de apostelen te zamen bij Jesus waren teruggekeerd, verhaalden ze Hem al wat ze hadden gedaan en geleerd.
30Meanwhile, the apostles gathered around Jesus and brought Him news of all they had done and taught.
31En Hij zeide tot hen: Komt nu met Mij mee naar een eenzame plaats, en rust wat uit. Want velen liepen in en uit, zodat ze zelfs geen tijd hadden om te eten.
31And He said to them, “Come with Me privately to a solitary place, and let us rest for a while.” For many people were coming and going, and they did not even have time to eat.
32Geheel alleen vertrokken ze dus in de boot naar een eenzame plaats.
32So they went away in a boat by themselves to a solitary place.
33Maar velen zagen hen vertrekken, en begrepen waarheen; uit alle steden liep men gezamenlijk te voet daar naar toe, en men was er nog eerder dan zij.
33But many people saw them leaving and recognized them. They ran together on foot from all the towns and arrived before them.
34Toen Jesus uitsteeg, zag Hij dus een talrijke schare. Hij had medelijden met hen, daar ze als schapen zonder herder waren; en Hij begon ze velerlei dingen te leren.
34When Jesus stepped ashore and saw a large crowd, He had compassion on them, because they were like sheep without a shepherd. And He began to teach them many things.
35Toen het reeds laat was geworden, kwamen zijn leerlingen naar Hem toe, en zeiden: Deze plaats is woest, en het is reeds laat geworden;
35By now the hour was already late. So the disciples came to Jesus and said, “This is a desolate place, and the hour is already late.
36stuur ze weg, dan kunnen ze naar de omliggende dorpen en gehuchten gaan, om zich levensmiddelen te kopen.
36Dismiss the crowd so they can go to the surrounding countryside and villages and buy themselves something to eat.”
37Maar Hij gaf hun ten antwoord: Geeft gij hun te eten! Ze zeiden Hem: Zullen we dan voor tweehonderd tienlingen brood gaan kopen, en hun te eten geven?
37But Jesus told them, “You give them something to eat.” They asked Him, “Should we go out and spend two hundred denarii to give all of them bread to eat?”
38Maar Hij sprak tot hen: Hoeveel broden hebt gij? Gaat eens zien. En na gedaan onderzoek zeiden ze: Vijf, en twee vissen.
38“Go and see how many loaves you have,” He told them. And after checking, they said, “Five—and two fish.”
39Nu gebood Hij hun, ze allen in groepen neer te zetten op het groene gras.
39Then Jesus directed them to have the people sit in groups on the green grass.
40Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig.
40So they sat down in groups of hundreds and fifties.
41Toen nam Hij de vijf broden en de twee vissen, zag op ten hemel, en sprak er de zegen over uit: Hij brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen, om ze hun aan te bieden: ook de twee vissen verdeelde Hij onder hen.
41Taking the five loaves and the two fish and looking up to heaven, Jesus spoke a blessing and broke the loaves. Then He gave them to His disciples to set before the people. And He divided the two fish among them all.
42Allen aten en werden verzadigd.
42They all ate and were satisfied,
43En ze verzamelden de brokken; twaalf korven vol, behalve nog het overschot van de vissen.
43and the disciples picked up twelve basketfuls of broken pieces of bread and fish.
44Het waren vijf duizend mannen, die van de broden hadden gegeten.
44And there were five thousand men who had eaten the loaves.
45Onmiddellijk daarna dwong Hij zijn leerlingen om scheep te gaan, en vóór Hem uit naar Betsáida over te steken; intussen zond Hij de schare heen.
45Immediately Jesus made His disciples get into the boat and go on ahead of Him to Bethsaida, while He dismissed the crowd.
46En nadat Hij ze had weggezonden, ging Hij het gebergte in, om er te bidden.
46After bidding them farewell, He went up on the mountain to pray.
47Toen het nacht begon te worden, was de boot midden op het meer, en Hij was alleen op het land.
47When evening came, the boat was in the middle of the sea, and Jesus was alone on land.
48Hij zag ze tobben, om vooruit te komen; want de wind was tegen. En tegen de vierde nachtwaak kwam Hij naar hen toe, wandelend op het meer; en Hij wilde ze voorbijgaan.
48He could see that the disciples were straining to row, because the wind was against them. About the fourth watch of the night, Jesus went out to them, walking on the sea. He intended to pass by them,
49Toen ze Hem op het meer zagen wandelen, meenden ze, dat het een spook was, en ze gilden het uit;
49but when they saw Him walking on the sea, they cried out, thinking He was a ghost—
50want allen zagen Hem, en waren ontsteld. Aanstonds sprak Hij hen toe, en zeide hun: Weest gerust, Ik ben het; vreest niet!
50for they all saw Him and were terrified. But Jesus spoke up at once: “Take courage! It is I. Do not be afraid.”
51Hij stapte bij hen in de boot, en de wind bedaarde. Nu raakten ze heel en al van streek;
51Then He climbed into the boat with them, and the wind died down. And the disciples were utterly astounded,
52want ze waren door de broden niet tot inzicht gekomen, maar hun hart was blind gebleven.
52for they had not understood about the loaves, but their hearts had been hardened.
53Toen ze de overkant hadden bereikt, kwamen ze in het land Gennézaret; daar legden ze aan.
53When they had crossed over, they landed at Gennesaret and moored the boat.
54Nauwelijks waren ze uit de boot gegaan, of men had Hem herkend.
54As soon as they got out of the boat, the people recognized Jesus
55En men liep die hele landstreek af; en als men hoorde, dat Hij ergens was, begon men de zieken op hun bedden daarheen te dragen.
55and ran through that whole region, carrying the sick on mats to wherever they heard He was.
56Waar Hij ook kwam, in dorpen, steden of gehuchten, daar legden ze de zieken neer op de pleinen, en baden Hem, dat ze enkel de zoom van zijn kleed mochten aanraken. En allen, die Hem aanraakten, werden genezen.
56And wherever He went—villages and towns and countrysides—they laid the sick in the marketplaces and begged Him just to let them touch the fringe of His cloak. And all who touched Him were healed.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.