Marcus 6
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Hij vertrok van daar, en ging naar zijn vaderstad; en zijn leerlingen volgden Hem.
1He went out from there. He came into his own country, and his disciples followed him.
2En op de sabbat begon Hij in de synagoge te leren. De vele toehoorders stonden verbaasd, en ze zeiden: Waar heeft Hij dit alles vandaan? Wat is dit voor wijsheid, die Hem is gegeven; en wat zijn het voor wonderen, die door zijn handen gebeuren?
2When the Sabbath had come, he began to teach in the synagogue, and many hearing him were astonished, saying, “Where did this man get these things?” and, “What is the wisdom that is given to this man, that such mighty works come about by his hands?
3Is Hij niet de timmerman, de zoon van Maria, de broer van Jakobus en Josef, Judas en Simon; en leven zijn zusters niet hier onder ons? En ze ergerden zich aan Hem.
3Isn’t this the carpenter, the son of Mary and brother of James, Joses, Judah, and Simon? Aren’t his sisters here with us?” So they were offended at him.
4Maar Jesus zeide tot hen: Een profeet wordt enkel in zijn vaderland miskend, onder zijn verwanten en in zijn familie.
4Jesus said to them, “A prophet is not without honor, except in his own country, and among his own relatives, and in his own house.”
5Hij kon daar geen wonder verrichten, behalve enkele zieken genezen, door ze de handen op te leggen.
5He could do no mighty work there, except that he laid his hands on a few sick people and healed them.
6En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof. Nu trok Hij de dorpen in de omtrek al lerende rond.
6He marveled because of their unbelief. He went around the villages teaching.
7Ook riep Hij het twaalftal bij Zich, zond ze twee aan twee uit, en gaf hun de macht over de onreine geesten.
7He called to himself the twelve, and began to send them out two by two; and he gave them authority over the unclean spirits.
8Hij gebood hun, niets mee te nemen op weg, dan alleen een staf; geen reiszak, geen brood, geen geld in de gordel;
8He commanded them that they should take nothing for their journey, except a staff only: no bread, no wallet, no money in their purse,
9ze mochten wel sandalen dragen, maar geen dubbele onderkleding.
9but to wear sandals, and not put on two tunics.
10En Hij sprak tot hen: Wanneer gij een huis zijt binnengegaan. blijft dan daar, totdat gij weer afreist.
10He said to them, “Wherever you enter into a house, stay there until you depart from there.
11En waar men u niet ontvangt en niet naar u luistert, gaat daar vandaan, en schudt het stof van uw voeten, als een getuigenis tegen hen.
11Whoever will not receive you nor hear you, as you depart from there, shake off the dust that is under your feet for a testimony against them. Assuredly, I tell you, it will be more tolerable for Sodom and Gomorrah in the day of judgment than for that city!”
12Ze gingen heen, en preekten, dat men zich zou bekeren.
12They went out and preached that people should repent.
13Ze dreven vele duivels uit, zalfden vele zieken met olie, en genazen ze.
13They cast out many demons, and anointed many with oil who were sick and healed them.
14Ook koning Herodes hoorde van Hem: want zijn naam werd beroemd. Men zeide: Johannes de Doper is van de doden opgestaan; daarom werken die krachten in Hem.
14King Herod heard this, for his name had become known, and he said, “John the Baptizer has risen from the dead, and therefore these powers are at work in him.”
15Anderen zeiden: Het is Elias. Anderen weer: Hij is een gewone profeet.
15But others said, “He is Elijah.” Others said, “He is a prophet, or like one of the prophets.”
16Maar toen Herodes het hoorde, zeide hij: Het is Johannes, dien ik onthoofd heb; hij is verrezen.
16But Herod, when he heard this, said, “This is John, whom I beheaded. He has risen from the dead.”
17Herodes namelijk had Johannes laten grijpen, in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen, naar aanleiding van Heródias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar had gehuwd.
17For Herod himself had sent out and arrested John and bound him in prison for the sake of Herodias, his brother Philip’s wife, for he had married her.
18Want Johannes had tot Herodes gezegd: Ge moogt de vrouw van uw broer niet hebben.
18For John had said to Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife.”
19Heródias was hem dus vijandig gezind, en wilde hem doden; maar het lukte haar niet.
19Herodias set herself against him and desired to kill him, but she couldn’t,
20Want Herodes had ontzag voor Johannes, daar hij wist, dat hij een rechtvaardig en heilig man was; en hij beschermde hem. Telkens wanneer hij hem hoorde, raakte hij in grote verlegenheid; toch luisterde hij gaarne naar hem.
20for Herod feared John, knowing that he was a righteous and holy man, and kept him safe. When he heard him, he did many things, and he heard him gladly.
21Maar er kwam een gunstige dag, toen Herodes op zijn verjaringsfeest een maaltijd gaf aan zijn groten en legeroversten en de aanzienlijken van Galilea.
21Then a convenient day came when Herod on his birthday made a supper for his nobles, the high officers, and the chief men of Galilee.
22Nu kwam de dochter van die Heródias binnen, en danste; en ze behaagde aan Herodes en aan de gasten. Toen sprak de koning tot het meisje: Vraag van mij wat ge wilt, en ik zal het u geven.
22When the daughter of Herodias herself came in and danced, she pleased Herod and those sitting with him. The king said to the young lady, “Ask me whatever you want, and I will give it to you.”
23En hij zwoer haar: Wat ge ook vraagt, ik zal het u geven, al was het ook de helft van mijn rijk.
23He swore to her, “Whatever you ask of me, I will give you, up to half of my kingdom.”
24Ze ging heen. en zei tot haar moeder: Wat zal ik vragen? Deze sprak: Het hoofd van Johannes den Doper.
24She went out and said to her mother, “What shall I ask?” She said, “The head of John the Baptizer.”
25Aanstonds spoedde ze zich naar den koning, en eiste: Ik verlang, dat ge me op staande voet op een schotel het hoofd van Johannes den Doper geeft.
25She came in immediately with haste to the king and requested, “I want you to give me right now the head of John the Baptizer on a platter.”
26Wel had de koning er spijt van, maar om de eed en om de gasten wilde hij haar niet teleurstellen.
26The king was exceedingly sorry, but for the sake of his oaths and of his dinner guests, he didn’t wish to refuse her.
27Onmiddellijk stuurde hij een der trawanten. en gaf bevel, het hoofd van Johannes te brengen. Deze ging heen, en onthoofdde hem in de gevangenis.
27Immediately the king sent out a soldier of his guard and commanded to bring John’s head; and he went and beheaded him in the prison,
28Hij bracht het hoofd op een schotel, en gaf het aan het meisje; en het meisje gaf het aan haar moeder.
28and brought his head on a platter, and gave it to the young lady; and the young lady gave it to her mother.
29Toen zijn leerlingen dit hadden gehoord, kwamen ze zijn lichaam halen, en legden het in een graf.
29When his disciples heard this, they came and took up his corpse and laid it in a tomb.
30Toen de apostelen te zamen bij Jesus waren teruggekeerd, verhaalden ze Hem al wat ze hadden gedaan en geleerd.
30The apostles gathered themselves together to Jesus, and they told him all things, whatever they had done, and whatever they had taught.
31En Hij zeide tot hen: Komt nu met Mij mee naar een eenzame plaats, en rust wat uit. Want velen liepen in en uit, zodat ze zelfs geen tijd hadden om te eten.
31He said to them, “Come away into a deserted place, and rest awhile.” For there were many coming and going, and they had no leisure so much as to eat.
32Geheel alleen vertrokken ze dus in de boot naar een eenzame plaats.
32They went away in the boat to a deserted place by themselves.
33Maar velen zagen hen vertrekken, en begrepen waarheen; uit alle steden liep men gezamenlijk te voet daar naar toe, en men was er nog eerder dan zij.
33They saw them going, and many recognized him and ran there on foot from all the cities. They arrived before them and came together to him.
34Toen Jesus uitsteeg, zag Hij dus een talrijke schare. Hij had medelijden met hen, daar ze als schapen zonder herder waren; en Hij begon ze velerlei dingen te leren.
34Jesus came out, saw a great multitude, and he had compassion on them because they were like sheep without a shepherd; and he began to teach them many things.
35Toen het reeds laat was geworden, kwamen zijn leerlingen naar Hem toe, en zeiden: Deze plaats is woest, en het is reeds laat geworden;
35When it was late in the day, his disciples came to him and said, “This place is deserted, and it is late in the day.
36stuur ze weg, dan kunnen ze naar de omliggende dorpen en gehuchten gaan, om zich levensmiddelen te kopen.
36Send them away, that they may go into the surrounding country and villages and buy themselves bread, for they have nothing to eat.”
37Maar Hij gaf hun ten antwoord: Geeft gij hun te eten! Ze zeiden Hem: Zullen we dan voor tweehonderd tienlingen brood gaan kopen, en hun te eten geven?
37But he answered them, “You give them something to eat.” They asked him, “Shall we go and buy two hundred denarii worth of bread and give them something to eat?”
38Maar Hij sprak tot hen: Hoeveel broden hebt gij? Gaat eens zien. En na gedaan onderzoek zeiden ze: Vijf, en twee vissen.
38He said to them, “How many loaves do you have? Go see.” When they knew, they said, “Five, and two fish.”
39Nu gebood Hij hun, ze allen in groepen neer te zetten op het groene gras.
39He commanded them that everyone should sit down in groups on the green grass.
40Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig.
40They sat down in ranks, by hundreds and by fifties.
41Toen nam Hij de vijf broden en de twee vissen, zag op ten hemel, en sprak er de zegen over uit: Hij brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen, om ze hun aan te bieden: ook de twee vissen verdeelde Hij onder hen.
41He took the five loaves and the two fish; and looking up to heaven, he blessed and broke the loaves, and he gave to his disciples to set before them, and he divided the two fish among them all.
42Allen aten en werden verzadigd.
42They all ate and were filled.
43En ze verzamelden de brokken; twaalf korven vol, behalve nog het overschot van de vissen.
43They took up twelve baskets full of broken pieces and also of the fish.
44Het waren vijf duizend mannen, die van de broden hadden gegeten.
44Those who ate the loaves were five thousand men.
45Onmiddellijk daarna dwong Hij zijn leerlingen om scheep te gaan, en vóór Hem uit naar Betsáida over te steken; intussen zond Hij de schare heen.
45Immediately he made his disciples get into the boat and go ahead to the other side, to Bethsaida, while he himself sent the multitude away.
46En nadat Hij ze had weggezonden, ging Hij het gebergte in, om er te bidden.
46After he had taken leave of them, he went up the mountain to pray.
47Toen het nacht begon te worden, was de boot midden op het meer, en Hij was alleen op het land.
47When evening had come, the boat was in the middle of the sea, and he was alone on the land.
48Hij zag ze tobben, om vooruit te komen; want de wind was tegen. En tegen de vierde nachtwaak kwam Hij naar hen toe, wandelend op het meer; en Hij wilde ze voorbijgaan.
48Seeing them distressed in rowing, for the wind was contrary to them, about the fourth watch of the night he came to them, walking on the sea; and he would have passed by them,
49Toen ze Hem op het meer zagen wandelen, meenden ze, dat het een spook was, en ze gilden het uit;
49but they, when they saw him walking on the sea, supposed that it was a ghost, and cried out;
50want allen zagen Hem, en waren ontsteld. Aanstonds sprak Hij hen toe, en zeide hun: Weest gerust, Ik ben het; vreest niet!
50for they all saw him and were troubled. But he immediately spoke with them and said to them, “Cheer up! It is I! Don’t be afraid.”
51Hij stapte bij hen in de boot, en de wind bedaarde. Nu raakten ze heel en al van streek;
51He got into the boat with them; and the wind ceased, and they were very amazed among themselves, and marveled;
52want ze waren door de broden niet tot inzicht gekomen, maar hun hart was blind gebleven.
52for they hadn’t understood about the loaves, but their hearts were hardened.
53Toen ze de overkant hadden bereikt, kwamen ze in het land Gennézaret; daar legden ze aan.
53When they had crossed over, they came to land at Gennesaret and moored to the shore.
54Nauwelijks waren ze uit de boot gegaan, of men had Hem herkend.
54When they had come out of the boat, immediately the people recognized him,
55En men liep die hele landstreek af; en als men hoorde, dat Hij ergens was, begon men de zieken op hun bedden daarheen te dragen.
55and ran around that whole region, and began to bring those who were sick on their mats to where they heard he was.
56Waar Hij ook kwam, in dorpen, steden of gehuchten, daar legden ze de zieken neer op de pleinen, en baden Hem, dat ze enkel de zoom van zijn kleed mochten aanraken. En allen, die Hem aanraakten, werden genezen.
56Wherever he entered—into villages, or into cities, or into the country—they laid the sick in the marketplaces and begged him that they might just touch the fringe of his garment; and as many as touched him were made well.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.