Lucas 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Berean Standard Bible
1Op een van die dagen, dat Hij het volk in de tempel onderrichtte en het evangelie verkondigde, traden de opperpriesters, schriftgeleerden en oudsten op Hem toe,
1One day as Jesus was teaching the people in the temple courts and proclaiming the gospel, the chief priests and scribes, together with the elders, came up to Him.
2en zeiden tot Hem: Zeg ons, met wat recht doet Gij dit alles; of wie heeft U dit recht gegeven?
2“Tell us,” they said, “by what authority are You doing these things, and who gave You this authority?”
3Hij gaf hun ten antwoord: Ook Ik zal u een vraag stellen; antwoordt Mij.
3“I will also ask you a question,” Jesus replied. “Tell Me:
4Was het doopsel van Johannes van de hemel of van de mensen?
4John’s baptism—was it from heaven, or from men?”
5Ze overlegden bij zichzelf: Als we zeggen: “Van de hemel”, dan zal Hij antwoorden: Waarom hebt gij hem dan niet geloofd?
5They deliberated among themselves and said, “If we say, ‘From heaven,’ He will ask, ‘Why did you not believe him?’
6Zeggen we: “Van de mensen”, dan zal het hele volk ons stenigen; want het is overtuigd, dat Johannes een profeet was.
6But if we say, ‘From men,’ all the people will stone us, for they are convinced that John was a prophet.”
7Ze antwoordden dus, dat ze niet wisten, waar het vandaan was.
7So they answered that they did not know where it was from.
8Nu sprak Jesus tot hen: Dan zeg Ik u evenmin, met welk recht Ik dit alles doe.
8And Jesus replied, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.”
9Nu stelde Hij het volk deze gelijkenis voor: Een man plantte een wijngaard, verpachtte hem aan landbouwers, en vertrok voor lange tijd naar het buitenland.
9Then He proceeded to tell the people this parable: “A man planted a vineyard, rented it out to some tenants, and went away for a long time.
10Op de vastgestelde tijd zond hij een knecht tot de landbouwers, opdat ze hem zijn aandeel der vruchten van de wijngaard zouden geven. Maar de landbouwers sloegen hem, en stuurden hem met lege handen weg.
10At harvest time, he sent a servant to the tenants to collect his share of the fruit of the vineyard. But the tenants beat the servant and sent him away empty-handed.
11Opnieuw zond hij een anderen knecht; maar ze sloegen en hoonden hem, en stuurden hem met lege handen weg.
11So he sent another servant, but they beat him and treated him shamefully, sending him away empty-handed.
12Nog zond hij een derde; ook hem verwondden ze, en smeten hem er uit.
12Then he sent a third, but they wounded him and threw him out.
13Toen sprak de heer van de wijngaard: Wat zal ik doen? Ik zal mijn geliefden zoon zenden; misschien dat ze voor hem ontzag zullen hebben.
13‘What shall I do?’ asked the owner of the vineyard. ‘I will send my beloved son. Perhaps they will respect him.’
14Maar toen de landbouwers hem zagen, overlegden ze met elkaar, en zeiden: Dat is de erfgenaam; laten we hem doden, dan zullen wij de erfenis krijgen.
14But when the tenants saw the son, they discussed it among themselves and said, ‘This is the heir. Let us kill him, and the inheritance will be ours.’
15Ze wierpen hem buiten de wijngaard, en doodden hem. Wat zal nu de heer van de wijngaard met hen doen?
15So they threw him out of the vineyard and killed him. What then will the owner of the vineyard do to them?
16Hij zal die landbouwers komen verdelgen, en de wijngaard aan anderen geven. Toen ze dit hoorden, zeiden ze: Dat nooit!
16He will come and kill those tenants, and will give the vineyard to others.” And when the people heard this, they said, “May such a thing never happen!”
17Maar Hij zag hen aan, en zeide: Wat betekent dan wat er geschreven staat: “De steen, die de bouwlieden verwierpen, Hij is de hoeksteen geworden”?
17But Jesus looked directly at them and said, “Then what is the meaning of that which is written: ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone’?
18Wie op deze steen valt, zal worden verbrijzeld; en op wien hij valt, dien zal hij verpletteren.
18Everyone who falls on this stone will be broken to pieces, but he on whom it falls will be crushed.”
19Nu zochten de opperpriesters en schriftgeleerden onmiddellijk de hand aan Hem te slaan; maar ze vreesden het volk. Want ze begrepen, dat Hij met die gelijkenis op hen had gedoeld.
19When the scribes and chief priests realized that Jesus had spoken this parable against them, they sought to arrest Him that very hour. But they were afraid of the people.
20Ze lieten Hem nu bespieden, en zonden spionnen op Hem af, die zich als goedgezinden moesten voordoen, om Hem in zijn eigen woorden te verstrikken, en Hem dan over te leveren aan de overheid en aan de macht van den landvoogd.
20So they watched Him closely and sent spies who pretended to be sincere. They were hoping to catch Him in His words in order to hand Him over to the rule and authority of the governor.
21Ze vroegen Hem dus: Meester, we weten, dat Gij ronduit spreekt en leert, en niemand naar de ogen ziet, maar de weg van God naar waarheid leert.
21“Teacher,” they inquired, “we know that You speak and teach correctly. You show no partiality, but teach the way of God in accordance with the truth.
22Is het ons geoorloofd, den keizer belasting te betalen, of niet?
22Is it lawful for us to pay taxes to Caesar or not?”
23Maar Hij doorzag hun list, en zei tot hen:
23But Jesus saw through their duplicity and said to them,
24Toont Mij een tienling; wiens beeld en randschrift draagt hij? Ze zeiden: Van den keizer.
24“Show Me a denarius. Whose image and inscription are on it?” “Caesar’s,” they answered.
25Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt, en geeft aan God, wat God toekomt.
25So Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.”
26Ze konden hem in het bijzijn van het volk niet in zijn eigen woorden verstrikken; ze waren verbaasd over zijn antwoord, en zwegen stil
26And they were unable to trap Him in His words before the people; and amazed at His answer, they fell silent.
27Nu kwamen er enige sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen; ze ondervroegen Hem,
27Then some of the Sadducees, who say there is no resurrection, came to question Him.
28en zeiden: Meester, Moses heeft ons voorgeschreven, dat, zo iemands broer gehuwd is en kinderloos sterft, zijn broer de vrouw moet huwen, en nakomelingschap voor zijn broer moet verwekken.
28“Teacher,” they said, “Moses wrote for us that if a man’s brother dies and leaves a wife but no children, the man is to marry his brother’s widow and raise up offspring for him.
29Nu waren er zeven broers. De eerste nam een vrouw en stierf kinderloos.
29Now there were seven brothers. The first one married a wife, but died childless.
30Nu huwde de tweede haar,
30Then the second
31ook de derde, en zo verder alle zeven; en ze stierven kinderloos.
31and the third married the widow, and in the same way all seven died, leaving no children.
32Ten laatste stierf ook de vrouw.
32And last of all, the woman died.
33Wien van hen zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers alle zeven tot vrouw gehad.
33So then, in the resurrection, whose wife will she be? For all seven were married to her.”
34Jesus sprak tot hen: De kinderen dezer wereld huwen en worden uitgehuwd.
34Jesus answered, “The sons of this age marry and are given in marriage.
35Maar zij, die waardig worden bevonden, deel te hebben aan de andere wereld en aan de verrijzenis uit de doden, zullen huwen noch uitgehuwd worden.
35But those who are considered worthy to share in the age to come and in the resurrection from the dead will neither marry nor be given in marriage.
36Ze kunnen immers niet meer sterven; want ze zijn aan engelen gelijk, en als kinderen der verrijzenis ook kinderen Gods.
36In fact, they can no longer die, because they are like the angels. And since they are sons of the resurrection, they are sons of God.
37En dat de doden verrijzen, gaf ook Moses te kennen in het Braambosverhaal, wanneer hij den Heer den God van Abraham, den God van Isaäk en den God van Jakob noemt.
37Even Moses demonstrates that the dead are raised, in the passage about the burning bush. For he calls the Lord ‘the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.’
38Hij is toch geen God van doden, maar van levenden; want allen leven voor Hem.
38He is not the God of the dead, but of the living, for to Him all are alive.”
39Toen namen sommigen van de schriftgeleerden het woord, en zeiden: Meester, Gij hebt goed gesproken;
39Some of the scribes answered, “Teacher, You have spoken well!”
40en ze durfden Hem geen vragen meer stellen.
40And they did not dare to question Him any further.
41Nu sprak Hij tot hen: Hoe beweert men toch, dat de Christus de Zoon van David is?
41Then Jesus declared, “How can it be said that the Christ is the Son of David?
42Want David zelf zegt in het boek der Psalmen: De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand,
42For David himself says in the book of Psalms: ‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand
43Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten.
43until I make Your enemies a footstool for Your feet.”’
44David noemt Hem dus Heer; hoe is Hij dan zijn Zoon?
44Thus David calls Him ‘Lord.’ So how can He be David’s son?”
45En terwijl al het volk het hoorde, sprak Hij tot zijn leerlingen:
45In the hearing of all the people, Jesus said to His disciples,
46Wacht u voor de schriftgeleerden, die er van houden in lange gewaden rond te lopen en op de markt te worden begroet; die de eerste zetels begeren in de synagogen, en de eerste plaatsen aan de gastmalen;
46“Beware of the scribes. They like to walk around in long robes, and they love the greetings in the marketplaces, the chief seats in the synagogues, and the places of honor at banquets.
47die het goed der weduwen verslinden, en voor de schijn lange gebeden verrichten. Ze zullen des te strenger worden gevonnist.
47They defraud widows of their houses, and for a show make lengthy prayers. These men will receive greater condemnation.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.