Johannes 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie niet door de deur de schaapstal binnengaat, maar langs een andere zijde binnenklimt, hij is een dief en een rover.
1Morlalu, morlalu, ngani jurangu jatai: „Warle wata manani wiriai tjipi jaruni, a‐ai, pilki dankaranani, nau kurikantji ja watawatali maninietja nganai.
2Maar die binnenkomt door de deur, is de herder der schapen.
2Warle manani wiriai, nau ngamalkanietja nganai tjipia.
3De wachter doet hem open, en de schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn eigen schapen bij hun naam, en voert ze naar buiten.
3Nunkangupini mana ngamalkanietjali mana walto ngankai, ja tjipieli ngaiala nunkani ngarai, ja nulu tjipi nunkani tala karkai, ja tanana dunkalkai.
4En als hij al zijn schapen heeft uitgedreven, gaat hij voor hen uit; en de schapen volgen hem, want ze kennen zijn stem.
4Ja nulu tjipi nunkani dunkalkanani, nau tanangu ngopera wapai, ja tjipi nunkangu karipateriai, ngangau tanali ngaiala nunkani ngujamai.
5Maar een vreemdeling zullen ze niet volgen, eerder ontvluchten; want de stem van vreemden kennen ze niet.
5Tulani tana wata karipaterila nganai, a‐ai, nunkangundru japa mindrila nganai; ngangau tulaia ngaiala tanali wata ngujamai.“
6Deze gelijkenis sprak Jesus hun toe; maar ze begrepen niet, waarover Hij hun eigenlijk sprak.
6Ninapini jeribaka jaura Jesus tanangu jatana wonti; ja tanali wata ngujamana wonti mina jenia wondrai, Nau tanangu matja jatana.
7Daarom zei Jesus opnieuw: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur der schapen.
7Jesus nakaldra tanangu jatana wonti: „Morlalu, morlalu, ngani jurangu jatai: Ngani mana nganai tjipia.
8Alle anderen, die Mij zijn voorafgegaan, waren dieven en rovers; maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
8Worderuntja pratjana ngakangu ngopera wokaranala kurikantji ja watawatali maninietja nganai; ja tjipieli tanana wata ngarai.
9Ik ben de deur: zo iemand door Mij binnentreedt, zal hij veilig zijn, in- en uitgaan, en weiland vinden.
9Ngani mana nganai: kulno ngakangu wirinani, nulu kulkani ngamalkala nganai, ja nau wirila nganai ja dunkala nganai ja kuljakulja mankamankala nganai.
10De dief komt alleen om te stelen, te slachten en te verderven; Ik ben gekomen, opdat ze leven en overvloed hebben.
10Kurikantji windri wokarai kurieli manila naria nandrala ja teribala. Ngani wokaranala, tanali tepi ja poto pirna ngamalkananto. (Ngantjani‐jaura Misericordias Domini ditjini.)
11Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen.
11Ngani Ngamalkanietja ngumu nganai. Nauja Ngamalkanietja ngumu tepi nunkani jinkiteriai tjipini.
12Maar de huurling, die de herder niet is, en wien de schapen niet toebehoren, hij laat de schapen in de steek en slaat op de vlucht, zodra hij den wolf ziet komen; en de wolf rooft en verstrooit ze.
12Nau ngamalkanietja kalalaia, nau wata ngamalkanietja nganai, ja tjipi wata nunkani nganai, nulupini pandipandi wokaranani najinani, nulu tjipi worarai ja japa mindriai, ja pandipandieli tanana patai, ja tjipi piltjaru ngankai.
13Want hij is een huurling, en hij heeft geen hart voor de schapen.
13Ngamalkanietja kalalaia japa mindriai, ngangau nau ngamalkanietja kalalaia nganai, ja ngangau nulu tjipi wata ngundrai.
14Ik ben de goede herder; Ik ken de mijnen, en de mijnen kennen Mij,
14Ngani Nauja ngamalkanietja ngumu nganai, ja tanana ngakani ngato ngujamai, ja tanali ngakanali ngana ngujamai.
15zoals de Vader Mij kent, en Ik den Vader ken. En Ik geef mijn leven voor de schapen.
15Worderu Ngaperali ngana ngujamai, ja ngato Ngaperi ngujamai; ja ngani tepi ngani jinkiteriai tjipini.
16Ik heb ook nog andere schapen, die niet uit deze schaapstal zijn. Ook hen moet Ik leiden, en ze zullen luisteren naar mijn stem; dan zal het worden: één kudde, één herder.
16Ja ngato tjipi pilki ngamalkai, tana wata nunkangupini jarundru nganai; bakana tanana ngato wokaralkananto, ja tanali ngaiala ngakani ngarala nganai, ja ngami kulno ja ngamalkanietja kulno pantjila nganai.
17Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik mijn leven geef, om het weer terug te nemen.
17Jendrangundruja Ngaperali ngakanali ngana ngantjai, ngangau ngani tepi ngakani jinkiteriai, ninaia nakaldra manila.
18Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht om het te geven, en macht om het weer terug te nemen. Dit is de opdracht, die Ik van mijn Vader ontving.
18Wata kulnujeli ninaia ngakangundru maniai, a‐ai, ngani munta ninaia jinkiteriai. Ngato ngurula ngamalkai ninaia jinkiterila, ja ngato ngurula ngamalkai ninaia nakaldra manila: Ninapini jirijiribani jaura ngato ngakani Ngaperandru maninala.“
19Opnieuw ontstond er onenigheid onder de Joden als gevolg van deze toespraak.
19Juda kana nakaldra tidatida ngankijiribamalina wonti nunkangupini jaurandru.
20Velen van hen zeiden: Hij is bezeten en krankzinnig; waarom luistert gij naar Hem?
20Palpa tanangundru jatana wonti: „Nulia kutji ngamalkai, ja jirijiri nganai; minandru jura ninaia ngarai?“
21Anderen: Dit zijn geen woorden van een bezetene. Kan een duivel soms blinden de ogen openen?
21Palpa jatana wonti: „Jenia wata kana kutjintaia jaura nganai; kutji ngurunguru nganai butjuja milki piri ngankala?“
22Men vierde te Jerusalem het feest van tempelwijding; het was winter.
22Godaia pungaia kulikiri ngankani ditji Jerusalemingu nganana wonti; ja kilpani nganana wonti.
23Toen Jesus in de tempel, in de zuilengang van Sálomon, op en neer wandelde,
23Ja Jesus Godaia pungani Salomonani pirini wirarina wonti.
24omringden Hem de Joden, en zeiden tot Hem: Hoe lang houdt Gij ons nog in spanning? Zo Gij de Christus zijt, zeg het ons ronduit.
24Juda kanali nina kapikapina wonti ja nunkangu jatana wonti: „Wintaranaia jundru ngaianina mungara ngandrawalkai? Jidni Christus ngananani ngaianingu talku jatamai!“
25Jesus antwoordde hun: Ik heb het u gezegd, maar gij gelooft het niet. De werken, die Ik verricht in de naam van mijn Vader, die getuigen voor Mij.
25Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Ngani jenia jurangu jatana warai, ja jura wata morlalu ngundrai; tananaia ngankana, tananaia ngato ngankai Ngaperaia ngakanaia talani, tanalia ngakangundru tinkari ngankai.
26Maar gij gelooft niet, omdat gij niet tot mijn schapen behoort.
26Windri jura wata morlalu ngundrai, ngangau jura wata tjipi ngakani nganai, worderu ngani jurangu jatana warai.
27Mijn schapen luisteren naar mijn stem; Ik ken ze, en ze volgen Mij.
27Tjipieli ngakanali ngaiala ngakani ngarai, ja ngato tanana ngujamai, ja tana ngakangu karipateriai,
28En Ik geef hun het eeuwig leven; ze gaan in eeuwigheid niet verloren, en niemand rooft ze weg uit mijn hand.
28Ja ngato tanangu tepi ngurali jinkiai, ja tana ngurali wata tintaterila nganai, ja wata kulnujeli tanana ngakani marandru manila nganai.
29Wat mijn Vader Mij heeft gegeven, is het kostbaarste van alles, en niemand kan het roven uit de hand van mijn Vader.
29Ngakani Ngaperi, Nulia tanana ngakangu jinkinala, morla pirna nganai warupotuni; ja wata kulno ngurunguru nganai, tanana Ngaperaia ngakanaia marandru manila.
30Ik en de Vader zijn één.
30Ngani ja Ngaperi kulno nganai.“
31Weer grepen de Joden naar stenen, om Hem te stenigen.
31Juda kanali nakaldra marda patana wonti nina dakala.
32Jesus antwoordde hun: Veel heerlijke werken heb Ik u namens den Vader getoond; om welk van die werken stenigt gij Mij?
32Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Ngankani ngumu marapu ngato jurangu ngakani Ngaperandru wondrana warai; wodatanangundru ngankanandru jura ngana mardali dakai?“
33De Joden antwoordden Hem: Niet om een goed werk stenigen we U, maar om godslastering; omdat Gij, een mens, Uzelf tot God maakt.
33Juda kanali nunkangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngankani ngumundru ngaiani jidna wata mardali dakai, a‐ai, Godaia ngirkibanandru, ja ngangau jidni, kana ngananani, munta Goda ngankatariai.“
34Jesus antwoordde hun: Staat er in uw Wet niet geschreven: Ik heb gezegd: “Gij zijt goden”.
34Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Wata jurani jirijiribani jaurani dakanala parai: Ngani jatana wonti, jura Goda wora nganai?
35Wanneer de Schrift hen nu goden noemt, tot wie Gods woord werd gericht, en ze toch niet kan falen:
35Nulia tanana «Goda worana» dikanani, ja dakanala ngandandariai wokaribala;
36hoe zegt gij dan tot Hem, dien de Vader heeft geheiligd en in de wereld gezonden: Gij lastert; omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?
36Jura nunkangu, ninaia Ngaperali kulikiri ngankana wonti ja mitani jinpana wonti, jatanani: «Jundru Goda ngirkibai;» ngangau ngani jatana warai: Godaia Ngatamura ngani nganai?
37Wanneer Ik de werken van mijn Vader niet doe, gelooft Mij dan niet;
37Ngato Ngaperaia ngakanaia ngankani wata ngankanani, ngakangu wata morlalu ngundranau;
38maar doe Ik ze wel, gelooft dan de werken, ook al zoudt gij Mij niet geloven; dan zoudt gij erkennen en weten, dat de Vader in Mij is, en Ik in den Vader ben.
38Ngato tananaia ngankanani, jeruja, jura bakana ngakangu wata morlalu ngundranani, tanangu ngankanani morlalu ngundranau! ngangau jura ngujamananto ja morlalu ngundrananto, Ngaperi ngakangu nganai ja ngani nunkangu.“
39Weer zochten ze Hem nu te grijpen, maar Hij ontkwam aan hun handen.
39Tanali nakaldra wontina wonti nina patala, ja Nau tanani marandru kutingana wonti.
40Nu begaf Hij zich weer naar de overkant van de Jordaan, naar de plaats, waar Johannes vroeger had gedoopt; en Hij bleef daar.
40Ja Nau nakaldra Jordan kaiari jerankaria wapana wonti, nunkangupini piria, woderi Johannili ngopera multibana wonti; ja Nau naka ngamana wonti.
41Velen kwamen tot Hem, en zeiden: Johannes heeft wel geen enkel teken verricht; maar alles was waar, wat Johannes van Hem heeft gezegd.
41Ja marapu nunkangu wokarana wonti ja jatana wonti: „Johannili malka pani ngankana paraia; ja pratjana mina Johannes nunkangundru jatana paraia, morlalu nganai.“
42En velen geloofden daar in Hem.
42Ja marapujeli naka nunkangu morlalu ngundrana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.