Johannes 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie niet door de deur de schaapstal binnengaat, maar langs een andere zijde binnenklimt, hij is een dief en een rover.
1Loktang to, loktang ah, kang thuih o, Tuu khongkha thung hoi akun ai, kalah loklam hoiah daw tahang kami loe, kamqu hoi mingcahnawk ni.
2Maar die binnenkomt door de deur, is de herder der schapen.
2Toe tuutoep kami loe tuu khongkha thung hoiah ni akunh.
3De wachter doet hem open, en de schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn eigen schapen bij hun naam, en voert ze naar buiten.
3Khongkha toep kami mah anih hanah thok to paongh pae; tuunawk mah anih ih lok to tahngai pae o: anih loe angmah ih tuunawk to ahmin hoiah kawk moe, tasa bangah caeh haih.
4En als hij al zijn schapen heeft uitgedreven, gaat hij voor hen uit; en de schapen volgen hem, want ze kennen zijn stem.
4A tuunawk tasa bangah caeh haih naah, nihcae hmaa ah a caeh pae, tuunawk mah anih ih lok to maat o pongah, anih hnukah bang o.
5Maar een vreemdeling zullen ze niet volgen, eerder ontvluchten; want de stem van vreemden kennen ze niet.
5Tuunawk loe hnuk vai ai ih kami hnukah natuek naah doeh bang o mak ai, a lok to maat o ai pongah, cawn o taak tih, tiah a naa.
6Deze gelijkenis sprak Jesus hun toe; maar ze begrepen niet, waarover Hij hun eigenlijk sprak.
6Jesu mah nihcae khaeah, Hae patahhaih lok hae a thuih pae, toe nihcae khaeah a thuih pae ih lok to nihcae mah thaih pae o kop ai.
7Daarom zei Jesus opnieuw: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur der schapen.
7To pacoengah Jesu mah nihcae khaeah, Loktang to, loktang ah, kang thuih o, Kai loe tuu khongkha ah ka oh.
8Alle anderen, die Mij zijn voorafgegaan, waren dieven en rovers; maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
8Kai hmaa ah angzo kaminawk boih loe kamqu hoi mingcahnawk ni: tuunawk mah nihcae ih lok to tahngai pae o ai.
9Ik ben de deur: zo iemand door Mij binnentreedt, zal hij veilig zijn, in- en uitgaan, en weiland vinden.
9Kai loe khongkha ah ka oh: mi kawbaktih doeh kai thung hoiah akun kami loe, pahlonghaih hnu tih, a thungah caeh ueloe, tacawt tih, to pacoengah rawkcak caakhaih kahoih ahmuen to hnu tih.
10De dief komt alleen om te stelen, te slachten en te verderven; Ik ben gekomen, opdat ze leven en overvloed hebben.
10Kamqu loe paquk han ih, hum han ih hoi paro han ih ni angzoh: Kai loe nihcae hinghaih tawnh o moe, pop aep ah a tawnh o han ih ni kang zoh.
11Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen.
11Kai loe kahoih tuutoepkung ah ka oh: kahoih tuutoepkung loe tuunawk hanah a hinghaih to paek.
12Maar de huurling, die de herder niet is, en wien de schapen niet toebehoren, hij laat de schapen in de steek en slaat op de vlucht, zodra hij den wolf ziet komen; en de wolf rooft en verstrooit ze.
12Tuutoep kami ai, tuu tawnkung doeh na ai, thlai ih kami loe kangzo tasui to hnuk naah, tuunawk to prawtsut moe, cawnh taak ving: tasui mah tuunawk to kaek moe, tuunawk to ampraeksak phang.
13Want hij is een huurling, en hij heeft geen hart voor de schapen.
13Thlai ih kami loe thlai ih kami ah oh pongah, tuunawk to dawncang ai.
14Ik ben de goede herder; Ik ken de mijnen, en de mijnen kennen Mij,
14Kai loe kahoih tuutoepkung ah ka oh; Kai mah ih tuunawk to Ka panoek, tuunawk mah doeh kai ang panoek o.
15zoals de Vader Mij kent, en Ik den Vader ken. En Ik geef mijn leven voor de schapen.
15Pa mah Kai ang panoek baktih toengah, Pa to Ka panoek, Ka hinghaih to tuunawk hanah ka paek.
16Ik heb ook nog andere schapen, die niet uit deze schaapstal zijn. Ook hen moet Ik leiden, en ze zullen luisteren naar mijn stem; dan zal het worden: één kudde, één herder.
16Hae tuu khongkha thungah kathum ai, kalah tuunawk doeh Ka tawnh: nihcae doeh Ka hoih han oh vop, nihcae mah ka lok to tahngai o tih; to pacoengah loe tuu khongkha maeto hoi tuutoepkung maeto ni om tih boeh.
17Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik mijn leven geef, om het weer terug te nemen.
17Ka hinghaih ka paek pongah, Kam Pa mah Kai ang palung, to hinghaih to ka lak let han.
18Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht om het te geven, en macht om het weer terug te nemen. Dit is de opdracht, die Ik van mijn Vader ontving.
18Mi mah doeh kai khae hoi lomh mak ai, Kaimah koehah ni hinghaih to ka paek. Ka paek thaih baktih toengah, lak let thaihaih doeh ka tawnh. Kam Pa khae hoiah ni hae lokpaekhaih hae Ka hnuk, tiah a naa.
19Opnieuw ontstond er onenigheid onder de Joden als gevolg van deze toespraak.
19Hae a thuih ih loknawk pongah Judah kaminawk salakah ampraekhaih to oh let.
20Velen van hen zeiden: Hij is bezeten en krankzinnig; waarom luistert gij naar Hem?
20Paroeai kaminawk mah, Anih loe taqawk tawnh moe, amthu boeh; tih hanah a lok to na tahngai pae o khing loe? tiah naa o.
21Anderen: Dit zijn geen woorden van een bezetene. Kan een duivel soms blinden de ogen openen?
21Kalah kaminawk mah loe, Hae loknawk loe taqawk tawn kami mah thuih ih lok na ai ni. Taqawk mah loe mikmaeng to mik amtuengsak thai tih maw? tiah thuih o.
22Men vierde te Jerusalem het feest van tempelwijding; het was winter.
22Siktue phak naah loe, Jerusalem ah angpaekhaih poih to oh.
23Toen Jesus in de tempel, in de zuilengang van Sálomon, op en neer wandelde,
23Jesu loe tempul thung ih Solomon impoem ta ah amkaeh.
24omringden Hem de Joden, en zeiden tot Hem: Hoe lang houdt Gij ons nog in spanning? Zo Gij de Christus zijt, zeg het ons ronduit.
24To naah Judahnawk mah anih to takui o moe, anih khaeah, Nasetto maw kaicae palung nang haengsak han vop? Kri ah na oh nahaeloe, kamnoek ah na thui ah, tiah a naa o.
25Jesus antwoordde hun: Ik heb het u gezegd, maar gij gelooft het niet. De werken, die Ik verricht in de naam van mijn Vader, die getuigen voor Mij.
25Jesu mah nihcae khaeah, Kang thuih o boeh, toe nang tang o ai: Kam Pa ih ahmin hoiah ka sak ih toknawk loe, Kai hnukung ah oh o.
26Maar gij gelooft niet, omdat gij niet tot mijn schapen behoort.
26Toe kang thuih o baktiah, Kai ih tuu ah na om o ai pongah, Kang thuih o ih lok to na tang o ai.
27Mijn schapen luisteren naar mijn stem; Ik ken ze, en ze volgen Mij.
27Kai ih tuunawk loe Ka lok to tahngai o, nihcae to Ka panoek, nihcae loe Ka hnukah bang o.
28En Ik geef hun het eeuwig leven; ze gaan in eeuwigheid niet verloren, en niemand rooft ze weg uit mijn hand.
28Dungzan hinghaih to nihcae hanah ka paek; nihcae loe natuek naah doeh anghmaa o mak ai, mi mah doeh Ka ban thung hoiah lomh mak ai.
29Wat mijn Vader Mij heeft gegeven, is het kostbaarste van alles, en niemand kan het roven uit de hand van mijn Vader.
29Nihcae kai khaeah paekkung, Kam Pa loe, tih boih pongah len kue; mi mah doeh nihcae to Kam Pa ban thung hoiah lomh thai mak ai.
30Ik en de Vader zijn één.
30Kai hoi Kam Pa loe maeto ni, tiah a naa.
31Weer grepen de Joden naar stenen, om Hem te stenigen.
31To naah Judahnawk mah Anih vah hanah thlung akhui o let.
32Jesus antwoordde hun: Veel heerlijke werken heb Ik u namens den Vader getoond; om welk van die werken stenigt gij Mij?
32Jesu mah nihcae khaeah, Kam Pa khae hoi ih paroeai kahoih toknawk to kang patuek o boeh; kawbaktih tok pongah maw Kai thlung hoiah nang va o han? tiah a naa.
33De Joden antwoordden Hem: Niet om een goed werk stenigen we U, maar om godslastering; omdat Gij, een mens, Uzelf tot God maakt.
33Judahnawk mah anih khaeah, Kahoih tok pongah thlung hoi kang va o mak ai; toe nang loe Sithaw ih ahmin kasae na thuih; kami ah na oh to mah, nangmah hoi nangmah to Sithaw ah nang sak pongah ni, tiah a naa o.
34Jesus antwoordde hun: Staat er in uw Wet niet geschreven: Ik heb gezegd: “Gij zijt goden”.
34Jesu mah nihcae khaeah, Nangcae loe sithawnawk ah na oh o, tiah Ka thuih, tiah nangmacae ih kaalok thungah tarik ih lok to oh na ai maw?
35Wanneer de Schrift hen nu goden noemt, tot wie Gods woord werd gericht, en ze toch niet kan falen:
35Anih mah nihcae to sithawnawk, tiah kawk nahaeloe, mi khaeah maw Sithaw lok to angzoh, Cabu loe amro thai mak ai;
36hoe zegt gij dan tot Hem, dien de Vader heeft geheiligd en in de wereld gezonden: Gij lastert; omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?
36ampa mah ciimcaisak moe, long nuiah patoeh ih kami mah, Kai loe Sithaw Capa ah ka oh, tiah Ka thuih pongah maw, Sithaw ih ahmin kasae na thuih, tiah nang naa o?
37Wanneer Ik de werken van mijn Vader niet doe, gelooft Mij dan niet;
37Kam Pa ih tok to ka sah ai nahaeloe, na tang o hmah.
38maar doe Ik ze wel, gelooft dan de werken, ook al zoudt gij Mij niet geloven; dan zoudt gij erkennen en weten, dat de Vader in Mij is, en Ik in den Vader ben.
38Toe a tok to ka sak pae nahaeloe, Kai nang tang o ai cadoeh, ka sak ih toknawk to tang oh; to tiah nahaeloe Pa Kai thungah oh moe, Kai doeh Anih thungah ka oh, tito na panoek o thai tih, tiah a naa.
39Weer zochten ze Hem nu te grijpen, maar Hij ontkwam aan hun handen.
39To pongah nihcae mah Anih naeh hanah pakrong o let: toe Anih loe nihcae ban thung hoiah loih.
40Nu begaf Hij zich weer naar de overkant van de Jordaan, naar de plaats, waar Johannes vroeger had gedoopt; en Hij bleef daar.
40Anih loe Johan mah tuinuem paek tangsuekhaih Jordan vapui yaeh ah caeh moe, toah oh.
41Velen kwamen tot Hem, en zeiden: Johannes heeft wel geen enkel teken verricht; maar alles was waar, wat Johannes van Hem heeft gezegd.
41To pacoengah paroeai kaminawk anih khaeah angzoh o moe, Johan loe dawnrai hmuen sah vai ai: toe Johan mah thuih ih hae kami kawngnawk boih loe amsoem, tiah a thuih o.
42En velen geloofden daar in Hem.
42To ahmuen ah paroeai kaminawk mah Anih to tang o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.