João 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1“Em verdade, em verdade lhes digo: aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outro caminho, é ladrão e salteador.
1Morlalu, morlalu, ngani jurangu jatai: „Warle wata manani wiriai tjipi jaruni, a‐ai, pilki dankaranani, nau kurikantji ja watawatali maninietja nganai.
2Mas aquele que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
2Warle manani wiriai, nau ngamalkanietja nganai tjipia.
3O porteiro abre a porta para ele, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
3Nunkangupini mana ngamalkanietjali mana walto ngankai, ja tjipieli ngaiala nunkani ngarai, ja nulu tjipi nunkani tala karkai, ja tanana dunkalkai.
4Quando ele traz para fora as suas próprias ovelhas, vai adiante delas; e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
4Ja nulu tjipi nunkani dunkalkanani, nau tanangu ngopera wapai, ja tjipi nunkangu karipateriai, ngangau tanali ngaiala nunkani ngujamai.
5Jamais seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque não conhecem a voz dos estranhos.”
5Tulani tana wata karipaterila nganai, a‐ai, nunkangundru japa mindrila nganai; ngangau tulaia ngaiala tanali wata ngujamai.“
6Jesus lhes contou esta parábola, mas eles não entenderam o que ele lhes dizia.
6Ninapini jeribaka jaura Jesus tanangu jatana wonti; ja tanali wata ngujamana wonti mina jenia wondrai, Nau tanangu matja jatana.
7Jesus, pois, lhes disse novamente: “Em verdade, em verdade lhes digo: eu sou a porta das ovelhas.
7Jesus nakaldra tanangu jatana wonti: „Morlalu, morlalu, ngani jurangu jatai: Ngani mana nganai tjipia.
8Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
8Worderuntja pratjana ngakangu ngopera wokaranala kurikantji ja watawatali maninietja nganai; ja tjipieli tanana wata ngarai.
9Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
9Ngani mana nganai: kulno ngakangu wirinani, nulu kulkani ngamalkala nganai, ja nau wirila nganai ja dunkala nganai ja kuljakulja mankamankala nganai.
10O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir. Eu vim para que tenham vida, e a tenham em abundância.
10Kurikantji windri wokarai kurieli manila naria nandrala ja teribala. Ngani wokaranala, tanali tepi ja poto pirna ngamalkananto. (Ngantjani‐jaura Misericordias Domini ditjini.)
11“Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
11Ngani Ngamalkanietja ngumu nganai. Nauja Ngamalkanietja ngumu tepi nunkani jinkiteriai tjipini.
12O mercenário, que não é pastor nem dono das ovelhas, vê o lobo chegar, abandona as ovelhas e foge. O lobo arrebata as ovelhas e as dispersa.
12Nau ngamalkanietja kalalaia, nau wata ngamalkanietja nganai, ja tjipi wata nunkani nganai, nulupini pandipandi wokaranani najinani, nulu tjipi worarai ja japa mindriai, ja pandipandieli tanana patai, ja tjipi piltjaru ngankai.
13O mercenário foge porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
13Ngamalkanietja kalalaia japa mindriai, ngangau nau ngamalkanietja kalalaia nganai, ja ngangau nulu tjipi wata ngundrai.
14Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem;
14Ngani Nauja ngamalkanietja ngumu nganai, ja tanana ngakani ngato ngujamai, ja tanali ngakanali ngana ngujamai.
15assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai. Eu dou a minha vida pelas ovelhas.
15Worderu Ngaperali ngana ngujamai, ja ngato Ngaperi ngujamai; ja ngani tepi ngani jinkiteriai tjipini.
16Tenho outras ovelhas que não são deste aprisco. A essas também devo trazer, e elas ouvirão a minha voz. Elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
16Ja ngato tjipi pilki ngamalkai, tana wata nunkangupini jarundru nganai; bakana tanana ngato wokaralkananto, ja tanali ngaiala ngakani ngarala nganai, ja ngami kulno ja ngamalkanietja kulno pantjila nganai.
17Por isso o Pai me ama, porque eu dou a minha vida, para que eu possa tomá-la de novo.
17Jendrangundruja Ngaperali ngakanali ngana ngantjai, ngangau ngani tepi ngakani jinkiteriai, ninaia nakaldra manila.
18Ninguém a tira de mim, mas eu a dou por mim mesmo. Tenho autoridade para dá-la e autoridade para retomá-la. Recebi este mandamento de meu Pai.”
18Wata kulnujeli ninaia ngakangundru maniai, a‐ai, ngani munta ninaia jinkiteriai. Ngato ngurula ngamalkai ninaia jinkiterila, ja ngato ngurula ngamalkai ninaia nakaldra manila: Ninapini jirijiribani jaura ngato ngakani Ngaperandru maninala.“
19Por causa dessas palavras, surgiu novamente uma divisão entre os judeus.
19Juda kana nakaldra tidatida ngankijiribamalina wonti nunkangupini jaurandru.
20Muitos deles diziam: “Ele tem demônio e está louco! Por que vocês o ouvem?”
20Palpa tanangundru jatana wonti: „Nulia kutji ngamalkai, ja jirijiri nganai; minandru jura ninaia ngarai?“
21Outros diziam: “Estas não são palavras de um endemoninhado. Pode, por acaso, um demônio abrir os olhos aos cegos?”
21Palpa jatana wonti: „Jenia wata kana kutjintaia jaura nganai; kutji ngurunguru nganai butjuja milki piri ngankala?“
22Celebrava-se a Festa da Dedicação em Jerusalém.
22Godaia pungaia kulikiri ngankani ditji Jerusalemingu nganana wonti; ja kilpani nganana wonti.
23Era inverno, e Jesus estava caminhando no templo, no pórtico de Salomão.
23Ja Jesus Godaia pungani Salomonani pirini wirarina wonti.
24Os judeus, pois, o rodearam e lhe disseram: “Até quando nos deixará em suspense? Se você é o Cristo, diga-nos abertamente.”
24Juda kanali nina kapikapina wonti ja nunkangu jatana wonti: „Wintaranaia jundru ngaianina mungara ngandrawalkai? Jidni Christus ngananani ngaianingu talku jatamai!“
25Jesus lhes respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não creem. As obras que eu faço em nome de meu Pai dão testemunho de mim.
25Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Ngani jenia jurangu jatana warai, ja jura wata morlalu ngundrai; tananaia ngankana, tananaia ngato ngankai Ngaperaia ngakanaia talani, tanalia ngakangundru tinkari ngankai.
26Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas, como eu lhes disse.
26Windri jura wata morlalu ngundrai, ngangau jura wata tjipi ngakani nganai, worderu ngani jurangu jatana warai.
27As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
27Tjipieli ngakanali ngaiala ngakani ngarai, ja ngato tanana ngujamai, ja tana ngakangu karipateriai,
28Eu lhes dou a vida eterna. Elas jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
28Ja ngato tanangu tepi ngurali jinkiai, ja tana ngurali wata tintaterila nganai, ja wata kulnujeli tanana ngakani marandru manila nganai.
29Meu Pai, que as deu para mim, é maior do que todos. Ninguém é capaz de arrebatá-las da mão de meu Pai.
29Ngakani Ngaperi, Nulia tanana ngakangu jinkinala, morla pirna nganai warupotuni; ja wata kulno ngurunguru nganai, tanana Ngaperaia ngakanaia marandru manila.
30Eu e o Pai somos um.”
30Ngani ja Ngaperi kulno nganai.“
31Portanto, os judeus pegaram em pedras novamente para apedrejá-lo.
31Juda kanali nakaldra marda patana wonti nina dakala.
32Jesus lhes respondeu: “Eu lhes mostrei muitas boas obras da parte de meu Pai. Por qual dessas obras vocês me apedrejam?”
32Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Ngankani ngumu marapu ngato jurangu ngakani Ngaperandru wondrana warai; wodatanangundru ngankanandru jura ngana mardali dakai?“
33Os judeus lhe responderam: “Não o apedrejamos por uma boa obra, mas por blasfêmia, porque você, sendo homem, se faz Deus.”
33Juda kanali nunkangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngankani ngumundru ngaiani jidna wata mardali dakai, a‐ai, Godaia ngirkibanandru, ja ngangau jidni, kana ngananani, munta Goda ngankatariai.“
34Jesus lhes respondeu: “Não está escrito na lei de vocês: ‘Eu disse: vocês são deuses’?
34Jesujeli tanangu kalabana wonti: „Wata jurani jirijiribani jaurani dakanala parai: Ngani jatana wonti, jura Goda wora nganai?
35Se ele chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus veio (e a Escritura não pode ser anulada),
35Nulia tanana «Goda worana» dikanani, ja dakanala ngandandariai wokaribala;
36vocês dizem daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo: ‘Você blasfema’, porque eu disse: ‘Sou Filho de Deus’?
36Jura nunkangu, ninaia Ngaperali kulikiri ngankana wonti ja mitani jinpana wonti, jatanani: «Jundru Goda ngirkibai;» ngangau ngani jatana warai: Godaia Ngatamura ngani nganai?
37Se não faço as obras de meu Pai, não acreditem em mim.
37Ngato Ngaperaia ngakanaia ngankani wata ngankanani, ngakangu wata morlalu ngundranau;
38Mas se as faço, embora não acreditem em mim, acreditem nas obras, para que possam saber e crer que o Pai está em mim, e eu no Pai.”
38Ngato tananaia ngankanani, jeruja, jura bakana ngakangu wata morlalu ngundranani, tanangu ngankanani morlalu ngundranau! ngangau jura ngujamananto ja morlalu ngundrananto, Ngaperi ngakangu nganai ja ngani nunkangu.“
39Procuraram novamente prendê-lo, mas ele escapou das mãos deles.
39Tanali nakaldra wontina wonti nina patala, ja Nau tanani marandru kutingana wonti.
40Ele se retirou novamente para o outro lado do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e permaneceu ali.
40Ja Nau nakaldra Jordan kaiari jerankaria wapana wonti, nunkangupini piria, woderi Johannili ngopera multibana wonti; ja Nau naka ngamana wonti.
41Muitos foram até ele. Eles diziam: “João, de fato, não realizou nenhum sinal, mas tudo o que João disse a respeito deste homem é verdade.”
41Ja marapu nunkangu wokarana wonti ja jatana wonti: „Johannili malka pani ngankana paraia; ja pratjana mina Johannes nunkangundru jatana paraia, morlalu nganai.“
42Muitos ali creram nele.
42Ja marapujeli naka nunkangu morlalu ngundrana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.