Jesaja 6
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1In het sterfjaar van koning Ozias aanschouwde ik den Heer, gezeten op een hoge en heerlijke troon; de sleep van zijn mantel bedekte heel de tempel.
1Ын анул морций ымпэратулуй Озия, ам вэзут пе Домнул шезынд пе ун скаун де домние фоарте ыналт, ши поалеле мантией Луй умпляу Темплул.
2Serafs stonden om Hem heen, elk met zes vleugels; twee om het gelaat, twee om de voeten te bedekken, en twee om te vliegen.
2Серафимий стэтяу дясупра Луй ши фиекаре авя шасе арипь: ку доуэ ышь акоперяу фаца, ку доуэ ышь акоперяу пичоареле ши ку доуэ збурау.
3En ze riepen elkander toe: “Heilig, heilig, heilig is Jahweh der heirscharen; de hele aarde is vol van zijn glorie!”
3Стригау унул ла алтул ши зичяу: „Сфынт, сфынт, сфынт есте Домнул оштирилор! Тот пэмынтул есте плин де мэриря Луй!”
4Van hun juichen trilden de drempels in hun voegen, en het hele huis stond vol rook.
4Ши се згудуяу ушорий уший де гласул каре рэсуна ши каса с-а умплут де фум.
5Ik riep uit: Wee mij, ik ben verloren! Want ik heb met mijn ogen den Koning, Jahweh der heirscharen, aanschouwd, ofschoon ik een mens ben met onreine lippen, en onder een volk met onreine lippen verblijf.
5Атунч ам зис: „Вай де мине! Сунт пердут, кэч сунт ун ом ку бузе некурате, локуеск ын мижлокул унуй попор тот ку бузе некурате, ши ам вэзут ку окий мей пе Ымпэратул, Домнул оштирилор!”
6Maar één der serafs vloog op mij af; met een gloeiende kool, die hij met een tang van het altaar had genomen,
6Дар унул дин серафимь а збурат спре мине ку ун кэрбуне апринс ын мынэ, пе каре-л луасе ку клештеле де пе алтар.
7raakte hij mijn mond aan, en sprak: Zie, zij heeft uw lippen geraakt; nu is uw schuld verdwenen, uw zonde vergeven.
7Мь-а атинс гура ку ел ши а зис: „Ятэ, атингынду-се кэрбунеле ачеста де бузеле тале, нелеӂюиря та есте ындепэртатэ ши пэкатул тэу есте испэшит!”
8Nu hoorde ik de stem van den Heer: Wien zal Ik zenden, en wie zal gaan uit onze naam? Ik zeide: Hier ben ik; zend mij!
8Ам аузит гласул Домнулуй ынтребынд: „Пе чине сэ тримит ши чине ва мерӂе пентру Ной?” Еу ам рэспунс: „Ятэ-мэ, тримите-мэ!”
9Toen sprak Hij: Ga heen, en zeg aan dit volk: Gij zult altijd weer horen, Maar nimmer verstaan; Scherp zult gij zien, Maar niet inzien.
9Ел а зис атунч: „Ду-те ши спуне попорулуй ачестуя: ‘Ынтруна вець аузи, ши ну вець ынцелеӂе; ынтруна вець ведя, ши ну вець причепе!’
10Verstomp het hart van dit volk, Verstop zijn oren, verblind zijn ogen: Opdat ze met hun ogen niet zien, Met hun oren niet horen, Met hun hart niet verstaan, Zich niet bekeren noch worden genezen.
10Ымпетреште инима ачестуй попор, фэ-л таре де урекь ши аступэ-й окий, ка сэ ну вадэ ку окий, сэ н-аудэ ку урекиле, сэ ну ынцелягэ ку инима, сэ ну се ынтоаркэ ла Мине ши сэ ну фие тэмэдуит.”
11Ik zeide: Hoe lang zal dit duren, o Heer? Hij sprak: Tot de steden vernield zijn, En geen bewoners meer hebben; De huizen ontvolkt, Het land verwoest en verlaten;
11Ши еу ам ынтребат: „Пынэ кынд, Доамне?” Ел а рэспунс: „Пынэ кынд вор рэмыне четэциле пустий ши липсите де локуиторь; пынэ кынд ну ва май фи нимень ын касе ши цара ва фи пустиитэ де тот;
12Tot Jahweh de mensen heeft weggevoerd, Op het land grote eenzaamheid ligt,
12пынэ ва ындепэрта Домнул пе оамень ши цара ва ажунӂе ун маре пустиу.
13En het tiende, dat restte, ook is verdelgd. Maar gelijk een stronk blijft staan, Waar terebint of eik zijn geveld, Zo blijft er een heilig zaad als zijn wortel!
13Ши кяр а зечя парте де ва май рэмыне дин локуиторь, вор фи нимичиць ши ей ла рындул лор. Дар, дупэ кум теребинтул ши стежарул ышь пэстрязэ бутукул дин рэдэчинэ кынд сунт тэяць, тот аша о сэмынцэ сфынтэ се ва наште ярэшь дин попорул ачеста.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.