၂ ဓမ္မရာဇဝင် 11
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1အခါလည်၍ ရှင် ဘုရင်တို့သည် စစ်တိုက်ချိန် ရောက်သောအခါ ၊ ဒါဝိဒ် သည် ယွာဘ နှင့် ကျွန် များ၊ ဣသရေလ အမျိုးသားများအပေါင်း တို့ကို စေလွှတ် သဖြင့် ၊ သူတို့သည် အမ္မုန် အမျိုးသား တို့ကို တိုက်ဖျက် ၍ ရဗ္ဗာ မြို့ကို ဝိုင်းထား ကြ၏။ ဒါဝိဒ် သည် ကိုယ်တိုင်ယေရုရှလင် မြို့၌ နေ လေ၏။
1เมื่อเวียนมาถึงช่วงเวลาของปีที่บรรดากษัตริย์ออกไปรบ ดาวิดส่งโยอาบพร้อมคนของท่านและชาวอิสราเอลทั้งหมดออกไป พวกเขาทำลายชาวอัมโมนและล้อมเมืองรับบาห์ แต่ดาวิดยังอยู่ที่เยรูซาเล็ม
2နောက်တနေ့ညဦးယံ ၌ ဒါဝိဒ် သည် လျောင်းစက် ရာမှ ထ ၍ နန်း တော်မိုး ပေါ် မှာ စင်္ကြံ သွားစဉ်တွင်၊ အလွန် အဆင်း လှ သောမိန်းမ တယောက်ရေချိုး သည်ကို မြင် တော်မူ၏။
2เย็นวันหนึ่ง ดาวิดลุกจากเตียงแล้วเดินบนหลังคาวัง จากหลังคานั้นท่านเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังอาบน้ำ นางงดงามมาก
3ထို မိန်းမ ကား အဘယ်သူနည်းဟုစေလွှတ် ၍ မေးမြန်း လျှင် ၊ ဧလျံ သမီး ၊ ဟိတ္တိ လူဥရိယ ၏မယား ဗာသရှေဘ ဖြစ်ပါသည်ဟု လျှောက် လေ၏။
3ดาวิดส่งคนไปถามเรื่องนาง มีคนตอบว่า “นั่นบัทเชบา บุตรสาวของเอลีอัม ภรรยาของอุรียาห์ชาวฮิตไทต์มิใช่หรือ?”
4တဖန် လူ ကိုစေလွှတ် သဖြင့် ၊ ထိုမိန်းမကို အထံ တော်သို့ ခေါ် ခဲ့၍ ရှက်တင် လေ၏။ ထိုမိန်းမသည် မိမိအညစ်အကြေး နှင့် စင်ကြယ် အောင်ပြု၍ မိမိ အိမ် သို့ ပြန် ပြီးမှ၊
4ดาวิดส่งคนไปพาตัวนางมา นางมาหาท่าน และท่านก็หลับนอนกับนาง (เพราะนางได้ชำระตัวให้พ้นจากความไม่สะอาดแล้ว) จากนั้นนางกลับบ้าน
5ပဋိသန္ဓေ ရှိသဖြင့် ဒါဝိဒ် ထံသို့ လူကိုစေလွှတ် ၍ ၊ ကျွန်မ ၌ ပဋိသန္ဓေ ရှိပါ၏ဟု လျှောက် စေသော်၊
5นางตั้งครรภ์ จึงส่งข่าวไปบอกดาวิดว่า “ข้าตั้งครรภ์”
6ဒါဝိဒ် သည် ယွာဘ ဆီသို့ လူကိုစေလွှတ် ၍ ဟိတ္တိ လူ ဥရိယ ကို ငါ့ ထံသို့ စေလွှတ် ရမည်ဟု မှာလိုက်သည် အတိုင်း ၊ ယွာဘ သည်စေလွှတ် ၍၊
6ดาวิดส่งคำสั่งถึงโยอาบว่า “ส่งอุรียาห์ชาวฮิตไทต์มาหาข้า” โยอาบจึงส่งอุรียาห์มาหาดาวิด
7ဥရိယ ရောက် လာသောအခါ ဒါဝိဒ် က၊ ယွာဘ ကျန်းမာ ၏လော။ လူ များကျန်းမာ ၏လော။ စစ်တိုက် ၍ အောင်မြင် သလောဟုမေးမြန်း ပြီးမှ၊
7เมื่ออุรียาห์มาถึง ดาวิดถามว่าโยอาบเป็นอย่างไร ผู้คนเป็นอย่างไร และสงครามคืบหน้าอย่างไร
8သင့် အိမ် သို့ သွား ၍ ခြေ ဆေး လော့ဟု မိန့် တော်မူသည်အတိုင်း ၊ ဥရိယ သည် နန်း တော်မှ ထွက် ၍ သူ နောက်မှ ခဲဘွယ် စားဘွယ်ကို ရှင်ဘုရင် ပေးလိုက်လေ၏။
8ดาวิดบอกอุรียาห์ว่า “กลับบ้านไปล้างเท้าเถิด” อุรียาห์ออกจากวัง และกษัตริย์ส่งของกำนัลตามไปให้เขา
9သို့ရာတွင် ဥရိယ သည်မိမိ အိမ် သို့ မ သွား ဘဲ၊ မိမိ အရှင် ၏ကျွန် အပေါင်း တို့နှင့်အတူ နန်း တော်တံခါးဝ ၌ အိပ် လေ၏။
9แต่อุรียาห์นอนที่ทางเข้าวังกับคนรับใช้ทั้งหมดของนาย ไม่ได้กลับบ้านของตน
10ဥရိယ သည် မိမိ အိမ် သို့ မ သွား ကြောင်းကို နားတော်လျှောက် လျှင် ဒါဝိဒ် က၊ သင်သည်ခရီး သွားရာမှ ရောက် လာသည်မ ဟုတ်လော။ သင့် အိမ် သို့ အဘယ်ကြောင့် မ သွား ဘဲနေသနည်းဟု ဥရိယ ကို မေး သော်၊
10มีคนทูลดาวิดว่า “อุรียาห์ไม่ได้กลับบ้าน” ดาวิดจึงถามอุรียาห์ว่า “เจ้าเพิ่งกลับจากเดินทางมิใช่หรือ? ทำไมไม่กลับบ้าน?”
11ဥရိယ က၊ သေတ္တာ တော်နှင့် ဣသရေလ အမျိုး၊ ယုဒ အမျိုးသားတို့သည် တဲ ၌ နေ ကြပါ၏။ သခင် ယွာဘ နှင့် သခင် ၏ကျွန် များတို့သည် လွင်ပြင် ၌ တည်း ရကြပါ၏။ ကျွန်တော် သည် ကိုယ် အိမ် သို့ သွား ၍ စား သောက် လျက် မယား နှင့် ပျော်မွေ့ လျက်နေသင့်ပါမည်လော။ ကိုယ်တော် အသက် ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ၊ ထိုသို့ ကျွန်တော်မ ပြု ပါဟု ဒါဝိဒ် အား လျှောက် လေ၏။
11อุรียาห์ตอบดาวิดว่า “หีบ อิสราเอลและยูดาห์ยังอยู่ในกระโจม โยอาบนายของข้ากับคนของท่านยังตั้งค่ายในทุ่งโล่ง แล้วข้าจะกลับบ้านไปกินดื่มและหลับนอนกับภรรยาหรือ? ข้าขอสาบานต่อชีวิตและดวงจิตของท่านว่า ข้าจะไม่ทำเช่นนั้นแน่!”
12ဒါဝိဒ် ကလည်း ၊ ဤ မြို့၌ ယနေ့ နေ ဦးလော့။ နက်ဖြန် နေ့ ငါလွှတ်လိုက် မည်ဟုမိန့် တော်မူသည်အတိုင်း ၊ ဥရိယ သည်ထို နေ့၊ နက်ဖြန် နေ့၊ ယေရုရှလင် မြို့၌ နေ ၏။
12ดาวิดบอกอุรียาห์ว่า “อยู่ที่นี่อีกวันนี้เถิด พรุ่งนี้ข้าจะให้เจ้ากลับไป” อุรียาห์จึงอยู่ในเยรูซาเล็มวันนั้นและวันถัดมา
13ဒါဝိဒ် သည်လည်း ဥရိယကိုခေါ် ၍ ရှေ့ တော်၌ စား သောက် လျက် ယစ်မူး သည်တိုင်အောင်သောက်ရ၏။ သို့သော်လည်း ညဦး မှာ မိမိ အိမ် သို့ မ သွား ဘဲ၊ အရှင် ၏ ကျွန် တို့နှင့်အတူ အိပ် ခြင်းငှါ ထွက်သွား လေ၏။
13ดาวิดเรียกอุรียาห์มากินดื่มต่อหน้าท่าน และทำให้เขาเมา พอตกเย็นอุรียาห์ออกไปนอนบนที่นอนกับคนรับใช้ของนาย แต่ไม่กลับบ้าน
14နံနက် မှာ ဒါဝိဒ် သည် မှာစာ ကိုရေး ၍ ဥရိယ လက် တွင် ယွာဘ သို့ ပေးလိုက် ၏။
14เช้าวันรุ่งขึ้น ดาวิดเขียนจดหมายถึงโยอาบและฝากไปกับอุรียาห์
15မှာစာချက် ဟူမူကား ၊ ကျပ်တည်း စွာစစ်တိုက် ရာ တပ်ဦး ၌ ဥရိယ ကို ခန့်ထား ပြီးမှ ၊ သူသည် ရန်သူလက် သို့ ရောက်၍ သေ စေခြင်းငှါ တပ်များကို ရုပ်သိမ်း လော့ဟု ပါသတည်း။
15ในจดหมายมีคำสั่งว่า “ให้อุรียาห์ไปอยู่แนวหน้าตรงที่การรบดุเดือดที่สุด แล้วถอนกำลังทิ้งเขาไว้ เพื่อให้เขาถูกโจมตีจนตาย”
16အမိန့်တော်အတိုင်း ယွာဘ သည်မြို့ ကို ကြည့်ရှု ပြီးမှ ၊ ခွန်အား ကြီးသော သူရဲ ရှိရာ အရပ် ၌ ဥရိယ ကို ခန့်ထား လေ၏။
16ขณะที่โยอาบเฝ้าดูเมือง เขาจัดให้อุรียาห์อยู่ตรงจุดที่รู้ว่ามีนักรบผู้กล้าของฝ่ายศัตรู
17မြို့သား တို့သည် ထွက် ၍ ယွာဘ နှင့် စစ် ပြိုင်သောအခါ ၊ ဒါဝိဒ် ၏ကျွန် အချို့တို့သည် သေ ကြ၏။ ဟိတ္တိ လူဥရိယ သည်လည်း သေ ၏။
17ทหารจากเมืองออกมาสู้กับโยอาบ คนฝ่ายดาวิดบางคนล้มตาย รวมทั้งอุรียาห์ชาวฮิตไทต์ด้วย
18ထိုနောက် ယွာဘ သည် စစ် သိတင်း အလုံးစုံ ကို ဒါဝိဒ် အား ကြား လျှောက်စေခြင်းငှါလူကိုခေါ်၍၊
18โยอาบส่งข่าวให้ดาวิดทราบเรื่องสงครามทั้งหมด
19သင် သည်ရှင်ဘုရင် ထံ တော်၌ စစ် သိတင်း ကို အကုန်အစင် ကြား လျှောက် ပြီးလျှင်၊
19และสั่งผู้นำสารว่า “เมื่อเจ้ารายงานเรื่องสงครามทั้งหมดให้กษัตริย์ทราบแล้ว
20ရှင် ဘုရင်သည် အမျက် တော်ထွက် ၍ ၊ သင်တို့သည် စစ် ပြိုင်သောအခါ၊ မြို့ အနီးသို့ အဘယ်ကြောင့် ချဉ်းကပ် ကြသနည်း။ မြို့ရိုး ပေါ် က ပစ် မည်ကို မ သိ လော။
20ถ้ากษัตริย์กริ้วและถามว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงเข้าไปสู้ใกล้เมือง? ไม่รู้หรือว่าพวกเขาจะยิงลงมาจากกำแพง?
21ယေရုဗ္ဗေရှက် သား အဘိမလက် ကို အဘယ်သူ လုပ်ကြံ သနည်း။ သေဗက် မြို့မှာ မိန်းမ တယောက်သည် ကြိတ်ဆုံ ကျောက်တဖဲ့ ကို မြို့ရိုး ပေါ် က ပစ်ချ ၍ အဘိမလက်သေ သည်မ ဟုတ်လော။ မြို့ရိုး အနီးသို့ အဘယ်ကြောင့် ချဉ်းကပ် ကြသနည်းဟု မိန့် တော်မူလျှင် ၊ ကိုယ်တော် ၏ ကျွန် ဟိတ္တိ လူ၊ ဥရိယ သေ ကြောင်းကို လျှောက် ရမည် ဟု မှာထား ၍ စေလွှတ်လေ၏။
21ใครเป็นคนฆ่าอาบีเมเลคบุตรเยรุบเบเชท? ไม่ใช่ผู้หญิงคนหนึ่งโยนหินโม่ท่อนบนลงมาจากกำแพงใส่เขาจนเขาตายที่เธเบสหรือ? ทำไมพวกเจ้าจึงเข้าไปใกล้กำแพง?’ เจ้าจงตอบว่า ‘อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ผู้รับใช้ของท่านก็ตายด้วย’”
22ယွာဘ မှာထားသည်အတိုင်း ထိုတမန် သည် သွား ၍ ဒါဝိဒ် အား ကြားလျှောက် သည်ကား၊
22ผู้นำสารจึงไปหาดาวิด และรายงานทุกเรื่องตามที่โยอาบสั่งให้บอก
23ရန်သူတို့သည် အမှန်စင်စစ် ကျွန်တော် တို့ကို နိုင် သဖြင့် ၊ လွင်ပြင် တိုင်အောင်လိုက်၍ တိုက်ကြပါ၏။ ကျွန်တော်တို့သည်လည်း မြို့တံခါးဝ တိုင်အောင် လှန်၍ တိုက်ကြပါ၏။
23เขาทูลดาวิดว่า “คนของเมืองมีกำลังเหนือกว่าเรา พวกเขาออกมาสู้กับเราในทุ่ง แต่เราตีโต้จนไปถึงทางเข้าประตูเมือง
24လေးသမားတို့သည် မြို့ရိုး ပေါ် က ကိုယ်တော် ကျွန် တို့ကို ပစ် ၍ ကိုယ်တော်ကျွန် အချို့သေ ကြပါ၏။ ကိုယ်တော် ကျွန် ဟိတ္တိ လူ၊ ဥရိယ သည်လည်း သေ ပါ၏ဟု လျှောက် လျှင်၊
24แล้วพลธนูบนกำแพงก็ยิงใส่คนของท่าน คนของกษัตริย์บางคนตาย อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ผู้รับใช้ของท่านก็ตายด้วย”
25ဒါဝိဒ် ကလည်း ၊ ဤ အမှုကြောင့် စိတ် မ ပျက်နှင့်။ စစ်တိုက်ပွဲတွင် တယောက်တလှည့်သေတတ်၏။ အားယူ ၍ မြို့ ကို ကျပ်တည်း စွာ တိုက် လျက် လုပ်ကြံတိုက်ဖျက် ကြလော့ဟု တမန် အားဖြင့်ယွာဘ ကို မှာလိုက် လေ၏။
25ดาวิดบอกผู้นำสารว่า “ไปบอกโยอาบว่า ‘อย่าให้เรื่องนี้ทำให้เจ้าขุ่นใจ เพราะดาบกลืนกินคนนี้หรือคนนั้นไม่ต่างกัน จงเร่งโจมตีเมืองให้หนักขึ้นและทำลายเมืองเสีย’ จงให้กำลังใจเขา”
26ဥရိယ သေ ကြောင်း ကို သူ၏မယား ကြား သောအခါ ၊ ခင်ပွန်း ကြောင့် ငိုကြွေး မြည်တမ်းလျက် နေ၏။
26เมื่อภรรยาของอุรียาห์ได้ยินว่าอุรียาห์สามีของนางตายแล้ว นางก็ไว้ทุกข์ให้เขา
27ငိုကြွေး မြည်တမ်းချိန် လွန် မှ၊ ဒါဝိဒ် သည် လူကို စေလွှတ် ၍ ထိုမိန်းမကို နန်း တော်သို့ ခေါ် စေသဖြင့် ၊ သူသည် မိဖုရား အဖြစ် သို့ ရောက်၍ သား ယောက်ျားကို ဘွားမြင် လေ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ် ပြု သော အမှု သည် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ ဆိုး သောအမှုဖြစ်သတည်း။
27หลังสิ้นระยะไว้ทุกข์ ดาวิดส่งคนไปรับนางเข้ามาในบ้านของท่าน นางเป็นภรรยาของท่านและคลอดบุตรชาย แต่สิ่งที่ดาวิดทำไม่เป็นที่พอพระทัยของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.