ΣΟΦΙΑ
Chapter 5
Septuagint (Brenton Gree…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Τότε στήσεται ἐν παῤῥησίᾳ πολλῇ ὁ δίκαιος κατὰ πρόσωπον τῶν θλιψάντων αὐτὸν, καὶ τῶν ἀθετούντων τοὺς πόνους αὐτοῦ.
1Então o justo ficará de pé com grande confiança diante daqueles que o afligiram e desprezaram seus esforços.
2Ἰδόντες ταραχθήσονται φόβῳ δεινῷ καὶ ἐκστήσονται ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τῆς σωτηρίας.
2Quando o virem, ficarão perturbados por um medo terrível e maravilhados com o prodígio de sua salvação.
3Ἐροῦσιν ἑαυτοῖς μετανοοῦντες, καὶ διὰ στενοχωρίαν πνεύματος στενάζοντες, Οὗτος ἦν ὃν ἔσχομέν ποτε εἰς γέλωτα καὶ εἰς παραβολὴν ὀνειδισμοῦ.
3Arrependidos, dirão uns aos outros e, angustiados no espírito, gemerão: “Este é aquele de quem costumávamos zombar e que fazíamos objeto de desprezo.
4Οἱ ἄφρονες τὸν βίον αὐτοῦ ἐλογισάμεθα μανίαν, καὶ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ ἄτιμον.
4Nós, insensatos, considerávamos sua vida uma loucura e seu fim, desonroso.
5Πῶς κατελογίσθη ἐν υἱοῖς Θεοῦ, καὶ ἐν ἁγίοις ὁ κλῆρος αὐτοῦ ἐστιν;
5Como ele foi contado entre os filhos de Deus? Como sua porção está entre os santos?
6Ἄρα ἐπλανήθημεν ἀπὸ ὁδοῦ ἀληθείας, καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης φῶς οὐκ ἔλαμψεν ἡμῖν, καὶ ὁ ἥλιος οὐκ ἀνέτειλεν ἡμῖν.
6Realmente nos desviamos do caminho da verdade. A luz da justiça não brilhou para nós, e o sol não nasceu sobre nós.
7Ἀνομίας ἐνεπλήσθημεν τρίβοις καὶ ἀπωλείας, καὶ διωδεύσαμεν ἐρήμους ἀβάτους, τὴν δὲ ὁδὸν Κυρίου οὐκ ἔγνωμεν.
7Nós nos fartamos dos caminhos da transgressão e da destruição. Percorremos desertos sem trilhas, mas não conhecemos o caminho do Senhor.
8Τί ὠφέλησεν ἡμᾶς ἡ ὑπερηφανία; καὶ τὶ πλοῦτος μετὰ ἀλαζονείας συμβέβληται ἡμῖν;
8De que nos serviu nossa arrogância? Que bem nos trouxeram a riqueza e a vanglória?
9Παρῆλθεν ἐκεῖνα πάντα ὡς σκιὰ, καὶ ὡς ἀγγελία παρατρέχουσα·
9Todas essas coisas passaram como uma sombra, como um rumor que passa depressa,
10ὡς ναῦς δειρχομενη κυμαινόμενον ὕδωρ, ἧς διαβάσης οὐκ ἔστιν ἴχνος εὑρεῖν, οὐδὲ ἀτραπὸν τρόπιος αὐτῆς ἐν κύμασιν·
10como um navio que atravessa águas revoltas: depois que passa, não se encontra vestígio algum nem o rastro de sua quilha nas ondas.
11ἢ ὡς ὀρνέου διϊπτάντος ἀέρα, οὐθὲν εὑρίσκεται τεκμήριον πορείας, πληγῇ δὲ ταρσῶν μαστιζόμενον πνεῦμα κοῦφον καὶ σχιζόμενον βίᾳ ῥοιζου, κινουμένων πτερύγων διωδεύθη, καὶ μετὰ τοῦτο οὐχ εὑρέθη σημεῖον ἐπιβάσεως ἐν αὐτῷ·
11Ou como quando uma ave voa pelo ar: não se encontra sinal algum de sua passagem; o vento leve é golpeado pelo bater de suas penas e rasgado pelo forte impulso das asas em movimento; depois, nenhum sinal de sua passagem permanece.
12ἢ ὡς βέλους βληθέντος ἐπὶ σκοπὸν, τμηθεὶς ὁ ἀὴρ εὐθέως εἰς ἑαυτὸν ἀνελύθη, ὡς ἀγνοῆσαι τὴν δίοδον αὐτοῦ·
12Ou como quando uma flecha é atirada contra um alvo: o ar que ela dividiu se fecha imediatamente, de modo que ninguém sabe por onde ela passou.
13οὕτως καὶ ἡμεῖς γεννηθέντες ἐξελίπομεν· καὶ ἀρετῆς μὲν σημεῖον οὐδὲν ἔσχομεν δεῖξαι, ἐν δὲ τῇ κακίᾳ ἡμῶν κατεδαπανήθημεν.
13Assim também nós, mal nascemos, deixamos de existir; não tivemos nenhum sinal de virtude para mostrar e fomos completamente consumidos em nossa maldade.”
14Ὅτι ἐλπὶς ἀσεβοῦς ὡς φερόμενος χοῦς ὑπὸ ἀνέμου, καὶ ὡς πάχνη ὑπὸ λαίλαπος διωχθεῖσα λεπτὴ, καὶ ὡς καπνὸς ὑπὸ ἀνέμου διεχύθη, καὶ ὡς μνεία καταλύτου μονοημέρου παρώδευσε.
14Pois a esperança do ímpio é como a palha levada pelo vento e como espuma que desaparece diante da tempestade; dispersa-se como fumaça ao vento e passa como a lembrança de um hóspede que fica apenas um dia.
15Δίκαιοι δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ ὑψίστῳ.
15Mas os justos vivem para sempre. Sua recompensa está no Senhor, e o Altíssimo cuida deles.
16Διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας, καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου, ὅτι τῇ δεξιᾷ σκεπάσει αὐτούς, καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν.
16Por isso receberão da mão do Senhor a coroa da dignidade real e o diadema da beleza, porque ele os protegerá com sua mão direita e os defenderá com seu braço.
17Λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ, καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν.
17Ele tomará seu zelo como armadura completa e fará de toda a criação suas armas para castigar os inimigos.
18Ἐνδύσεται θώρακα δικαιοσύνην, καὶ περιθήσεται κόρυθα κρίσιν ἀνυπόκριτον.
18Vestirá a justiça como couraça e usará como capacete o julgamento imparcial.
19Λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα,
19Tomará a santidade como escudo invencível.
20ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν, συνεκπολεμήσει δὲ αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας.
20Afiará sua ira severa como espada, e o universo lutará com ele contra seus inimigos enlouquecidos.
21Πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν, καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου τῶν νεφῶν ἐπὶ σκοπὸν ἁλοῦνται.
21Raios voarão certeiros como flechas e saltarão das nuvens para o alvo, como de um arco bem retesado.
22Καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ῥιφήσονται χάλαζαι· ἀγανακτήσει κατʼ αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης, ποταμοὶ δὲ συγκλύσουσιν ἀποτόμως.
22Pedras de granizo cheias de ira serão lançadas como por uma catapulta. A água do mar se enfurecerá contra eles, e os rios os inundarão impetuosamente.
23Ἀντιστήσεται αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως, καὶ ὡς λαίλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς· καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία, καὶ ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν.
23Um vento poderoso se levantará contra eles e os espalhará como uma tempestade. Assim a transgressão devastará toda a terra, e a prática do mal derrubará os tronos dos governantes.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.