ΣΟΦΙΑ
Chapter 17
Septuagint (Brenton Gree…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Μεγάλαι γάρ σου αἱ κρίσεις καὶ δυσδιήγητοι· διὰ τοῦτο ἀπαίδευτοι ψυχαὶ ἐπλανήθησαν.
1Teus julgamentos são grandes e difíceis de interpretar; por isso almas sem disciplina se desviaram.
2Ὑπειληφότες γὰρ καταδυναστεύειν ἔθνος ἅγιον ἄνομοι, δέσμιοι σκότους καὶ μακρᾶς πεδῆται νυκτὸς, κατακλεισθέντες ὀρόφοις, φυγάδες τῆς αἰωνίου προνοίας ἔκειντο.
2Pois, quando homens perversos imaginaram ter sob seu poder uma nação santa, tornaram-se prisioneiros das trevas, presos pelos grilhões de uma longa noite, confinados debaixo de seus próprios tetos, exilados da providência eterna.
3Λανθάνειν γὰρ νομίζοντες ἐπὶ κρυφαίοις ἁμαρτήμασιν, ἀφεγγεῖ λήθης παρακαλύμματι ἐσκορπίσθησαν, θαμβούμενοι δεινῶς καὶ ἰνδάλμασιν ἐκταρασσόμενοι.
3Enquanto pensavam permanecer ocultos em seus pecados secretos, foram separados uns dos outros por uma escura cortina de esquecimento, atingidos por terrível espanto e muito perturbados por aparições.
4Οὐδὲ γὰρ ὁ κατέχων αὐτοὺς μυχὸς ἀφόβως διεφύλασσεν, ἦχοι δὲ καταράσσοντες αὐτοὺς περιεκόμπουν, και φάσματα ἀμειδήτοις κατηφῆ προσώποις ἐνεφανίζετο.
4Nem os lugares escuros que os abrigavam os protegiam do medo; sons aterrorizantes ecoavam ao redor deles, e espectros sombrios apareciam com rostos sem alegria.
5Καὶ πυρὸς μὲν οὐδεμία βία κατίσχυε φωτίζειν, οὔτε ἄστρων ἔκλαμπροι φλόγες καταυγάζειν ὑπέμενον τὴν στυγνὴν ἐκείνην νύκτα.
5Nenhuma força do fogo conseguia iluminar, nem as chamas mais brilhantes das estrelas eram capazes de clarear aquela noite sombria;
6Διεφαίνετο δʼ αὐτοῖς μόνον αὐτομάτη πυρὰ φόβου πλήρης, ἐκδειματούμενοι δὲ τῆς μὴ θεωρουμένης ἐκείνης ὄψεως, ἡγοῦντο χείρω τὰ βλεπόμενα.
6apenas lhes aparecia o brilho de um fogo que se acendia sozinho, cheio de terror. Assustados, consideravam as coisas que viam ainda piores do que aquilo cuja visão não conseguiam suportar.
7Μαγικῆς δὲ ἐμπαίγματα κατέκειτο τέχνης, καὶ τῆς ἐπὶ φρονήσει ἀλαζονείας ἔλεγχος ἐφύβριστος.
7Os truques de suas artes mágicas agora eram inúteis, e sua tão alardeada sabedoria recebia vergonhosa repreensão.
8Οἱ γὰρ ὑπισχνούμενοι δείματα καὶ ταραχὰς ἀπελαύνειν ψυχῆς νοσούσης, οὗτοι καταγέλαστον εὐλάβειαν ἐνόσουν.
8Pois aqueles que prometiam expulsar terrores e perturbações de uma alma doente estavam eles mesmos doentes de um medo ridículo.
9Καὶ γὰρ εἰ μηδὲν αὐτοὺς ταραχῶδες ἐφόβει, κνωδάλων παρόδοις καὶ ἑρπετῶν συριγμοῖς ἐκσεσοβημένοι,
9Ainda que nada realmente assustador os aterrorizasse, ficavam apavorados com o rastejar de animais e o silvo de serpentes;
10διώλλυντο ἔντρομοι καὶ τὸν μηδαμόθεν φευκτὸν ἀέρα προσιδεῖν ἀρνούμενοι.
10tremiam de medo a ponto de quase morrer e se recusavam até a olhar para o ar, do qual não podiam escapar por nenhum lado.
11Δειλὸν γὰρ ἰδίως πονηρία μαρτυρεῖ καταδικαζομένη, ἀεὶ δὲ προσείληφε τὰ χαλεπὰ συνεχομένη τῇ συνειδήσει.
11Pois a maldade, condenada por uma testemunha interior, é covarde e, pressionada pela consciência, sempre imagina o pior.
12Οὐθὲν γάρ ἐστι φόβος, εἰ μὴ προδοσία τῶν ἀπὸ λογισμοῦ βοηθημάτων.
12O medo não é outra coisa senão abandonar a ajuda que a razão oferece;
13Ἔνδοθεν δὲ οὖσα ἥττων ἡ προσδοκία, πλείονα λογίζεται τὴν ἄγνοιαν τῆς παρεχούσης τὴν βάσανον αἰτίας.
13e, quando é menor a expectativa que vem de dentro, prefere-se ignorar a causa que produz o tormento.
14Οἱ δὲ τὴν ἀδύνατον ὄντως νύκτα καὶ ἐξ ἀδυνάτου ᾅδου μυχῶν ἐπελθοῦσαν, τὸν αὐτὸν ὕπνον κοιμώμενοι,
14Mas eles, durante toda aquela noite realmente impotente, que lhes viera das profundezas do impotente Hades, dormindo todos o mesmo sono,
15τὰ μὲν τέρασιν ἠλαύνοντο φαντασμάτων, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς παρελύοντο προδοσίᾳ· αἰφνίδιος γὰρ αὐτοῖς καὶ ἀπροσδόκητος φόβος ἐπῆλθεν.
15ora eram perseguidos por aparições monstruosas, ora ficavam paralisados quando sua alma se entregava ao medo, pois um terror repentino e inesperado caía sobre eles.
16Εἶθʼ οὕτως, ὃς δήποτʼ οὖν ἦν ἐκεῖ καταπίπτων, ἐφρουρεῖτο εἰς τὴν ἀσίδηρον εἱρκτὴν κατακλεισθείς.
16Assim, quem quer que caísse naquele lugar ficava preso, encerrado naquela prisão que não tinha barras de ferro;
17Εἴτε γὰρ γεωργὸς ἦν τις, ἢ ποιμὴν, ἢ τῶν κατʼ ἐρημίαν ἐργάτης μόχθων, προληφθεὶς τὴν δυσάλυκτον ἔμενεν ἀνάγκην· μιᾷ γὰρ ἁλύσει σκότους πάντες ἐδέθησαν.
17fosse agricultor, pastor ou trabalhador que labutava no deserto, era surpreendido e suportava aquela sentença inevitável, pois todos estavam presos por uma única corrente de trevas.
18Εἴτε πνεῦμα συρίζον, ἢ περὶ ἀμφιλαφεῖς κλάδους ὀρνέων ἦχος εὐμελὴς, ἢ ῥυθμὸς ὕδατος πορευομένου βίᾳ, ἢ κτύπος ἀπηνῆς καταῤῥιπτομένων πετρῶν,
18Fosse o assobio do vento, o canto melodioso dos pássaros entre os galhos espalhados, ou o som ritmado da água correndo com força,
19ἢ σκιρτώντων ζώων δρόμος ἀθεώρητος, ἢ ὠρυομένων ἀπηνεστάτων θηρίων φωνὴ, ἢ ἀντανακλωμένη ἐκ κοιλοτάτων ὀρέων ἠχὼ, παρέλυσεν αὐτοὺς ἐκφοβοῦντα.
19ou o estrondo áspero de pedras que despencavam, ou a corrida veloz de animais saltando sem serem vistos, ou a voz de feras rugindo violentamente, ou um eco ressoando pelas cavidades das montanhas, todas essas coisas os paralisavam de terror.
20Ὅλος γὰρ ὁ κόσμος λαμπρῷ κατελάμπετο φωτὶ, καὶ ἀνεμποδίστοις συνείχετο ἔργοις.
20O mundo inteiro estava iluminado por uma luz clara e seguia livremente em suas atividades,
21Μόνοις δὲ ἐκείνοις ἐπετέτατο βαρεῖα νὺξ, εἰκὼν τοῦ μέλλοντος αὐτοὺς διαδέχεσθαι σκότους, ἑαυτοῖς δὲ ἦσαν βαρύτεροι σκότους.
21enquanto somente sobre eles se estendia uma noite pesada, imagem das trevas que depois os receberiam; mas eles eram para si mesmos mais pesados do que as próprias trevas.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.