Iesu Filii Sirach 20
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1[Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !
1ΕΣΤΙΝ ἔλεγχος ὃς οὐκ ἔστιν ὡραῖος, καὶ ἔστι σιωπῶν καὶ αὐτὸς φρόνιμος.
2Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam:
2ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι, καὶ ὁ ἀνθομολογούμενος ἀπὸ ἐλαττώσεως κωλυθήσεται.
3sic qui facit per vim judicium iniquum.
no verse 3 in this text
4Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.
4ἐπιθυμία εὐνούχου ἀποπαρθενῶσαι νεάνιδα, οὕτως ὁ ποιῶν ἐν βίᾳ κρίματα.
5Est tacens qui invenitur sapiens: et est odibilis qui procax est ad loquendum.
5ἔστι σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός, καὶ ἔστι μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς.
6Est tacens non habens sensum loquelæ: et est tacens sciens tempus aptum.
6ἔστι σιωπῶν, οὐ γὰρ ἔχει ἀπόκρισιν, καὶ ἔστι σιωπῶν εἰδὼς καιρόν.
7Homo sapiens tacebit usque ad tempus: lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
7ἄνθρωπος σοφὸς σιγήσει ἕως καιροῦ, ὁ δὲ λαπιστὴς καὶ ἄφρων ὑπερβήσεται καιρόν.
8Qui multis utitur verbis lædet animam suam: et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.
8ὁ πλεονάζων λόγῳ βδελυχθήσεται, καὶ ὁ ἐνεξουσιαζόμενος μισηθήσεται.
9Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.
9ἔστιν εὐοδία ἐν κακοῖς ἀνδρί, καὶ ἔστιν εὕρημα εἰς ἐλάττωσιν.
10Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.
10ἔστι δόσις, ἣ οὐ λυσιτελήσει σοι, καὶ ἔστι δόσις, ἧς τὸ ἀνταπόδομα διπλοῦν.
11Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.
11ἔστιν ἐλάττωσις ἕνεκεν δόξης, καὶ ἔστιν ὃς ἀπὸ ταπεινώσεως ᾖρε κεφαλήν.
12Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.
12ἔστιν ἀγοράζων πολλὰ ὀλίγου καὶ ἀποτιννύων αὐτὰ ἑπταπλάσιον.
13Sapiens in verbis seipsum amabilem facit: gratiæ autem fatuorum effundentur.
13ὁ σοφὸς ἐν λόγῳ ἑαυτὸν προσφιλῆ ποιήσει, χάριτες δὲ μωρῶν ἐκχυθήσονται.
14Datus insipientis non erit utilis tibi: oculi enim illius septemplices sunt.
14δόσις ἄφρονος οὐ λυσιτελήσει σοι, οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνθ᾿ ἑνὸς πολλοί·
15Exigua dabit, et multa improperabit: et apertio oris illius inflammatio est.
15ὀλίγα δώσει καὶ πολλὰ ὀνειδίσει καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς κῆρυξ· σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει, μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος.
16Hodie fœneratur quis, et cras expetit: odibilis est homo hujusmodi.
16μωρὸς ἐρεῖ· οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος, καὶ οὐκ ἔστι χάρις τοῖς ἀγαθοῖς μου· οἱ ἔσθοντες τὸν ἄρτον μου, φαῦλοι γλώσσῃ·
17Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius:
17ποσάκις καὶ ὅσοι καταγελάσονται αὐτοῦ;
18qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !
18Ὀλίσθημα ἀπὸ ἐδάφους μᾶλλον ἢ ἀπὸ γλώσσης, οὕτως πτῶσις κακῶν κατὰ σπουδὴν ἥξει.
19neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit; similiter et quod non erat habendum.
19ἄνθρωπος ἄχαρις, μῦθος ἄκαιρος· ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
20Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens: sic casus malorum festinanter veniet.
20ἀπὸ στόματος μωροῦ ἀποδοκιμασθήσεται παραβολή, οὐ γὰρ μὴ εἴπῃ αὐτὴν ἐν καιρῷ αὐτῆς.
21Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.
21Ἔστι κωλυόμενος ἁμαρτάνειν ἀπὸ ἐνδείας, καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει αὐτοῦ οὐ κατανυγήσεται.
22Ex ore fatui reprobabitur parabola: non enim dicit illam in tempore suo.]
22ἔστιν ἀπολλύων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δι᾿ αἰσχύνην, καὶ ἀπὸ ἄφρονος προσώπου ἀπολεῖ αὐτήν.
23[Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.
23ἔστι χάριν αἰσχύνης ἐπαγγελόμενος φίλῳ, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν ἐχθρὸν δωρεάν.
24Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam: personæ autem acceptione perdet se.
24Μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος, ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
25Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.
25αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει, ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν.
26Opprobrium nequam in homine mendacium: et in ore indisciplinatorum assidue erit.
26ἦθος ἀνθρώπου ψευδοῦς ἀτιμία, καὶ ἡ αἰσχύνη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐνδελεχῶς.
27Potior fur quam assiduitas viri mendacis: perditionem autem ambo hæreditabunt.
27Ὁ σοφὸς ἐν λόγοις προάξει ἑαυτόν, καὶ ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσει μεγιστᾶσιν.
28Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.
28ὁ ἐργαζόμενος γῆν ἀνυψώσει θημωνίαν αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀρέσκων μεγιστᾶσιν ἐξιλάσεται ἀδικίαν.
29Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.
29ξένια καὶ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ὡς φιμὸς ἐν στόματι ἀποτρέπει ἐλεγμούς.
30Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur: qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.
30σοφία κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανής, τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις;
31Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.
31κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ.
32Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque?
no verse 32 in this text
33Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.]
no verse 33 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.