Jeremiæ
Chapter 14
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Jeremiæ 14

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam, de sermonibus siccitatis.
1นี่​คือ​คำ​จาก​พระยาห์เวห์​ที่มา​ถึง​เยเรมีย์​เรื่อง​ภัย​แล้ง
2[Luxit Judæa, et portæ ejus corruerunt, et obscuratæ sunt in terra, et clamor Jerusalem ascendit.
2“ยูดาห์​คร่ำครวญ ประตู​เมือง​ของ​เขา​อ่อน​ระโหย พวก​เขา​นั่ง​บน​พื้น​ใน​เสื้อผ้า​สี​ดำ เสียง​ร้อง​ของ​เยรูซาเล็ม​ดัง​ขึ้น
3Majores miserunt minores suos ad aquam: venerunt ad hauriendum. Non invenerunt aquam: reportaverunt vasa sua vacua. Confusi sunt, et afflicti, et operuerunt capita sua.
3บรรดา​ขุนนาง​ส่ง​ผู้​น้อย​ของ​ตน​ไป​หา​น้ำ พวก​เขา​มา​ถึง​บ่อ​เก็บ​น้ำ แต่​ไม่​พบ​น้ำ กลับ​มา​พร้อม​ภาชนะ​ว่าง​เปล่า ผิด​หวัง​และ​อดสู จึง​คลุม​ศีรษะ
4Propter terræ vastitatem, quia non venit pluvia in terram, confusi sunt agricolæ: operuerunt capita sua.
4เพราะ​ดิน​แตก​ระแหง เพราะ​ไม่มี​ฝน​ใน​แผ่นดิน คน​ไถนา​จึง​ผิด​หวัง คลุม​ศีรษะ
5Nam et cerva in agro peperit, et reliquit, quia non erat herba.
5แม้​กวาง​ตัว​เมีย​ใน​ทุ่ง​ก็​คลอด​แล้ว​ทิ้ง​ลูก เพราะ​ไม่มี​หญ้า
6Et onagri steterunt in rupibus; traxerunt ventum quasi dracones: defecerunt oculi eorum, quia non erat herba.
6ลา​ป่า​ยืน​บน​ยอด​เขา​โล่ง หอบ​อากาศ​เหมือน​หมาจิ้งจอก ตา​ของ​มัน​พร่า​มัว เพราะ​ไม่มี​พืช​ให้​กิน
7Si iniquitates nostræ responderint nobis, Domine, fac propter nomen tuum: quoniam multæ sunt aversiones nostræ: tibi peccavimus.
7พระยาห์เวห์ แม้​ความ​ผิด​ของ​พวกเรา​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ โปรด​ลงมือ​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ เพราะ​พวกเรา​กบฏ​มากมาย ทำบาป​ต่อ​พระองค์
8Exspectatio Israël, salvator ejus in tempore tribulationis, quare quasi colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum?
8พระองค์​เป็น​ความ​หวัง​ของ​อิสราเอล เป็น​ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ใน​ยาม​เดือด​ร้อน ทำไม​จึง​เป็น​เหมือน​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน เหมือน​คน​เดิน​ทาง​ที่​แวะ​พัก​เพียง​คืน​เดียว?
9quare futurus es velut vir vagus, ut fortis qui non potest salvare? Tu autem in nobis es, Domine, et nomen tuum invocatum est super nos: ne derelinquas nos.
9ทำไม​จึง​เป็น​เหมือน​คน​หวาด​กลัว เหมือน​นักรบ​กล้า​แข็ง​ที่​ช่วย​ให้​รอด​ไม่​ได้? แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเรา พวกเรา​ได้​ชื่อ​เรียก​ตามพ​ระนาม​ของ​พระองค์ อย่า​ทิ้ง​พวกเรา
10Hæc dicit Dominus populo huic, qui dilexit movere pedes suos, et non quievit, et Domino non placuit: Nunc recordabitur iniquitatum eorum, et visitabit peccata eorum.
10พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ชนชาติ​นี้​ว่า “พวก​เขา​ชอบ​เร่ร่อน​เช่น​นี้ ไม่​ยับยั้ง​เท้า พระยาห์เวห์​จึง​ไม่​ยอมรับ​พวก​เขา บัดนี้​พระองค์​จะ​จำ​ความ​ผิด และ​ลงโทษ​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เขา”
11Et dixit Dominus ad me: Noli orare pro populo isto in bonum.
11พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “อย่า​วิงวอน​ขอ​สิ่ง​ดี​ให้​ชนชาติ​นี้
12Cum jejunaverint, non exaudiam preces eorum, et si obtulerint holocautomata et victimas, non suscipiam ea: quoniam gladio, et fame, et peste consumam eos.]
12เมื่อ​พวก​เขา​อด​อาหาร เรา​จะ​ไม่​ฟัง​เสียง​ร้อง เมื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​และ​เครื่องบูชา​ธัญพืช เรา​จะ​ไม่​ยอมรับ แต่​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​ด้วย​ดาบ ความอดอยาก​และ​โรคระบาด”
13Et dixi: [A, a, a, Domine Deus: prophetæ dicunt eis: Non videbitis gladium, et fames non erit in vobis: sed pacem veram dabit vobis in loco isto.]
13ข้าพเจ้า​ทูล​ว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ผู้เผยพระวจนะ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พวกเจ้า​จะ​ไม่​พบ​ดาบ​หรือ​ความอดอยาก แต่​เรา​จะ​ให้​ความสงบสุข​ที่​แน่นอน​แก่​พวกเจ้า​ใน​ที่​นี้’”
14Et dicit Dominus ad me: [Falso prophetæ vaticinantur in nomine meo: non misi eos, et non præcepi eis, neque locutus sum ad eos. Visionem mendacem, et divinationem, et fraudulentiam, et seductionem cordis sui, prophetant vobis.
14พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​คำ​พยากรณ์​เท็จ​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​ไม่​ได้​ส่ง ไม่​ได้​สั่ง และ​ไม่​ได้​พูด​กับ​พวก​เขา พวก​เขา​พยากรณ์​ให้​พวกเจ้า​ฟัง​ถึง​นิมิต​หลอก​ลวง การ​ทำนาย สิ่ง​ไร้​ค่า และ​ความ​หลอก​ลวง​ใน​ใจ​ของ​ตน
15Idcirco hæc dicit Dominus de prophetis qui prophetant in nomine meo, quos ego non misi, dicentes: Gladius et fames non erit in terra hac: In gladio et fame consumentur prophetæ illi.
15เพราะ​ฉะนั้น พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้​ถึง​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​พยากรณ์​ใน​นาม​ของ​เรา ทั้ง​ที่​เรา​ไม่​ได้​ส่ง แต่​กลับ​พูด​ว่า ‘จะ​ไม่มี​ดาบ​และ​ความอดอยาก​ใน​แผ่นดิน​นี้’: ผู้เผยพระวจนะ​เหล่า​นั้น​จะ​ถูก​ทำลาย​ด้วย​ดาบ​และ​ความอดอยาก
16Et populi quibus prophetant erunt projecti in viis Jerusalem præ fame et gladio, et non erit qui sepeliat eos: ipsi et uxores eorum, filii et filiæ eorum: et effundam super eos malum suum.
16คน​ที่​พวก​เขา​พยากรณ์​ให้​ฟัง​จะ​ถูก​โยน​ทิ้ง​ตาม​ถนน​เยรูซาเล็ม​เพราะ​ความอดอยาก​และ​ดาบ ไม่มี​ใคร​ฝัง ทั้ง​ตัว​พวก​เขา ภรรยา ลูกชาย​และ​ลูกสาว เพราะ​เรา​จะ​เท​ความ​ชั่ว​ของ​พวก​เขา​ลง​บน​พวก​เขา
17Et dices ad eos verbum istud: Deducant oculi mei lacrimam per noctem et diem, et non taceant, quoniam contritione magna contrita est virgo filia populi mei, plaga pessima vehementer.
17“เจ้า​จง​บอก​ถ้อยคำ​นี้​แก่​พวก​เขา “‘ให้​น้ำตา​ไหล​จาก​ดวงตา​ข้าพเจ้า​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน อย่า​หยุด​เลย เพราะ​ธิดา​พรหมจารี​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​พัง​ทลาย​อย่าง​หนัก มี​บาดแผล​สาหัส​ที่สุด
18Si egressus fuero ad agros, ecce occisi gladio: et si introiero in civitatem, ecce attenuati fame. Propheta quoque et sacerdos abierunt in terram quam ignorabant.
18ถ้า​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง ก็​เห็น​คน​ถูก​ดาบ​ฆ่า! ถ้า​เข้าไป​ใน​เมือง ก็​เห็น​คน​ป่วย​เพราะ​ความอดอยาก! เพราะ​ทั้ง​ผู้เผยพระวจนะ​และ​ปุโรหิต​เที่ยว​ไป​ใน​แผ่นดิน โดย​ไร้​ความ​รู้’”
19Numquid projiciens abjecisti Judam? aut Sion abominata est anima tua? quare ergo percussisti nos ita ut nulla sit sanitas? Exspectavimus pacem, et non est bonum: et tempus curationis, et ecce turbatio.
19พระองค์​ปฏิเสธ​ยูดาห์​โดย​สิ้น​เชิง​หรือ? พระองค์​รังเกียจ​ศิโยน​ใน​ใจ​หรือ? ทำไม​ตี​พวกเรา​จน​ไม่มี​ทาง​หาย? พวกเรา​หวัง​ความสงบสุข แต่​ไม่มี​สิ่ง​ดี​มา​ถึง หวัง​เวลา​ที่​จะ​หาย​เจ็บ แต่​กลับ​มี​แต่​ความ​หวาดหวั่น!
20Cognovimus, Domine, impietates nostras, iniquitates patrum nostrorum, quia peccavimus tibi.
20พระยาห์เวห์ พวกเรา​ยอมรับ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน และ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ เพราะ​พวกเรา​ทำบาป​ต่อ​พระองค์
21Ne des nos in opprobrium, propter nomen tuum, neque facias nobis contumeliam solii gloriæ tuæ: recordare, ne irritum facias fœdus tuum nobiscum.
21โปรด​อย่า​รังเกียจ​พวกเรา เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ อย่า​ทำให้​บัลลังก์​อัน​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​เสื่อม​เกียรติ โปรด​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​กับ​พวกเรา อย่า​ละเมิด​พันธสัญญา​นั้น
22Numquid sunt in sculptilibus gentium qui pluant? aut cæli possunt dare imbres? nonne tu es Dominus Deus noster, quem exspectavimus? tu enim fecisti omnia hæc.]
22ใน​หมู่​สิ่ง​ไร้​ค่า​ของ​ชนชาติ​ต่าง ๆ มี​อะไร​ทำให้​ฝน​ตก​ได้​หรือ? หรือ​ท้องฟ้า​ให้​ฝน​โปรย​ได้? พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา พระองค์​เอง​มิใช่​หรือ? พวกเรา​จึง​จะ​รอ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.