ارمیا
Chapter 14
Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1کلام خداوند که درباره خشک سالی به ارمیا نازل شد.
1นี่​คือ​คำ​จาก​พระยาห์เวห์​ที่มา​ถึง​เยเรมีย์​เรื่อง​ภัย​แล้ง
2«یهودا نوحه گری می‌کند و دروازه هایش کاهیده شده، ماتم‌کنان بر زمین می‌نشینند و فریاداورشلیم بالا می‌رود.
2“ยูดาห์​คร่ำครวญ ประตู​เมือง​ของ​เขา​อ่อน​ระโหย พวก​เขา​นั่ง​บน​พื้น​ใน​เสื้อผ้า​สี​ดำ เสียง​ร้อง​ของ​เยรูซาเล็ม​ดัง​ขึ้น
3و شرفای ایشان صغیران ایشان را برای آب می‌فرستند و نزد حفره هامی روند و آب نمی یابند و با ظرفهای خالی برگشته، خجل و رسوا می‌شوند و سرهای خود رامی پوشانند.
3บรรดา​ขุนนาง​ส่ง​ผู้​น้อย​ของ​ตน​ไป​หา​น้ำ พวก​เขา​มา​ถึง​บ่อ​เก็บ​น้ำ แต่​ไม่​พบ​น้ำ กลับ​มา​พร้อม​ภาชนะ​ว่าง​เปล่า ผิด​หวัง​และ​อดสู จึง​คลุม​ศีรษะ
4به‌سبب اینکه زمین منشق شده است چونکه باران بر جهان نباریده است. فلاحان خجل شده، سرهای خود را می‌پوشانند.
4เพราะ​ดิน​แตก​ระแหง เพราะ​ไม่มี​ฝน​ใน​แผ่นดิน คน​ไถนา​จึง​ผิด​หวัง คลุม​ศีรษะ
5بلکه غزالها نیز در صحرا می‌زایند و (اولاد خود را)ترک می‌کنند چونکه هیچ گیاه نیست.
5แม้​กวาง​ตัว​เมีย​ใน​ทุ่ง​ก็​คลอด​แล้ว​ทิ้ง​ลูก เพราะ​ไม่มี​หญ้า
6وگورخران بر بلندیها ایستاده، مثل شغالها برای باددم می‌زنند و چشمان آنها کاهیده می‌گردد چونکه هیچ علفی نیست.»
6ลา​ป่า​ยืน​บน​ยอด​เขา​โล่ง หอบ​อากาศ​เหมือน​หมาจิ้งจอก ตา​ของ​มัน​พร่า​มัว เพราะ​ไม่มี​พืช​ให้​กิน
7‌ای خداوند اگر‌چه گناهان ما بر ما شهادت می‌دهد اما به‌خاطر اسم خود عمل نما زیرا که ارتدادهای ما بسیار شده است و به تو گناه ورزیده‌ایم.
7พระยาห์เวห์ แม้​ความ​ผิด​ของ​พวกเรา​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ โปรด​ลงมือ​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ เพราะ​พวกเรา​กบฏ​มากมาย ทำบาป​ต่อ​พระองค์
8‌ای تو که امید اسرائیل ونجات‌دهنده او در وقت تنگی می‌باشی چرا مثل غریبی در زمین و مانند مسافری که برای شبی خیمه می‌زند شده‌ای؟
8พระองค์​เป็น​ความ​หวัง​ของ​อิสราเอล เป็น​ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ใน​ยาม​เดือด​ร้อน ทำไม​จึง​เป็น​เหมือน​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน เหมือน​คน​เดิน​ทาง​ที่​แวะ​พัก​เพียง​คืน​เดียว?
9چرا مثل شخص متحیرو مانند جباری که نمی تواند نجات دهد هستی؟ اما تو‌ای خداوند در میان ما هستی و ما به نام تونامیده شده‌ایم پس ما را ترک منما.
9ทำไม​จึง​เป็น​เหมือน​คน​หวาด​กลัว เหมือน​นักรบ​กล้า​แข็ง​ที่​ช่วย​ให้​รอด​ไม่​ได้? แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเรา พวกเรา​ได้​ชื่อ​เรียก​ตามพ​ระนาม​ของ​พระองค์ อย่า​ทิ้ง​พวกเรา
10خداوند به این قوم چنین می‌گوید: «ایشان به آواره گشتن چنین مایل بوده‌اند و پایهای خودرا باز نداشتند. بنابراین خداوند ایشان را مقبول ننمود و حال عصیان ایشان را به یاد آورده، گناه ایشان را جزا خواهد داد.»
10พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ชนชาติ​นี้​ว่า “พวก​เขา​ชอบ​เร่ร่อน​เช่น​นี้ ไม่​ยับยั้ง​เท้า พระยาห์เวห์​จึง​ไม่​ยอมรับ​พวก​เขา บัดนี้​พระองค์​จะ​จำ​ความ​ผิด และ​ลงโทษ​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เขา”
11و خداوند به من گفت: «برای خیریت این قوم دعا منما!
11พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “อย่า​วิงวอน​ขอ​สิ่ง​ดี​ให้​ชนชาติ​นี้
12چون روزه گیرند ناله ایشان را نخواهم شنید و چون قربانی سوختنی و هدیه آردی گذرانند ایشان راقبول نخواهم فرمود بلکه من ایشان را به شمشیر وقحط و وبا هلاک خواهم ساخت.»
12เมื่อ​พวก​เขา​อด​อาหาร เรา​จะ​ไม่​ฟัง​เสียง​ร้อง เมื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​และ​เครื่องบูชา​ธัญพืช เรา​จะ​ไม่​ยอมรับ แต่​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​ด้วย​ดาบ ความอดอยาก​และ​โรคระบาด”
13پس گفتم: «آه‌ای خداوند یهوه اینک انبیا به ایشان می‌گویند که شمشیر را نخواهید دید وقحطی به شما نخواهد رسید بلکه شما را در این مکان سلامتی پایدار خواهم داد.»
13ข้าพเจ้า​ทูล​ว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ผู้เผยพระวจนะ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พวกเจ้า​จะ​ไม่​พบ​ดาบ​หรือ​ความอดอยาก แต่​เรา​จะ​ให้​ความสงบสุข​ที่​แน่นอน​แก่​พวกเจ้า​ใน​ที่​นี้’”
14پس خداوند مرا گفت: «این انبیا به اسم من به دروغ نبوت می‌کنند. من ایشان را نفرستادم و به ایشان امری نفرمودم و تکلم ننمودم، بلکه ایشان به رویاهای کاذب و سحر و بطالت و مکر دلهای خویش برای شما نبوت می‌کنند.
14พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​คำ​พยากรณ์​เท็จ​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​ไม่​ได้​ส่ง ไม่​ได้​สั่ง และ​ไม่​ได้​พูด​กับ​พวก​เขา พวก​เขา​พยากรณ์​ให้​พวกเจ้า​ฟัง​ถึง​นิมิต​หลอก​ลวง การ​ทำนาย สิ่ง​ไร้​ค่า และ​ความ​หลอก​ลวง​ใน​ใจ​ของ​ตน
15بنابراین خداوند درباره این انبیا که به اسم من نبوت می‌کنند و من ایشان را نفرستاده‌ام و می‌گویند که شمشیر و قحط در این زمین نخواهد شد می‌گویدکه این انبیا به شمشیر و قحط کشته خواهند شد.
15เพราะ​ฉะนั้น พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้​ถึง​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​พยากรณ์​ใน​นาม​ของ​เรา ทั้ง​ที่​เรา​ไม่​ได้​ส่ง แต่​กลับ​พูด​ว่า ‘จะ​ไม่มี​ดาบ​และ​ความอดอยาก​ใน​แผ่นดิน​นี้’: ผู้เผยพระวจนะ​เหล่า​นั้น​จะ​ถูก​ทำลาย​ด้วย​ดาบ​และ​ความอดอยาก
16و این قومی که برای ایشان نبوت می‌کنند درکوچه های اورشلیم به‌سبب قحط و شمشیرانداخته خواهند شد و کسی نخواهد بود که ایشان و زنان ایشان و پسران و دختران ایشان را دفن کندزیرا که شرارت ایشان را بر ایشان خواهم ریخت.
16คน​ที่​พวก​เขา​พยากรณ์​ให้​ฟัง​จะ​ถูก​โยน​ทิ้ง​ตาม​ถนน​เยรูซาเล็ม​เพราะ​ความอดอยาก​และ​ดาบ ไม่มี​ใคร​ฝัง ทั้ง​ตัว​พวก​เขา ภรรยา ลูกชาย​และ​ลูกสาว เพราะ​เรา​จะ​เท​ความ​ชั่ว​ของ​พวก​เขา​ลง​บน​พวก​เขา
17پس این کلام را به ایشان بگو: چشمان من شبانه‌روز اشک می‌ریزد و آرامی ندارد زیرا که آن دوشیزه یعنی دختر قوم من به شکستگی عظیم وصدمه بینهایت سخت شکسته شده است.
17“เจ้า​จง​บอก​ถ้อยคำ​นี้​แก่​พวก​เขา “‘ให้​น้ำตา​ไหล​จาก​ดวงตา​ข้าพเจ้า​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน อย่า​หยุด​เลย เพราะ​ธิดา​พรหมจารี​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​พัง​ทลาย​อย่าง​หนัก มี​บาดแผล​สาหัส​ที่สุด
18اگربه صحرا بیرون روم اینک کشتگان شمشیر و اگربه شهر داخل شوم اینک بیماران از گرسنگی. زیراکه هم انبیا و کهنه در زمین تجارت می‌کنند و هیچ نمی دانند.»
18ถ้า​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง ก็​เห็น​คน​ถูก​ดาบ​ฆ่า! ถ้า​เข้าไป​ใน​เมือง ก็​เห็น​คน​ป่วย​เพราะ​ความอดอยาก! เพราะ​ทั้ง​ผู้เผยพระวจนะ​และ​ปุโรหิต​เที่ยว​ไป​ใน​แผ่นดิน โดย​ไร้​ความ​รู้’”
19آیا یهودا را بالکل ترک کرده‌ای و آیا جانت صهیون را مکروه داشته است؟ چرا ما را چنان زده‌ای که برای ما هیچ علاجی نیست؟ برای سلامتی انتظار کشیدیم اما هیچ خیری نیامد وبرای زمان شفا و اینک اضطراب پدید آمد.
19พระองค์​ปฏิเสธ​ยูดาห์​โดย​สิ้น​เชิง​หรือ? พระองค์​รังเกียจ​ศิโยน​ใน​ใจ​หรือ? ทำไม​ตี​พวกเรา​จน​ไม่มี​ทาง​หาย? พวกเรา​หวัง​ความสงบสุข แต่​ไม่มี​สิ่ง​ดี​มา​ถึง หวัง​เวลา​ที่​จะ​หาย​เจ็บ แต่​กลับ​มี​แต่​ความ​หวาดหวั่น!
20‌ای خداوند به شرارت خود و به عصیان پدران خویش اعتراف می‌نماییم زیرا که به تو گناه ورزیده‌ایم.
20พระยาห์เวห์ พวกเรา​ยอมรับ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน และ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ เพราะ​พวกเรา​ทำบาป​ต่อ​พระองค์
21به‌خاطر اسم خود ما را رد منما. کرسی جلال خویش را خوار مشمار. عهد خودرا که با ما بستی به یاد آورده، آن را مشکن.
21โปรด​อย่า​รังเกียจ​พวกเรา เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ อย่า​ทำให้​บัลลังก์​อัน​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​เสื่อม​เกียรติ โปรด​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​กับ​พวกเรา อย่า​ละเมิด​พันธสัญญา​นั้น
22آیادر میان اباطیل امت‌ها هستند که باران ببارانند و آیا آسمان می‌تواند بارش بدهد؟ مگر تو‌ای یهوه خدای ما همان نیستی و به تو امیدوار هستیم چونکه تو فاعل همه اینکارها می‌باشی.
22ใน​หมู่​สิ่ง​ไร้​ค่า​ของ​ชนชาติ​ต่าง ๆ มี​อะไร​ทำให้​ฝน​ตก​ได้​หรือ? หรือ​ท้องฟ้า​ให้​ฝน​โปรย​ได้? พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา พระองค์​เอง​มิใช่​หรือ? พวกเรา​จึง​จะ​รอ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.